Ca. XIIII.

quebatur illum: amictus ſyndoneſuꝑ nudo: ⁊ tenuerunt euꝫ. At illerelicta ſyndone: nudꝰ ꝓfugit ab eiſ.DA: Poſtqͣꝫ tertio dn̄s orauerat: ⁊ apoſtolotu timorē ſequēte pnīa īpetrauerat corrigēdū: ſecurus oe haſſiōe ſua ꝑgit ad ꝑſecutores: de quoꝝ adnētu euāgeliſta dicit: Et adhuc eo loquēte ve. iudaſcarioth vnꝰ de. xijſTHEO. Hoc n̄ fruſtra ponit̉:a ad maiorē ꝓditoris redargutionē ꝙ cū de pͥmochoro diſcipuloꝝ exiſteret: cōtra dn̄m ī rabiē v̓ſuseſt. Sequit̉: Et cū eo tur. mul. cū gla. ⁊ lignis miſſia ſum. ſa. ⁊ ſcri. ⁊ ſenio. ¶HIERO. Incubit .n. virruti ſeculi: qͥ deſꝑat de adiutorio dei. ¶BEDA. Adln̄ hꝫ aliqͥd iudas de verecūdia diſcipuli: cū euꝫalā tradidit ꝑſecutoribꝰ: ſꝫ ꝑ ſignū oſculi. vn̄ ſe. Pederat āt tra. eis ſignū dicēs: Quēcūqꝫ oſcu.jpe ē te eūſ THEO. Uide eiꝰ īſenſibilitatē: quocredebat ī oſculo chriſtū deciꝑe: vt qͣſi amicuseſtiaret̉. Si aūt amicꝰ eras o iuda: cuiꝰ gr̄a cū iniiicis acceſſiſti; ſꝫ oīs prauitas ſine ꝓuidētia ē. Seit̉: Et cū ve. ſtatī ac. ad eū ait: Rabbi: ⁊ oſcu. ē eū.HERODat iudas ſignū oſculi cū veneno doli:cchayn obtulit ſacrificiū ſubdolū ⁊ reprobatū.EDA. Inuidēs aūt ⁊ ſcelerata confidētia magiſtrū vocat: ⁊ oſculū īfert ei quē tradit. Suſcipit aūtdn̄s oſculū traditoris: n̄ quo ſimulare nos doceatꝫne ꝓditionē fugere videat̉: ſimul ⁊ illud pſalmiplēs. Cū his qͥ oderūt pacē erā pacificꝰ. Sequit̉.At illi ma. inie. in eū. ⁊ tenue. eū HERO. Hic adeſt ioſeph vēditus a fratribꝰ ⁊ ferrū ꝑtrāſiuit aīameiꝰ. Sequit̉: Unꝰ aūt de circū. edu. gla. ꝑcuſ. ſer. ſū.ſa. ⁊ am. illi auri. BEDA. Petrꝰ hͦ fecit vt iohannes declarat eodē mentis ardore quo cetera faciepat. Sciebat enī qūo phinees puniēdo ſacrilegos:nercedē iuſticie ⁊ ſacerdotij perennis acceperit.HEO Tacet aūt nomē eiꝰ marcꝰ: vt nō videretidare magiſtrū qͣſi zelātē ꝓ chriſto. Innuitaūt petrꝰ ex hͦ ꝙ īobediētes erāt ⁊ īcreduli ſpernertes ſcripturas: nā ſi habuiſſēt aures audientes ſcriiras: nō crucifixiſſēt dn̄m glorie. Amputauit auē auriculā ẜui ſūmi ſacerdotis: nā ſūmi ſacerdotesmno p̄teribāt ſcripturas: qͣſi ẜui nō audiētes facti.Sequit̉: Et rn̄dēs ieſus ait ill̓: Tāqͣꝫ ad latro. exi. cūdla. ⁊ lignis. IBED A: Quafi. d. Stultū ē cū gladijſ⁊ ſuſtibꝰ q̄rere eū qͥ vltro ſe vr̄is tradidit manibus:⁊ ī nocte qͣſi latitātē ꝑ ꝓditorē īueſtigare: qͥ quotide ī tēplo docebat. ¶HEO. Iſtd̓ aūt diuinitatēeiꝰ on̄dit. qn̄ enī ī tēplo docebat nō valuerūt ipſuꝫis ī manibꝰ eoꝝ eēt: qꝛ nōdū tp̄s adueneſſiōis. qn̄ aūt ip̄e voluit: tūc tradidit ſeip̄m vterent̉ ſcripture: qꝛ tāqͣꝫ agnꝰ ad occiſionemcte: n̄ clamāſ neqꝫ vociferās: ſꝫ volūtarie patiēſTūc diſci. eiꝰ re. eū oēs fugerunt. BEDA:iplet̉ ẜmo: quē dn̄s dixerat: ꝙ oēs diſcipuliarēt̉ ī illo ī ip̄a nocte. Seqͥt̉: Adoleſ. aūt qͥbat̉ illū. amic. ſyn. ſuꝑ nudo. ſubaudit̉ cornō alid̓ īdumēti qͣꝫ ſolū habebat ſyndonē.deqt: Et tenuerūt eū. At ille re. ſyn. nu. ꝓfu. ab eis.p̄ſentiā deteſtabat̉ ⁊ facta nō a dn̄o: cuiusē ⁊ abſēs corꝑe fixū ẜuauit ī m̄te ¶HIERO.cūt etiā ioſeph relicto pallio nudꝰ de manibꝰ ī-

pudice femīe aufugit. qͥ vult effugere manꝰ iniquorū: relīquēs mēte que mūdi ſunt fugiat pꝰ ieſum.¶ THEO. Probabile aūt videt̉ ꝙ hic adoleſcēs eratde illa domo: ī qͣ paſcha cōederāt. Quidā v̓o dicūthūc adoleſcētē fuiſſe iacobū fratrem dn̄i: qͥ dicebat̉iuſtꝰ: q̄ ab apoſtol̓ pꝰ chriſti aſcēſionē cathedrā hieroſolymoꝝ accepit. ¶ GREGO. iiij. mor. Uel hͦ deiohāne dr̄: qͥ ⁊ ſi pꝰ vt v̓ba redēptoris audiret ad crucē redijt: priꝰ tn̄ territꝰ fugit: naꝫ ⁊ illū eo tꝑe fuiſſeadoleſcētē lōga pꝰ hͦ ī carne vita eiꝰ inditio ē. Potuit enī fieri vt ad horā tenētiū manibꝰ elapſꝰ: moxreſūpto īdumēto redierit: ⁊ ſub dubia lucis nocte:ſe turbis ducētiū ieſum qͣſi vnꝰ de ip̄is īmiſcuerit:donec ad atriū pōtificis cui erat notꝰ ꝑueniret: vtip̄e ī ſuo euāgelio cōmemorat. Sicut aūt petrꝰ quiculpā negatiōis pnīe lachrymis abluit: recuꝑationē on̄dit eoꝝ qͥ ī martyrio labunt̉: ita ceteri diſcipuli qͥ articulū cōprehēſiōis fugiēdo p̄uenerūt: cautelā fugiēdi docēt eos qui ſe minus idoneos ad toleranda ſupplicia ſentiunt.Et adduxerūt ieſuꝫ ad ſummuꝫſacerdotē: ⁊ cōuenerūt oēs ſacerdotes ⁊ ſcribe ⁊ ſeniores. Petrꝰ aūt alōge ſecutꝰ ē eūuſqꝫ ītro in atriū ſūmi ſacerdotis: ⁊ ſedebat cū mīſtrisad ignē ⁊ calefaciebat ſe. Sūmi uero ſacerdotes ⁊ oē cōciliū q̄rebantaduerſꝰ ieſuꝫ teſtioniū: ut eū mortitraderet: nec īueniebāt. Multi aūtteſtimoniū falſū dicebāt aduerſuseū: ⁊ cōueniētia teſtimonia n̄ erāt.Et ꝗdā ſurgētes: falſuꝫ teſtimoniūferebāt aduerſus euꝫ dicēteſ: Qm̄nos audiuimꝰ euꝫ dicētē: Ego diſſoluā tēpluꝫ hoc manu factuꝫ: ⁊ ꝑꝰtriduū alid̓ n̄ māu factū edificabo.Et n̄ erat cōueniēs teſtīoniū illoꝝ.¶ GLO. Narrauerat euāgeliſta ſuperiꝰ: qūo dn̄s aminiſtris ſacerdotū fuerat captꝰ: nūc narrare incipit quomō ī domo prīcipis ſacerdotū morti adiudicatus fuit. vn̄ dicit̉: Et addux. ieſum ad ſummū ſacer. ¶ BEDA: Sūmū ſacerdotē ſignificat cayphā:qui ſicut ioh̓es ſcribit erat pōtifex anni illiꝰ: de quoteſtat̉ Ioſephus: ꝙ pontificatū ſibi emerit a principe romano. Sequit̉: Et cōuenerunt in vnū oēs ſacerdotes: ⁊ ſcribe ⁊ ſeniores ¶ HIERO. Tunc fcāeſt cōgregatio thauroꝝ in vaccis populoꝝ. Sequitur: Petrus autē a longe ſequebat̉ eū vſqꝫ itro inatriū ſummi ſacerdotis. Timor enī retrahit: ſꝫ charitas trahit ¶ BEDA: Merito autē a lōge ſequebatur: qui iā erat proxīe negaturus. Neqꝫ enim negare poſſet: ſi chriſto proximus adheſiſſet. Sequit̉:Et ſede. cum miniſtris ⁊ calefaciebat ſe ad ignem.¶HIERON. In atrio cum miniſtris calefacit ſe