Druckschrift 
Catena aurea super quattuor Evangelistas
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Lucas

mēſe ſeptēbri. viij. calendas octobris: qn̄ oportebatiudeoſ ieiuniū ſcenophegie celebrare: īminēte equinoctio ī quo īcipit nox maior qͣꝫ dies: qꝛ chriſtuoꝫ creſcere: iohānē autē minui. Nec fruſtra tūc dieſieiuniorū erāt: qꝛ iohannē erat homībus afflictiopnīe p̄dicāda. Sequit̉: Et occultabat ſe mēſibꝰ qͥnqͣꝫ YAMBRO. Que occultationis niſi pudor:Sūt enī quedā tempore p̄ſcripta cōingio: qn̄ dareoperā ꝓcreādis liberis ſit decorū: āni vigēt: duꝫſuſcipiendoꝝ liberorū ſpes ē. At vbi matura eui ſenectꝰ ſucceſſerit: etas ē regēdis liberis habilior qͣꝫcreādis pudor ē legittimis lꝫ fetus geſtare īdicia:grauari aliene etatis onere: tumeſcere aluū ſuitēporis fructu. Pudebat ergo ꝑꝑ etatē: vn̄ intelligipōt qꝛ cōueniebāt īter ſe cōcubitu cōiugali. neqꝫ enī ea ſenilē erubeſceret coitū: erubeſceret partū: hec tn̄ erubeſcit onꝰ parētis: qͣꝫdiu neſcitmyſteriū religiōis. Sꝫ que occultabat ſe qꝛ cōceperat filiū: iactare ſe cepit qꝛ generabat ꝓphetam.QRI. Et dicit: Mēſibꝰ qͥnqꝫ .i. donec mariaciperet: fetꝰ eiꝰ exultās cum gaudio ꝓphetaret.AMBRO. Et qͣꝫuis partꝰ ſui erubeſceret etatē: rurſus caruiſſe ſe gaudebat obprobrio dicēs: Quia ſicfecit mihi dn̄s/ GHRY. Scilꝫ ſoluit ſterilitatē: donuꝫ ſupra natura cōceſſit. petra īfructuoſa ſpicasvirētes ꝓduxit. abſtulit dedecꝰ genitricem fecit.vn̄ ſequit̉: In die.. re. auf. ob. meū inter hoͣ LAMBRO. Pudor enī ē femīs nuꝑtiarū p̄mia habere: qͥbus hec ſola ē nubēdi/ CHRY. Dupliciterigit̉ gaudet a nota ſterilitatis ip̄aꝫ eripuit dominꝰ: qm̄ illuſtrē partu enixa ē. enī vt ī ceteris gignētium ſolꝰ cōcubitꝰ īteruenit: ſed gr̄a celeſtis ortꝰ fuit exordiū BEDA:. Myſtice autēzachariā ſacerdotiū iudeoꝝ: elizabeth pōt lex ip̄adeſignari: ſacerdotū doctrinis exercitata ſpiritales deo filios gignere debebat: ſed valebat: quianeminē ad ꝑfectionē adduxit lex. Erāt ambo iuſti.qꝛ bona ē lex ſacerdotiū illo tēpore ſanctum.Ambo proceſſerāt ī diebus ſuis: qꝛ adueniente chriſto incuruant̉ ad ſeniū. Ingredit̉ zacharias templū: qꝛ ſacerdotū ē ītrare ī ſanctuariū myſteriorumceleſtiū. Foris orat multitudo qꝛ myſtica penetrare neqͥt. altari thimiama īponit: naſciturū iohā agnoſcit: qꝛ doctores flāma diuine lectionisardēt: gr̄am dei ieſum ꝓditurā reperiūt. angelū: qꝛ lex angelos ordīata eſt. AMB. In vnoautē vox totiꝰ plebis obmutuit: qꝛ ī vno totꝰ ad deum loquebat̉ populꝰ. trāſiuit enī ad nos dei verbū ī nobis tacet. Mutꝰ ē ītelligit legē. Curenī tibi magis videat̉ mutꝰ ſomnū qͣꝫ qui myſteriū neſcit. Innuēti ſimilis ē populꝰ iudeorū: quiactuū ſuorū p̄ſtare pōt rationē BEDA: Et tamen elizabeth cōcipit iohānē: qꝛ īteriora legis ſacramētis chriſti abundāt. Conceptū quinqꝫ mēſibꝰ occultat: qꝛ moyſes quinqꝫ libris myſteria chriſti deſignat. ſeu quia chriſti diſpēſatio in qͥnqꝫ mūdi etatibus per ſanctorū dicta vel facta figurat̉. In mēſe aūt ſexto: miſſus eſt angelꝰ gabriel a deo in ciuitatē galileecui nomē nazareth: ad uirginem de

ſponſatam uiro: cui nomen eraioſeph de domo dauid: nomē nuginis maria.BEDA: Quia chriſtūīcarnatio vel ſexta etate ſeculi futura: vel ad īpletionē legis erat ꝓfutura: recte ſexto mēſe cōcepti iohānis miſſus ad mariā qgelꝰ naſciturū nūciat ſaluatorē. vn̄ dicit̉. In nautē ſexto. Menſeꝫ ſextū martiū ītellige: cuiꝰ rdie dn̄s noſter cōceptus tradit̉ paſſus: ſicutxxv. die mēſis decēbris natꝰ. ſi vel hoc die vt īnulli arbitrant̉ equinoctiū vernale: vel illo ſolſtūum brumale fieri credamꝰ: cōuenit lucis incuto cōcipi vel naſci illumīat omnē hominē venientē ī hūc mundū. At ſiquis an̄ dn̄ice natiui cōceptiōis tēpus cōſiderat lucē vel creſcere vl̓ rnebras ſuꝑare cōuicerit: dicimꝰ nos qꝛ iohannean̄ faciē aduētus eiꝰ regnū celoꝝ euāgelizabatBASI. Adeūt autē nos celeſtes ſpūs: non qͣſi ex ſeip̄is: ſed ex eo diuine ſapīe decorē cōſpiciūt. vn̄ ſquit̉: Miſſus ē angelꝰ gabriel a deo¶ GRE. ī hoAd mariā enī virginē quilibet angelꝰarchāgelꝰ mittit̉. ad hoc qͥppe miniſteriū ſangelū venire dignū fuerat: ſummū omniū nūcibat: Qui iccirco priuato nomīe cēſet̉: vt ſignet̉ vocabulū ī oꝑatione qͥd valeat. Gabriel enī dei fodo noīatur. dei ergo fortitudinē nūciandꝰ erat.virtutū dn̄s potēs ī p̄lio ad debellādas ptātes aereas veniebat. GLO. Addit̉ autē locꝰ quo mittit̉ ſubdit̉: In ciui. gali. cui no. nazareth. Naxreꝰ .n. i. ſanctꝰ ſcōꝝ nūciabat̉ vēturꝰ BEDAIhoAptū aūt hūane reſtauratiōis pͥncipiū: vt angelꝰ adeo mitteret̉ ad virginē ꝑtu cōſecrādū diuīo: qꝛ prima ꝑditiōis hūane fuit ſerpēs a diabolo mittebat̉ ad mulierē ſpū ſuꝑbie decipiēdam. vn̄ ſeqͥtur:Ad virginē. YAVG. de ſancta v̓ginitate. Ilū eniſolū v̓ginitas decēter parere potuit: ī ſua natitate parē habere potuit. Oportebat enī caput noſtrū ꝑꝑ īſigne miraculū ẜm corpꝰ naſci de virgirqd̓ ſignificaret mēbra ſua de virgīe etiā ẜm ſpiritinaſcitura. ¶HIE. ī ẜmōe aſſū. Et bn̄ angelꝰ ad vire mittit̉: qꝛ ſemꝑ ē angeliſ cognata v̓ginitas. Prfecto ī carne p̄ter carnē viuere t̓rena vita ē: ſed celeſtis. ICHRV. āt angelꝰ pꝰ partū ānūciat vigini: ne nimiū exīde turbaret̉. Et an̄ cōceptionēillā alloqͥt̉: ī ſōnis: īmo viſibilit̓ aſſiſtit. qͣſi magniā valde relationē accipiēs: egebat an̄ rei euētu viſiōe ſolēni. A MB. Bn̄ āt vtrūqꝫ poſuit ſcripturavt deſpōſata eēt v̓go. Seqͥt̉ .n. Deſponſatā viroUirgo: vt exꝑs viril̓ cōſortij videret̉. Deſpōſata: netemerate v̓ginitatis adureret̉ īfamia: cui grauis aluus corruptele videret̉ īſigne p̄ferre. Maluit autēdn̄s aliquos de ſuo ortu qͣꝫ de matris pudore dubitare. ſciebat .n. tenerā virgīs verecūdiā lubricafamā pudoris: nec putauit ortꝰ ſui fidē matris inſirijs aſtruēdā. Seruat̉ itaqꝫ ſācte marie ſicut pudoiītegra: ita īuiolabil̓ opiniōe v̓ginitas. nec deculſiniſtra virginibꝰ opiniōe viuētibꝰ velamē excuſaoniſ relinqͥ īfamata mr̄ quoqꝫ dn̄i videret̉. Auaūt iudeis: qͥd herodi poſſet aſcribi: ſi natū videretex adulterio ꝑſecuti? Quēadmodū aūt ip̄e diceret