Druckschrift 
Catena aurea super quattuor Evangelistas
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Ca. XIIII.

n̄erio factū eſt: vt in paſſiōe dn̄i pōtifex iuſua ipſe veſtimēta diſcinderet: hoc eſt ephorca dn̄i: nec ab ip̄is crucifixere militibꝰcidi poterit. Figurabat̉ enī: qꝛ ſacerdotiū iudeorūcleribꝰ ip̄orū pōtificū eſſet ſcindēdū. Soliditasxp eccl̓ie que veſtis ſui redēptoris ſolet appellarialet difrupi HEO. Ex eo aūt ſacerdotiūeſcindēdū erat: ꝯdēnauerūt chriſtū reūnde ſequit̉: Qui oēs cōdē. reū mortꝭ.¶¶ ERO. Condēnāt quidē eſſe reū mortis: vtīrn ſuo reatū noſtrū ſoluerꝫ. Sequit̉: Et ceperūtdi cōſpuere. vt ſ. ſputaminibꝰ ſuſceptis faciēne noſtre lauaret: velamīe faciei ſue velamēnr̄orū auferret: colaphis quibꝰ in caputcuſſus ē caput humani generis qd̓ eſt adā ſanaretcalabis quibꝰ expalmatꝰ eſt: maxima laus eiꝰ nrīsnibꝰ labijſqꝫ plauderet: vt dicit̉: Omnes gentesplaudite manibꝰ BED A: v̓o dicūt ei: Propherua: quis eſt qui te ꝑcuſſit: quaſi in cōtumeliā faciunt eius qui ſe a populis ꝓphetā haberi voluit.VGV. de con. euan. Hoc aūt intelligit̉ paſſusis vſqꝫ ad mane in domo pͥncipis ſacerdotū: quos adductus eſt. Et eſſet petrꝰ in atrio deorſū:uenit una ex ancillis ſūmi ſacerdotis: uidiſſet petrū calefacientēſe: aſpiciēs illū ait: Et tu cum ieſunazareno eras? At ille negauit dicens: Neqꝫ ſcio neqꝫ noui quid dicas. Et exijt foras ante atriū: gallus cātauit. Rurſus aūt uidiſſetilū ancilla cepit dicere circūſtātibꝰ:uia hic ex illis eſt. At ille iterū neuit. Et poſt puſillū rurſus aſtabant dicebāt petro: Uere ex illiſ es galileꝰ es. Ille auteꝫ cepit anathematizare iurare: ꝗa neſcio honinē iſtū quē dicitis. Et ſtatī gall̓iterū cātauit: Et recordatꝰ eſt petrꝰuerbi quod dixerat ei ieſus: pͥus qͣꝫallus cantet bis: ter me negabis.Et cepit flere.VGV. de. euā. De petri tētatōne que interictas dn̄i cōtumelias facta eſt: eodē ordinieomēs euāgeliſte narrāt. lucas explicat pͥus tentatōem petri: demū has dn̄i cōtumelias. Iooannes aūt incipit petri tētatōem dicere: īterpoſuitquēdā de cōtumelijs dn̄i: adiunxit inde miſſuseſt ad caypham pōtificē: inde recapitulat vt explicet qua ceꝑat tētatōem petri. Mattheꝰ aūt martus pͥmo cōmemorāt chriſti cōtumelias: deīde pegi tētatōeꝫ: de qua dr̄: Et eēt petrꝰ in atrio ſeor.ve yna ex ancil. ſum. ſacer BEDA: Quid aūt ſibiſut pͥma ꝓdit ancilla: viri vtiqꝫ magis

potuerūt recognoſcere: vt iſte ſexꝰ peccaſſe ī nece̓videret̉ dn̄i: iſte ſexꝰ redimeret̉ dn̄i paſſiōem. Sequit̉: At ille nega. di. Neqꝫ ſcio neqꝫ noui qͥd dicasHI ERO. Petrꝰ ſine ſpū voci ancille ceſſit: ſpūnec prīcipibꝰ nec regibꝰ cedit/ THEOP Hoc aūt pati diſpēſatiue ꝑmiſit dn̄s: ne .ſ. extolleret ſe: ſimulqꝫ vt peccātibꝰ miſericors on̄dat̉: tanqͣꝫ ex ſeip̄oinſtructꝰ humane infirmitatis euētū. Sequitur: Etexi. fo. ante atri. ſtatim gal. cātauit/ BEDA: Dehoc galli cātu ceteri euāgeliſte tacēt: tn̄ factumnegat: ſicut multa alia alij ſilētio p̄tereūt que alijnarrāt. Sequit̉: Rurſus aūt vide. an. cepit dicere circū. quia hic ex illis eſt. AVG. de. euāge.Hec ancilla eadē ſed alia eſt: ſicut dicit mattheꝰSane hoc quoqꝫ ītelligit̉ quia in ſecūda negatōnea duobꝰ cōpellatꝰ eſt: ab ancilla .ſ. quā cōmemorātmattheꝰ marcus: ab alio quē cōmemorat lucasSequit̉: At ille iterū negauit. Iam petrus redieratvt quēadmodū dicit iohānes ad focū ſtās iterū negaret. vnde ancilla dicebat quod ſupra dictū ē:illi .ſ. petro: ſed his qui illo exeūte ibi remāſerāt: ſictamē vt ille audiret. vn̄ rediēs rurſuſ ad ignē ſtāsreſiſtebat negādo verbis eorū. Liquido enī colligirur: collatis de hac re omnibꝰ euāgeliſtarū teſtimonijs: ante ianuā ſecūdo petrū negaſſe: ſꝫ intus īatrio ad ignē: Mattheū aūt marcū qui ꝯmemorauerūt exiſſe foras: regreſſum eius breuitatꝭtacuiſſe. BEDA: In hac aūt negatōe petri diſcimus ſolū abnegari chriſtū: ab eo dicit euꝫ chriſtū: ſed ab illo etiā qui ſit negat ſe chriſtianū. Dominꝰ enī ait petro: Diſcipulū meuꝫ tenegabis: ſed me negabis. Negauit ergo chriſtū cuꝫſe negauit eius diſcipulū. Sequit̉: Et poſt puſi. rur.qui aſta. di. pe. vere ex illis es: nam gali. es.alia līgua galilei qͣꝫ hieroſolymite loquerētur: quivtiqꝫ fuerūt hebrei: ſed vnaqueqꝫ ꝓuīcia et regioſuas habet ꝓpͥetates ac vernaculū loquēdi ſonū vitare pn̄t. ¶THEO. Igit̉ timore petrꝰ ꝑterritus dn̄i ſermone oblitus dicētis: Qui me cōfeſſus fuerit corā hōibus: cōfitebor ego corā pr̄e meo:dn̄m abnegauit. vn̄ ſequit̉: Ille autē cepit anathe. iura. qꝛ neſci. ho. iſtū quē di. FBED A: Quaznoxia ſunt prauorū cōſilia: īter infideles hoīem negauit ſe noſſe: quē inter diſcipulos deū fuerat cōfeſſus. Solet autē ſcriptura ſacra meritū cauſarū perſtatu deſignare temporū. vnde Petrus qui medianocte negauit: ad galli cantu penituit. vnde ſubdit̉Et ſtatim iterū gal. can. Et recor. pe. ver. qd̓ dixit eiieſus: priuſqͣꝫ gal. cātet bis: ter me negabis. Et cepitflere. THEO. Lachryme enī petrū chriſto penitentiā adduxerūt. Cōfundant̉ itaqꝫ nouatiani quidicūt qui poſt ſuſceptiōem baptiſmatis peccauerit: ſuſcipit̉ vt ſibi delictū remittatur. Ecce enimpetrꝰ qui chriſti corpꝰ ſumpſit ſanguinē: penitētiam eſt ſuſceptꝰ. Etenī ſanctorū defectꝰ ꝓpterſcripti ſunt: vt nos ſi incautelā deciderimus: recurſum haberemꝰ per eorū exemplū: ſperemꝰ penitētiā ſubleuari. / HERO. Myſtice aūt pͥma ancilla titubatio eſt: ſecūda cōſenſio: tertiꝰ vir actꝰ eſt.Hec trina negatio quā abluit fletuſ verbi chriſtirecordatio: tūc nobis gallꝰ cātat: qn̄ p̄dicator qͥſqꝫ penitētiā corda nr̄a ad ꝯpūctōeꝫ excitat. Tūc īci-