Marcus
finē p̄ſcire: nā ⁊ puero cauēdū ne ībaptizatꝰ ꝑtranſeat. ¶ HI ERO. Hoc aūt fine cōcludit ſermonē vtcōmune oīm p̄ceptū nouiſſimi ꝑ primos audiant.vn̄ ſubdit: Qd̓ aūt vobis dico: oībꝰ dico vigilate.AVGV. Nō ſolū enī illis dixit quibꝰ tūc audiētibꝰ loquebat̉: ſed etiā illis qui fuerūt poſt illos ātenos ⁊ ad noſip̄os: ⁊ qͥ erūt poſt nos vſqꝫ ad nouiſſimū eiꝰ aduētu. Nūquid aūt oēs inuēturꝰ ē dies illein hac vita: aut quiſqͣꝫ dicturꝰ ē ꝙ ad defūctos etiāꝑtineat qd̓ ait: Uigilate: ne cū vene. repē. inue. vosdormiētes. Cur itaqꝫ oībꝰ dicit ꝙ ad eos ſolos ꝑtineat: qͥ tūc erūt: niſi qꝛ ad oēs ꝑtinet quō dixi. Tūcenī vnicuiqꝫ veniet dies ille cū venerit eius dies: vttalis hinc exeat qͣlis ē iudicādꝰ illo die: ac ꝑ hͦ vigilare debet omnis chriſtianus: ne imparatū eū inneniat dn̄i aduentꝰ. Imparatū aūt inueniet dies illequē īparatū inuēiet ſue vite hꝰ vltimꝰ dies XIIIIRat autē paſca ⁊ azima ꝑbiduū: ⁊ querebāt ſummiſacerdotes ⁊ ſcribe quō eūdolo tenerēt ⁊ occiderēt. Dicebantenī: Nō in die feſto: ne forte tuml̓tus fieret in populo.HIERO. Nūc aſꝑgamꝰ librū noſtrū de ſanguīe⁊ limina domorū: ⁊ funē coccineū circūdemuſ domui orōis noſtre: ⁊ coactū in manu nr̄a vt ⁊ areeligemꝰ vaccā ruffam in valle occiſam enarrare poſſimus. De chriſti enī occiſiōe narraturꝰ euangeliſtap̄mittit: Etrat aūt paſca ⁊ azima pꝰ biduū/ BEDA:Paſcha quidē hebraice dr̄ phaſe: nō a paſſione vipleriqꝫ arbitrant̉: ſed a trāſitu noīat̉: eo ꝙ exterminator vidēs ſanguinē in foribꝰ iſraelitarū ꝑtrāſierit eos: vel ip̄e dominꝰ prebens auxiliū populo ſuodeſuꝑ ambulauit. HIERO. Uel paſcha trāſitusinterp̄tat̉: phaſe v̓o immolatio. De īmolatōne agni⁊ trāſitū populi per mare vel per egyptū. Prefiguratur aūt paſſio chriſti ⁊ redēptio populi de inferno: quādo noſ poſt biduū viſitat .i. pleniſſima lunaetate chriſti ꝑfecta: vt nec cum aliqua ꝑte tenebroſa carnes agni immaculati qui tollit pctā mundi īvria domo que eſt eccl̓ia catholica calciati charitate ⁊ armati virtute comedamꝰ BEDA: Hoc aūtiuxta veteris inſtrumenti ſcripturā inter paſcha etazima diſtat: ꝙ paſcha ip̄e ſolꝰ dies appellat̉: ī quoagnꝰ occidebat̉ ad veſꝑā: hoc eſt. xiiij. luna menſispͥmi. xv. aūt luna quādo egreſſuꝫ eſt de egypto ſuccedebat feſtiuitas azimorū: que ſeptē diebus .i. vſqꝫad. xxi. diē eiuſdē mēſis ad veſꝑā eſt ſtatuta ſolēnitas. verū euāgeliſte indifferēter ⁊ diē azimorum etpaſcha ponere ſolēt. vnde ⁊ marcus hic dicit: Erataūt paſcha ⁊ azima poſt biduū. quia ⁊ paſche diesin azimis panibus eſt celebrari preceptus: ⁊ nosquaſi paſcha ꝑpetuū faciētes: ſemꝑ ex hͦ mūdo trāſire p̄cipimur. HIERO. A prīcipibꝰ aūt egreſſa ēiniquitas in babylone: qui templū ⁊ vaſa ⁊ ſe purificare ẜm legē ad eſum agni debuerāt. vn̄ ſequitur:Et quere. ſum. ſacer. ⁊ ſcri. quō eū dolo. tene. ⁊ occiderēt. Occiſo aūt capite totū corpꝰ innerue efficit̉:vnde miſeri faciūt ꝙ caput moriat̉. Uitāt aūt dieꝫ
feſtū qui euenit illis: nō enī eſt feſtiuitas his qͥpi⁊ mīam ꝑdiderūt. vn̄ ſequit̉. Dicebāt aūt: Nō ī pifeſto ne forte tumultꝰ fieret in ppl̓o BEDAI.quidē metuētes ſeditōem vt ſimplex ẜmo demoſtrat: ſed cauētes ne auxilio ppl̓i de ſuis manibꝰ toleret̉. THEO. Ip̄e tn̄ chriſtꝰ tempꝰ ſibi cōſtitpaſſiōis: voluit enī in paſchate crucifigi: quia ipieverū erat paſcha.¶ Et cum eēt bethanie in domo ſimonis leproſi ⁊ recūberet: uēit mulier habēs alabaſtrū unguēti nardiſpicati p̄cioſi: et fracto alabaſtro eifudit ſuꝑ caput eiꝰ. Erāt āt ꝗdā idgne ferētes intra ſemetip̄os: ⁊ diceteſ: Ut ꝗd ꝑditio iſta unguēti factaeſt? Poterat .n. unguētū iſtd̓ uenūdari plꝰ qͣꝫ trecētis denarijs: ⁊ daripauꝑibꝰ. Et fremebāt in eā. Ieſusaūt dixit: Siniteeaꝫ. Quid illi moleſti eſtis? Ronū opꝰ oꝑata ē in me.Semꝑ .n. pauꝑes habetiſ uobiſcū:⁊ cū uolueritis poteſtiſ ill̓ bn̄facereme aūt nō ſemꝑ habebitis. Qd̓ habuit hec fecit: p̄uenit ungere corpmeū in ſepulturā. Amē dico uobisubicūqꝫ p̄dicatū fuerit euāgeliumiſtd̓ in uniuerſo mūdo: ⁊ ꝙ fecit hecnarrabit̉ in memoriā eius.FBEDA: Paſſurꝰ dn̄s ꝓ toto mūdo ⁊ vniuerſasnatiōes ſuo ſanguīe redēpturꝰ: morat̉ in bethania.i. in domo obediētie. vn̄ dr̄: Et cū eſſet be. in do. fi.lepro. ⁊ recū. venit mulier / HIERO. Hinnulꝰ enīceruorū ſemꝑ ad lectū ſuū redit .i. filiꝰ pr̄i obedientvſqꝫ ad mortē: a nobis obediētiā petitMEaūt: Simonis leproſi: nō ꝙ illo tꝑe ꝑmaneret. ſꝫantea leproſus: poſtea a ſaluatore mūdatꝰ ē nomīepͥſtino ꝑmanēte: vt v̓tꝰ curātis appareāt/ IHEQuāuis aūt qͣtuor euāgeliſte vnguētū mulieris cōmēorarēt: nō ē tn̄ vna ſꝫ due. vna qͥdē q̄ deſcribit̉ aiohāne: q̄ ſoror ē lazari: q̄ .ſ. an̄ ſex dies paſche vntitpedes ieſu: alia vero que a reliquis tribꝰ euāgeliſtisdeſcribitur. Adhuc aūt ſi attēdas: inuēies has treseſſe. A iohanne enim vna deſcribitur: altera veroLuca: a duobus vero reliquis altera. Que enim aluca deſcribit̉ meretrix eſſe: dicit̉ in medio p̄dicitūnis tꝑe ad ieſum veniſſe. Hec v̓o que a matibeo emarco deſcribit̉: dr̄ in temꝑe paſſiōis veniſſe nō cōfitētem ſe peccatricē. AVG. de cō. euā. xgo auenihil aliud ītelligēdū arbitror: niſi ꝙ nō alia qddfuiſſe mulierē: q̄ peccatrix tūc acceſſit ad pede tiſꝫ eādē mariā bis hͦ feciſſe: ſemel .ſ. qd̓ lucaſ narraucū pͥº accedēs cū hūilitate ⁊ lachrymis: merut peocatorū remiſſionē. nā ⁊ hͦ ioh̓es cōmemoriuſt. t-