Marcus

ad ignē. Atriū ſacerdotis ē ſecularis circuitꝰ. mīſtridemonia ſūt: cū qͥbus qͥ manet: flere peccata nō poteſt: ignis deſideriū carnale. FBED A: Eſt .n. ignischaritas: de quo dicit̉: Ignē veni mittere ī terrā: qͥſuꝑ credētes deſcēdēs: varijs līguis eos laudare dominū docuit. Eſt ⁊ ignis cupiditatis: de quo dicit̉:Oēs adulterātes velut clybanꝰ corda eoꝝ. hic ignisī atrio cayphe īſtinctu maligni ſpūs accēſus: ad negandū: ad blaſphemādū dn̄m ꝑfidoꝝ līguas armabat. Qd̓ enī ītus ī domo maligna ſynodꝰ gerebat: hͦignis ī atrio īter frigora noctis accēſus figurabat.Quoniaꝫ enī abundat iniqͥtas: refrigeſcit charitasmultoꝝ. hͦ frigore torpēs ad horā petrꝰ: qͣſi pͥmꝰ prunis mīſtroꝝ cayphe calefieri cupiebat: qꝛ tꝑal̓ cōmodi ſolaciū ꝑfidoꝝ ſocietate q̄rebat. Sequit̉: Sūmiv̓o ſacer. ⁊ oē co. que. aduerſus ie. te. vt eū mor. traderēt. THEO. Lege p̄cipiēte ꝙ vnꝰ exiſteret ſummus ſacerdos: tūc multi erāt ſubſtituti: ⁊ deſtitutiānis ſingulis ꝑ prīcipē romanoꝝ. Sūmos gͦ ſacerdotes dicit illos: qͥ determīatū eis tēpus cōplentesiā cōpleuerāt: a ſacerdotio deſtituti erāt. Figuramaūt iudicij: qd̓ ī p̄iudiciū agebāt operant̉: teſtīoniaquerētes vt videant̉ ieſum iuſte dānare ⁊ ꝑdere.HIERO. Sꝫ mētita ē iniqͥtas ſibi: vt regina aduerſus Ioſeph: ⁊ ſacerdotes aduerſus ſuſannā. ſꝫ ignisſine materia deficit. vn̄ ſequit̉: Nec īueniebāt. Ml̓ti enī fal. teſti. di. aduerſus eū. ⁊ cōue. teſti. nō erāt.Quod enī variat̉: īcertū habet̉. Sequit̉: Et quidaꝫſur. fal. teſti. ferebāt. Moris ē hereticoꝝ vmbrā deveritate trahere. nō ille dixit qd̓ illi dicunt: ſꝫ ſimileverbū de tēplo corꝑis ſui: qd̓ poſt biduū reſuſcitauit. yTHEQ. Nō enī dn̄s dixerat: Ego diſſoluā illud: ſꝫ ſoluite. neqꝫ manufactū dixit: ſꝫ ſimplicit̓ templū. VHI ERO. Dixit etiā: Suſcitabo viuum aīal ſignificas ⁊ ſpirās tēplū. Falſus teſtis ē qͥ in eo ſēſudicta ītelligit: quo nō dicuntur.¶ Exurgēs autē ſummꝰ ſacerdosin mediū int̓rogauit ieſum dicens:Nō rn̄des ocqꝫ ad ea q̄ tibi obijciūtur ab his? Ille aūt tacebat: ⁊ nihilrn̄dit. Rurſum ſummus ſacerdosinterrogabat eum: et dixit: Tu eschriſtus filiꝰ dei bn̄dicti. Ieſuſ autē dixit illi: Ego ſū. Et uidebitis filiū homīs ſedetē a dextris uirtutisdei: ⁊ ueniētē cū nubibꝰ celi. Summꝰ aūt ſacerdos ſcidēs ueſtimentaſua ait: Quid adhuc deſideramꝰ teſtes? Audiſtis blaſphemiā: Quiduob̓ uidet̉? Qui oēs cōdēnauerūteū eē reū mortiſ. Et ceperūt quidācōſpuere eū ⁊ uelare faciē eiꝰ: ⁊ colaphis eū cedere ⁊ dicer̄ ei: ꝓphetiza.Et mīſtri alapis eum cedebāt.

BEDA: Quāto leſus tacebat ad idignos rebanone ſua falſos teſtes ⁊ ſacerdotes īpios: tāto mapōtifex furore ſuꝑatus eū ad rn̄dēdū ꝓuocat. vt equalibet occaſiōe ẜmonis: locū īueniat accuſavn̄ dicit̉: Et exur. ſum. ſa. ī mediū īter. ip̄m di. Roſpōdes quicqͣꝫ ad ea que tibi obijci ab his: Iraquidē prīceps: ⁊ īpatiēs nō īueniēs calūnie loexurgit de ſolio vt īſaniā mētis motu corꝑis deſtraret/ HIERO. Sed ip̄e deꝰ ⁊ ſaluator noſtemūdo ſalutē ꝯtulit: ⁊ hūano generi ſua pietate ſuenit: ſicut ouis ad occiſionē ſine voce ducit̉: ⁊ omutuit ⁊ filuit a bonis. Un̄ ſequit̉: Ille aūt taceba⁊ nihil rn̄dit. Taciturnitas chriſti apologiā. i. exſationē ade abſoluit. YTHEO. Tacebat aūt ſcieꝙ nō attēderēt verbiſ eiꝰ. vn̄ ſcd̓m lucā rn̄dit. Sixero vobis: nō creditis mihi. vn̄ ſequit̉: Nurtꝰ ſuſacer. īter. eū. ⁊ dix. ei: Tu es chriſtꝰ filiꝰ dei bn̄dictInterrogat quidē hͦ ſummꝰ ſacerdos: nō vt addiſcēs crederet: ſed vt ex hoc aliquā occaſionē captaret. Querit aūt: Tu es chriſtꝰ filiꝰ dei bn̄dicti? Multi nāqꝫ erāt chriſti .i. vncti: ſicut reges ⁊ ſūmi ſacerdotes: ſed nullꝰ eoꝝ dicebat̉ filiꝰ dei bn̄dicti: quaſemꝑ collaudati FHIERO. Hūc aūt expectabande lōge: ī ꝓpe nō vidēt: ſicut iſaac caligātibus oculis iacob ſub manibꝰ nō agnoſcit: ſꝫ lōge de eo futura canit. Ieſus aūt dixit illi: Ego ſum. vt .ſ. īexcuſabiles ſint̉. FTHEO. Sciebat naqꝫ quoniā nō crederēt: tn̄ rn̄dit: ne poſtea dicerēt: ſi audiſſemꝰ aliqͥd abeo: credidiſſemꝰ ei. hoc aūt ē in eoꝝ p̄iudiciū: qꝛ audierūt ⁊ nō crediderūt. 7AVG. de con. euā. Mattheꝰ aūt nō dixit reſpōdiſſe ieſum: Ego ſum: ſꝫ tu dixiſti. ſed marcꝰ tantū valere on̄dit quod ei dicit ꝟſus: tu dixiſti: quantū ſi diceret: ego ſum. SeEt vide. fi. ho. ſe. a dex. vir. dei: ⁊ ve. cū nubibꝰ celi.THEO. Ac. ſi. d. Uidebitis me tanqͣꝫ filiū hona dextris patris ſedentē. Uirtutē nāqꝫ hic patrē diꝯparnūcit: non autē ſine corꝑe veniet: ſed quacrucifigētibꝰ in iudicio eis apparebit/ BEDAAergo tibi ī chriſto o iudee: o pagane: ⁊ heretice contēptus īfirmitas: ⁊ crux cōtumelia ē: vide qꝛ ꝑ hocfiliꝰ homīs ad dextrā dei pr̄is ſeſſurꝰ: ⁊ ī ſua cū nubibꝰ celi ē maieſtate futurꝰ HIERO Equidē ſacerdos īterrogat filiū dei: Ieſus aūt rn̄dit filiū hminis: vt hīc ītelligamꝰ dei filiū idē eē ⁊ filiū homnis: ⁊ ne quaternitatē faciamꝰ ī trinitate: ſed hō indeo: ⁊ deꝰ ī homīe ſit. Dicit aūt a dextris virtutis ſedentē .i. ī vitā regnantē ſempiterna: ⁊ virtute diuina. Et veni. in nu. celi. In nube aſcēdit: cū nube reniet .i. in corꝑe ſuo ſolo qd̓ ſumpſit a virgīe aſceditipſiꝰ ⁊ p̄⁊ cū multiformi eccleſia q̄ coreiꝰ ad iudiciū vēturus eſt. LEO papa: Caypoaūt ad exaggerādā auditi ẜmōīs īuidiā: ſcidit̉ veſtomēta ſua: ⁊ neſciēs qͥd hec ſignificaret īſania: ſacedotali ſe honore pͥuauit: oblitꝰ p̄cepti illiꝰ:de prīcipe ſacerdotū: De capite ſuo cidarimponet: ⁊ veſtim̄ta ſua nō diſrūpet. Nā ſequit: saūt ſa. ſcin. veſti. ſua ait: Quid adhuc deſi. teſtes: audi. blaſ. qͥd vobis videt̉. THEO Adimpletſacerdos cōſuetudinē iudaicā. Cū enī aliqͥd ītoledibile ⁊ triſte illis occurrebat: veſtimēta ſcīdebat. cergo mōſtraret: ꝙ chriſtꝰ magnā ⁊ ītolerabuephemiā dixerit: veſtimēta ſcidit 7 BEDA. Innd