Ca. XIIII.

iiinebarie ꝓpbete. vn̄ ſequit̉: Percuciā paſtoreꝫtent̉ oues gregis ¶BEDA: Hoc alijs verpig ī tacharia ꝓpheta ſcriptū ē ⁊ ex ꝑſona ꝓphēteaa on̄m dicit̉: Percute paſtorem ⁊ diſꝑgent̉ oues.ꝓroobeta enī poſtulat paſſioneꝫ dn̄i: pater rn̄det:dercuciā paſtorē: p̄cibus īferioꝝ. Filiꝰ a patre mitrruria ꝑcutit̉ .i. incarnat̉ ⁊ patit̉. THEO. Dicitait pater. Percuciā paſtorē: qꝛ ipſuꝫ ꝑcuti dimiſit.ques dīſcipulos dicit quaſi innocētes ⁊ quaſi abimnalicia. Ultīo ꝯſolationē īducit dicēs: Sꝫ poſtqͣꝫ reſurrexero precedā vos ī galileā HI ERO. Inno rera promittit̉ reſurrectio: vt ſpes nō extīguarir Petrꝰ aūt ait ei: Et ſi oēs ſcan. fu. ſed non ego.muis ſine pēnis in altū volare nitit̉: ſꝫ corpusiagriuat animā: vt timore hūane mortis timor doimni ſuperet̉/ BEDA: Et petrꝰ ergo de ardore fittebat: ⁊ ſaluator quaſi deus futura nouerit nn̄ ſequit̉: Et ait illi ieſus. Amē dico tibi in nocpriuſqͣꝫ gallꝰ bis vo. de. ter me es negaturꝰ.VG. de co. euā. Cū oēs euāgeliſte dicāt p̄dixiſſe qn̓m: ꝙ eū petrꝰ eſſet negaturꝰ: anteqͣꝫ gallꝰ cātaret. Marcus hoc ſolū narrauit exp̄ſſius. vn̄ nōnullia videt̉ nō cōgruere ceteris quia parū attendunt.Tota enī petri negacio trina ē: que ſi tota poſt primum galli cantū inciperet: falſum dixiſſe viderent̉tres alij euāgeliſte: ꝙ .ſ. anteqͣꝫ gallus cātaret: ter eūeſſet negaturꝰ. Rurſus ſi totā trinā negationē ante peregiſſet qͣꝫ cātare gallus inciꝑet: ſuperfluo diriſſet marcꝰ ex ꝑſona domini: Priuſqͣꝫ gallus bisvocē dederit: ter me negaturꝰ es. Sed qꝛ ante pͥmūcalli cantū cepta ē illa trina negatio: attenderuntilli tres nō quādo eā cōpleturus eſſet petrꝰ: ſꝫ quāta futura eſſet .i. trina: ⁊ quādo ceptura .i. ante gallicantū: quanqͣꝫ ī animo eius ⁊ ante primū galli cātum tota cōcepta eſt. Marcꝰ autē de ipſaꝝ vocuꝫīiteruallo planiꝰ elocutꝰ ē THEO. Quod ſic ītelligitur: Petrꝰ ſemel negauit: deīde gallus cātauit.āte vero eo duabꝰ alijs negatiōibus: tūc gallusdo vocē emiſit HIERO. Gallꝰ lucis nunciꝰis ē niſi ſpūs ſanctꝰ: cuiꝰ voce in ꝓphetia ⁊ ī apoſtolis nos de trina nagatiōe excitamur ad amariſſimos poſt lapſū fletꝰ: qͥ male cogitauimꝰ de deo⁊ male locuti ſumus ad ꝓximos: ⁊ male fecimꝰ adipſos. BEDA. Fides autē apoſtoli petri:⁊ ardēs affectus ad dominū cōſequenter oſtenditur. Sequit̉: Et ille āpli. loque. Et ſi opor. me ſi. cōmō tibi te nō negabo THEO. Feruorē etiā ītrepidum ⁊ alij oſtēderūt. Nā ſequit̉: Similiter auteꝫoēs dicebāt: ſed tamen reſiſtebant veritati: quamis predixerat.¶ Et ueniunt ī predium cui nomēethſemani: ⁊ ait diſcipulis ſuis:Sedete hic donec orem. Et aſſumit Petrum ⁊ Iacobum ⁊ Iohānem ſecum: ⁊ cepit pauere ⁊ tēdere. Et ait illis: Triſtis ē anima meauſqꝫ ad mortem. Suſtinete hic ⁊ſigilate. Et cum proceſſiſſet paulu

lum: procidit ſuper terram: ⁊ orabat ut ſi fieri poſſet tranſiret ab eohora: ⁊ dixit: Abba pater: omnia tibi poſſibilia ſunt: tranſfer calicē hūca me. Sed non quod ego uolo: ſedquod tu. Et uenit ⁊ īuenit eos dormientes. Et ait petro: Simon dormiſ? Non potuiſti una hora uigilare? Uigilate ⁊ orate: ut nō intretisin tētationē. Spiritus quideꝫ ꝓmptus eſt: caro uero infirma. Et iterum abiens orauit: eūdē ſermoneꝫdicēs. Et reuerſus denuo: inueniteos dormiētes. Erāt .n. oculi eorūgrauati: ⁊ ignorabāt quid reſponderent ei. Et uenit tercio: ⁊ ait illis:Dormite iā: ⁊ reꝗeſcite. Sufficit.Uēit hora: ecce filiꝰ hoīs tradetur īmanus peccatorū. Surgite eamꝰ:Ecce ꝗ me tradet ꝓpe eſt.GLO. Poſtqͣꝫ dominꝰ ſcandalū diſcipulorum pͦdixerat: nūc euangeliſta narrat de oratione ipſius:in qua pro diſcipubis credit̉ oraſſe: ⁊ primo deſcribens locū orationis dicit: Et veniūt in prediuꝫ: cuinomē gethſemani. IBEDA: Monſtrat̉ vſqꝫ hodie locus gethſemani: in quo dn̄s orauit ad radiceſmontiſ oliueti. Interpretatur autē gethſemani vallis pinguiū ſiue pinguedinū. Cū autem dominus īmonte orat: nos docet ſublimia orando inquiri debere. At cum ī valle pinguedinis orat inſinuat nobis humilitatē ſemꝑ in orationibꝰ: ⁊ interne pīguedinem dilectiōis eſſe ſeruandā. Ipſe etiā per valleꝫhumilitatis ⁊ pinguedinē charitatis ꝓ nobis mortem ſubijt. HIERO. In valle etiā pinguedinumthauri pingues obſederūt eū. Sequitur: Et ait diſcipulis ſuis. Sedete hic donec orem. Separant̉ ī oratione qui ſeparant̉ in paſſione: qꝛ ille orat: illi dormiunt: pinguedine cordis oppreſſi THEO. Singulariter etiam erat conſuetudo illi ſemper orare:formam nobis tradēs vt ſilentiū ⁊ ſolitudinem inorationibus requiramus. Sequitur: Et aſſumit petrum ⁊ Iacobū ⁊ Iohannē ſecū. Illos tres tm̄ aſſumit qui glorie eius in monte thabor inſpectoresextiterāt: vt qui glorioſa viderāt: viderent ⁊ triſtia:⁊ addiſcerent ꝙ verus erat homo in hoc ꝙ triſtat̉.Unde ſequitur: Et cepit pauere ⁊ tedere: quia eniꝫtotum aſſumpſerat hominē: aſſumpſit ⁊ naturaleſproprietates hominis: pauere ⁊ tedere ⁊ contriſtari naturaliter: nam homines naturaliter inuiti tendunt ad mortem. vnde ſequitur: Et ait illis: Triſtisē anima mea vſqꝫ ad mortem. BED A: Quaſi deꝰin corꝑe conſtitutus fragilitatem carnis exponit:vt eorum qui ſacramentum īcarnatiōis obiurgant