Ca. XIII.
avqꝫ vir eius ꝓ ea mortē ꝑtulit. Hec in gazaphylaꝯminuta mittit: qꝛ dilectōnem dei ⁊ ꝓximien fidei ⁊ orōis munera defert: q̄ ꝯſideratu ꝓprieatis minuta: ſꝫ merito pie intētiōis accepta:biētibꝰ iudeorū oꝑbꝰ p̄ſtāt. ex abūdāti ſivi iudeꝰ mittit in munera dei qͥ de iuſticia ſua p̄ſuvit. Oēm aūt victū ſuū in dei munera mittit ecclemne qd̓ viuit: non ſui meriti ſed diuini muCapl̓m. XIII.T cuꝫ egrederet̉ de temploait illi unꝰ ex diſcipulis ſuisMagiſter aſpice qͣles lapides: ⁊ qͣles ſtructure. Et reſpōdesſus ait illi: Uides has omnes maias edificatōes? Nō relinq̄tur lajs ſuꝑ lapidē ꝗ nō deſtruat̉.DA: Quia fundata eccl̓ia chriſti: Iudea dis ſue ꝑfidie penas erat luitura: apte dn̄s pꝰ lauatā in pauꝑe vidua deuotōem eccl̓ie egreditur delo ruināqꝫ eiꝰ futurā atqꝫ edificia nūc admirannulto pꝰ cōtēnēda eē p̄dixit. vn̄ dr̄: Et cumait illi vnꝰ ex di. ſu. Mgr̄ aſpi. qͣles la. ⁊de teTHEO. Quia enī ml̓ta circa deſtrunnis locutꝰ fuerat: diſcipuli eiꝰ miytam magna ⁊ pulchra edificia deſtrui deer hͦ on̄dūt ei tēpli decorē: qͥ nō ſolū aitda fore: ſed ⁊ ꝙ in eis lapis ſuꝑ lapideꝫret̉. vn̄ ſeqͥt̉: Et rn̄. ieſus ait illi: Uides hasdēs mag. edifica. Nō relin. la. ſu. lapi. qͥ n̄ deſtruat̉rēt aliqͥ ꝙ ml̓te reliquie māſerūt: vt chriſtūcē nitant̉ on̄dere: ſed nequaqͣꝫ eſt hͦ. Etſi eniꝫuie remāſiſſent tn̄ vſqꝫ ad vilē ꝯſummatiō relinq̄t̉ lapis ſuꝑ laidē. Preterea narrat̉hadrianꝰ ciuitatē ⁊ tēplū a fūdamēto euerrita ꝙ verbū dn̄i qd̓ hic dr̄ ſit impletū. I BEDAaūt ꝓcuratū eſt: vt patefacta ꝑ orbem fideilice gr̄a tēplū ip̄m cū cerimonijs tolleret̉: neforte ꝑuulꝰ in fide ſi videret illa ꝑmanere que aint̓ inſtituta: paulatī a ſynceritate fidei que ēiſto ieſu ad carnalē laberet̉ iudaiſmū. HIE.hͦ etiā enumerat dn̄s cladē nouiſſimi tꝑis .i. dectōem tēpli cū plebe ⁊ littera ſua: de qua lapisſuꝑ lapidē nō relinq̄t̉ .i. teſtimonia ꝓph̓aꝝ ſuꝑ eosuo iudei retorqͥbāt ea vt in eſdra ⁊ zorobabel ⁊peos. IBEDA: Recedēte etiaꝫ dn̄o d̓ tēplogis edificia ⁊ cōpoſitio mādatorū ita deſtructa ē vt nihil a iudeis impleri poſſit: ⁊ capite ſublauerſa inter ſe mēbra ꝯpugnāt.Et cū ſederet in mōte oliuaꝝ cōtra tēplū interrogabāt euꝫ ſeꝑatī petrus ⁊ iacobꝰ ⁊ iohānes ⁊ andreas:Sic nobis qn̄ iſta fiēt: ⁊ qd̓ ſignumerit qn̄ hec oīa incipiēt cōſummari.Et rn̄dēs ieſus cepit dicere ill̓: Uidēte ne ꝗs uos ſeducat. Multi enīueniet in noīe meo: dicentes qꝛ ego
ſum: ⁊ multos ſeducēt. Cuꝫ audieritis aūt bella ⁊ opīones belloꝝ netimueritis. Oꝫ enī hec fieri: ſed nodū finis. Exurget eī gēs ꝯtra gētē⁊ regnū ſuꝑ regnū: ⁊ erūt t̓remot̉ꝰꝑ loca ⁊ fames: initiuꝫ dolorū hec.BEDA: Quia laudātibꝰ quibuſdā edificatōnestēpli: dn̄s palā rn̄derat hec eē oīa deſtruēda: diſcipuli ſecreto tēpꝰ ⁊ ſigna p̄dicte deſtructōis interrogāt. vn̄ dr̄: Et cū ſederet in mōte oli. ꝯtra tē. int̓. eū.Sedet dn̄s in mōte oliuarū cōtra tēplū: cū de ruina ⁊ excidio templi diſputat: vt etiā ip̄o corꝑis ſituv̓bis q̄ loquit̉ ꝯgruat: myſtice deſignas ꝙ qͥetuſ manēs in ſanctis: ſuꝑborū deteſtat̉ amētiā. Mōs eniꝫoliuēti fructiferaꝫ deſignat ſācte eccl̓ie celſitudinēAVG. Int̓rogātibꝰ aūt eū diſcipul̓: ea rn̄dit dn̄sq̄ iā ex illo tꝑe fuerāt ſecutura: ſiue d̓ excidio hieruſalē vn̄ orta ē ip̄iꝰ interrogatōis occaſio: ſiue de aduētu ſuo ꝑ eccl̓iam in qͣ vſqꝫ ad finē venire n̄ ceſſatIn ſuis enī veniēs agnoſcit̉: dū eiꝰ quotidie mēbranaſcūt̉: ſiue de ip̄o fine in quo apꝑebit viuos iudicaturꝰ ⁊ mortuos. THEO. Sꝫ anteqͣꝫ eis ad īterrogata rn̄deat: mētē eorū cōfirmat vt nō ſeducant̉vn̄ ſequit̉: Et rn̄. ieſus cepit di. il. Uide. ne quis vosſeducat. Hoc aūt dicit quia incipiētibꝰ circa iudeāpaſſiōibꝰ: inſurrexerūt quidā qͥ ſe doctores eſſe dicebāt. vn̄ ſequit̉: Multi enī ve. in noīe meo di. qꝛ egoſum. IBED. Multi enī imminēte hieroſolymorūexcidio extitere qui ſe eſſe chriſtos dixerūt: tēpuſqꝫlibertatis iam appropinqͣre. Multi etiā in eccleſiaip̄is etiā tꝑibꝰ apl̓orū hereſiarche ꝓdiere. Ml̓ti etiāin noīe chriſti venere antichriſti: quorū pͥmꝰ ē ſimōmagꝰ: cui ſicut in actibꝰ apl̓orū legimꝰ auſcultabātqͥ in ſamaria erāt dicētes: Hec eſt virtꝰ dei q̄ vocat̉magna. vn̄ ⁊ hic ſubdit̉: Et mul. ſedu. A tꝑe aūt dn̄ice paſſionis in populo iudeorū qui latronē ſeditioſum elegerūt: ⁊ chriſtū ſaluatorē abiecerūt: nec hoſtiū: nec ſeditōes ciuiū ceſſauerūt. vnde ſequit̉: Cuꝫaūt au. bella ⁊ opi. bel. ne ti. Sed his aduētātibus:apoſtoli ne terreant̉: ne hieruſalē iudeāqꝫ deſerantadmonētur: quia videlicꝫ nō ſtatim finis: qͥnpotiꝰin quadrageſimū differēdū ſit annū. Et hoc qd̓ ſubditur: Oportet enī hec fie. ſed nondū finis .i. deſolatio ꝓuintie vltimūqꝫ vrbis ac tēpli diſcidiū. Seqͥt̉:Exurget aūt gens cōtra gentē: ⁊ reg. cōtra regnū.THEO. Id eſt romani cōtra iudeos: qd̓ ioſephꝰnarrat ante deſtructōem hieruſalē factu. Cum enīgens iudeorū tributū nō redderet: romani venerūtturbati. Sed quia tunc tēporis romani miſericordes erant: cepiſſent quidem eorum ſpolia: nō fuiſſꝫtamen deſtructio hieruſalē. ſed ꝙ deus contra iudeos preliaret̉: oſtendit̉ per id quod ſubdit̉: Et erūtterremotus per loca ⁊ fames. BEDA: Conſtatautē hoc tempore iudaice ſeditōnis ad litterā contigiſſe. Poteſt vero regnum ſuper regnū: ⁊ peſtilentia eoruꝫ quorū ſermo ſerpit vt cancer: ⁊ fames audiendi verbum dei: ⁊ cōmotio vniuerſe terre: ⁊ a vevera fide ſeparatio in hereticis magis intelligi quiꝯtra ſeinuicē dimicantes: eccleſie victoriā facit
E 2