Marcus

Id ē diſpergēt ītellectuales: ſicut illud: Calcabitisſuꝑ ſerpētes ⁊ ſcorpiōes. ītellectualit̓ ītelligit̉. Pōtaūt ītelligi de ſenſibilibꝰ ſerpētibus: ſicut etiā paulus a viꝑa nullū habuit nocumentū. Sequit̉: Et ſimorti. quid bi. nō eis no. Multa talia facta ī hiſtorijs legimꝰ. Multos nāqꝫ venena bibita chriſti munita ſignaculo ledere nō valebant. Sequit̉: Superegros ma. īpo. ⁊ bn̄ habebūt. ¶GREGO. ī ho. Nūquid aūt qꝛ iſta ſigna nō facimꝰ minime credimꝰ:Sꝫ hec neceſſaria ī exordio eccleſie fuerūt: vt enī fides creſceret credētiū: miraculis fuit nutriēda: qꝛ ⁊nos cū arbuſta plātamꝰ: tādiu eis aquā fundimꝰ:quouſqꝫ ea ī terra ꝯualuiſſe videamꝰ: at ſi ſemel radicē fixerīt a rigādo ceſſamꝰ. Habemꝰ de his ſignisatqꝫ virtutibꝰ q̄ adhuc ſubtiliꝰ cōſiderare debeamſancta qͥppe eccleſia quotidie ſpiritaliter facit: qd̓tūc ꝑ apoſtolos corꝑaliter faciebat. Nā ſacerdoteſeiꝰ cū ꝑ exorciſmi gratiā manū credētibꝰ imponūt:habitare malignos ſpūs in eorū mētibus contradicūt: qͥd aliud faciūt: niſi demonia eijciūt? Et fidelesquiqꝫ qui iā ſecularia verba derelinquūt: ſancta autē myſteria inſonāt: līguis loquutur nouis: qͥ dumbonis ſuis exhortatiōibꝰ maliciā de alienis cordibus auferunt̉: ſerpētes tollūt: ⁊ dū peſtiferas ſuafiones audiūt: ſed tn̄ ad oꝑationē prauā mīme ꝑtrahunt̉: mortiferū ē qd̓ bibūt: ſed nō eis nocebit: quiquotiēs ꝓximos ſuos ī bono oꝑe īfirmari conſpiciūt: dū exēplo ſue oꝑationis illorū vitā roborant:ſuꝑ egros manꝰ imponūt vt bn̄ habeāt. Que nimiꝝmiracula tāto maiora ſūt: quāto ſpiritalia: ⁊ quātoꝑ hec nō corꝑa: ſed anime ſuſcitant̉.Et dn̄s quidē ieſus poſtqͣꝫ locutus ē eis: aſſūptus ē in celū: ⁊ ſedeta dextris dei. Illi aūt ꝓfecti p̄dicauerūt ubiqꝫ: dn̄o cooꝑante: ⁊ ẜmonē cōfirmāte: ſequentibꝰ ſignis.HI ERO. Dn̄s ieſus qui de celo deſcēderat ad liberandā īfirmitatis noſtre naturā: ip̄e etiam ſuꝑ celos aſcēdit. vn̄ dicit̉: Et dn̄s quidē ieſus poſtqͣꝫ lo. ēeis. aſſ. ē in celū ¶ AVG. de cō. euā. In quo ſatis videt̉ oſtēdere nouiſſimū cū illis ī terra p̄miſſum habuiſſe ſermonē: qͣꝫuis nō oīmodo ad id coartari videat̉. nō enī ait: Poſtqͣꝫ hec locutꝰ ē eis. vn̄ admittit ſi neceſſitas cogeret: nō illā fuiſſe nouiſſimā locutionē: ſꝫ ad oīa que cū eis oībus illis diebꝰ locutus ē poſſe ꝑtinere qd̓ dictū ē: Poſtqͣꝫ locutꝰ ē eis.aſſ. ē in celū. Sed qꝛ ea que ſupra diximꝰ magis ſuadēt nouiſſimū diē fuiſſe: ideo poſt p̄miſſam locutionē quā marcꝰ cōmemorauit: adiūctis etiam illisverbis que cōmemorāt̉ ī actibꝰ apoſtoloꝝ: credendū eſt aſſumptū eē dn̄m ī celū. GREGO. in ho.In veteri teſtamēto cognouimꝰ ꝙ helias ſit raptin celū. Sed aliud ē ethereū: aliud celū aereū. Celuꝫquippe aereū terre ē ꝓximū. In celū itaqꝫ aereū helias ſubleuatꝰ ē: vt ſecreta quadā regiōe terre repēte duceret̉: vbi ī magna iā carnis ⁊ ſpūs qͥete viueret quoaduſqꝫ ad finē mūdi redeatˢ: ⁊ mortis debitū ſoluat. Notādū quoqꝫ ē ꝙ helias ī curru legituraſcēdiſſe: vt videlicet aꝑte demōſtret̉: qꝛ hō purusadiutorio īdigebat alieno. Redēptor aūt noſter nō

curru: nō angelis ſubleuatꝰ legit̉: qꝛ qͥ fecerat omſuꝑ oīa ſua virtute ferebat̉. Cōſiderandū vero nobis ē ꝙ marcꝰ ſubdit: Et ſedet a dextris dei. cū Siphanꝰ dicat: Uideo celos aꝑtos ⁊ filiū homīs ſtem a dextris dei. ſed ſedere iudicātis ē: ſtare v̓o pugnātis vel adiuuātis. Stephanꝰ ergo ī laboristamine poſitꝰ ſtantē vidit quē adiutorē habuithūc poſt aſſūptionē marcꝰ ſedere deſcribit: qꝛaſſūptionis ſue gloriā: iudex in fine videbit̉. LAV.GV. de ſymbolo: Seſſionē igit̉ iſtā nō acciplanquaſi ſit ī humanis mēbris poſitꝰ: tāqͣꝫ pater ſeī ſiniſtra vt filiꝰ ſedeat a dextris: ſed ip̄am dextratelligimꝰ poteſtatē quā accepit ille hō a deo: vt pniat iudicaturꝰ qͥ pͥmo venerat iudicādus. Sedenī habitare ītelligit̉: quomō dicimꝰ de quocunhomine: In illa patria ſedit ꝑ tres ānos. Sic ercredite habitare chriſtū ī dextra dei patris. Serienī eſt: ⁊ habitat ī beatitudīe que dextra patris vocatur. Ibi enī oīs dextra eſt: qꝛ nulla ē ibi miſeriaSequit̉: Illi autē ꝓfecti p̄di. vbiqꝫ dn̄o cooꝝ ⁊ ſe.cōfir. ſequē. fignis. BEDA: Nota ꝙ Marcꝰgeliſta euāgeliū ſuū qͣꝫto īchoauit tardiꝰ: tāto in lōginquiora tēpora ſcribēdo porrexit. ab initio enimeuāgelice p̄dicatōis qd̓ a iohāne factū ē cepit: ⁊ acillud vſqꝫ tēpus narrādo ꝑuenit quo apoſtoli ideeuāgelij verbū ꝑ totū orbē ſemīauerūt/ GREGin homel. Quid autē ī his cōſiderandū ē: niſi ꝙ preceptū obediētia: obedientiā vero figna ſecuta ſunPreceꝑat enī dn̄s: Euntes ī mundū vtſum p̄dicate euāgeliū. ⁊ ī actibus: Eritis mihi teſtes vioad extremū terre. AVG. de cō. euā. Quo autē ꝑcto ab apoſtolis ē p̄dicatio iſta cōpleta: quādo vqꝫ adhuc ſūt gētes ī qͥbus modo cepit: ⁊ in quibusnōdū cepit īpleri. Nō vtiqꝫ hoc a dn̄o ſic mandatū ē apoſtolis: tanqͣꝫ ipſi ſoli qͥbus tūc loquebatutantū munꝰ fuerīt īpleturi: ſed ſicut eis ſolis videdixiſſe: Ecce ego vobiſcū ſum vſqꝫ ad cōſummationem ſeculi. qd̓ tamē eū vniuerſe eccleſie ꝓmiſiſſe.alijs moriētibus alijs naſcētibus hic vſqꝫ ī ſeculi cōſummationē futura ē quis nō ītelligat:Sciendū ē autē ⁊ hic ꝙ ſermo ꝑ opera cōſicut in apoſtolis tūc oꝑationes cōfirmabāt ẜmonem ſequētibus ſigniſ. Fiat autē o chriſte vt noſtiiẜmones quos de virtute dicimꝰ ꝑ opera cōfirmentur ⁊ actus: vt tandē ſimꝰ ꝑfecti te cooperāte ī oībꝰverbis ⁊ oꝑbꝰ: qꝛ te decet ẜmonū ⁊ opeꝝ gloria.AMENFeria tertia poſt dominicā In ra. pal.Erat paſcha azimorum.Dn̄ica ī ſācto paſcha. Marie magdalene. xvj.In aſcēſiōe dn̄i. Recūbētibꝰ. xj.Dn̄ica ſexta pꝰ pēthecoſtē. Cū turba ml̓ta xiiExiens ieſus de finibusDn̄ica. xj.In decollatōe Ioh̓is baptiſte Miſit herodes vl.In vigilia ſancti Iacobi apoſtoli.Acceſſerunt ad ieſum iacobus ⁊ iohan. fi i.In ſanctorū cyriaci largi ⁊ ſmaragdi.Euntes in mundum vniuerſum.In natali ꝯfeſſoꝝ. Uidete vigilate ⁊ orate. xuFeria. iiij. quatuor tēpoꝝ ſeptembris.Reſpondēs vnus de turba.Sabbato pͥmo qͣdrageſime. Cū ſero eēt factū. ſꝫ