Druckschrift 
Catena aurea super quattuor Evangelistas
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

CA.XV.

Aed qꝛ ſciebat a militibꝰ ſuſpēſuꝫ dn̄m: a iudeisacut iobānes aꝑtiſſime dicit: occulte on̄dere voluitcoa magꝭ crucifixiſſe: qꝛ clamauerūt vt crucifigere illos qui miniſteriū pͥncipi ſuo ẜm ſuū officiū p̓buerūt. Intelligit̉ ergo fuiſſe hora tertia cumaomauerūt iudei vt dn̄s crucifigeretur: veriſſimepemōſtrat̉ tūc eos crucifixiſſe: qn̄ clamauerūt. Inconatibꝰ aūt pilati ad excipiēdū dn̄m: in tuml̓tuindeoꝝ ꝯͣdicētiū: cōſumptū tempꝰ duarū horarū inellicimꝰ: circa horā fuiſſe fextā: nōdū terminara ceſta ſunt que ab eo tꝑe quo pilatꝰ dn̄ꝫ tradiditqꝫ ad tenebras factas narrāt̉. Facile aūt videbit ſine impietatis duricie voluerit attēdere: qͣꝫ oporruno loco marcꝰ hoc de tertia hora poſuerit: vbi .ſ.factū miniſtroꝝ multū commemoratū eſt. Ergo neiſqͣꝫ cogitatiōem tāti criminis auerſus a iudeis īnilites illos ꝯuerteret: Erat inqͥt hora tertia: cru. vt illi potiꝰ crucifixiſſe inueniant̉: quos horatertia vt crucifigeret̉ clamare potuiſſe diligēs inqͥſtor inueniet: aduerterit qd̓ a militibꝰ factū ēbora ſexta factū eſſe. AVG. de queſ. ve. no. teſtīIdeorū ſnīam de crucifixiōe chriſti: tertia horapatā vult intelligi. Omīs enī qui morti addicit̉: exeo mortuꝰ cōputat̉ quo ſnīam excepit. Manifeſtauit marcꝰ: qꝛ iudiciſ ſnīa ſaluator crucifixꝰeſt. difficile eſt enī innocētē ꝓbare: qui ſnīa iudicis punit̉. AVG. de. euā. Quāqͣꝫ deſint:qui ꝑaſceue quā iohānes ꝯmemorat dicēs: Erat auteꝫ ꝑaſceue hora qͣſi ſexta: horā diei tertiā velīt ini dicūt euī: Die qͥdē illo: quē dies ſabbati ſeq̄paſceuē fuiſſe paſche iudeorū: ab eodē ſabbato inciꝑet azima: ſed tn̄ veꝝ paſcha qd̓ ī paſſione dn̄i celebrat̉ iudeoꝝ: ſed chriſtianoꝝ cepiſſeparari .i. ꝑaſceuen hr̄e ab ea hora noctis. ix. in eoon̄s a iudeis occidēdꝰ p̄ꝑabat̉. Paraſcuen quippeinterp̄tat̉ p̄ꝑatio. Ab illa hora noctiſ vſqꝫ ad eiuscrucifixionē occurrit hora ꝑaſceuē ſexta ẜm iohan: hora diei tertia ẜm marcū. Quis fidel̓ huicfaueat ſolutōi qōis? Si modo poſſit aliqͥs articul̓cōijci vn̄ ab hora nona noctis cepiſſe ꝑaſceuen paſche nr̄e .i. p̄ꝑatōem mortis chriſti cōgruēter intelliamꝰ. Si .n. dicamꝰ cepiſſe qn̄ a iudeis app̄hēſuseſt dn̄s: adhuc noctis ꝑtes pͥme erāt: ſꝫ qn̄ ad domūꝑductꝰ ē ſoceri cayphe: vbi auditꝰ ē a pͥncipibꝰ: adhuc gallꝰ cātauerat. Si aūt qn̄ pilato traditꝰ eſt: mane fuiſſe aꝑtiſſime ſcriptū ē: reſtat vt intelligamꝰ tūc cepiſſe p̄ꝑatōem mortis dn̄i: qn̄ oēs pͥncipes ſacerdotū dixerūt: reꝰ ē mortis. .n. abſurdecōijcit̉ eo tꝑe nonā horā noctis potuiſſe: vt recapitulādo intelligat̉ de petri negatiōe poſtea dictūeſſe qd̓ antea factū erat. Seqͥt̉: Et erat .n. ca. eiꝰ inſcrip rex iudeoꝝ. THE. Scripſerūt aūt hūc titulūſcam ꝑꝑ quā crucifixꝰ eſt: qͣſi vituꝑātes eiꝰ opīonēregē ſeip̄m faciebat: vt ſic p̄tereūtes miſereri valerēt: ſed magis ei īproperarēt tāqͣꝫ tyrāno. ¶HIE.Scripſerūt aūt tribꝰ līguis: Hebraice Malchꝰ iudeoꝝ: Grece baſilios exomoloſeō: Latine rex ꝯfeſſo. he tres līgue ad pͥncipatū in crucis titulo cōſecrate ſunt: vt oīs līgua cōmemoret ꝑfidiā iudeorū.BEDA. Titulꝰ aūt hic poſitꝰ ſupra crucē illd̓ on̄dt: qꝛ nec occidēdo potuerūt efficere vt regēbrent: eis ẜm ſua oꝑa redditurꝰ ē. Seqͥt̉: Et eo

cru. du. latro. vnū a dex. vnū a fini. eiꝰ. THEO.Ut .ſ. hoīes prauā opīonē ꝯͣ cōciꝑēt: ipſe latro maleficꝰ eēt. aūt diſpēſatiue factū ē ad īple ſcripturā. vn̄ ſeqͥt̉: Et impleta eſt ſcrip. dicit: Et iniqͥs deputatꝰ ē. HERO. iniqͥs v̓itas deputata vnū reliqͥt finiſtrū: alterū aſſumit dexterū: ſicut in die indicij faciet. ſil̓i crimine diſſil̓es ſortiunt̉ vias: alter an̄cedit petrū in ꝑadiſuꝫ: alter iudāin infernū. Cōfeſſio breuis vitā acqͥſiuit longam:blaſphemia finita pena plectit̉ et̓na / BED. Myſtice aūt latrones dn̄o crucifixi ſūt: ſignificāteos ſub fide ꝯfeſſiōe chriſti: agonē martyrijq̄libet artioris diſcipline inſtituta ſubeūt. Sꝫeterna gl̓ia gerūt: dextri latronis fide deſignāt̉: quiꝟ̓o humane laudis intuitu ſiniſtri latronis mentēimitāt̉ actꝰ. THEO. vl̓ al̓r. Indiciū erāt duo latrones duoꝝ ppl̓oꝝ .ſ. iudaici gētilis: ābo nāqꝫ īiqui: gētilis qͥdē tāqͣꝫ legē naͣlē p̄tergrediēs: iudaicꝰv̓o ſcpͥtā legē quā ei tradiderat dn̄s: ſꝫ gētil̓ penitēsiudaicus vſqꝫ in finē blaſphemus: in quorū mediocrucifigitur dominus: ipſe enim ē lapis angularisnos cōiungens. Et p̄tereūtes blaſphemabāt:mouētes capita ſua dicētes: Uahqui deſtruis tēplū dei: in tribꝰ diebus reedificas. Saluum fac temetip̄m deſcēdēs de cruce. Sil̓r ſummi ſacerdotes illudentes ad alterutrū ſcribis dicebāt: Alios ſaluosfecit: ſeip̄m potet ſaluuꝫ facere.Chriſtus rex iſrael: deſcēdat nuncde cruce: ut uideamꝰ credamus.Et qui cum eo crucifixi erant: conuiciabantur ei.HIE. Pullo iude ligato ad vitē eiꝰ pallio ī ſanguīe vue intīcto: lacerāt hedi vineā blaſphemāteschriſtū: mouētes capita ſua. vn̄ dr̄: Et p̄te. blaſ.mo. ca. ſua: di. vach deſ.. THEO. Ttrāſeūteſ.n. chriſtū blaſphēabāt: exprobrātes ei tāqͣꝫ ſeductori. Diabolꝰ aūt mouebat illos ad dicēdū crucedeſcēderet. qꝛ .n. nouerat ſalꝰ fiebat crucē: rurſus īgerebat ſe ad tētādū chriſtū: vt ſi a cruce deſcēderet: certus fieret non eſt vere filius dei: ſic ſalus que per crucem eſt deſtruet̉. ſed ip̄e dei verusexiſtens filius deſcendit. Si enim deſcēdere debuiſſet non illuc a pͥncipio aſcendiſſet: ſed quia videbat per hunc modū ſalutē fieri oportebat: ſuſtinuit crucifigi multa alia pati: perficere opusſuum. Sequit̉: Similiter ſummi ſacerdo. illu. adalter. cum ſcri. dice. Alios ſaluos fecit: ſeip. non po.ſaluū facere. Hec dicebāt eius miracula abolentesquaſi ab eo ẜm apparētiaꝫ perpetrata fuiſſent. operans nanqꝫ miracula multos ſaluabat̉. BEDASic etiam nolētes confitētur alios ſaluos fecerit. Itaqꝫ vos veſtra condēnat ſententia: qui enimalios ſaluos fecit: ſeipſum ſaluare poterat. Sequit̉

F 3