Ca. I.

ſceſſit ab illa angelꝰ.

cij ꝙ aūt abſqꝫ cōcubitu naſceret̉ plꝰ a nobis obtiquit qꝫ beatū corpꝰ illd̓ qd̓ ob exuberātē mundiciāvirginis marie vt videt̉ donū aīe ad ſeip̄m allexit.In ſingulis .n. ceteris vix vtiqꝫ aīa ſyncera ſcī ſpūsimpetrabit pn̄tiā: ſꝫ nūc caro receptaculuꝫ efficiturſis CRE. niſenꝰ: Tabulas .n. nr̄e naͣe qͣs culpaꝯfrederat: denuo verꝰ legiſlator de terra nr̄a ſibi dolauit: abſqꝫ ꝯcubitu diuinitatis ſue corpꝰ ſuſceptibile creq̄s: qd̓ diuinꝰ digitꝰ ſculpſit .ſ. ſpūs ſuꝑueniens1CHRV. Inſuꝑ ⁊ virtꝰ altiſſimi obūbrabitribi Altiſſimi regis virtꝰ chriſtꝰ eſt: qui ꝑ aduētū ſpirituſſancti format̉ in virgīe GRE. xviij. moraliuꝫ.Per obūbratōis .n. vocabulū incarnādi dei vtraqꝫura ſignificat̉: vmbra .n. a lumīe format̉ ⁊ corꝑepū dūt per diuinitatē lumē eſt: qꝛ gͦ lumē īcorꝑeuꝫin eius erat vtero corꝑandū: recte ei dr̄: Uirtꝰ altiſſimi obūbrabit tibi .i. corpꝰ in te humanitatis accipiet incorꝑeū lumē diuinitatis: hͦ .n. marie dr̄ ꝓptermētis refrigeriū celitꝰ datū. BEDA: Nō ergo virili qd̓ cognoſcis ſemine: ſed ſpūſſancti quo īplerisꝯꝑe ꝯcipies. cōcupiſcētie in te nō erit eſtus: vbi vmbrā faciet ſpūſſanctꝰ GREGO. niſenꝰ: Uel dicitObūbrabit tibi. qꝛ ſicut corꝑis vmbra p̄cedētiū charactere cōformat̉: ita indicia deitatis filij ex virtute generādi patebūt. Sicut .n. in nobis quedā viuifica virtꝰ in materia corꝑali cōſpicit̉ qͣre hō format̉:ſic in virgine altiſſimi virtꝰ ꝑ viuificātē ſpm̄ pariterori viuificā materiā carnis ex v̓gineo corꝑe adformādū nouū hoīem aſſumpſit. vnde ſequit̉: Iōqꝫ⁊ quod naſcet̉ ex te ſanctū. ATHANA. Profitemur .n. qm̄ naͣe humane aſſumptū ex maria corpuſnū extitit: ⁊ ideꝫ ẜm naͣm corꝑi noſtro: ſororęnr̄a maria: cū omēs ab adā deſcēderimus.BASILI. Unde ⁊ paulꝰ dicit: Qm̄ miſit deꝰ filiuꝫſuū natū nō per mulierē: ſed ex muliere. Nam hocuod dico per mulierē trāſiturā poterat indicareiuitatis ſentētiā. quod aūt dicit̉: ex muliere: mafeſtat cōmunionē nature geniti reſpectu parētꝭREGO. xviij. mora. Ad diſtinctōem autē noſtre ſanctitatis ieſus ſingulariter ſanctꝰ naſciturusaſſerit̉. nos quippe ⁊ſi ſancti efficimur: non tamēnaſcimur: quia ip̄a nature corruptibilis cognatiōecōſtringimur. ille autē ſolus veraciter ſanctꝰ eſt: qͥex coniuctōne carnalis copule cōceptꝰ non eſt: quinō ſicut hereticꝰ deſipit: alter in humanitate: alterin deitate eſt: vt purꝰ homo cōceptꝰ atqꝫ editus: etpoſt per meritū vt deus eſſet accepit. Sed nūciateangelo ⁊ adueniēte ſpū: mox v̓bū in vtero: mox intͣvterū v̓bū caro. vn̄ ſequit̉: Uocabit̉ filiꝰ dei­ GRECVS Tu aūt attēde qͣliter virgini angelꝰ tota t̓nitatē edidit: dū ſpm̄ſcm̄ ꝯmemorat vircutē ⁊ altiſſimū: trinitas enī indiuiſibilis eſt.¶ Et ecce eliſabeth cognata tua: ⁊ipſa concepit filiū in ſenectute ſua.t hic menſis eſt ſextuſ illi: que uocatur ſterilis: quia non erit impoſſibile apud deum om̄e uerbū. Dixitautem maria: Ecce ancilla dominifiat mihi ẜm uerbum tuum. Et di

CHRISO. Quoniā precedēs dictum ſuperabat virginis mētem ad humiliora declinauit: ẜmonem per ſenſibilia ip̄i ſuadens. Unde dicit: Et ecceEſizabeth cognata tua. Animaduerte Gabrielis induſtriam: non memorauit eam Sare vel Rebeccevel Rachelis: quia antiquiora erant exempla: ſedimminens factum inducit: vt eius mētem corroboret: ⁊ ob hoc ⁊ etatem commemorauit: cum dicit:Et ip̄a concepit filium in ſenectute ſua. Et defectūnature. Sequitur enim: Et hic menſis eſt ſextus illique vocatur ſterilis. Non eniꝫ a principio conceptus Eliſabeth ſtatim annunciauit: ſed actoˢ ſex mēſium ſpacio: vt tumor vētris perhibeat argumentūGREGO. nazāzenꝰ. Sed queret aliquis: Qual̓rad dauid chriſtꝰ refert̉? Siquidē maria de ſanguīemanauit aarō: cuiꝰ cognatā angelꝰ eliſabeth aſſeruit: ſꝫ hͦ nutu ſuꝑno cōtigit vt regiū genꝰ ſacerdotaliſtirpi iūgeret̉ vt chriſtꝰ qui rex ē ⁊ ſacerdos ab vt̓ſqꝫẜm carnē naſceret̉. Legit̉ ⁊ ī exodo: Qm̄ aarō primꝰ ẜm legem ſacerdos duxit ex tribu iude ꝯiugemeliſabeth filiā aminadab: ⁊ attēde ſacratiſſimā ſpūtadminiſtratiōem: dū ⁊ hāc zacharie cōiugē ſtatuiteliſabeth vocari: reducēs nos ad illā eliſabeth quāduxerat aaron/ BEDA: Sic gͦ ne virgo ſe parerepoſſe diffidat: accepit exēpluꝫ ſterilis anꝰ pariturevt diſcat oīa deo poſſibilia: etiā q̄ naͣe ordine vidēt̉eē ꝯͣria. vn̄ ſeqͥt̉: Quia nō erit impoſſibile apud deūoē verbuꝫ. CHRV. Ip̄e nāqꝫ cū ſit naͣe dn̄s cūctapoteſt cū velit: qui cūcta ꝑagit ⁊ diſpōit: vite mortiſqꝫ loca gubernās. ¶AVGV. ꝯͣ fauſtū: Quiſquisautem dicit: Si om̄ipōtēs deus eſt: faciat vt ea quefacta ſunt facta non fuerint: non percipit ſe dicerevt ea que vera ſunt: eo ipſo ꝙ vera ſunt falſa ſint.Poteſt enim facere ꝙ aliquid nō ſit qd̓ erat: velutcū aliquē qͥ cepit eē naſcēdo: faciat nō eē moriēdo.Quis aūt dicat: vt id qd̓ iā nō eſt: faciat n̄ eē? qͥcqͥd.n. p̄teritū ē: iā nō eſt: ſi de ip̄o fieri aliqͥd pōt: adhuceſt de quo fiat. Et ſi ē: quō p̄teritū ē? nō gͦ eſt qd̓ vere diximꝰ fuiſſe: ſꝫ iō verū ē illud fuiſſe: qꝛ in noſtraſnīa verū ē: nō in ea re q̄ iā nō ē: hāc aūt ſnīam defalſā facere nō pōt. Oīpotētem aūt deū nō ita dicimꝰ ac ſi eū etiā mori poſſe credamꝰ. Ille plane oīpotēs vere ſolꝰ dr̄: qd̓ vere ē: etiā a quo ſolo ē qͥcqͥd aliquo modo ē. 7AMBRO. Uide aūt hūilitatē v̓gīsvide deuotōem. Seqͥt̉ .n. Dixit au. ma. Ecce an. dn̄i.Ancillā ſe dicit q̄ mr̄ eligit̉: nec repētina exaltata ꝓmiſſiōe eſt. Mitē .n. humilēqꝫ paritura: humilitatēdebuit etiā ip̄a p̄ferre. ſil̓ etiā ancillā ſe dicēdo: nullā ſibi p̄rogatiuā tāte gr̄e vendicauit: qͥn faceret qd̓iuberet̉. vn̄ ſequit̉: Fiat mihi ẜm verbū tuū. Habesobſequiū: vide votū. Ecce ancilla dn̄i: apꝑatꝰ officijeſt: Fiat mihi ẜm v̓bū tuū. cōceptꝰ ē voti. EVSE.Aliꝰ aliud quiddā in pn̄ti ſermone v̓ginis extolletapicibꝰ: hic quidā ꝯſtātiā: hic obediētie ꝓmptitudinē: aliꝰ ꝙ n̄ allecta ē tā ſplēdidis ⁊ arduīs ꝑ magnūarchāgelū ꝓmiſſiſ pollicitꝭ: aliꝰ ꝙ nō exceſſit modūin dādo inſtātias: ſꝫ eqͣl̓r cauit ⁊ eue leuitatē et zacharie īobediētiā: mihi aūt hūilitatꝭ ꝓfūditas n̄ minꝰ ꝯſpicit̉ admirādā GRE. xviij. mo. Per īeffabilenāqꝫ ſacramētū cōcepto ſancto ꝑtu inuiolabili ẜm