Lucas
nec fulgorē illū valēs ſuiferre turbat̉. Et hͦ ē qd̓ ſubdit̉: Et zacharias turbatꝰ ē vidēs. Sicut aūt aurigaꝑterrito: loraqꝫ dimittēte coruūt eqͥ p̄cipites: totaqꝫqͣdriga ꝑuertit̉: ſic accidere cōſueuit aīe quotiēs abaliquo ſtupore vel ſolicitudīe deprimit̉. vn̄ ⁊ h̓ ſubdit̉: Et timor irruit ſuꝑ eū I QRI. Noua qͥppe facies hūanis ſe obtutibꝰ p̄bens turbat mentē animūqꝫ cōſeruat. vn̄ angelꝰ ſciēs hāc humanā eē naturāprimū ꝑturbatōi medet̉. Nā ſequit̉: Ait aūt ad illūangelꝰ: ne timeas zacharia. ATHANA. ī vita antoriij. vn̄ nō difficilis ē bonoꝝ ſpirituū malorūqꝫ diſcretio. ſi enī pꝰ timorē ſucceſſerit gaudiū: a dn̄o veniſſe ſciamꝰ auxiliū: qꝛ ſecuritaſ aīe p̄ſentis maieſtatis iudiciū ē. ſi autē īcuſſa formido ꝑmāſerit: hoſtisē qͥ videt̉. Nō ſolū autē trepidantē refocillat: ſꝫ etiānouo letificat nūcio ſubdēs: Quoniā exaudita ē dep̄catio tua: ⁊ vxor tua elizabeth pariet tibi filiū.AVG. de queſt. euā. Ubi pͥmo hoc attendēdum ē:qꝛ nō ē veriſimile vt cū ꝓ peccatis populi vel ſalute vel redēptione ſacrificiū ille offerret: qd̓ potueritpublicis votis relictis hō ſenex vxorē habēs ꝓ accipiēdis filijs orare p̄ſertim: nā nemo orat acciꝑe qd̓accepturū eē deſꝑat. Uſqꝫ adeo autē ille iā ſe habiturū filios deſꝑabat: vt hoc angelo ꝓmittēti n̄ crederet. Ergo qd̓ ei dicit̉: Exaudita ē dep̄catio tua. ꝓpopulo ītelligēdū ē: cuiꝰ populi qm̄ ſalꝰ ⁊ redēptio⁊ peccatoꝝ abolitio ꝑ chriſtum futura erat: adhucnūciat̉ zacharie naſciturꝰ filiꝰ: qꝛ p̄curſor chriſti deſtinabat̉ꝭ. CHRV. Uel ꝙ ſit exaudita eiꝰ dep̄catioꝓbat ꝑ hoc: ꝙ gignēdus erat ei filiꝰ clamans: Ecceagnꝰ dei qͥ tollit peccata mūdi/ THEO. Quaſi ip̄odicēte: vn̄ erit mihi hͦ māifeſtū; ait angelꝰ ex hoc ꝙeliſabeth pariet: credes ꝙ peccata populo ſūt remiſſa. IAMB. Uel alit̓: Plena ſemꝑ ⁊ redūdātia ſuntdiuīa bn̄ficia nō exiguo ꝯſtricta munere: ſed vberibonorū coaceruata cōgeſtū: vt hic primū p̄catiōisfructꝰ ꝓmittit̉: deīde ſterilis partꝰ vxoris: Cuiꝰ nōmē p̄nunciat ſubdēs: Et vocabis nomē eiꝰ iohānē.BEDA:. Singularis meriti īdiciū dat̉: quotienshomībus a deo vel īponitur nomē vel nūciaturCHRY. ſuꝑ iohānē. Illud quoqꝫ oꝫ exprimere: qm̄ī qͥbus ab ipſa teneritate īfantie virtꝰ refulgere debebat: a prīcipio diuinitꝰ ſumebāt nomīa. His vero qͥ poſtea debebāt excreſcere: nomē poſtea īponebat̉. EDA. Iohānes ergo īterp̄tat̉ ī quo ē gr̄a:vel dn̄i gra: quo nomīe declarat̉ prīo ꝑentibus eiuſgr̄am qͥbus decrepitis naſceret̉ filiꝰ eſſe donatā: deīde ipſi iohāni qͥ magnꝰ corā dn̄o erat futurus: poſtremo etiā filijs iſrael quos ad dn̄m erat cōuerſurus. vn̄ ſequit̉: Et erit gau. tibi ⁊ exul/ ORI. Qn̄ .n.iuſtus orit̉ ī mudo: miſtri natiuitatis eiꝰ letant̉. qn̄vero ille naſcit̉ qͥ quaſi ad penas ⁊ ergaſculum relegatur: mīſter cōſternat̉ ⁊ cōcidit. AMB. Sāctuſaūt nō ſolū parentū gr̄a: ſed etiā ſalꝰ ē plurimoruꝫ.vn̄ ſequit̉: Et multi ī natiuitate eꝰ gaudebūt. Admonetur hͦ loco ſanctoꝝ generatiōe letari: admonent̉ꝑentes gras agere. nō enī mediocre munꝰ ē dei: dare liberos: ꝓpagatores generis: ſucceſſiōis heredes.¶Erit enī magnꝰ corā dn̄o: ⁊ uinū⁊ ficeraꝫ nō bibet. Et ſpū ſcō replebit̉ adhuc ex utero matriſ ſue: ⁊ ml̓
tos filiorū iſrl̓ cōuertet ad dn̄m peum ip̄orū. Et ip̄e p̄cedet an̄ illiū iſpū ⁊ uirtute helie: ut cōuertat coda patrū ī filioſ ⁊ īcredulos ad prudentiā iuſtoꝝ: parare domino plebem perfectam.FA MB. Pꝰ leticiā plurimorū magnitudo virtuꝓmittit̉ cū dicit̉: Erit enī magnꝰ corā dn̄o. Nō caporis ſed aīe magnitudinē declarauit. Eſt corā domīo magnitudo aīe: magnitudo v̓tutis. ¶THIMulti nāqꝫ magni dicūtur: ſꝫ corā homībus: n̄ corā deo ſic̄ hypochrite. ita aūt ⁊ parētes iohānis īſti corā dn̄o dicti ſūtAMB Deniqꝫ nō fueralcuiꝰ ꝓpagauit īperij: nō triuphos bellici certamisreportauit: ſꝫ qd̓ ē āplius p̄dicās ī deſerto: pelicihominū corporiſqꝫ laſciuiā magna animi v̓tute dep̄ſſit. vn̄ ſequit̉: Et vinū ⁊ ficerā nō bibet. BEDA.Sicera īterp̄tat̉ ebrietas: quo vocabulo hebrei qqd̓ īebriare pōt poculū ſiue de pomis ſiue de fruobus: ſeu de qualibet alia materia cōfectū ſignificat.Propriū vero ī lege nazareoꝝ erat vino ⁊ ficera tēpore obſecratiōis abſtinere. vn̄ iohānes ceteriqꝫ tales vt ſemꝑ nazarei .i. ſancti manere poſſint: ſemperhis abſtinere ſatagūt. nō enī decet vino ī quo ē luxuria inebriari eū qͥ muſto ſpūs ſancti deſiderat inpleri. vn̄ recte cui vini ebrietas tollit̉: ſpūs gr̄a cumulat̉. Sequit̉ aūt: Et ſpū ſācto replebit̉ adhuc etvtero matris ſue. FAMB. Cui ſpūs ſanctꝰ īfundit̉:magnarū ē plenitudo virtutū. Siquidē ſanctꝰ Ihānes anteqͣꝫ naſceret̉: matris adhuc ī vtero poſſpūs accepti gr̄am deſignauit: cū ī vtero parētis exiliēs dn̄i euāgelizauit aduentū. Alius ē ſpūs vite hꝰaliꝰ gr̄e. Ille naſcēdo ſumit exordiū: moriēdo defectū. Iſte nō etatibꝰ coercet̉: nō obitu extīguit̉: nonaluo matris excludit̉ GRECVS: Quod aūt eriopꝰ iohānis: qͥd ve ꝑ ſpiritū ſanctū ꝑaget; on̄dit ſubdēs: Et multos filioꝝ iſrael cōuertet ad dn̄m deumip̄oꝝ. ¶ORI. Ioh̓es quidē plurimos cōuertit. dn̄iautē opꝰ ē vt oēs ad deū patrē cōuertatꝭ BEDACū aūt iohānes qͥ chriſto teſtimoniū ꝑhibes: ī eiꝰ fide populos baptizabat: dr̄ filios iſrael ad dn̄m deuip̄oꝝ cōuertiſſe: pꝫ chriſtū dn̄m deū eē iſrael. vn̄ defināt arriani chriſtū dn̄m deū eē negare. Erubeſcantfotiniani chriſto ex virgīe pͥncipiū dare. Ceſſēt manichei aliū populi iſrael atqꝫ aliū chriſtianoꝝ deucredere.. A MB. Nō aūt egemꝰ teſtimōio: ꝙ plurimoꝝ ſanctꝰ iohānes corda cōuertit: ī quo nobis ꝓphetice ſcripture ⁊ euāgelice ſuffragant̉. Uoxclamātiſ ī deſerto: Parate viā dn̄o. Nō enī de ſe: ijde dn̄o p̄dicabat p̄nūcius chriſti. ⁊ iō ſequit̉: Et ip̄ep̄cedet an̄ illū ī ſpū ⁊ virtute helie. Gn̄ p̄cedet an iblū qͥ p̄nūcius natꝰ ⁊ p̄nūcius mortuꝰ ē. Bn̄ etiā iugitur: In ſpū ⁊ virtute helie. ORI. Nō dicit ī ahelie: ſꝫ ī ſpū ⁊ v̓tute. Spūs enī qͥ fuerat ī helia vēltī iohāne: ⁊ ſimilit̓ virtꝰ eius ¶AMB. Nūqͣꝫ n. ſintv̓tute ſpūs vel ſine ſpū virtus: ⁊ iō in ſpū ⁊ rirtutqꝛ ſāctus helias ⁊ virtutē habuit magnā ⁊ graꝫ. viltutē vt ad fidē aīos populoꝝ a ꝑfidia retorquentv̓tutē abſtinētie atqꝫ patiētie ⁊ ſpūm ꝓphetadi. ſt