Marcus

paſſiōe benedicit: vt hīc oſtēdat qͥd vnuſqͥſqꝫ in flagello culpe facere debeat: ſi ipſe equanimiter flagella culpe portat aliene. vt hinc etiā oſtēdat qd̓ ī correctione faciat ſubditꝰ: ſi in flagello poſitꝰ patri gratias egit equalis BED A: Quia ⁊ nos ī chriſto ⁊ī nobis chriſtū manere oportet: vinū dn̄ici calicisaqua miſcet̉. Atteſtāte enī iohāne aque populi ſūt⁊ neqꝫ aquā ſolā neqꝫ ſolū vinū cuiqͣꝫ licet offerre:ne talis oblatio caput a mēbris ſecernēdū eē ſignificet: ⁊ vel chriſtū ſine noſtre redēptionis amore pati potuiſſe: vel nos ſine illiꝰ paſſiōe ſaluari ac patipoſſe offerri cōtingat. Sequitur: Et biberūt ex illooēs. ¶ HI ERO. Ebrietas felix: ſatietas ſalutaris: q̄quāto copioſiꝰ ſumit̉: tāto ſobrietatē mētis donare dignat̉. THEO. Quidam autē dicūt iudā myſteriorum nō fuiſſe participē: ſed ꝙ exiuerit anteqͣꝫdominꝰ myſteria largiretur. Alij etiam dicūt ꝙ illitradidit de illo myſterio ¶ CHRIS. in ſer. de paſ.Chriſtꝰ eīꝫ ſanguinē ei qui eū vendidit offerebat: vthaberet remiſſionē peccatorū: ſi tamē impius exiſtere noluiſſet̉/ HIERO. Bibit ergo iudas: ſꝫ nōſaturatꝰ: nec ſitim extīguit ignis eterni: quia ī igneſumit myſteria chriſti: cuius ſacrificiū nō emūdat.ſed eos cogitatio īſipiens ꝑducit ad culpas: qui ſeſcenoſis crudelitatis fetoribꝰ miſcuerūt/ CHRY.in ſer. de paſſi. Nullus ergo ſit iudas ī dn̄i menſa. hͦſacrificiū cibus ſpiritalis ē: nam ſicut corporalis cibus cū ventrē inuenerit aduerſis humoribus occupari ampliꝰ ledit: ita eſt ⁊ iſte ſpiritalis cibus: ſi aliquē reperit malignitate pollutū: magis eū perdit n̄ſua natura: ſed accipientis vicio. Pura igit̉ ſit mēsin omnibꝰ: pura cogitatio: quia ⁊ ſacrificiū purumeſt. Sequit̉: Et ait illis: hic ē ſan. meꝰ noui teſtamēti ¶ BEDA: Hoc ad diſtīctionē recipit veteris teſtamēti quod hircoꝝ ⁊ vitulorū eſt ſanguine dedicatū: dn̄te inter aſpergentē legiſlatorem: hic eſt ſanguis teſtamenti quod mādauit ad nos deus. Seqͥtur: Qui pro mul. effundetur / HIERO. Nō eniꝫomnes emūdat. Sequit̉. Amē dico vobis ꝙ iaꝫ nōbi. ex hoc geni. vi. vſqꝫ in diē illū cū illud bi. no. ī regno dei. THEO. Quaſi diceret: Nō bibā de vinovſqꝫ ad reſurrectionē: regnū enī reſurrectionem vocat: quaſi tūc regnauerit cōtra mortē/ Poſt reſurrectionem vero bibit cū diſcipulis: ⁊ comedit: oſtēdens ꝙ idē ipſe eſſet qui paſſus ē. Nouū autē bibitillud .i. nouo quodāmō ⁊ alieno. Nō enim corpushabebat paſſibile indigēs cibo: ſed īmortale ⁊ īcorruptibile. Intelligēdū eſt autē ⁊ ſic: Uitis ē ip̄e dominus: genimen vitis myſteria ⁊ ītellectus occultꝰquē ipſe generat: qui docet hominē ſcientiā. In regno autē dei .i. in futuro ſeculo bibet cū ſuis diſcipulis myſteria ⁊ ſapientiā: noua quedā nos docēſ:⁊ reuelās q̄ nunc occultat. BEDA: Uel alit̓: Uitem ſiue vineā domini appellata eſſe ſynagoga yſaias teſtat̉ dicēs: Uinea dn̄i ſabaoth domꝰ iſrael ē.Iturꝰ ergo dominꝰ ad paſſionē ait: Iā non bibamde ge. vi. ac ſi aperte dicat: Nō vltra carnalibus ſynagoge cerimonijs delectabor: in qͥbus etiā iſta paſchalis agni ſacra locū tenuere precipuū. Aderit .n.tēpus mee reſurrectiōis: aderit dieſ illa cū in regnodei poſitus .i. gloria vite īmortalis ſublimatꝰ: de ſalute eiuſdē populi fonte gratie ſpiritalis regnāti vo

biſcū gaudio ꝑfundat. HIERO. Conſideranduautē ꝙ hic dn̄s mutat̉ tm̄ ſacrificiū: ſed non mutartempꝰ: vt nos nunqͣꝫ cenā dn̄i ante quartādecilunā faciamꝰ: qui facit in. xiiij. reſurrectionē īluna cenā dn̄i faciet: quod nūquā ī veteri teſtamēto nec in nouo factum eſt.¶ Et hymno dicto: exierūt in mōtem oliuarū. Et ait eis ieſus: Oēeſcādalizabimini in nocte iſta: qꝛ ſcriptū ē: ꝑcutiā paſtorē ⁊ diſꝑgenturoues. Sed poſtea qͣꝫ reſurrexerot̉cedā uos ī galileā. Petrꝰ aūt aitilli:Et ſi oēs ſcādalizati fuerit: ſed nonego. Et ait illi ieſus: Amē dico tibiqꝛ tu hodie ī nocte hac priuſqͣꝫ gallꝰuocē bis dederit: ter me es negaturus. At ille ampliꝰ loquebat̉. Etſoportuerit me ſimul cōmori tibi: n̄te negabo. Sil̓r āt ⁊ oēs dicebant.HILAR. Sicut gr̄as egerūt an̄qͣꝫ biberēt: ita etiāgr̄as agūt ⁊ poſtqͣꝫ biberūt. vn̄ dr̄: Et hymno dictoexi. in mon. oli. vt .ſ. addiſcas ⁊ an̄ cibū ⁊ poſt cibgratiarū reddere actiōes ¶HIERO. Hymnū n. dicit laudē dn̄i vt ē ī pſalmo: Edēt pau. ⁊ ſa. ⁊ lau demi. qͥ reqͥ. eū. Et adorauerūt ⁊ māducauerūt oēs ꝑgues terre THEO. Siml̓ etiā ⁊ hic on̄dit qd̓ amplectibile/ erat ſibi ꝓ nobis mori: qꝛ cum tradēdierat deū laudare dignatꝰ ē. Docet etiā nos cū ī arguſtias īcidimꝰ ꝓpter multorū ſalutē nō cōtriſtari: ſed deo gr̄as agere qͥ ī noſtra tribulatiōe oꝑatmultoꝝ ſalutē. BEDA: Pōt etiā hymnꝰ ille ītligi quē dn̄s ẜm Iohānē patri gr̄as agēs decanbat: in quo ⁊ ꝓ ſeip̄o: ⁊ ꝓ diſcipulis: ⁊ ꝓ eis qͥ ꝑ verbū ipſoꝝ credituri erāt: eleuatis ſurſum ocul̓ p̄cat̓tur. THEO. Exiuit aūt ī montē: vt ad eū ſolitariexiſtete exeutes: ip̄m caperēt abſqꝫ tumultū. Si enīacceſſiſſēt cū ī ciuitate manebat: forte fuiſſet mulititudo populi cōturbata: ⁊ tūc māifeſte occaſioneinimici captātes: viderent̉ iuſte īterficere tanqͣꝫ populū concitantē. BEDA: Pulchre etiā on̄s diſcipulos ſacramētis ībutos ī montē educit oliuaꝝ: ſttypice deſignet nos ꝑ acceptionē ſacramentoꝝ acaltiora v̓tutū dona ⁊ chriſmata ſancti ſpūs qbus īcorde pungamur aſcēdere debere. ¶ HIEmōte etiā oliueti ieſus tenet̉ vn̄ ad celos aſcenditvt nos ſciamꝰ qꝛ īde aſcēdimus ad celos vn̄ vigitamus ⁊ oramꝰ ⁊ ligamur: nec repugnamꝰ ī terraBEDA: Predicit aūt dn̄s diſcipul̓ qͥd paſſiri ſitvt cū paſſi fuerīt: nō deſperēt ſalutē: ſꝫ agētes pentētiā liberent̉. vn̄ ſeqͥt̉: Et ait illis ieſus: Oēs ſcadulizabimini ī me ī nocte iſtā HIERO Dēs qdencadūt: ſed nō oēs iacēt: Nunqͥd enī qͣ dormitadijciet vt reſurgat? Carnale ē cadere: ſed diabolicū ē iacerē THEO. Permiſit aūt eos dn̄s cidere: vt n̄ ī ſeipſis ꝯfidāt: ⁊ ne videret̉ hͦqd̓ p̄diterat etquodā argumēto apparēti p̄dixiſſe: īducit teſtino