Lucas
mēſe ſeptēbri. viij. calendas octobris: qn̄ oportebatiudeoſ ieiuniū ſcenophegie celebrare: īminēte equinoctio ī quo īcipit nox eē maior qͣꝫ dies: qꝛ chriſtuoꝫ creſcere: iohānē autē minui. Nec fruſtra tūc dieſieiuniorū erāt: qꝛ ꝑ iohannē erat homībus afflictiopnīe p̄dicāda. Sequit̉: Et occultabat ſe mēſibꝰ qͥnqͣꝫ YAMBRO. Que cā occultationis niſi pudor:Sūt enī quedā tempore p̄ſcripta cōingio: qn̄ dareoperā ꝓcreādis liberis ſit decorū: dū āni vigēt: duꝫſuſcipiendoꝝ liberorū ſpes ē. At vbi ⁊ matura eui ſenectꝰ ſucceſſerit: ⁊ etas ē regēdis liberis habilior qͣꝫcreādis pudor ē legittimis lꝫ fetus geſtare īdicia: ⁊grauari aliene etatis onere: ⁊ tumeſcere aluū nō ſuitēporis fructu. Pudebat ergo ꝑꝑ etatē: vn̄ intelligipōt cā qꝛ iā nō cōueniebāt īter ſe cōcubitu cōiugali. neqꝫ enī ea q̄ ſenilē nō erubeſceret coitū: erubeſceret partū: hec tn̄ erubeſcit onꝰ parētis: qͣꝫdiu neſcitmyſteriū religiōis. Sꝫ que occultabat ſe qꝛ cōceperat filiū: iactare ſe cepit qꝛ generabat ꝓphetam.QRI. Et iō dicit: Mēſibꝰ qͥnqꝫ .i. donec maria cōciperet: ⁊ fetꝰ eiꝰ exultās cum gaudio ꝓphetaret.AMBRO. Et qͣꝫuis partꝰ ſui erubeſceret etatē: rurſus caruiſſe ſe gaudebat obprobrio dicēs: Quia ſicfecit mihi dn̄s/ GHRY. Scilꝫ ſoluit ſterilitatē: donuꝫ ſupra natura cōceſſit. ⁊ petra īfructuoſa ſpicasvirētes ꝓduxit. abſtulit dedecꝰ dū genitricem fecit.vn̄ ſequit̉: In die. qͥ. re. auf. ob. meū inter hoͣ LAMBRO. Pudor enī ē femīs nuꝑtiarū p̄mia nō habere: qͥbus hec ſola ē cā nubēdi/ CHRY. Dupliciterigit̉ gaudet dū ⁊ a nota ſterilitatis ip̄aꝫ eripuit dominꝰ: ⁊ qm̄ illuſtrē partu enixa ē. Nō enī vt ī ceteris gignētium ſolꝰ cōcubitꝰ īteruenit: ſed gr̄a celeſtis hͦ ortꝰ fuit exordiū BEDA:. Myſtice autē ꝑzachariā ſacerdotiū iudeoꝝ: ꝑ elizabeth pōt lex ip̄adeſignari: q̄ ſacerdotū doctrinis exercitata ſpiritales deo filios gignere debebat: ſed nō valebat: quianeminē ad ꝑfectionē adduxit lex. Erāt ambo iuſti.qꝛ bona ē lex ⁊ ſacerdotiū ꝓ illo tēpore ſanctum.Ambo proceſſerāt ī diebus ſuis: qꝛ adueniente chriſto iā incuruant̉ ad ſeniū. Ingredit̉ zacharias templū: qꝛ ſacerdotū ē ītrare ī ſanctuariū myſteriorumceleſtiū. Foris orat multitudo qꝛ myſtica penetrare neqͥt. Dū altari thimiama īponit: naſciturū iohānē agnoſcit: qꝛ dū doctores flāma diuine lectionisardēt: gr̄am dei ꝑ ieſum ꝓditurā reperiūt. ⁊ hͦ ꝑ angelū: qꝛ lex ꝑ angelos ordīata eſt. AMB. In vnoautē vox totiꝰ plebis obmutuit: qꝛ ī vno totꝰ ad deum loquebat̉ populꝰ. trāſiuit enī ad nos dei verbū⁊ ī nobis nō tacet. Mutꝰ ē qͥ nō ītelligit legē. Curenī tibi magis videat̉ mutꝰ eē qͥ ſomnū qͣꝫ qui myſteriū neſcit. Innuēti ſimilis ē populꝰ iudeorū: quiactuū ſuorū p̄ſtare nō pōt rationē BEDA: Et tamen elizabeth cōcipit iohānē: qꝛ īteriora legis ſacramētis chriſti abundāt. Conceptū quinqꝫ mēſibꝰ occultat: qꝛ moyſes quinqꝫ libris myſteria chriſti deſignat. ſeu quia chriſti diſpēſatio in qͥnqꝫ mūdi etatibus per ſanctorū dicta vel facta figurat̉.¶ In mēſe aūt ſexto: miſſus eſt angelꝰ gabriel a deo in ciuitatē galileecui nomē nazareth: ad uirginem de
ſponſatam uiro: cui nomen eraioſeph de domo dauid: ⁊ nomē nuginis maria.BEDA: Quia chriſtūīcarnatio vel ſexta etate ſeculi futura: vel ad īpletionē legis erat ꝓfutura: recte ſexto mēſe cōcepti iohānis miſſus ad mariā qgelꝰ naſciturū nūciat ſaluatorē. vn̄ dicit̉. In nautē ſexto. Menſeꝫ ſextū martiū ītellige: cuiꝰ rdie dn̄s noſter ⁊ cōceptus tradit̉ ⁊ paſſus: ſicutxxv. die mēſis decēbris natꝰ. ꝙ ſi vel hoc die vt īnulli arbitrant̉ equinoctiū vernale: vel illo ſolſtūum brumale fieri credamꝰ: cōuenit cū lucis incuto cōcipi vel naſci eū qͥ illumīat omnē hominē venientē ī hūc mundū. At ſiquis an̄ dn̄ice natiui⁊ cōceptiōis tēpus cōſiderat lucē vel creſcere vl̓ rnebras ſuꝑare cōuicerit: dicimꝰ ⁊ nos qꝛ iohannean̄ faciē aduētus eiꝰ regnū celoꝝ euāgelizabatBASI. Adeūt autē nos celeſtes ſpūs: non qͣſi ex ſeip̄is: ſed ex eo ꝙ diuine ſapīe decorē cōſpiciūt. vn̄ ſquit̉: Miſſus ē angelꝰ gabriel a deo¶ GRE. ī hoAd mariā enī virginē nō quilibet angelꝰarchāgelꝰ mittit̉. ad hoc qͥppe miniſteriū ſangelū venire dignū fuerat: qͥ ſummū omniū nūcibat: Qui iccirco priuato nomīe cēſet̉: vt ſignet̉ ꝑ vocabulū ī oꝑatione qͥd valeat. Gabriel enī dei fodo noīatur. ꝑ dei ergo fortitudinē nūciandꝰ erat.virtutū dn̄s ⁊ potēs ī p̄lio ad debellādas ptātes aereas veniebat. GLO. Addit̉ autē ⁊ locꝰ quo mittit̉ cū ſubdit̉: In ciui. gali. cui no. nazareth. Naxreꝰ .n. i. ſanctꝰ ſcōꝝ nūciabat̉ vēturꝰ BEDAIhoAptū aūt hūane reſtauratiōis pͥncipiū: vt angelꝰ adeo mitteret̉ ad virginē ꝑtu cōſecrādū diuīo: qꝛ prima ꝑditiōis hūane fuit cā cū ſerpēs a diabolo mittebat̉ ad mulierē ſpū ſuꝑbie decipiēdam. vn̄ ſeqͥtur:Ad virginē. YAVG. de ſancta v̓ginitate. Ilū eniſolū v̓ginitas decēter parere potuit: qͥ ī ſua natitate parē habere n̄ potuit. Oportebat enī caput noſtrū ꝑꝑ īſigne miraculū ẜm corpꝰ naſci de virgirqd̓ ſignificaret mēbra ſua de virgīe etiā ẜm ſpiritinaſcitura. ¶HIE. ī ẜmōe aſſū. Et bn̄ angelꝰ ad virenē mittit̉: qꝛ ſemꝑ ē angeliſ cognata v̓ginitas. Prfecto ī carne p̄ter carnē viuere n̄ t̓rena vita ē: ſed celeſtis. ICHRV. Nō āt angelꝰ pꝰ partū ānūciat vigini: ne nimiū exīde turbaret̉. Et iō an̄ cōceptionēillā alloqͥt̉: n̄ ī ſōnis: īmo viſibilit̓ aſſiſtit. nā qͣſi magniā valde relationē accipiēs: egebat an̄ rei euētu viſiōe ſolēni. A MB. Bn̄ āt vtrūqꝫ poſuit ſcripturavt ⁊ deſpōſata eēt ⁊ v̓go. Seqͥt̉ .n. Deſponſatā viroUirgo: vt exꝑs viril̓ cōſortij videret̉. Deſpōſata: netemerate v̓ginitatis adureret̉ īfamia: cui grauis aluus corruptele videret̉ īſigne p̄ferre. Maluit autēdn̄s aliquos de ſuo ortu qͣꝫ de matris pudore dubitare. ſciebat .n. tenerā eē virgīs verecūdiā ⁊ lubricafamā pudoris: nec putauit ortꝰ ſui fidē matris inſirijs aſtruēdā. Seruat̉ itaqꝫ ſācte marie ſicut pudoiītegra: ita ⁊ īuiolabil̓ opiniōe v̓ginitas. nec deculſiniſtra virginibꝰ opiniōe viuētibꝰ velamē excuſaoniſ relinqͥ ꝙ īfamata mr̄ quoqꝫ dn̄i videret̉. Auaūt iudeis: qͥd herodi poſſet aſcribi: ſi natū videretex adulterio ꝑſecuti? Quēadmodū aūt ip̄e diceret