Ca. XII.

xa citijptereptꝰ qui pdet colonos: trades iposamanis: ⁊ populū dabit alijs colonis .i. apoſtolisoerlegas actꝰ apoſtolorū ⁊ inuenies tria milia ete milia repēte credētiū ⁊ fructificantiū deo.EROUel datur vinea alijs .i. ab oriēte ⁊ ocnte ⁊ auſtro ⁊ ab aquilone veniētibus: ⁊ recūbētibus cū abraā yſaac ⁊ iacob in regno dei / BEHoc autē ita diuinitꝰ fuiſſe ꝓcuratū ꝓpheticoTatim affirmauit exemplo: ſubijciēs: Nec ſcrip. hācleLa quē repro. edi. hic fac. eſt in cap. anguli. q. d.Quomodo implebit̉ hec ꝓphetia: niſi quia chriſtusa vobis reprobatꝰ ⁊ occiſus: traditꝰ eſt gentibꝰ p̄dicandus: vt quaſi lapis angularis duos populos cōdat in ſemetip̄m: atqꝫ ex vtroqꝫ populo vnā ſibi fiqeliū ciuitatē: vnū templū edificet. Eoſdē enī ſynae magiſtros quos ſupra colonos dixerat: nuncedificātes appellat: quia ſubitā ſibi plebē ad ferendos vite fructus quaſi vineā videbant̉ excolere: ip̄iqꝫ hāc deo inhabitatore dignā quaſi domū cōere atqꝫ ornare p̄cipiebant̉. THEO. Lapis erquē reprobauerūt doctores: hic factꝰ ē in caputuli .i. in caput eccleſie. Angulꝰ nāqꝫ eccleſia eſt:quaſi coniūgēs iudeos ⁊ gētiles: hic autē anguluseccleſia a domino factꝰ eſt: ⁊ eſt mirabilis in oculis noſtris .ſ. fideliū: nā ab infidelibꝰ miracul̓ detrahitur. Mirabilis quidē eſt eccleſia quaſi miraculisſiſtens dn̄o cooꝑante apoſtolis ⁊ ẜmonē cōfirmāte ſequētibꝰ ſignis. ⁊ hoc eſt quod dicit̉. A dominoctum eſt iſtud ⁊ eſt mirabile in oculis noſtris.Uel aliter: hic lapis reprobꝰ quē geſtatgēs in cena agnū cū pane: finiēs vetꝰ:oās teſtamētū: pſtās mira in ocul̓ nrīs:IBED. Prīcipes autē ſacerdotū oſtēdebāt vera eſſe que dn̄s dixerat: quod patet ex hocquod ſubdit̉: Et querebāt eū tenere. Ip̄e enī eſt heres curiuſtā necē dicebat eſſe vndicādā a patreMoraliter autē cuiqꝫ fideliū cū myſteriū baptiſmicōmittit̉: quaſi vinea quā excolat locat̉. Sꝫ miſſusfuus cōtumelijs affectꝰ vel ceſus eijcit̉ cū ſermo auitus vel contēnit̉: vel qd̓ peiꝰ eſt etiā blaſphemat̉.Miſſum inſuꝑ heredē quātū in ſe eſt occidit: quiilium dei cōculcauit. Perdito malo cultore vineailteri: cū dono gratie quod ſuꝑbꝰ ſpreuit: humiiiſqꝫ ditabit̉. Sed ⁊ hoc ꝙ pͥncipes ſacerdotūiū mittere querētes in ieſum: timore turbe retinent̉: quotidie gerit̉ in eccleſia: cū quibꝰ ſolo noīeꝑ eā quā non diligit: ecclefiaſtice fidei ⁊ pacꝭ vnitatē ꝓpter cohabitātiū fratrū bonoꝝ multitudinēaut erubeſcit aut timet impugnare.¶ Et mittūt ad eū quoſdā ex pharileis ⁊ herodianis ut eū caperet inuerbo. Qui ueniētes dicūt ei: Maiſter ſcimꝰ qꝛ uerax es: ⁊ nō curasqueqꝫ. Nec enī uides in faciē hoīꝫſed in ueritate uiam dei doces: Ticet dari tributū ceſari: an non dabimus? Qui ſciens uerſutiā illorumait illis: Quid me tētatis? Afferte

mihi denariū ut uideam. At illi tulerunt ei. Et ait illis: Cuiꝰ eſt imago hec ⁊ inſcriptio? Dicūt ei: Ceſaſaris. Reſpōdens autē ieſus dixitillis: Reddite igit̉ que ſunt ceſarisceſari: ⁊ que ſunt dei deo. Et mirabantur ſuꝑ eo.BEDA: Querētes dn̄m comp̄hēdere ſummi ſacerdotes: timuerūt turbā: atqꝫ ideo qd̓ ꝑ ſe non potuerūt: terrenis ptātibꝰ efficere tētabāt̉: vt vel ipſi amorte eius viderent̉ immunes. Et ideo dicitur: Etmit. ad eū quoſdā ex phari. ⁊ hero. vt euꝫ caperēt inverbo. THEO. Diximꝰ alibi de herodianis: ꝙ hereſis quedā noua erat dicētiū chriſtū eſſe herodemꝓpter hoc ꝙ defecerāt ſucceſſiōes regni iudeoruꝫAlij vero dicunt herodianos milites fuiſſe herodisquos phariſei ꝓ teſtibꝰ inducebāt de his que dicebant̉ a chriſto: vt eū caperēt ⁊ adducerēt. Uide aūteorū maliciā: qualit̓ cū adulatōe chriſtū deciꝑe volebāt. Nā ſequit̉: Qui ve. di. ei: Magiſter: ſci. qꝛ ve.es¶ HIERO. Mellitis enī v̓bis eū interrogabāt:⁊ circūdabāt̉ eū ſicut apes mel portātes in ore: aculeum in tergo. FBEDA: Blāda aūt ⁊ fraudulētainterrogatio illuc̄ ꝓuocat reſpōdentē: vt magꝭ deūqͣꝫ ceſarē timeat: ⁊ dicat nō debere tributa ſolui: vtſtatim audiētes herodiani: ſeditōiſ cōtra romanasauctorē habeāt. Et ideo ſubdūt: Et nō curas quēqͣꝫ.nec enī vides fa. hoīm. THEO. Ita vt ceſarē nōhonores .ſ. cōtra veritatē. Ideo ſubdūt: Sed ī veri.viā dei do. Licet tri. dari ce. an nō dabimꝰ; Totumenī artificiū eoꝝ erat vndiqꝫ p̄cipitiū habēs: vt ſi diceret: ꝙ licet cēſum ceſari dari: ꝓuocēt cōtra eumplebē quaſi in ſeruitutē reducētē ipſum populum.Si v̓o dicerꝫ ꝙ nō licet dari: ſic accuſarēt eū tanqͣꝫexcitaret populū cōtra ceſarē: ſed ſapiētie fons fugit dolos eorū. vnde ſequit̉: Qui ſciēs ver. eorū: aitillis: Quid me ten. Afferte mihi denariū vt vi. at illiattū. BEDA. Denariꝰ eſt genꝰ nūmi: quod pro. x.numis imputabat̉: ⁊ habebat imaginē ceſarꝭ. vndeſequit̉: Et ait illis: Cuiꝰ eſt imago hec ⁊ inſcriptio?Dicūt ei: Ceſaris. Qui putāt interrogatōem ſaluatoris ignorātiā eſſe nō diſpēſatiōem: ex hoc diſcātꝙ potuit ſcire cuiꝰ imago eſſet: ſed interrogat: vt adẜmonē eorū cōpetēter reſpōdeat. vnde ſequit̉: Rn̄dens aūt ieſus dixit illis: Reddite igit̉ que ſūt ce. ceſari: ⁊ que ſūt dei deo. HEO. Quafi. d. Date qd̓imaginē habet imaginato .i. denariū. Poteſtis eniꝫ⁊ cēſum ceſari dare: ⁊ deo propͥa offerre. BEDAIdeſt decimas ⁊ pͥmitias ⁊ oblatōnes ⁊ victimas:quomodo ⁊ ip̄e reddidit que dei ſunt: patris faciēſvolūtatē. HIREO. Uel aliter: Nūmū habētē ceſaris: imagine reddite ceſari: voſip̄os libēt̓ deo reddite. Signatū eſt enī ſuper nos lumē vultꝰ tui dn̄e:nō ceſaris. VTHE. Quaſi ceſar etiā ē vniuſcuiuſqꝫnoſtrū corpͥorū īneuitabilis neceſſitas. Iubet ergodominꝰ dari corpori cibaria ꝓpria ⁊ veſtitū: ⁊ queſunt dei deo. Sequit̉: Et mirabant̉ ſuꝑ eo. Qui credere debuerāt: ad tantā ſapientiam ſunt mirati: ꝙcalliditas eorū nō inueniſſet locū.