Ca. XIII.
ai. diſtari. longꝭꝭ diſceſſerūt tx eccleſiaſticaxamrat hiſtoria: ⁊ trās iordanē ſecedētes: manebātaatēpus in ciuitate Pella ſub tutela agrippe regꝭiudeorū: cuiꝰ in actibꝰ apl̓orū mētio eſt: qͥ cū ea queapi obtēꝑare volebat ꝑte iudeorū: ſemꝑ imꝑio romanorū ſubditꝰ agebat̉/ THEO. Bene aūt dixit:qui in iudea ſunt: qꝛ apl̓i in iudea adhuc nō eranteq ante preliū fugati ſunt a hieruſalē. GLO. UImnacis ipſi exierunt: ſpū ducti diuino. Sequit̉: Et qͥſuo tectu: nō deſcē. in do. nec intro. vt tol. quid dego ſua. Deſiderabile enī erit etiā nudo corꝑe de tāra tribulatōe ſaluari. Sequit̉: Ueh aūt preg. ⁊ nut̓.in ilis diebꝰ. BEDA: Quarū .ſ. vteri vel manꝰ filiqrū ſarcina ꝑgrauate: fuge neceſſitatē nō minimeimpediēt. THEO. Mihi aūt videt̉ ꝙ filiorū eſuꝫin his oſtēdat: nā fame ⁊ peſtilētia afflicti manusgliis iniecerūt. GLO. Poſtqͣꝫ aūt fecerat mētōeꝫde duplici impedimēto fuge: quod .ſ. poſſet eſſe velex cupiditate rerū aſportandarū: vel ex deportatōenatorū: tangit tertiū impedimētū: qd̓ .ſ. eſt ex partetꝑis dicēs: Orate ergo vt hyeme nō fiat̉. THEONe ſcilicet ex difficultate tꝑis impediant̉ qͥ fugerecupiūt. Cauſam aūt tante neceſſitatis ad effugiendū cōueniēter aſſignat cū dicit: Erūt enī in diebusillis tribula. ta. qua. nō fue. ab initio crea. quā ꝯdi.deꝰ vſqꝫ nūc: neqꝫ fie̓t. AVG. ad eſichiū: Ioſephenī qui iudaicas ſcripſit hiſtorias: talia ml̓ta dicitilli populo tūc accidiſſe: vt vix credibilia videanturvnde nō immerito dictū eſt talē tribulatiōem necfuiſſe a creature initio nec futurā. Sed etſi tꝑe antichriſti talis aut maior forſitan erit: intelligēdū eſtde illo ppl̓o dictū: ꝙ eis talis ampliꝰ futura nō eritSi enī antichriſtū illi pͥmi ⁊ p̄cipui recepturi ſuntfacturꝰ eſt tūc idē ppl̓s tribulatōem potiꝰ qͣꝫ paſſurus BEDA: Hoc aūt ſolū eſt in tātis malis refuii: vt deꝰ qui dat virtutē patiēdi: breuiet potentiāꝑſequēdi vnde ſeqͥt̉: Et niſi breui. do. di. il. THEId eſt niſi in breui ſpacio bellū romanorū fuiſſet:non fuiſ. ſal. omnis caro .i. nullꝰ euaſiſſet iudeꝰ: ſecꝓpter electos quos elegit .i. ꝓpter iudeos credētesaut in poſterū credituros breuiauit dies .i. cito bellum eſt terminatū. nā p̄ſciebat deꝰ ꝙ multi pꝰ deſolatōem ciuitatis crederēt iudeorū: huiꝰ gratia eorūenꝰ ex toto deſtrui nō ꝑmiſit. AVG. ad eſichiū:Quidā aūt cōuenientiꝰ intellexiſſe mihi videt̉ malaipſa ſignificata noīe dierū: ſicut dicti ſunt dies maIi in alijs ſcripture diuine locis. neqꝫ enim dies ipſinali ſunt: ſed ea que fiunt in eis. Ipſa gͦ dicta ſuntbreuiari: vt deo donāte tolerantia minus ſentirēt:ac ſic que magna eſſent: breuia fierēt/ BED A: Ulaliter hec que dicit ab illo loco: Erūt dies tribulationis. tꝑibꝰ antichriſti ꝓpͥe cōgruūt: qn̄ nō ſolū tormeta crebriora ⁊ acerbiora qͣꝫ pͥus cōſueuerāt ingefenda ſunt fidelibꝰ: ſed qd̓ grauiꝰ eſt fignorū quoqꝫbꝑatio eoꝫ qui tormēta ingerūt comitabitur. Hecaūt tribulatio qͣꝫto ceteris que p̄ceſſere p̄ſſuraꝝ pōdere grauior fuit: tāto eſt tꝑiſ breuitate moderatiorfutura. Nāqꝫ tribꝰ annis ⁊ dimidio qͣꝫtū de ꝓpheit danielis ⁊ apocalypſi iohānis cōijci pōt: eccl̓iaper orbē impugnanda eſſe credit̉. Iuxta v̓o ſenſuspiritales: cum viderimꝰ abominatiōeꝫ deſolatiōisſtate vbi nō debet: hoc eſt hereſes ⁊ flagitia regna-
re inter eos qui celeſtibꝰ myſterijs videbāt̉ eſſe cōſecrati: tūc quicūqꝫ in iudea hoc eſt in cōfeſſiōe verefidei ꝑſiſtimus: tāto altiꝰ virtutū culmen debemusaſcēdere: qͣꝫto plures ampla viciorū itinera ſequi videmus. HI ERO. Fuga enī in mōtes eſt: vt nondeſcēdat ad ima qui aſcēdit ad alta. BED. Tuncqui ſuꝑ tectū eſt: hoc eſt qui excedēs animo carnalia facta tanqͣꝫ in aura libera ſpirital̓r viuit: ne deſcēdat ad infimos terminos p̄ſtine cōuerſatōnis:neqꝫ ea que reliquerit mundi carniſue deſideria repetat. Domꝰ nāqꝫ noſtra vel mūdꝰ hic: vel ipſa quadegimꝰ noſtra intelligēda eſt caro. HIERON.dicit enī: Orate vt hyeme nō fiat fuga veſtra vl̓ ſabbato .i. ne finiant̉ fructꝰ noſtri oꝑis cū fine tēporis.hyeme enī finitur fructus: ſabbato vero tempus.BEDA: Si aūt de cōſummatōe mūdi intelligaturhoc p̄cipi: vt nō refrigeſcat fides noſtra ⁊ ī chriſtūcharitas: neqꝫ vt otioſi in opere dei torpeamꝰ virtutū ſabbato. THEO. Oportet etiā nos a peccatofugere cū feruorē: ⁊ nō frigide ⁊ quiete/ HIERO.Tribulatio aūt erit ingēs ⁊ dies breues ꝓpter electos: ne malicia huiꝰ tꝑis mutet intellectu eorū.¶ Et tūc ſiquis uobis dixerit: Ecce hic eſt chriſtus: ecce illic: ne credideritis. Exurgēt enī pſeudo chriſti⁊ pſeudo ꝓphete: ⁊ dabunt ſigna etportēta ad ſeducēdos ſi fieri poteſtetiā electos. Uos ergo uidete: Ecce p̄dixi uobis oīa. Sed in illis diebus poſt tribulatōem illā ſol ꝯtenebrabit̉: ⁊ luna n̄ dabit ſplēdorē ſuūEt ſtelle celi erūt decidentes: ⁊ uirtutes que in celis ſunt mouebūturEt tūc uidebūt filiū hoīs uenientēin nubibꝰ cū uirtute multa ⁊ gloriaEt tūc mittet angelos ſuos: ⁊ congregabit electos ſuos a qͣtuor uentis a ſūmo terre uſqꝫ ad ſūmū eeli.THEO. Poſtqͣꝫ ea que ad hieruſalē ꝑtinebantdn̄s cōpleuit: nūc de aduētu loquit̉ antichriſti dicens: Et tūc fiquis vobis dixerit: ecce hic eſt chriſtꝰecce illic: ne credideritis. hoc aūt ꝙ dicit Tūc: nōſic intelligas .i. ſtatim cū cōpleta fuerīt ſupradictacirca hieruſalē: ſicut ⁊ mattheꝰ poſt chriſti generationē dicit: In diebꝰ illis venit iohānes: nūquid īmediate poſt chriſti natiuitatē? nō: ſed indeterminate vel indiſtīcte: ſic ⁊ in hoc loco Tūc: accipi pōt:nō .ſ. quādo hieruſalē deſolabit̉: ſed circa tēpus aduentꝰ antichriſti. Sequit̉: Exurgēt enī pſeudo chriſti: ⁊ pſeu. ꝓphe. ⁊ da. ſi. ⁊ por. ⁊ pro. ad ſe. ſi fieri poteſt etiā electos. Multi enī chriſti nomē ſuſcipiēt:ita vt etiā fideles ſeducāt. AVG. xx. d̓ ci. dei: Soluer̉ enī tunc ſathanas: ⁊ ꝑ antichriſtū in oī virtuteſua mirabiliter quidē: ſed mēdaciter operabit̉. Solet aūt ambigi: vtrū ꝓpterea dicta ſint ab apoſtolo
E 3