Ca. XIIII.
n̄erio factū eſt: vt in paſſiōe dn̄i pōtifex iuſua ipſe veſtimēta diſcinderet: hoc eſt ephorca dn̄i: nec ab ip̄is qͥ eū crucifixere militibꝰcidi poterit. Figurabat̉ enī: qꝛ ſacerdotiū iudeorūcleribꝰ ip̄orū pōtificū eſſet ſcindēdū. Soliditasxp eccl̓ie que veſtis ſui redēptoris ſolet appellarialet difrupi HEO. Ex eo aūt ſacerdotiūeſcindēdū erat: ꝙ ꝯdēnauerūt chriſtū eē reūnde ſequit̉: Qui oēs cōdē. eū eē reū mortꝭ.¶¶ ERO. Condēnāt quidē eū eſſe reū mortis: vtīrn ſuo reatū noſtrū ſoluerꝫ. Sequit̉: Et ceperūtdi cōſpuere eū. vt ſ. ſputaminibꝰ ſuſceptis faciēne noſtre lauaret: ⁊ velamīe faciei ſue velamēnr̄orū auferret: ⁊ colaphis quibꝰ in caput ꝑcuſſus ē caput humani generis qd̓ eſt adā ſanaretcalabis quibꝰ expalmatꝰ eſt: maxima laus eiꝰ nrīsnibꝰ labijſqꝫ plauderet: vt dicit̉: Omnes gentesplaudite manibꝰ BED A: ꝙ v̓o dicūt ei: Propherua: quis eſt qui te ꝑcuſſit: quaſi in cōtumeliā faciunt eius qui ſe a populis ꝓphetā haberi voluit.VGV. de con. euan. Hoc aūt intelligit̉ paſſusis vſqꝫ ad mane in domo pͥncipis ſacerdotū: quos adductus eſt.¶ Et cū eſſet petrꝰ in atrio deorſū:uenit una ex ancillis ſūmi ſacerdotis: ⁊ cū uidiſſet petrū calefacientēſe: aſpiciēs illū ait: Et tu cum ieſunazareno eras? At ille negauit dicens: Neqꝫ ſcio neqꝫ noui quid dicas. Et exijt foras ante atriū: ⁊ gallus cātauit. Rurſus aūt cū uidiſſetilū ancilla cepit dicere circūſtātibꝰ:uia hic ex illis eſt. At ille iterū neuit. Et poſt puſillū rurſus ꝗ aſtabant dicebāt petro: Uere ex illiſ esnā ⁊ galileꝰ es. Ille auteꝫ cepit anathematizare ⁊ iurare: ꝗa neſcio honinē iſtū quē dicitis. Et ſtatī gall̓iterū cātauit: Et recordatꝰ eſt petrꝰuerbi quod dixerat ei ieſus: pͥus qͣꝫallus cantet bis: ter me negabis.Et cepit flere.VGV. de cō. euā. De petri tētatōne que interictas dn̄i cōtumelias facta eſt: nō eodē ordinieomēs euāgeliſte narrāt. Nā lucas explicat pͥus tentatōem petri: tū demū has dn̄i cōtumelias. Iooannes aūt incipit petri tētatōem dicere: ⁊ īterpoſuitquēdā de cōtumelijs dn̄i: ⁊ adiunxit ꝙ inde miſſuseſt ad caypham pōtificē: ⁊ inde recapitulat vt explicet qua ceꝑat tētatōem petri. Mattheꝰ aūt ⁊ martus pͥmo cōmemorāt chriſti cōtumelias: deīde pegi tētatōeꝫ: de qua dr̄: Et cū eēt petrꝰ in atrio ſeor.ve yna ex ancil. ſum. ſacer ꝭ BEDA: Quid aūt ſibiſut ꝙ pͥma eū ꝓdit ancilla: cū viri vtiqꝫ eū magis
potuerūt recognoſcere: vt ⁊ iſte ſexꝰ peccaſſe ī nece̓videret̉ dn̄i: ⁊ iſte ſexꝰ redimeret̉ ꝑ dn̄i paſſiōem. Sequit̉: At ille nega. di. Neqꝫ ſcio neqꝫ noui qͥd dicasHI ERO. Petrꝰ ſine ſpū voci ancille ceſſit: cū ſpūnec prīcipibꝰ nec regibꝰ cedit/ THEOP Hoc aūteū pati diſpēſatiue ꝑmiſit dn̄s: ne .ſ. extolleret ſe: ſimulqꝫ vt peccātibꝰ miſericors on̄dat̉: tanqͣꝫ ex ſeip̄oinſtructꝰ humane infirmitatis euētū. Sequitur: Etexi. fo. ante atri. ⁊ ſtatim gal. cātauit/ BEDA: Dehoc galli cātu ceteri euāgeliſte tacēt: nō tn̄ factumnegat: ſicut ⁊ multa alia alij ſilētio p̄tereūt que alijnarrāt. Sequit̉: Rurſus aūt cū vide. eū an. cepit dicere circū. quia hic ex illis eſt. AVG. de cō. euāge.Hec ancilla n̄ eadē ſed alia eſt: ſicut dicit mattheꝰSane hoc quoqꝫ ītelligit̉ quia in ſecūda negatōnea duobꝰ cōpellatꝰ eſt: ab ancilla .ſ. quā cōmemorātmattheꝰ ⁊ marcus: ⁊ ab alio quē cōmemorat lucasSequit̉: At ille iterū negauit. Iam petrus redieratvt quēadmodū dicit iohānes ad focū ſtās iterū negaret. vnde ancilla dicebat quod ſupra dictū ē: nōilli .ſ. petro: ſed his qui illo exeūte ibi remāſerāt: ſictamē vt ille audiret. vn̄ rediēs ⁊ rurſuſ ad ignē ſtāsreſiſtebat negādo verbis eorū. Liquido enī colligirur: collatis de hac re omnibꝰ euāgeliſtarū teſtimonijs: nō ante ianuā ſecūdo petrū negaſſe: ſꝫ intus īatrio ad ignē: Mattheū aūt ⁊ marcū qui ꝯmemorauerūt exiſſe eū foras: regreſſum eius breuitatꝭ cātacuiſſe. BEDA: In hac aūt negatōe petri diſcimus nō ſolū abnegari chriſtū: ab eo ꝙ dicit euꝫ nōeē chriſtū: ſed ab illo etiā qui cū ſit negat ſe eē chriſtianū. Dominꝰ enī nō ait petro: Diſcipulū meuꝫ tenegabis: ſed me negabis. Negauit ergo chriſtū cuꝫſe negauit eius diſcipulū. Sequit̉: Et poſt puſi. rur.qui aſta. di. pe. vere ex illis es: nam ⁊ gali. es. Nō ꝙalia līgua galilei qͣꝫ hieroſolymite loquerētur: quivtiqꝫ fuerūt hebrei: ſed ꝙ vnaqueqꝫ ꝓuīcia et regioſuas habet ꝓpͥetates ac vernaculū loquēdi ſonū vitare nō pn̄t. ¶THEO. Igit̉ timore petrꝰ ꝑterritus⁊ dn̄i ſermone oblitus dicētis: Qui me cōfeſſus fuerit corā hōibus: cōfitebor ⁊ ego eū corā pr̄e meo:dn̄m abnegauit. vn̄ ſequit̉: Ille autē cepit anathe.⁊ iura. qꝛ neſci. ho. iſtū quē di. FBED A: Quaznoxia ſunt prauorū cōſilia: īter infideles hoīem negauit ſe noſſe: quē inter diſcipulos deū fuerat cōfeſſus. Solet autē ſcriptura ſacra meritū cauſarū perſtatu deſignare temporū. vnde Petrus qui medianocte negauit: ad galli cantu penituit. vnde ſubdit̉Et ſtatim iterū gal. can. Et recor. pe. ver. qd̓ dixit eiieſus: priuſqͣꝫ gal. cātet bis: ter me negabis. Et cepitflere. THEO. Lachryme enī petrū chriſto ꝑ penitentiā adduxerūt. Cōfundant̉ itaqꝫ nouatiani quidicūt ꝙ qui poſt ſuſceptiōem baptiſmatis peccauerit: nō ſuſcipit̉ vt ſibi delictū remittatur. Ecce enimpetrꝰ qui ⁊ chriſti corpꝰ ſumpſit ⁊ ſanguinē: ꝑ penitētiam eſt ſuſceptꝰ. Etenī ſanctorū defectꝰ ꝓpter hͦſcripti ſunt: vt ⁊ nos ſi ꝑ incautelā deciderimus: recurſum haberemꝰ per eorū exemplū: ⁊ ſperemꝰ ꝑ penitētiā ſubleuari. / HERO. Myſtice aūt pͥma ancilla titubatio eſt: ſecūda cōſenſio: tertiꝰ vir actꝰ eſt.Hec trina negatio quā abluit ꝑ fletuſ verbi chriſtirecordatio: tūc nobis gallꝰ cātat: qn̄ p̄dicator qͥſqꝫꝑ penitētiā corda nr̄a ad ꝯpūctōeꝫ excitat. Tūc īci-