Lucas

ſignificauerat ſcientiā ex hoc qd̓ dixerat: Ipſi viderūt. demōſtrat opera: ex hoc qd̓ ſequit̉: Et miniſtrifuerūt fermōis vel verbi. IAMBRO. Nā cōgruitiſta locutio vt maiꝰ myſteriū verbi qͣꝫ auditū eē credamus: ſed qꝛ nō prolatiuū verbū ſed ſubſtātiale ſignificat̉: nō vulgare verbū ſed celeſte ītelligamus:cui apoſtoli miniſtrarūt¶ CRIL. Quod autē dicit huiꝰ verbi viſores fuiſſe apoſtolos cōcordat cuꝫiohāne qͥ dicit: Uerbū caro factū ē ⁊ habitauit ī nobis: ⁊ vidimꝰ gloriā eiꝰ. Uerbū nāqꝫ mediāte carneviſibile factū ē. AMB. Nō ſolū autē ẜm corpꝰ viderūt dn̄m: ſed etiā ẜm verbū. Uiderūt enī verbumqͥ cū moyſe ⁊ helia viderūt gloriā verbi. alij nō viderūt: qͥ corpꝰ tm̄modo videre potuerūt. jORI. Et inexodo quidē ſcriptū ē: Populus videbat voce dn̄i:vox autē audit̉ potiꝰ qͣꝫ videt̉. Sed ꝓpterea ita ſcriptū ē: vt oſtēderet̉ nobis alijs videre oculis vocemdn̄i qͥbus illi aſpiciūt qͥ merent̉. Porro ī euangelionō vox cernit̉: ſed ẜmo qͥ voce p̄ſtātior e THEO.Ex hoc enī manifeſte innuit̉: ꝙ lucas nō fuit dīſcipulus ab initio: ſed ꝓceſſu tēporis. Alij autē fuerūtdiſcipuli ab initio: vt petrꝰ ⁊ filij xebedei. BEDA:Et tamē mattheꝰ quoqꝫ ⁊ iohānes ī multis q̄ ſcriberēt ab his qͥ infantiā: pueritiā: genealogiāqꝫ eiusſcire ⁊ geſtis ītereſſe potuerāt audire opꝰ habebāt.ORIGE. Deīde facultatē ſcribēdi replicat: qm̄ eaq̄ ſcripſit: nō rumore cognouit: ſed ab initio fueratip̄e ſubſecutꝰ. vn̄ ſequit̉: Uiſum ē ⁊ mihi aſſecuto aprīcipio oīa diligēter ex ordīe tibi ſcribere optimetheophile/ AMBRO. Cū dicit: Uiſū ē ⁊ mihi nonnegat deo viſu: a deo enī p̄parat̉ volūtas hominū.Prolixiorē aūt hūc euāgelij librū qͣꝫ ceteros eē nemo dubitauerit: ⁊ iō nō ea q̄ falſa ſunt: ſꝫ q̄ vera ſibivēdicat. Et iō dicit: Aſſecuto quidē oīa viſū ē ſcribere. nō oīa: ſed ex oībus: qꝛ q̄ fecit ieſus ſi ſcribāt̉ oīa:nec ip̄m mundū caꝑe arbitror. cōſulto autē q̄ ab alijs ſūt ſcripta p̄terijt: vt ꝓprijs qͥbuſdā ſinguli euāgelilibri myſteriorū geſtorūqꝫ miraculis eminerēt. ¶THEO. Scribit aūt ad theophilū virū īclytūfortaſſis ⁊ prīcipē: qꝛ qd̓ dicit Optīe: nō dicebaturniſi pͥncipibꝰ ⁊ p̄ſidibꝰ: ſicut ⁊ paulꝰ feſto p̄ſidi dixit:Optīe feſte. IBED A: Theophilꝰ aūt īterpretaturamās deū: vel amatꝰ a deo. qͥſqͥs ergo amat deū ſiue a deo ſe deſiderat amari: ad ſe ſcriptū putet euāgeliū: ⁊ vt ſibi datū munꝰ ſibiqꝫ cōmendatu pignuſcōſeruet. Nō aūt nouoꝝ quorūlibet eidē theophilo ⁊ velut ignotoꝝ rō pādenda: ſꝫ eoꝝ de qͥbus eruditus ē verborū ꝓmittit̉ veritas exprimēda cū ſubdit̉: Ut cognoſcas eoꝝ verborū de qͥbus eruditꝰ esveritatē .ſ. vt quo qͥd ordīe a dn̄o geſtū dictūve ſit.agnoſcere queat. CHRY. Uel aliter: vt certitudinē habeas ⁊ ſecur? exiſtas: que auditu preceꝑas ꝓſpicies ī ſcriptura. THEO. Plerūqꝫ enī cum ſineſcripto aliqͥd dicit̉: caluniant̉ illud quaſi falſū. cuꝫvero qͥs q̄ dicit ſcripſerit: tūc magis credimꝰ: qͣſi niſi putaret vera non ſcriberet ¶ CHRI. Uel aliter:Totū euāgeliſte ꝓemiū duo cōtinet: cōditionē eorū qͥ āte eū euāgeliū ſcripſerāt: puta matthei ⁊ marci: ⁊ rurſū cur ⁊ ip̄e ſcribere ꝓpoſuit. Cū vero dixiſſet: Conati ſūt. vocabulū potens applicari ⁊ ad preſūptuoſe aggrediētes materiā ⁊ ad honeſte ꝑtractātes illā. Duabꝰ additiōibꝰ dubiā ſnīam certificat: pͥ

mo quidē qꝛ dixit: Que ī nobis cōplete ſunt̉ renū qcūdo qꝛ dixit: Sicut tradiderunt nobis qͥ ab initioipſi viderūt. Simul aūt hͦ quod dico Tradiderūt. idicare mihi videt̉ ꝙ ⁊ ipſi moneāt̉ ꝓpagare: veluenī illi tradiderūt: ipſos quoqꝫ oportebit accipietes ſeriatim adinuicē ꝓmulgare. Nōdū autē cōmedātes ſcripture q̄ tradita fuerāt: cōtingebāt īconueniētia plurima ꝓuenire diuturnitate tēporis. vnmerito qui de primis viſoribꝰ verbi ⁊ miniſtris vbaceperāt in ſcriptis vniuerſo mūdo traditionē p̄ſtiterūt: ⁊ calūnias ꝓpellētes: ⁊ obliuionē deſtruētet⁊ ex ipſa traditiōe integritatē accōmodātes. IUit ī diebꝰ herodiſ regis iudeſacerdos ꝗdaꝫ noīe zachariasd̓ uice abia: ⁊ uxor illiꝰ de filiabꝰ aaron: ⁊ nomē eiꝰ eliſabeth. Erātaūt iuſti ambo an̄ deū: incedētes inoībꝰ mādatis ⁊ iuſtificationibꝰ dn̄i ſine qͣrela. Et nō erat illis filiꝰ: eo ꝙeſſet eliſabeth ſterilis: ⁊ ambo proceſſiſſent in diebus ſuis.CHRX. Euāgelice narratiōis exordiū a pchariaſumit ⁊ natiuitate iohānis: mirū āte mirū ediſſerēſ.minꝰ an̄ maiꝰ. nā qm̄ virgo paritura erat: preꝑauitgr̄a vt vetꝰ priꝰ cōciperet. Declarat autē tēpus cundicit: Fuit ī diebꝰ herodis. et adijcit dignitatē cumſubdit: Regis iude. Aliꝰ autē herodes fuit q iohānē occidit: ſed ille tetrarcha fuit: hic autē rex/ BEDA: Tēpus autē herodis alienigene regis dn̄teſtat̉ aduētui. Predictu nāqꝫ fuerat: qꝛ nō deficiet prīceps de iuda: neqꝫ dux de femore eiꝰ donec veniat qͥ mittēdus ē. Ex quo enī patres ex egypto exitrūt ſue gētis iudicibꝰ vſqꝫ ad ſamuel ꝓphetā: ac deīde regibꝰ vſqꝫ ad trāſmigrationē babylonie regebātur. Poſt redditū vero babylonie ꝑ pōtifices reruꝫſūma gerebat̉: vſqꝫ ad hircanū regē fimul ⁊ pontificē: quo ab herode īterempto: iudee regnū ipſi herdi alienigene iuſſu auguſti ceſaris tradit̉ gubernādum: cuiꝰ. xxxj. āno iuxta ꝓphetiā ſupradictā: qͥ mūttēdus erat aduenit̉. AMBRO Docet aūt noſdiuina ſcriptura n̄ ſolū mores ī his qͥ p̄dicabiles ſut.ſed etiā parētes oportere laudari: vt veluti traſmūſa īmaculate puritatis hereditas: in his quos volumus laudare p̄cellat. Nō ſolū igit̉ a parētibus ſedetiā a maioribꝰ ſancti iohānis nobilitas ꝓpagaturnō ſeculari ptāte ſublimis: ſed religiōis ſucceſſionevenerabilis. Plena ē igit̉ laudatio q̄ genꝰ: mores.officiū: factū: iudiciū cōprehēdit. officiū ī ſacerdotio. vn̄ dicit: Sacerdos quidā nomīeꝫ acharias.BEDA ī ho. De ſacerdotali enī proſapia Iohanesortꝰ: vt eo potētius īmitationē ſacerdotij p̄conizaret quo ip̄ꝫ ad ſacerdotale genꝰ ꝑtinere clareſceretAMBRO. Genꝰ autē cōprehēdit ī maioribus. vſequit̉: De vice abia .i. nobil̓ īter familias BEHErāt enī prīcipes ſanctuarij .i. ſūmi ſacerdotes tā d̓filijs eleaꝫarqͣꝫ de filijs ithamar: quoꝝ vices rm niūniſteria ſua vt īgrederent̉ domū dei. xxiiij. ſortibusdauid diſtīxit: in quibus familie abia de qua zacha