Proemium

¶ Super euangelio ſancti Luce Continuum ſanNter cetera incarnationis chriſti myſteria q̄yſaiaſ propheta diligenter ⁊ aperte prenunciatdicit: Induā celos tenebris: ⁊ ſaccū ponā operimentū eoꝝ. dominusdedit mihi linguā eruditā vt ſciā ſuſtētare eūqͥ lapſus ē verbo. ErigitAAmane: mane erigit mihiantē: vt audiā quaſi magiſtrū. Ex quibꝰ verbis ⁊ acere poſſumꝰ euāgelij ẜm Lucā materiā: moduꝫcibēdi finē: ⁊ cōditionē ſcriptoris. 7AVG. de cō.euan. Lucas enī circa ſacerdotalē dn̄i ſtirpē atqꝫ ꝑſonā magis occupatꝰ videt̉. vn̄ ꝑ vitulū ſignificateſt ppt̓ maximā victoriā ſacerdotis. 7AMBRO.Uitulꝰ enī ſacerdotalis ē victima. vn̄ bn̄ cōgruit vitulo hic euāgelij liber qͥ a ſacerdotibus īchoauit: ⁊cōſumauit ī vitulo: qͥ oīm peccata ſuſcipiēs ꝓ totiꝰmūdi vita ē īmolatꝰ: ⁊ ip̄am vituli īmolationem lucas ſtilo quodā pleniore diffudit. GLO. Quia igitur paſſionē chriſti pͥncipalit̓ exponere lucas intendit hꝰ euāgelij materia ſignificari pōt in eo qd̓ dicit̉. Induā celos tenebris: ⁊ ſaccū ponā operimentū eoꝝ. Nā ad litterā ī paſſiōe chriſti tenebre facteſūt ⁊ ī diſcipulis fides obſcurata ē HI E. ſuꝑ yſaiā:Et chriſtꝰ deſpectꝰ erat ⁊ ignobilis qn̄ pēdebat incruce: ⁊ abſcōditꝰ ē vultus eiꝰ atqꝫ deſpectꝰ: vt hūano corꝑe diuīa potētia celaret̉. HE. Sermo aūtluce tā ī euāgelio qͣꝫ ī actibꝰ apoſtoloꝝ cōptior ē: ⁊ſeculari redolet eloquētia. vn̄ ſubdit̉: Dn̄s dedit mihi liguā eruditā. 7AMBRO. Nā lꝫ ſcriptura diuina mūdane euacuet̉ ſapīe diſciplinā: ꝙ ī maiorefucata verborū ambitu: ꝙ rerū rōe ſubnixa ſit: tam̄quis ī ſcripturis diuīs etiā illa q̄ imitanda illi putāt q̄rat: īueniet. Sanctꝰ enī lucas velut quendā hiſtoricū ordinē tenuit: ⁊ plura nobis geſtoꝝ dn̄i miracula reuelauit: ita tamē vt oēs ſapīe virtutes euāgelij ipſiꝰ cōplecteret̉ hiſtoria. Quid enī p̄cellētiusad ſapīam naturalē: qͣꝫ ꝙ ſpiritū ſanctū creatorē ētdn̄ice īcarnatiōis extitiſſe reſerauit: Docet moraliaī eodē libro: quēadmodū .ſ. amare inimicū debeam.Docet etiā rationalia cū lego: quoniā qͥ fidelis ē inminimo: ⁊ ī magno fidelis ē. ¶ EVSE. ī eccleſiaſtica hiſtoria: Is ergo genere quidē antiochenꝰ: artemedicꝰ: ẜm hāc medicinā quā ex apoſtoloꝝ vel ſocietate vel traditōe ſuſceperat: duos nobis medicīales libros qͥbus nō corꝑa ſed aīe eurent̉ explicuit.vn̄ ſequit̉: Ut ſciā ſuſtētare eū qͥ lapſus ē verbo.fiſ E. ſuꝑyſaiā: Dicit enī ſe a dn̄o accepiſſe ſermone: quoniā lapſū errantēqꝫ populū ſuſtētet ⁊ reuocet ad ſalutē/ GRECVS expoſitor: Cū aūt lucasbone idolis eēt ⁊ capacitatis ſtrēnue ⁊ grecoꝝ ſciētiam cōſecutꝰ ē. Grāmaticā ſiquidē atqꝫ poeſim adeptus ꝑfecte: Rethoricā autē ⁊ perſuadendi leporēaſſecutꝰ ad plenū: neqꝫ philoſophie muneribus caruit: deniqꝫ ⁊ medicin. a acqͥrit. Et quoniaꝫ naturevelocitate ſatis de humana guſtauerat ſapīa: ad altioie cōuolat. Accelerat igit̉ ad iudeā ⁊ viſibiliter ⁊

verbotenꝰ chriſtū adit. Cunqꝫ veritatē cognoſceretverꝰ efficit̉ chriſti diſcipulꝰ: plurimū magiſtro commoratꝰ. GLO. vn̄ ſubdit̉: Erigit mane quaſi a iuuētute ad ſecularē ſapīam. Mane erigit mihi aurēad diuina: vt audiā qͣſi magiſtrū .ſ. ip̄m chriſtum.EVSE. in eccle. hiſtoria: Tradūt autē ꝙ euāgeliuꝫſuū ex pauli ore ꝯſcripſerit: ſicut ⁊ marcꝰ que ex petri ore fuerāt p̄dicata cōſcripſit. CHRV. ſuꝑ mattheū: Uterqꝫ autē eoꝝ magiſtrū imitatꝰ ē: hic qͥdempaulū ſuꝑ flumina fluentē: ille autē petrū breuiloquio ſtudentē. AVG. de cō. euan. Eo autē tēpore ſcripſerūt quo nō ſolū ab eccleſia chriſti: verū etiam ab ipſis adhuc ī carne manētibus apoſtolis ꝓbari meruerūt. Et hec proemialiter dicta ſufficiāt.Uoniāquidē multi conati ſūt ordinareAnarrationē q̄ in nobis cōplete ſūt rerū:ſicut tradiderūt nobis qͥ ab initio ip̄i viderūt ⁊ mīſtri fuerūt ẜmonis. Uiſum ē⁊ mihi aſſecuto a prīcipio oīa diligēter ex ordīe tibi ſcribere optīe theophile: vt cognoſcas eorum verborū de qͥbus eruditꝰ es veritatē. EVSE. ī eccleſiaſtica hiſtoria: Lucas ī initio euāgelij ſui cām curſcripſerit īdicauit: videlꝫ quoniā multi alij temere p̄ſumpſerāt enarrare res q̄ ſibi magis erāt ad liquidūcōperte. Et hoc ē qd̓ dicit: Quoniāquidē multi conati ſūt ordīare narraōeꝫ rerū. AMBR. Nam ſicut multi ī iudeorū populo diuino īfuſi ſpū prophetauerūt: alij autē pſeudo ꝓphete erāt potiꝰ qͣꝫ prophete: ſicut ⁊ nūc ī nouo teſtamēto multi euāgeliaſcribere conati ſūt que boni nūmularij nō ꝓbarūt.⁊ aliud quidē fert̉ euāgeliū quod duodecī ſcripſiſſe dicūtur. Auſus ē etiā baſilides euāgeliū ſcribere.Fert̉ aliud ẜm thomā: ⁊ aliud ẜm matthiā BEDA: Multos ergo eos nō taꝫ numeroſitate qͣꝫ hereſeos multifarie diuerſitate cōmendat: qͥ nō ſpiritus ſancti munere donati: ſed vacuo labore conatimagis ordinauerūt narrationē qͣꝫ hiſtorie texuerūtveritatē. AMB. Qui enī conatꝰ ē ordinare: ſuo labore conatꝰ ē: nec īpleuit ſine cōatu. Sūt enī ⁊ donationes: ⁊ gr̄a dei: q̄ vbi ſe īfuderit rigare ꝯſueuit:vt nō egeat: ſed rn̄det ſcriptoris ingeniū. Et iō benedicit: Rerū que ī nobis cōplete ſūt: vel qͥ ī nobis redundāt: qd̓ enī redūdat nulli deficit: ⁊ de cōpletonemo dubitat: cū fidē effectꝰ aſtruat: exitus ꝓdat.ORI. Dicit autē Rerū: quia nō ẜm phantaſiā iuxta hereticos exercuit ieſus carnalē ipſiꝰ aduentū:ſed cū veritas eſſet reuera negociū ꝓſecutꝰ ē. Affectū autē ſuū īdicat ex hoc qd̓ ait: Que ī nobis complete ſūt .i. que ī nobis māifeſtiſſime ſūt oſtenſe: certa enī fide ⁊ ratiōe cognouerat: neqꝫ ī aliqͦ fluctuabat/ CHRY. Euāgeliſta autē nō ſolū teſtimoniocōtentus ē ꝓprio: ſed ad apoſtolos totū refert: īderobur venat̉ ſermoni: ⁊ ideo ſubdit: Sicut tradiderūt nobis: qͥ ab initio ipſi viderūt. EVSE. ī eccle.hiſto. Certꝰ ē ꝙ veritatē vel paulo exponēte: vel alijs apoſtolis q̄ ab initio ip̄i viderāt vel ſibi tradiderāt cōſecutus ſit/ CHRI. Dicit aūt: Uiderūt: quiahic maxime robur nanciſcit̉ credulitatis: qd̓ addiſcit̉ ab his qͥ p̄ſentialiter viderūt. QRI. Palā ē autem ꝙ cuiuſdā doctrīe finis ē in ipſa doctrīa: ſicutgeometrice. alteriꝰ vero doctrine finis ī opere cōputat̉: ſicut medicīe: ⁊ ita ē ī ſermōe dei. Et iō poſtqͣꝫ