Marcus

Chriſtus rex iſrl̓ deſcēde nūc de eruce: vt videamꝰ⁊ credamus. HIERO. Et viderūt poſtea reſurgētem de ſepulchro: quem de crucis deſcēdere nō credebant poſſe patibulo. Ubi eſt o iudei infidelitasveſtra: voſip̄os cōſulo: voſip̄os iudiciū peto. Quāto mirabilius eſt mortuū poſſe reſurgere: qͣꝫ adhucviuū de cruce velle deſcēdere. Parua petiſtis: dummaiora prouenerīt: ſed infidelitas veſtra nō potuitſanari ſignis multo fortioribus qͣꝫ petiſtis. hic omnes declinauerūt ſimul inutiles facti ſunt. vnde ſequitur: Et qui cum eo crucifi. erant: conuicie. ei.AVGVSTI. de concor. euange. Quomodo hocverū eſt: quandoquidē vnus eorū conuiciatus eſtẜm luce teſtimoniū: alter ⁊ compeſcuit eum: et indeum credidit: niſi intelligamus Matheū ⁊ Marcum breuiter perſtringētes hūc locum: pluralē numerum pro ſingulari poſuiſſe. / THEOPHI. Uelduo a principio conuiciabant̉ ei: deinde vnus cognoſcens ip̄m īnocētē: increpat alteꝝ blaſphemātē¶ Et facta hora ſexta: tenebre facte ſunt ſuper totam terraꝫ uſqꝫ inhoram nonaꝫ. Et hora nona exclamauit ieſus uoce magna dicens:Heloy: heloy: lamazabatani. Qd̓eſt interpretatū: Deus meuſ: deusmeus: ut quid dereliquiſti me? Etquidam de circūſtantibus audiētesdicebant: Ecce heliam uocat. Currens auteꝫ unus ⁊ implēs ſpongeāaceto: circūponenſqꝫ calamo potudabat ei dicēs: Sinite: uideamuſ ſiueniat helias ad deponendū eum.Ieſus autem emiſſa uoce magna:expirauit.BEDA: Clariſſimū lumen mundo retraxit radios ſuos: ne aut pendetem viderent dominū: autimpij blaſphemātes ſua luce fruerētur. vnde dicit̉:Et facta hora ſexta tenebre facte ſunt per totā ter.vſqꝫ in horam nonam. AVGVSTI. de con. euā.Addidit autē lucas: Unde facte ſunt tenebre .i. ſolēobſcuratū. VTHEOP. Si autem tempus eclypſisfuiſſet: poſſet qͥs dicere ꝙ naturalis fuiſſet hec paſſio: ſed tūc. xiiij. erat luna: cum naturalis eclypſis fieri non poſſet. Sequit̉: Et hora nona exclamauitieſus voce magna dicēs: Heloy: heloy. HIERO.Nona hora inuenit̉ euerſa domo: decima dragmaque perierat. BEDA:. Nam ⁊ adam peccāte ſcriptum eſt ꝙ audiuerit vocem domini dei ambulantis in paradiſo ad auram poſt meridiē: ⁊ qua horaprimus adam peccādo mortem huic mūdo inuexiteadem hora ſecūdus adam mortē moriēdo deſtruxit. Et notādū ꝙ recedēte a centro mūdi ſole crucifixꝰ eſt dn̄s: oriēte aūt ſole: reſurrectōnis ſue myſteria celebrauit: qꝛ mortuꝰ eſt ꝓpter peccata nr̄a: ⁊ reſurrexit ꝓpter iuſtificatōem nrām. Nec mirerꝭ ver-

borū hūilitatē qͣrimonias derelicti: cū formā ſruſciēs ſcādalū crucis videas. Sicut .n. eſurire ⁊ prire ⁊ fatigari nō erāt ꝓpͥa deitatis: ſꝫ corꝑales paſſiones: ita qd̓ dr̄: Ut qͥd dereliqͥſti me? corꝑalis vocierat ꝓpriū: qꝛ ſolet ẜm naͣm corpꝰ nullatenꝰ velleſibi ꝯiucta vita fraudari. Licet enī ipſe ſaluator dicebat hͦ: ſed ꝓpͥe on̄debat corꝑis fragilitatē. vt hōloqͥt̉ in eos circūferēs motꝰ: ꝙ ī ꝑicul̓ poſiti a dn̄deſeri noſ putamꝰ. YTHEO. Uel hoc loqͥt̉ hō qucifixꝰ deo ꝓ me: nos eī homines ſumꝰ derelicti inūqͣꝫ a patre derelictꝰ fuit. Audi enī qͥd dicit. Nō ſſolꝰ: ſꝫ qꝛ pr̄ mecū eſt. Etſi etiā hͦ ꝓ iudeis dixerit: q⁊ ip̄e ẜm carnē iudeꝰ exſtens: ac ſi diceret: Ut qͥd hebraicū ppl̓m dereliqͥſti; vt tuū crucifigerent filiūꝫSicut enī aliqn̄ ꝯſueuimꝰ dicere: Deꝰ induit me i.meā naͣm .ſ. humanā: ſic ⁊ hͨ: dereliqͥſti me: oꝫ intelligere humanā naͣm vel iudaicū ppl̓m. Seqͥt̉: Et qdāde cir. au. di. Ecce heliā vocat̉/ BED. Sꝫ quos arbitror milites fuiſſe romanos: nō intelligētes fmonis hebraici ꝓpͥetatē: ſꝫ ex eo ꝙ dixit heloy putātesab eo heliā vocatū. Si aūt iudeos qͥ hoc dixerūt intelligere volueris: hͦ faciūt vt eū imbecillitatis infamēt ꝙ helie auxiliū dep̄cet̉. Seqͥt̉: Currēs aūt vnꝰ⁊ im. ſpō. ace. Quā ob cāꝫ dn̄o acetū ſit potui datūiohānes pleniꝰ on̄dit dicēs: ꝙ ieſus vt ꝯſummaretſcriptura dixit: Sitio. Illi aūt ſpongiā plenā acetoobtulerūt ori eiꝰ yHI ERO. Inuenit aūt h̓ iudeorū ſil̓itudinē: ſpōgia .ſ. cānā infirmā aridā: igaptā īplet aceto: hͦ ē malicia ⁊ dolo AVG. d̓ cō.euā. De helia v̓o nō ip̄m qͥ obtulit ſpōgia cū acetoſꝫ ceteros dixiſſe mattheꝰ narrauit. vn̄ ītelligimꝰ ⁊ illū: ⁊ ceteros hͦ dixiſſe. ¶HI E. infirmata aūt carnevox inualuit diuina: q̄ dicit: Aꝑite mihi portas iuſticie. vn̄ ſeqͥt̉: Ieſus aut emi. vo. mag. expirauit. Cūima voce ſiue ſine voce nos morimur: qͥ d̓ t̓ra ſumꝰIlle vero cū exaltata voce expirauit qͥ d̓ celo deſcēdit̉. THEO. Et qͥ morti dn̄at̉ ⁊ p̄cipit: ſic̄ dn̄s ptātiue expirat. Qualis aūt hec vox fuerit lucas declarat. Pr̄ inqͥt: in manꝰ tuaſ cōmēdo ſpm̄ meū. Etenīchriſtꝰ extuc ꝑ hͦ nobis voluit decl̓are: ꝙ ſcōꝝ aīein manꝰ dei aſcendūt. Nā pͥus ab īferis oīuꝫ aīe tenebāt̉ donec venit qͥ p̄dicauit captiuis remiſſionē.¶ Et uelū tēpli ſciſſum ē in duo: aſummo uſqꝫ deorſū. Uidēs aūt cēturio ꝗ ex aduerſo ſtabat̉: ꝗa ſic clamās expiraſſꝫ ait: Uere hic hō fill̓dei erat. Erat aūt ⁊ mulieres de loge aſpiciētes: īter qͣs erat maria madalene ⁊ maria iacobi minoris ⁊ ſoſeph mr̄: ⁊ ſalome. Et cū eēt in galilea ſeq̄bāt̉ eū: ⁊ mīſtrabāt ei: ⁊ aliemulte que ſimul cuꝫ eo aſcenderathieroſolymam:ILO. Poſtqͣꝫ narrauit euāgeliſta paſſioneꝫ etmorte chriſti: nūc ꝓſequit̉ de his que poſt mortemdn̄i cōtigerūt. vnde dicit̉: Et velū tē. ſciſ. ē in duo aſū. vſqꝫ de HI E. Uelū tēpli ſcindit̉. i. celū apert.