CA.XV.
Aed qꝛ ſciebat a militibꝰ ſuſpēſuꝫ dn̄m: nō a iudeisacut iobānes aꝑtiſſime dicit: occulte on̄dere voluitcoa magꝭ crucifixiſſe: qꝛ clamauerūt vt crucifigereꝫ illos qui miniſteriū pͥncipi ſuo ẜm ſuū officiū p̓buerūt. Intelligit̉ ergo fuiſſe hora tertia cumaomauerūt iudei vt dn̄s crucifigeretur: ⁊ veriſſimepemōſtrat̉ tūc eos crucifixiſſe: qn̄ clamauerūt. Inconatibꝰ aūt pilati ad excipiēdū dn̄m: ⁊ in tuml̓tuindeoꝝ ꝯͣdicētiū: cōſumptū tempꝰ duarū horarū inellicimꝰ: ⁊ circa horā fuiſſe fextā: qͣ nōdū terminara ceſta ſunt que ab eo tꝑe quo pilatꝰ dn̄ꝫ tradiditqꝫ ad tenebras factas narrāt̉. Facile aūt videbitqͦ ſine impietatis duricie voluerit attēdere: qͣꝫ oporruno loco marcꝰ hoc de tertia hora poſuerit: vbi .ſ.factū miniſtroꝝ multū commemoratū eſt. Ergo neiſqͣꝫ cogitatiōem tāti criminis auerſus a iudeis īnilites illos ꝯuerteret: Erat inqͥt hora tertia: ⁊ cru.eū vt illi eū potiꝰ crucifixiſſe inueniant̉: quos horatertia vt crucifigeret̉ clamare potuiſſe diligēs inqͥſtor inueniet: cū aduerterit hͦ qd̓ a militibꝰ factū ēbora ſexta factū eſſe. AVG. de queſ. ve. ⁊ no. teſtīIdeorū gͦ ſnīam de crucifixiōe chriſti: tertia horapatā vult intelligi. Omīs enī qui morti addicit̉: exeo iā mortuꝰ cōputat̉ quo ſnīam excepit. Manifeſtauit gͦ marcꝰ: qꝛ nō iudiciſ ſnīa ſaluator crucifixꝰeſt. difficile eſt enī innocētē ꝓbare eū: qui ſnīa iudicis punit̉. AVG. de cō. euā. Quāqͣꝫ nō deſint:qui ꝑaſceue quā iohānes ꝯmemorat dicēs: Erat auteꝫ ꝑaſceue hora qͣſi ſexta: horā diei tertiā velīt ini dicūt euī: Die qͥdē illo: quē dies ſabbati ſeq̄paſceuē fuiſſe paſche iudeorū: ꝙ ab eodē ſabbato iā inciꝑet azima: ſed tn̄ veꝝ paſcha qd̓ iā ī paſſione dn̄i celebrat̉ nō iudeoꝝ: ſed chriſtianoꝝ cepiſſe p̄parari .i. ꝑaſceuen hr̄e ab ea hora noctis. ix. in eo ꝙon̄s a iudeis occidēdꝰ p̄ꝑabat̉. Paraſcuen quippeinterp̄tat̉ p̄ꝑatio. Ab illa gͦ hora noctiſ vſqꝫ ad eiuscrucifixionē occurrit hora ꝑaſceuē ſexta ẜm iohannē: ⁊ hora diei tertia ẜm marcū. Quis fidel̓ n̄ huicfaueat ſolutōi qōis? Si modo poſſit aliqͥs articul̓cōijci vn̄ ab hora nona noctis cepiſſe ꝑaſceuen paſche nr̄e .i. p̄ꝑatōem mortis chriſti cōgruēter intelliamꝰ. Si .n. dicamꝰ eā cepiſſe qn̄ a iudeis app̄hēſuseſt dn̄s: adhuc noctis ꝑtes pͥme erāt: ſꝫ qn̄ ad domūꝑductꝰ ē ſoceri cayphe: vbi ⁊ auditꝰ ē a pͥncipibꝰ: adhuc gallꝰ nō cātauerat. Si aūt qn̄ pilato traditꝰ eſt:iā mane fuiſſe aꝑtiſſime ſcriptū ē: reſtat gͦ vt intelligamꝰ tūc cepiſſe p̄ꝑatōem mortis dn̄i: qn̄ oēs pͥncipes ſacerdotū dixerūt: reꝰ ē mortis. Nō .n. abſurdecōijcit̉ eo tꝑe nonā horā noctis eē potuiſſe: vt recapitulādo intelligat̉ de petri negatiōe poſtea dictūeſſe qd̓ antea factū erat. Seqͥt̉: Et erat .n. ca. eiꝰ inſcrip rex iudeoꝝ. THE. Scripſerūt aūt hūc titulūſcam ꝑꝑ quā crucifixꝰ eſt: qͣſi vituꝑātes eiꝰ opīonēregē ſeip̄m faciebat: vt ſic p̄tereūtes miſereri n̄ valerēt: ſed magis ei īproperarēt tāqͣꝫ tyrāno. ¶HIE.Scripſerūt aūt hͦ tribꝰ līguis: Hebraice Malchꝰ iudeoꝝ: Grece baſilios exomoloſeō: Latine rex ꝯfeſſorū. he tres līgue ad pͥncipatū in crucis titulo cōſecrate ſunt: vt oīs līgua cōmemoret ꝑfidiā iudeorū.BEDA. Titulꝰ aūt hic poſitꝰ ſupra crucē illd̓ on̄dt: qꝛ nec occidēdo potuerūt efficere vt eū regē nōbrent: qͥ eis ẜm ſua oꝑa redditurꝰ ē. Seqͥt̉: Et cū eo
cru. du. latro. vnū a dex. ⁊ vnū a fini. eiꝰ. THEO.Ut .ſ. hoīes prauā opīonē ꝯͣ eū cōciꝑēt: ꝙ ⁊ ipſe latro ⁊ maleficꝰ eēt. hͦ aūt diſpēſatiue factū ē ad īpledū ſcripturā. vn̄ ſeqͥt̉: Et impleta eſt ſcrip. q̄ dicit: Etcū iniqͥs deputatꝰ ē. HERO. Cū iniqͥs v̓itas deputata vnū reliqͥt finiſtrū: alterū aſſumit dexterū: ſicut in die indicij faciet. ⁊ ſil̓i crimine tā diſſil̓es ſortiunt̉ vias: alter an̄cedit petrū in ꝑadiſuꝫ: alter iudāin infernū. Cōfeſſio breuis vitā acqͥſiuit longam: ⁊blaſphemia finita pena plectit̉ et̓na / BED. Myſtice aūt latrones qͥ cū dn̄o crucifixi ſūt: ſignificāteos qͥ ſub fide ⁊ ꝯfeſſiōe chriſti: l̓ agonē martyrij l̓q̄libet artioris diſcipline inſtituta ſubeūt. Sꝫ qͥ hͦ ꝓeterna gl̓ia gerūt: dextri latronis fide deſignāt̉: quiꝟ̓o humane laudis intuitu ſiniſtri latronis mentēimitāt̉ ⁊ actꝰ. THEO. vl̓ al̓r. Indiciū erāt duo latrones duoꝝ ppl̓oꝝ .ſ. iudaici ⁊ gētilis: ābo nāqꝫ īiqui: gētilis qͥdē tāqͣꝫ legē naͣlē p̄tergrediēs: iudaicꝰv̓o ſcpͥtā legē quā ei tradiderat dn̄s: ſꝫ gētil̓ penitēsiudaicus vſqꝫ in finē blaſphemus: in quorū mediocrucifigitur dominus: ipſe enim ē lapis angularisnos cōiungens.¶ Et p̄tereūtes blaſphemabāt eū:mouētes capita ſua ⁊ dicētes: Uahqui deſtruis tēplū dei: ⁊ in tribꝰ diebus reedificas. Saluum fac temetip̄m deſcēdēs de cruce. Sil̓r ⁊ ſummi ſacerdotes illudentes ad alterutrū cū ſcribis dicebāt: Alios ſaluosfecit: ſeip̄m nō potet ſaluuꝫ facere.Chriſtus rex iſrael: deſcēdat nuncde cruce: ut uideamꝰ ⁊ credamus.Et qui cum eo crucifixi erant: conuiciabantur ei.HIE. Pullo iude ligato ad vitē ⁊ eiꝰ pallio ī ſanguīe vue intīcto: lacerāt hedi vineā blaſphemāteschriſtū: ⁊ mouētes capita ſua. vn̄ dr̄: Et p̄te. blaſ. eūmo. ca. ſua: ⁊ di. vach qͥ deſ. tē. THEO. Ttrāſeūteſ.n. chriſtū blaſphēabāt: exprobrātes ei tāqͣꝫ ſeductori. Diabolꝰ aūt mouebat illos ad dicēdū ꝙ d̓ crucedeſcēderet. qꝛ .n. nouerat ꝙ ſalꝰ fiebat ꝑ crucē: rurſus īgerebat ſe ad tētādū chriſtū: vt ſi a cruce deſcēderet: certus fieret ꝙ non eſt vere filius dei: ⁊ ſic ſalus que per crucem eſt deſtruet̉. ſed ip̄e dei verusexiſtens filius nō deſcendit. Si enim deſcēdere debuiſſet non illuc a pͥncipio aſcendiſſet: ſed quia videbat ꝙ per hunc modū ſalutē fieri oportebat: ſuſtinuit crucifigi ⁊ multa alia pati: ⁊ perficere opusſuum. Sequit̉: Similiter ⁊ ſummi ſacerdo. illu. adalter. cum ſcri. dice. Alios ſaluos fecit: ſeip. non po.ſaluū facere. Hec dicebāt eius miracula abolentesquaſi ab eo ẜm apparētiaꝫ perpetrata fuiſſent. operans nanqꝫ miracula multos ſaluabat̉. BEDASic etiam nolētes confitētur ꝙ alios ſaluos fecerit. Itaqꝫ vos veſtra condēnat ſententia: qui enimalios ſaluos fecit: ſeipſum ſaluare poterat. Sequit̉
F 3