Ca. I.

nnortus ē: ſoro cōtigit octaua. Nō autē fruſtra pͥxin noui teſtamēti p̄co ī octaue ſortis iure naſciiia ſicut ſeptenario ſepenūero ꝓpter ſabbatūceteſtardentū: ſic nouū aliquotiēs ꝑ octonariuꝫeoret ſacramētū dn̄ice vel noſtre reſurrectiōis exp̄rirurTHEO Uolēs etiā on̄dere ꝙ legaliter exocerdotali genere erat ſubdit: Et vxor illi de filiabꝰaron: ⁊ nomē eiꝰ elizabeth. Leuitici. xxij. Nō eniꝫlittebat̉ de alia tribu vxorē acciꝑe: ſed de ſua. Eliapeth īterpretat̉ requies: zacharias vero memoriancBEDA ī ho. Iuſtis enī parētibusⁱ iohānes ēenitꝰ p̄t eo cōfidētius iuſticie p̄cepta populis dater: quo hec ipſa nō quaſi nouitia didiciſſe: ſed veInt hereditario iure a progenitoribꝰ accepta ſeruaet. vn̄ ſequit̉: Erāt autē ambo iuſti an̄ deū. 7AMPRO Et ſic mores ī equitate cōprehēdit. Bn̄ aūtoīcit an̄ deū. fieri enī pōt vt aliqͥs affectata bonitapulari iuſtꝰ videat̉ mihi: iuſtus aūt an̄ deū nōqit ſi iuſticia nō ex mētis ſimplicitate formet̉: ſꝫ adulatiōe ſimulet̉. Perfecta igit̉ laus ē an̄ deū iuſtū eſſe ſolꝰ enī ꝑfectior ē qͥ ab eo ꝓbatur: qͥ nō pōt falli Factū autē cōprehēdit ī mādato: ī iuſtificationeiudiciū. vn̄ ſequit̉. Incedētes ī oībus mādatis ⁊ iuſtificatiōibus dn̄i. Cū enī mādatis celeſtibꝰ obedimus: ī mādatis dn̄i īcedimꝰ. cū cōgrue iudicamuſtenere dn̄i iuſtificatiōes videmur. Prouidere autēoꝫ bona nō ſolū corā deo: ſed etiā coram homībus.n̄ ſequit̉: Sine querela. Nulla enī querela ē vbi ⁊bonitas cōcordat ⁊ facti: ⁊ plerunqꝫ iuſticiaominū querelā excitat. ¶ ORI. Pōt etiaꝫdurialiqͥd iuſtū iniuſte fieri: vt ſi iactātie cā quis pauperi elargiat̉ qd̓ nō ē ſine qͥrela. Sequit̉: Et nō erat ilꝰ: eo ꝙ erat ſterilis elizabeth ⁊ ambo ꝓceſſiſſent in diebꝰ ſuis. CHRY. Nō ſolū autē elizabetherat ſterilis: ſed ⁊ patriarcharū cōiuges: Sara? Rebecca: Rachel: quod dedecꝰ erat antiqͥs. nō poſſumus dicere ꝙ peccati effectꝰ eſſet ſterilitas. cūcti iuſti. cūcti virtuoſi. Hec aūt fuit ſterilitatis cā: vt cūvideris virginē parientē dn̄m: nō ſis īcredulꝰ exercitās mentē tuā ī aluo ſteriliū. THEO. Et vt etiātu addiſceres ꝙ lex dei multiplicationē filioꝝ nonappetit corporalē: ſed magis ſpūalem. Proceſſerātautē ambo: nō ſolū ẜm corpꝰ: ſed ẜm ſpiritū aſcēſiones in corde ponētes: ⁊ vitā ſuā vt diē ⁊ nō vt noctem habētes: quaſi ī die honeſte ambulātes.factūē aūt cū ſacerdotio fungeret̉ zacharias ī ordīe uicis ſue an̄ deum ẜm cōſuetudineꝫ ſacerdotij ſorte exijt ut incēſum poneret: īgreſſuſītemplū dn̄i. Et oīs multitudo pouli erat orās foris hora incēſi.EDA: Per moyſen dn̄s vnū cōſtituit ſummuꝫīcerdotē: cui mortuo vnū ſuccedere iuſſit: ⁊ hͦ vſqꝫad dauid tēpora ſeruatū ē: a quo plures fieri domiagēte decretū ē. vn̄ nūc zacharias in ordīe vicisſe ſacerdotio functꝰ eſſe aſſerit̉ cū dicitur: Factuꝫe aut cū ſacerdotio fungeret̉ zacharias ī ordīe vicisſuē ante deū ẜm cōſue. ſacer. ſorte exijt vt īcenſū poneret īgreſ ī tem. dn̄i AMBRO. Uidet̉ aūt hic za

charias ſummꝰ deſignari ſacerdos: qꝛ ſemel in ānoſolꝰ ſūmus ſacerdos ī ſecūdo ſanctuario ītrabat: n̄ſine ſanguīe quē offerret ꝓ ſe ⁊ ꝓ populi delictis.BEDA: Nō aūt nūc noua ſorte electꝰ ē cū incēſum eſſet adolēdū: ſꝫ priſca ſorte cū ex ordīe ſui pontificatꝰ ī vicē abia ſuccederet. Sequit̉: Et oīs multi. po. erat orās foris hora incēſi. Incēſum ī ſcā ſanctoꝝ a pōtifice deferri expectāte foriſ templū ꝯī populo decīo die ſeptimi mēſis ē iuſſū: ⁊ hāc diē expiationis ſiue ꝓpitiatiōis vocari: cꝰ diei myſteriuꝫ apoſtolꝰ ad hebreos pandēs: ieſū on̄dit pōtificē eſſeverū: qͥ ī ſanguīe ꝓprio celi ſecreta ſubijt: vt ꝓpitiuꝫnobis faceret patrē: ⁊ īterpellaret ꝓ peccatis eoruꝫqͥ adhuc ꝓ foribꝰ orātes expectāt / AMBR. Hic ēautē ille ſūmus ſacerdos qͥ adhuc ſorte querit̉: qͥaverꝰ adhuc ignorat̉. qͥ eniꝫ ſorte eligit̉: hūano iudicio nō cōprehēdit̉. Ille igit̉ querebat̉: ⁊ aliꝰ figurabat̉. verꝰ in eternū ſacerdos qͥ nō hoſtiarū cruore: ſꝫꝓprio patrē deū generi recōciliaret humano: ⁊ tūcquidē vices erāt: nūc aūt ē perpetuitas.¶ Apparuit autē illi angelꝰ dn̄i ſtāſa dextris altaris incenſi. Et zacharias turbatꝰ ē uidēs: ⁊ tīor irruit ſuper eū. Ait aūt ad illū angelꝰ: Netimeas zacharia: qm̄ exaudita ē dep̄catio tua. Et uxor tua elizabethpariet tibi filiū: ⁊ uocabis nomē eiꝰiohānē: ⁊ erit gaudiū: ⁊ tibi exultatio: ⁊ ml̓ti ī eꝰ natiuitate gaudebūt.GHRV. Ingreſſus zacharias ī templū vt p̄ces ferret ꝓ cūctis ad deū: ⁊ qͣſi dei ⁊ hominuꝫ mediator:vidit angelū ītus ſtantē. vn̄ dr̄. Apparuit aūt illi angelꝰ dn̄i ſtās a dextris altaris incenſi. AMB. Bn̄apparuiſſe dicit̉ ei qͥ eū repēte cōſpexit: ⁊ hͦ ſpecialiter: aut de angelis aut de deo ſcriptura diuīa tenere cōſueuit: vt qd̓ non pōt p̄uideri: apparere dicat̉.Nō enī ſimiliter ſēſibilia dident̉: ⁊ is cuiꝰ ī volūtate ſitū ē videri: ⁊ cꝰ nature ē nō videri./ ORI. Ethoc tm̄ ī p̄ſenti ſeculo dicimꝰ: ſꝫ ⁊ ī futuro cū migrauerimꝰ a mūdo: nō oībus vel deꝰ vel āgeli apparebūt: ſed ille tm̄ videbit qͥ mundū habuit cor. Locusāt nec nocere poterit quēqͣꝫ nec iuuare. CHRI.Māifeſte autē apparuit: nō ī ſomnis: eo ꝙ nimisarduū annūciabat̉. vn̄ māifeſtiori ⁊ mirabiliori viſion egebat. DAMA. Tn̄ angeli nō vt ſūt hominibꝰ patefiūt: ſed trāſfigurati ꝓut poſſūt viſores aſpicere ī quodcūqꝫ iuſſerit dn̄s./ BASI. Dicit autēAltaris incēſi. eo ꝙ alterū erat altare deputatuꝫ adholocauſta. AMB. Nō īmerito autē āgelus videtur ī tēplo: qꝛ veri ſacerdotis annūciabat̉ iā aduentus: ⁊ celeſte ſacrificiū parabat̉: ī quo angeli mīſtrarēt: nō enī dubites aſſiſtere angelū qn̄ chriſtꝰ īmolatur. Apparuit autē a dextris altaris incēſi: quiadiuīe īſigne miẜicordie deferebat. Dn̄s enī a dextriſē mihi: ne cōmouear/ CHRV. Nō pōt aūt hō quātūcunqꝫ ſit iuſtꝰ abſqꝫ timore cernere angelū. vn̄ ⁊nūc zacharias aſpectū nō tolerās preſentie angeli:

G ⁊