Marcus
¶ Uidete autē uoſietip̄os: tradēteniꝫ uos in cōcilijs: ⁊ in ſynagogisuapulabitis: ⁊ an p̄ſides ⁊ reges ſtabitis ꝓpt̓ me ī teſtimoniū illis. Et īoēs gētes pͥmū oꝫ p̄dicari euāgeliūEt cū duxerit uos tradētes: nolitep̄cogitare quid loqͣmini: ſꝫ qd̓ datūfuerit uobis in illa hora id loqͣminiNō enī uos eſtis loquētes: ſꝫ ſpūſſanctꝰ. Tradꝫ aūt fr̄ fratrē ī mortē:⁊ pater filiū: ⁊ cōſurgēt filij in parētes: ⁊ morte afficiēt eos. Et eritisodio oībꝰ ꝓpter nomē meū. Qui ātſuſtinuerit in finē: hic ſaluꝰ erit.BED A: Quo merito hieroſolymis ac ꝓuīcie iudeorū vniuerſe irrogāda tot fuerūt aduerſa dn̄ſ manifeſtat cū dicit: Uidete aut voſmetip̄os. Tradentenī vos in ꝯci. ⁊ ī ſyna. vapu. Ea qͥppe iudaice gentimaxīa cauſa erat excidij: ꝙ poſt occiſiōeꝫ ſaluatorinoīs quoqꝫ ac fidei eiꝰ p̄cones īpia crudelitate vexabāt. THEO. Cōueniēter aūt p̄poſuit narrationē de his q̄ circa apl̓os erāt: vt in ꝓprijs tribulatiōibus aliqualē ꝯſolatōem hērent ex cōibꝰ tribulatōibus ⁊ paſſiōibꝰ. Sequit̉ enī: Et an̄ re. ⁊ pre. ſta. ꝓpi̓me: in teſti. illis. Reges aūt ⁊ p̄ſides dicit: ſic̄ agrippā neronē ⁊ herodē. Qd̓ aūt dicit. An̄ re. ⁊ p̄. ſta. ꝓme. nō modicā eis ꝯſolatiōem dedit: qꝛ .ſ. ꝓpter euꝫerant paſſuri. Qd̓ aūt dicit: In teſtimoniū illis. ſicintelligit̉ .i. in p̄iudiciū eorū vt .ſ. eēt inexcuſabilesꝙ .ſ. apl̓is laborātibꝰ illi nō potuerūt v̓itati cōiūgi.Deinde vt crederēt ꝙ ꝓpter tribulatōes ⁊ ꝑicula p̄dicatio impediret̉ ſubdit: Et in om. gē. pͥmū oportetp̄dicare euā. AVGV. de con. euan. Mattheꝰ addit: Et tūc veniet ꝯſummatio. Sed hͦ qd̓ marcꝰ ait:rimū: ſignat vtiqꝫ anteqͣꝫ veniat cōſummatio.BEDA: Hoc ita fuiſſe cōpletū eccl̓iaſtice teſtāt̉hiſtorie: in quibꝰ refert̉ ꝙ apl̓i oēs ml̓to an̄ excidiuꝫiudee ꝓuīcie ad p̄dicādū euāgeliū toto orbe fuerūtdiſꝑſi: excepto iacobo zebedei ⁊ iacobo fratre dn̄iin iudea ꝓ verbo dn̄i pͥus ſanguinē fuderāt. Qm̄ gͦnouerat dn̄s corda diſcipulorū de excidio ac ꝑditione ſue gētis eſſe ꝯtriſtāda: hoc eos ſolatio alleuatvt noſſent ſibi etiā iudeis abiectis ſocios nō deeſſegaudij regniqꝫ celeſtꝭ: īmo ml̓toplures qͣꝫ de iudeaperirēt ex oībꝰ toto orbe hōibꝰ eſſe colligendos.GLO. Poterat etiā alia ſollicitudo in diſcipl̓oꝝcordibꝰ oriri. quia enī audierāt ꝙ ante reges ⁊ preſides eſſent ducēdi: ne dubitarēt ꝙ ex defectu ꝓprieſciētie ac facūdie ad reſpōdēdū inſufficiētes eſſentdn̄s eos cōſolat̉ cū ſubdit: Et cū dux. vos tra. no. p̄co. quid loqua. ſed quod da. fu. vo. in illa ho. id loqͣmini. BEDA: Cū enī ꝓpter chriſtū ducimur adiudices: volūtatē tm̄ noſtrā ꝓ chriſto debemꝰ offerre. Ceterū ip̄e chriſtꝰ qͣꝫtū in nobis habitat loquit̉:⁊ ſpūſſancti in rn̄dēdo gratia dabit̉. vn̄ ſequit̉: Nōenī vos eſtis lo. ſed ſpūſſanctꝰ. THEO. Predicit
etiā eis quod erat grauius: ꝙ .ſ. a ꝓpīquis ꝑſecupatient̉. vnde ſequit̉: Tradet aūt frater fra in mopater fi. ⁊ cōſur. fi. in parētes: ⁊ mor. affici. eosBEDA: Hoc in ꝑſecutiōibꝰ fieri crebro vidinec vllꝰ eſt inter eos fidꝰ affectꝰ quoꝝ diuerſa ficē. THEO. Hoc aūt dicit: vt audito hͦ preparēt ſvt ꝑſecutōes ⁊ mala patiētiꝰ ſuſtinerēt. Deindelatōem inducit dicēs: Et eritis odio oībꝰ hōibnomē meū. ꝙ enī habeamur odio ꝓpter chriſieſt ſufficiēs patiēter ꝑſecutōes ſuſtinēdi: nōemartyrē facit pena ſed cauſa. Sed in hoc etianſequit̉: Qui aūt ſuſti. in fi. hic ſaluꝰ erit. ⁊ nō modica ꝯſolatio eē videt̉ inter ꝑſecutiōes.¶ Cū aūt uideritis abominatōemdeſolatōis ſtātē ubi nō debet: qui legit intelligat: tūc qui in iudea ſūt fugiant in mōtes: ⁊ qui ſuꝑ tectū: nedeſcēdāt in domuꝫ: nec introeat uttollat quid de domo ſua: ⁊ ꝗ ī agroerit non reuertat̉ retro tollere ueſtimētū ſuū. Ue aūt p̄gnātibꝰ ⁊ nutrientibꝰ in illis diebꝰ. Orate ergo: uihyeme nō fiāt. Erūt enī dieſ illi tribulatōis tales quales nō fuerūt abinitio creature: quam cōdidit deusuſqꝫ nūc: neqꝫ fiēt. Et niſi breuiaſſet dominꝰ dies: nō fuiſſet ſalua oīscaro. Sed ꝓpter electos quos elegit breuiauit dies.GLO. Premiſſis his que ante excidiū ciuitatiserant futura: nūc dominꝰ predicit ea q̄ circa ip̄anciuitatis deſtructōem contigerūt dicēs: Cum autēvide. abomi. deſo. ſtantē vbi nō debet: qui legit īteligat̉. 7AVGV. de cō. euan. Mattheꝰ dicit: Stantem in loco ſancto. in hac aūt mutatōe verbi marcus expoſuit eandē ſentētiā. Ideo quippe: Ubi nōdebet .ſ. in loco ſancto: vbi non debet. / BEDAQuādo aūt ad intelligentiā ꝓuocamur: imōſtrat̉ eſſe qd̓ dictū eſt. Poteſt autē ſimpliciteraut de antichriſto accipi: aut de imagine ceſariquā pilatꝰ poſuit in tēplo: aut de hadriani equeſtiſtatua que in ipſo ſanctoſanctorū loco ml̓to tempore ſtetit. Abominatio quoqꝫ ẜm veterē ſcripturaidolū nūcupat̉: ⁊ iccirco addidit Deſolatiōis: qͥdeſolato templo atqꝫ deſerto idolum poſitum niticit inTHEO. Uel abominatōem deſolatiōigreſſum hoſtiū in ciuitatē ꝑ violentiā.ad eſichiū: Lucas v̓o vt oſtēderet tūc factamabomīatōeꝫ deſolatōis: aut expugnatōeꝫ hierulahoc eodē loco dn̄i v̓ba cōmemorat: Cū videritꝭ bcūdari ab exercitu hieruſalē: tūc ſcitōte qꝛ atquauit deſolatio eiꝰ. Sequit̉ Tūc qui in iudfu. in mōtesꝫ 4VG. Hec iuxta litterā factacetaſtat: cū appropiquāte romano bello: ⁊ extermmiiudaice gētis: oraculo admoniti oēs qui erant in-