Ca. .I.

eiero belias: in deſerto iohānes. Ille achab regism nō q̄ſiuit: hic ſpreuit herodis. Ille iordanē diuiſit: hic ad lauacrū ſalutare cōuertit. Ille prioris h̓equētis on̄ici p̄curſor aduētus. BED A: Qd̓ aūtde helia ꝑ malachiā p̄dictū ē: hoc ꝑ angelū de iohāne picit̉: cū ſubdit̉: Ut cōuertat corda patrū ī filioſpiritualē antiquoꝝ ſanctoꝝ ſcīam populis p̄dicādo infundēs. Et īcredulos ad prudētiā iuſtoꝝ: q̄ eſtnō de legis oꝑibus iuſtitiā p̄ſūmere: ſꝫ ex fide ſalutēcrere CGRECVS: Uel alit̓: Parētes ioh̓is ⁊ apogoloꝝ iudei fuerūt: ſed tn̄ cōtra euāgeliū ex ſuꝑbiacīfidelitate ſeuiebāt. Itaqꝫ tanqͣꝫ benigni filij iohānes priꝰ ⁊ apoſtoli cōſequēter eis veritatē monſtrahāt: ī ꝓpriā iuſticiā ⁊ prudētiā eos attrahētes. Siceriā helias reliqͥas hebreoꝝ cōuertit ad apoſtolorūreritate BEDA: Quia vero zachariā ꝓ plebe ſupicātē dixerat exauditū: ſubiugit: Parare dn̄o plebē ꝑfectā. ī quo docet quo ordīe plebs eadē ſaluari⁊ ꝑfici debeat: ad p̄dicationē .ſ. iohānis penitēdo ⁊credēdo ī chriſtū. THEO. Uel alit̓: Iohānes plebē parauit: nō īcredulā: ſꝫ ꝑfectā .i. preꝑatā ad ſuſcipiendū chriſtū. ORI. Sacramētū aūt iohānis vſqꝫ nūc explet̉ ī mūdo. Quicūqꝫ enī crediturꝰ ē ī ieſum chriſtu: antea ſpūs ⁊ virtꝰ iohānis ad animā illiꝰ venit: ⁊ preꝑat dn̄o populū perfectū.¶ Et dixit zacharias ad angelum:Ande hoc ſciā? Ego .n. ſuꝫ ſenex:⁊uxor mea ꝓceſſit ī diebꝰ ſuis. Etrn̄dens angelꝰ dixit ei: Ego ſuꝫ gabriel ꝗ aſto an̄ deū: ⁊ miſſus ſū loꝗad te: ⁊ hec tibi euangelizare. Et eoce eris tacēs ⁊ nō poteris loꝗ uſqꝫ īdiē quo hec fiāt: ꝓ eo ꝙ nō credidiſtiuerbis meis qͥ īplebūt̉ ī tꝑe ſuo.Et erat plebs expectās zachariā: ⁊mirabant̉ ꝙ tardaret ipſe ī templo.Egreſſus autē nō poterat loꝗ ad illos. Et cognouerūt ꝙ uiſionē uidiſſet in tēplo: ⁊ ipſe erat innuēs illis:⁊ ꝑmanſit mutus.CHRI. Habito reſpectu zacharias ad ꝓpriā etatē: qͥnetiā cōiugis ſterilitate cōſpecta diffiſus ē. vn̄dicit̉: Et dixit zacharias ad angelū: vn̄ hͦ ſciā? qͣſi dicat: quo hͦ fiet? Et cāꝫ dubitatōis ſubdit: Ego enī ſūſenex: ⁊ vxor mea ꝓceſſit ī diebꝰ ſuis. q. d. Etas ītempeſta: natura īeptā: ego generās debilis: terra ſteril̓.ſio aūt cenſet̉ ꝑꝑ hͦ dignꝰ eē venia ſacerdos: dū ſerle rerū expoſtulat. qn̄cūqꝫ enī deꝰ aliquē īdicat orifide ſuſciꝑe: nā ſuꝑ hꝰ moī diſceptare cōtumacis ēale. vn̄ ſequit̉: Et reſpō. ange. dixit ei: Ego ſū gabrielqaſto an̄ deū. BEDA. q. d. Si hō talia ſigna pronitteret: īpune ſignū flagitare liceret: at cū angelusmittat iā dubitare n̄ decet. Sequit̉: Et miſſus ſuꝫloqͥ ad te ⁊ hec tibi euāgelizare. / CHRI. Ut cū autas me a deo miſſū fore: nihil hūanū eſtimes ex hiſ

q̄ tibi dicunt̉. Neqꝫ enī ex me loquor: ſꝫ mittētis relata denūcio. hec ē enī nūcij bonitas: vt nihil ex ſereferat BEDA: Ubi notādū ē ꝙ angelꝰ ſe ⁊ antedeū ſtare ⁊ ad euāgelizādū zacharie miſſū teſtatur.GRE. ī ho. Quia ⁊ cū ad nos veniūt angeli: ſic exteriꝰ implēt mīſteriū: vt tn̄ uūqͣꝫ īteriꝰ deſint ꝑ cōtemplationē: qꝛ ⁊ ſi circūſcriptꝰ ē angelicꝰ ſpūs: ſūmustn̄ ſpūs qͥ deꝰ ē: circūſcriptꝰ nō ē. Angeli itaqꝫ etiaꝫmiſſi an̄ ip̄m ſūt: qꝛ qūolibet miſſi veniāt: ītra ipſuꝫcurrūt/ BED A. Dat autē ei ſignū: qd̓ rogat̉: vt qd̓diſcredēdo locutꝰ ē: iā tacēdo credere diſcat. vn̄ ſeqͥtur: Et ecce eris tacēs: ⁊ non poteris loqͥ/ CHRY̓.Ut a vi generatiua ad organa vocalia vīcula tranſferant̉: nec ītuitu ſacerdotij ei parcit̉: ſꝫ ob hͦ plectebat̉ ampliꝰ qꝛ circa fidē ceteris preeſſe debebat.THEO. Sꝫ qꝛ verbū qd̓ iugi aīo habet̉ pōt ēt ſurdū ſignificare: qꝛ bn̄ tal̓ eriſ ſurdꝰ ⁊ n̄ poterꝭ loqͥ. Cōueniēter enī hec duo paſſus ē: tāqͣꝫ enī īobediēs ſurditatē īcurrit: ⁊ tanqͣꝫ cōtradictor taciturnitatē.CHRI. Dicit autē: Et ecce. q. d. ī hͦ inſtāti. Sꝫ cōſidera miſerationē dn̄i ī hͦ qd̓ ſequit̉: Uſqꝫ ī diē quohec fiēt. q. d. Cū ꝑ euētus rerū qd̓ dico on̄do: ⁊ noueris te iure punitū tūc te de pena eripiā. Et cāꝫ pene on̄dit cū ſubdit̉: Pro eo ꝙ nō credidiſti verbismeis. q̄ īplebunt̉ ī tēpore ſuo: nō attēdēs virtutemeiꝰ qͥ miſit me: cui ego aſſiſto. Si autē his qͥ erga natiuitatē mortalē īcredulꝰ erat punit̉: qualit̓ qͥ celeſtē ⁊ īeffabilē calūniatur vitabit vltionē ¶ GRECVS: Dū aūt hec ītrinſecꝰ agerētur: dilatio tēporꝭadmirari cogebat expectantē forīſecꝰ multitudinē.vn̄ ſequit̉: Et erat plebs expec. zacha. ⁊ mira. ꝙ tar.ip̄e ī tēplo. Cūqꝫ ꝑ diuerſa vagaret̉ ſuſpicio: qͥlibetdictabat ad libitū donec zacharias egrediēſ docuitſilēdo qd̓ latēdo ꝑpeſſus ē. vn̄ ſequit̉: Egreſſus aūtnō poterat loqͥ ad illos: ⁊ cogno. ꝙ viſionē vidiſſetin tēplo. ¶ THEO. Innuebat autē populo zacharias forte cām taciturnitatis īterrogāti: quā loqͥ n̄valēs: ꝑ nutū declarabat. vn̄ ſequit̉: Et ipſe erat innuens illis ⁊ ꝑmāſit mutꝰ. YAMB. Eſt aūt mutusquidē ſine verbo corporales actꝰ indicare moliēs:nec exprimens eius voluntatem.¶ Et factū ē ut īpleti ſunt dies officij eiꝰ abijt in domū ſuā. Poſt hosaūt dies cōcepit elizabethuxor eiuſ⁊ occultabat ſe meſibꝰ ꝗnqꝫ dicenſ:Quia ſic fecit mihi dn̄s in diebꝰ quibus reſpexit auferre obprobriummeum inter homines.BEDA: Uicis ſue tēpore pōtifices tēpli tm̄ officijs mācipati nō ſolū a cōplexu vxorum: ſꝫ ab ip̄oquoqꝫ domoꝝ ſuarū abſtinebāt īgreſſu. vn̄ dicit̉: Etfactū ē vt īpleti ſūt dies officijeiꝰ: abijt ī domū ſuā.Quia enī tūc ſacerdotalis ex ſtirpe aaron ſucceſſioquerebat̉: neceſſario tēpus ſubſtituēde ſoboli ꝓcurabatur. At qꝛ nūc nō carnalis ſucceſſio ſꝫ ꝓfectioſpiritalis īquirit̉: ſacerdotibꝰ vt ſemꝑ altari queantaſſiſtere: ſemꝑ caſtitas obſeruāda p̄cipit̉. Sequitur:Poſt hos autē dies cōcepit elizabeth vxor eiꝰ. Pꝰdies .ſ. officij zacharie cōpletos. Geſta ſūt auteꝫ her

G 3