Marcus

ꝯdēnato illatas: ad crucifixionē eiꝰ narrādā euāgeliſta accedit dicēs: Et cū edu. eū: vt crucifige. illū.HI ERO. Hic educit̉ abel in agrū a fratre vt perimat̉. Hic adeſt iſaac cū lignis: ⁊ abraā cū ariete vepribꝰ herēte: hic etiā ioſeph cū faſce ſōniato ⁊ tūicatalari ſanguīe lita. Hic adeſt moyſes cū virga ⁊ ſerpēte ſuſpēſo in ligno. Hic ē botrꝰ in ligno portatꝰ.Hic adeſt heliſeꝰ cū ligno ad q̄rēdā ſecurī qͥ in imodemerſa ē: ⁊ natauit ad lignū .i. genꝰ hūanū qd̓ a ligno vetito in infernū decidit: ꝑ lignū cruciſ chriſti⁊ ꝑ baptiſmū aqͣ ad ꝑadiſum natauit. Hic adeſt ionas de ligno ſorti in mare vētrēqꝫ ceti triduo miſſus. Seqͥt̉: Et angari. quēpiā p̄te. ſimo. cyre. veni. devilla: pa. alex. ⁊ ruf. vt tol. cru. eiꝰ. THEO. Iohannes aūt ait ꝙ ip̄emet baiulabat ſibi crucē. vtrūqꝫ eīfuit: nā ip̄e qͥdē pͥmo baiulauit ſibi crucē donec p̄terijt qͥdā quē angariauerūt: ⁊ tūc ille portabat. Dixit aūt quorū filiorū erat pr̄: ad maiorē fidē ⁊ affirmatōem: nā hō ille adhuc viuebat: q̄ poterat oīa q̄circa cruce facta ſūt enarrare. HIERO. Cū autēalij ꝑ merita pr̄m ſuoꝝ ꝯmēorēt̉: alij ꝑ merita filiorū ſuoꝝ: hic ſimō qͥ crucē in angaria portat: meritꝭfilioꝝ ſuoꝝ qͥ erāt diſcipuli ꝯmemorat̉. De hͦ nos īpn̄ti vita admonemur ꝑentes adiuuari: per natoꝝſuoꝝ ſapiētiā vel merita: vt ppl̓s iudaicꝰ ꝑꝑ patriarcharū ⁊ ꝓph̓aꝝ ⁊ apl̓oꝝ merita ſꝑ ꝯmēorat̉. Simōaūt iſte qͥ portat crucē in angaria: ip̄e ē qͥ laborat ꝓlaude humana. Cogūt enī hoīes hūc laborare quēnō cogit timor ⁊ dilectio dei BEDA: Uel quiaſimō iſte nō hieroſolymita: ſꝫ cyreneꝰ eſſe ꝑhibeturCyrene enī libye ciuitas ē: recte ꝑ eū ppl̓i gētiū deſignāt̉: qͥ quōdā ꝑegrini ⁊ hoſpites teſtōꝝ: nūc obediēdo heredes ſunt dei: coheredes aūt chriſti. Un̄apte ſimō obediēs: cyrene heres interp̄tat̉. De villaaut veniſſe refert̉: villa eī grece pagꝰ dr̄. vn̄ pagāosappellamꝰ eos quos a ciuitate dei alienos videmꝰDe pago igit̉ egrediēs ſimō crucē portat poſt ieſuꝫ:cum ppl̓s nationū paganis ritibus derelictis: veſtigia dn̄ice paſſiōis obediēter āplectit̉. Sequit̉: Et ꝑdu. eū in gol. lo. qd̓ eſt interp̄. cal. locus. Extra vrbē⁊ foris portā loca ſunt in qͥbꝰ trūcāt̉ capita dānatorū: ⁊ caluarie .i. decollatoꝝ ſūpſere nomē. Propt̓eaaūt ibi crucifixꝰ eſt dn̄s:ⁱ vt vbi pͥus erat area dānatorū: ibi erigerēt̉ vex illa martyrij. THIFRO. Tradūt aūt iudei ꝙ in hͦ mōtis loco īmolatꝰ ē aries ꝓiſaac: ⁊ ibi decaluat̉ chriſtꝰ .i. a carne ſua: carnali videlicet iudea ſeꝑat̉. Seqͥt̉: Et da. ei bi. myrra. vinū.A VGV. de co. euā. Hoc intelligēdū ē mattheuꝫdixiſſe cū felle mixtū. fel qͥppe ꝓ amaritudīe poſuit⁊ myrrathū vinū amariſſimū ē: qͣꝫqͣꝫ fieri poſſit: ut⁊ fel ⁊ myrrha vinū amariſſimū redderēt̉ / THE.Uel ordinatōe quadā exn̄te alij alia offerebāt: q̄dāacetū ⁊ fel: qͥdā vinū myrrhatū/ HIER. Uel myrrhatū vinū hoc eſt acetu: ꝑ hoc ſuccus letaliſ pomiabſtergit̉. BEDA. Amara vitis amarū vinū fecitquo ꝓpinat dn̄m ieſum vt impleat̉ quod ſcriptū ē:Dederūt in cibū meū fel ⁊ in fiti mea potauerūt meaceto. AVG. de cō. euā. Qd̓ aūt ſubdit̉: Et n̄ accepit. intelligit̉ nō accepit vt biberet: guſtauit aūt vimattheꝰ teſtis eſt: ⁊ ſicut idē mattheꝰ ait: Noluit bibere: hͦ marcꝰ dixit: Et non accepit. tacuit aūt ꝙ guſtauit/ HIERO. Nō accepit ēt id ꝓ quo patit̉. vn̄

de eo dr̄.: Que nō rapui: tūc exoluebam. Sequit. ecrucifi. eū diuiſe. veſti. ſua: mittē. ſortē ſuꝑ eis: quicquiſqꝫ tolleret. Hoc loco figurat̉ ſalus. lignū pͥlignū ſcīe boni ⁊ mali fuit. ſecundū lignū boninobiſ ⁊ vite lignū ē. Extēᵈ manꝰ pͥme ad lignū motem app̄hēdit. Extēſio aūt ſecūde: vitā que perierainuenit. Ligno hoc vehimur ꝑ mare vndoſumterrā viuentiū. cruce enī ſua chriſtꝰ cruciatū noabſoluit: ⁊ morte ſua mortem nrām necauit. Cuforma ſerpentis ſerpētem necat: quia ſerpente devirga facto alij abſorbentur ſerpentes. Ip̄a autſpēs crucis qͥd eſt niſi forma quadrata mūdi? Priens de v̓tice fulget. Arctos dexterā tenet. Auſter leua ꝯſiſtit. Occidēs ſub plātis firmat̉. Unde apl̓g ptſciamꝰ q̄ ſit altitudo ⁊ latitudo: lōgitudo ⁊ ꝓtundūAues qn̄ volāt ad ethera: formā crucꝭ ſumūt. hō natās ꝑ aqͣs: for̄a crucis vehit̉. Nauis marina attēnacruci ſiml̓ata ſufflat̉. Tau littera: ſignū ſalutꝭ ⁊ grucis deſcribit̉. BEDA: Uel in trāuerſo ligno crucis vbi figūt̉ manꝰ gaudiū ſpei ſignat̉. Per manusenī oꝑa: ꝑ latitudinē hilaritatē oꝑātis intelliginquia triſticia facit āguſtias: ꝑ altitudinē cui capuadiūgit̉: expectatōem retributiōis de ſublimi iuſticia dei: ꝑ lōgitudinē qͣ totū corpꝰ extēdit̉ tolerātiāvn̄ lōganimes dicūt̉ ꝑ ꝓfundū qd̓ terre eſt infixumip̄m ſacramentū ſecretū. Quādiu ergo hic agūt corpora nr̄a: vt deſtruat̉ corpꝰ pctī: tempꝰ nobis ē crucis. ¶THEO. ꝙ aūt ponebāt ſortē ſuꝑ veſtimentaeiꝰ: ⁊ hoc illudētes fecerūt qͣſi regis veſtimēta diuidētes: etenī vilia erāt ⁊ nō valde p̄cioſa. Hoc auteꝫiohānes euāgeliſta pleniꝰ exponit: qꝛ .ſ. milites cerera in qͣtuor ꝑtes iuxta ſuū numeꝝ diuidētes: de tunica que inconſutilis erat deſuꝑ ꝯtexta ꝑ totū ſotē miſerūt̉/ HI ERO. Ueſtimēta aūt dn̄i eiꝰ mādata ſunt: quibꝰ tegit̉ corpꝰ eiꝰ .i. eccl̓ia: q̄ diuidūt interſe milites gentiū: vt ſint qͣtuor ordines cū vna fide.i. cōiugati ⁊ viduati: p̄poſiti ⁊ ſeꝑati. Sortiti ſūt tunicā indiuiſam: q̄ eſt pax ⁊ vnitas. Seqͥt̉: Erat autēhora tertia ⁊ cruci. eū. Hoc vere ⁊ ꝓpͥe marcꝰ tulitnā ſexta hora tenebre ſuffuderūt terrā: vt non qqͣꝫpotuiſſet mouere caput. AVG. de cō euāge. Sihora qͦſi ſexta pilato ſedēte ꝓ tribunali traditus eſtieſus crucifigendꝰ iudeis: vt ioh̓es refert: quō horatertia crucifixꝰ ē: ſic̄ v̓ba marci nō intelligētes qͥdaꝫputauerūt. Prius gͦ qͣ hora crucifigi potuerit rideamus: deīde videbimꝰ cur hora tertia crucifixū dixerit marcꝰ. Hora erat qͣſi ſexta cū traditꝰ ē crucūdus a pilato ſedēte ꝓ tribunali: vt dictū ē. non ei laplena ſexta erat: ſed qͣſi ſexta .i. ꝑacta qͥnta: ⁊ aliqͣēt de ſexta eē ceꝑat: vt ꝑacta qͥnta: ⁊ inchoata ſettagererēt̉ hec que narrata ſunt in crucifixiōe oni nt̄donec cōpleta ſexta: illo pēdēte fierēt he q̄ dicunttenebre. Queramꝰ aūt iā cur dixerit marcꝰ: frat altē hora ter. ⁊ cru. eū. Iam certe dixerat: Et crucingtes eū: diui. veſti. eiꝰ. ſic etiā ceteri atteſtāt̉: ꝙ eo crūcifixo veſtimēta diuiſa ſunt. Si enī rei geſte tepūvoluit ꝯmēorare marcꝰ ſufficeret dicere: Erat aulēhora tertia. vt qͥd adiūxit: Et crucifixerūt eū: nin qͣvoluit aliqͥd recapitulādo ſignificare qd̓ qͣſitūu inuēniret̉: cū ſcriptura ip̄a illis tꝑibꝰ legeret̉: qͥbꝰ vniusſe eccl̓ie notū erat qͣ hora dn̄s ligno ſuſpēſus eꝫ ppoſſet hmōi vel error tolli: vel mēdacium retutati