CA. L.VI.

.nia occaſiōem dat̉ pilatꝰ liberādi ſaluatorē cū ſeqͥt̉iit ite. rn̄. ait il. Quid gͦ vul. fac. regi iudeorū?VG.de cō euā. Iam ſatis apꝑet ꝙ id marcꝰ velit ondere: dicēdo regē iudeorū: qd̓ mattheꝰ dicēdocriſtū. Non enī dicebāt̉ chriſti reges niſi iudeorū.qn hoc enī loco ẜm mattheū dr̄: Quid igit̉ faciamcieiu q̄ or̄ chriſtꝰ: Sequit̉. At illi clamabāt: Crunice cū THEO. Uide aūt iudeorū prauitatē: eturi cōmēſuratōem: qͣꝫuis ⁊ ip̄e dignꝰ ſit cōdēnace peo ꝙ ppl̓o nō reſiſtebat. Illi nāqꝫ clamabāt:crucifige. hic tētat humiliter ab illo p̄iudicio erude ieium: ⁊ ideo rurſus īterrogat. vn̄ ſequit̉: Pila.aīt pice eis: Quid enī ma. fecit: Occaſionē nāqꝫ expoc lumere volebat: vt chriſtū ſolueret innocentē.a v̓o inſanie ſue ſatiſfaciētes: interrogatiōi p̄ſiisa nō rn̄dēt. vn̄ ſequit̉. At illi magꝭ clamabāt: Cruqtice eū vt impleret̉ illud hieremie: Faca ē mihi hereditas mea: ſicut leo in filua dederūt ſuꝑ me vocēſuā. Sequit̉: Pila. aut vo. ſatiſ. po. dimi. il. bar. ⁊ traqi ieium fia. ce. vt crucifigeret̉. THEO. Uolebatquidē ſatiſfacere ppl̓o .i. eorū facere volūtatē: ⁊ nōqō erat placitū iuſticie ⁊ deo. HIERO. Hic duobirci aſſunt: vnꝰ apōpeius .i. emiſſariꝰ cū pctō ppl̓iin deſertū inferni abſolutꝰ dimittit̉: alter ꝓ peccatꝭabſolutorū vt agnꝰ occidit̉. ꝑs dn̄i ſemꝑ mactatur:ps diaboli qui eſt magiſter eoꝝ qd̓ ſonat barrabaseffrenata in tartarū p̄cipitat̉ BEDA: Ieſus aūtflagellatꝰ nō ab alio qͣꝫ ab ip̄o pilato intelligēdꝰ eſtScribit nāqꝫ ioh̓es. Apprehēdit pilatꝰ ieſum ⁊ flaauit qd̓ qͥdē iō feciſſe credēdꝰ ē: vt ſatiati penisac obprobrijs eiꝰ iudei mortē eiꝰ vltͣ ſitire deſiſterēt.Milites aūt duxerūt eū ī atriūp̄torij: ⁊ ꝯuocāt totā cohortē: ⁊ induūt eū purpura: ⁊ imponūt ei plectētes ſpinea corona: ⁊ ceperunt ſalutare eū. Aue rex iudeoꝝ. Et percutiebāt caput eiꝰ harūdine: ⁊ ꝯſpuebāt in euꝫ: ⁊ ponētes genua adorabāt euꝫ. Et poſtqͣꝫ illuſerūt ei exuerūt illū purpura: ⁊ induerunt eumneſtimentis ſuis.IHEO. Militaris vana gloria ſꝑ inordinatisiudēs ⁊ obprobrijs ſibi ꝓpͥa on̄debat. vn̄ dr̄: Mili.aūt duxe. eū in atri. p̄to. ⁊ cōuo. to. cohor .i. totū ordinē milite. Et indu eū pur. ſicut regem. BEDA:Quia enī rex iudeoꝝ fuerat appellatꝰ: ⁊ hͦ ei ſcribe⁊ ſacerdotes crimē obiecerāt: ꝙ ſibi ī ppl̓o iſrl̓iticoeſurparet īꝑiū: illudēteſ hͦ faciūt: vt nudatū pͥſtiniſtibꝰ induāt purpura: qͣ reges veteres vtebantur.RE. de cō. euā. Intelligit̉ aūt qd̓ mattheus ait:Cplamydē coccinea circūdederūt ei: hic marcū ditiſſe īdutū purpura. pro regia eī purpura chlamysilla coccinea ab illudētibꝰ adhibita erat: ⁊ eſt rubraquedam purpura cocco ſimillima. poteſt enim fieri ẜt purpurā etiā marcus cōmemorauerit: quamchlamys hēbat: qͣꝫuis eēt coccinea BEDA: Prodemate aūt ponūt ei coronā ſpineā. vn̄ ſeqͥtur:

Et impo. ei plec. ſpi. coronā. Pro ſceptro aūt regalidāt calamū vt mattheꝰ ſcribit: ⁊ adorāt qͣſi regē. vn̄ſeqͥt̉: Et cepe. ſalu. eu. Aue rex iudeorū. Et ꝙ militeseū qͣſi qͥ deū ſeip̄m falſo dixiſſet adorabāt illudētespatet ex hͦ qd̓ ſubdit̉: Et ꝑcu. ca. eiꝰ harū. ⁊ ꝯſpu. eu.Et ponē. genua ado. eu: qͣſi falſo ſe dixiſſet deum.H ERO. Obprobria aūt eius nr̄m abſtulere obprobriū. Uīcula eiꝰ nos liberos fecerūt. Corona ſpinea capitis eiꝰ diadema regni adepti ſumꝰ. Uulneribꝰ eiꝰ ſumꝰ ſanatī AVGV. de cō. euā. Apꝑet aūtmattheū ⁊ marcū recapitulādo iſta poſniſſe: nō q̄tūc factū ſit: cū eū pilatꝰ iā crucifigēdū tradidiſſet.Iohānes enī apud pilatū dicit hec geſta: hͦ aūt qd̓ſeqͥt̉: Et poſtqͣꝫ illuſe. ei: exu. eū pur. ⁊ indu. eū veſti.ſuis. in fine factū ītelligit̉: cū iā adduceret̉ ad crucifigēdum. HIERO. Myſtice aūt veſtimētis ſuisnudat̉ ieſus .i. iudeis. purpura induit̉ .i. gētili eccl̓iaq̄ de ſcopulis collecta ē. Itē ea exutꝰ in fine ſcādalizāte: iudaica rurſum induit̉ plebe. Cū enī ītraueritplenitudo gētiū: tūc oīs iſrl̓ ſaluꝰ eritꝰ BED. Uelin purpura qͣ indutꝰ ē dn̄s: ip̄a eiꝰ caro quā paſſiōibus obiecit inſinuat̉: in corona v̓o quam portabatſpinea: nr̄oꝝ ſuſceptio pctōꝝ THEO. Induamꝰ⁊ nos purpurā ſtolā regalē: qꝛ vt reges ābulare debemꝰ calcates ſuꝑ ſerpētes ⁊ ſcorpiones: ⁊ ſuppeditātes pctm̄. Chriſtiani nāqꝫ dicimur .i. vncti. ſicut ⁊tūc reges vncti dicebāt̉. Sumamꝰ ⁊ coronā ſpineā.i. feſtinemꝰ coronari vita arta: ⁊ abſtinētijs ⁊ puritate. BEDA: Caput aūt chriſti ꝑcutiūt: qm̄ eū verū deū eē negāt. Et qꝛ ꝑ harudinē ſcriptura ſolet cōfici: qͣſi harudine caput chriſti feriūt: qͥ diuinitati illiꝰ ꝯtradicētes errorē ſuū ꝯfirmare aucͣte ſacre ſcriſcripture conāt̉. Spuunt in faciē eiꝰ qͥ gr̄e pn̄tiamv̓bis execrādis reſpuūt. Sūt ⁊ hodie qͥ eū certa fidevt deū verū adorāt: ſed ꝑuerẜ actibꝰ v̓ba eiꝰ qͣſi fabuloſa deſpiciūt: ac ꝓmiſſa verbi illiꝰ tꝑalibꝰ illecebrispoſtponūt. Sicut aūt cayphas neſciꝰ dixit: Oꝫ vnuhoīeꝫ mori ꝓ ppl̓o: ſic milites neſciētes faciūt.¶ Et educūt illum ut crucifigerēteuꝫ. Et angariauerūt p̄tereūtē quēpiā ſimone cyreneū uenientē de uilla: patrē alexādri ⁊ ruffi: ut tolleretcruce eiꝰ. Et ꝑducūt illū ī golgathalocū qd̓ eſt interp̄tatū caluarie locꝰEt dabāt ei bibere myrrathū uinū⁊ nō accepit. Et crucifigētes eū: diuiſerūt ueſtimēta eiꝰ: mittentes ſortē ſuꝑ eis ꝗs ꝗd tolleret. Erat autēhora tertia: ⁊ crucifixerūt eum. Eterat titulꝰ cauſe eiꝰ inſcriptuſ: rex iudeorū. Et cū eo crucifigūt duoſ latrones: unū a dextris: ⁊ aliuꝫ a ſiniſtris eius. Et impleta eſt ſcripturaque dicit: Et cū iniꝗs reputatꝰ eſt.¶GLO. Poſt cōdēnatiōem chriſti ⁊ cōtumelias

F 2