Marcus
horū reſpōdiſſent: in laqueū ſe caſuros: timētes lapidatōem: ſed magis timētes veritatis cōfeſſiōem.vnde ſequit̉: Et reſpōdētes: dicūt ieſu: Neſcimus.BED A. De lucerna inuidi obſcurat̉ vt dicit̉: Paraui lucernā chriſto meo: inimicos eiꝰ induā cōfuſione. Sequit̉: Reſpōdens ieſus ait illis: Neqꝫ egodico vobis in qua ptāte hec faciā. Quaſi. d. Nō vobis dico qd̓ ſcio: qꝛ nō vultis fateri qd̓ ſcitis. Notādū aūt ꝙ duas ob cauſas maxīe ſciētia veritatis eſtoccultāda querentibꝰ .ſ. cū is qui querit: aut minuſcapax eſt ad intelligēdū qd̓ querit: aut cōtēptū veritatis: aut aliquo alio indignꝰ eſt cui debeat aperiri quod querit.Capl̓m. XII.T cepit illis in ꝑabolis loꝗUineaꝫ paſtinauit hō: ⁊ circudedit ſepē ⁊ fodit lacum⁊ edificauit turri ⁊ locauit eaꝫ agricolis: ⁊ ꝑegre ꝓfectꝰ ē. Et miſit adagricolas ī tꝑe ẜuū: ut ab agricolisacciꝑet de fructu uinee. Qui apprehēſum eū ceciderūt: ⁊ dimiſerūt uacuū. Et iteꝝ miſit ad illos aliū ẜuū⁊ illū in capite uulnerauerūt: ⁊ ꝯtumelijs affecerūt. Et rurſum aliummiſit: ⁊ illu occiderūt: ⁊ pl̓es aliosquoſdā cedētes: alios uero occidentes. Adhuc ergo unū hn̄s filiū chariſſimum ⁊ illū miſit ad eos nouiſſimū dicēſ: qꝛ reuerebūt̉ filiū ſuū. Colōi āt dixerūt ad īuicē: Hic ē heresuenite occidamꝰ eū: ⁊ noſtra erit hereditas. Et apprehendētes eū occiderūt: ⁊ eiecer̄t extra uineā. Quidergo faciet dominꝰ uinee? Ueniet ⁊ꝑdet colonos: ⁊ dabit uineam alijsNec ſcpͥturā hāc legiſtis: Lapidēque reprobauerūt edificātes: hic factuſ eſt in caput anguli. a dn̄o factūeſt iſtud: ⁊ eſt mirabile in ocul̓ nr̄isEt q̄rebāt eū tenere: et timueruntturbā. Cognouerūt .n. qm̄ ad eosparabolā hāc dixerit. Et relicto eoabierunt.GLO. Poſtqͣꝫ dn̄s prudēti interrogatōne tētatorū ora cōcluſerat: cōſequēter eorū maliciā ꝑabolice demōſtrat. vndeᶻ dicit̉: Et cepit illis in ꝑabolisloqui: Uineā paſti. hō. IHIERO. Homo deꝰ pat̓dr̄ hūano affectu. vinea domꝰ iſrl̓ eſt. Sepis eſt cuſtodia angeloꝝ. Lacꝰ eſt lex: turris templū: agricole
ſacerdotes BEDA: Uel ſepis murꝰ eſt orbis: lacſiue torcular altare: aut illa torcularia quoruꝫ trecpſalmi p̄notant̉ titulo. THEO. Uel ſepis eſt leꝓhibēs eos alienigenis ꝯmiſceri. Sequit̉: Et peoꝓfectꝰ eſt. BED. nō loci mutatōe: ſed abire videa vinea: vt vinitoribꝰ liberū oꝑandi arbitriū dereliquat. Sequit̉: Et miſit ad agri. in tꝑe ſer. vt ab agriac. de fructu vinee. Serui miſſi ꝓphēte: fructꝰ vuobediētia eſt. De ꝓphetis alij ceſi: alij vulnerati: alijocciſi ſunt. vn̄ ſeqͣt̉: Qui appre. eū ce. ⁊ dimi. cū vac.BED. Seruꝰ qui pͥmo miſſus ē: ip̄e legifer moyiintelligit̉. Sed ceſū eū dimiſerūt vacuū: irritauerūtenī moyſen in caſtris. Seqͥt̉: Et iteꝝ miſit ad il aliūẜuū: ⁊ illū in capite vul. ⁊ cōtu. affe. Seruꝰ alter pauid regē ⁊ ceteros pſalmiſtas ſignificat: ſed hūc affectū cōtumelijs in capite vulnerauerūt: qͥ ꝑſalmſtarū carmina ꝑuipēdētes: ip̄m dauid adiecerūt dicētes: Que nobis ꝑs cū dauid? Seqͥt̉: Et fur. ali mi⁊ il. occi. ⁊ plures alios quoſdā cedētes: alios v̓o ococci. Tertiū cū ſuis ſocijs ſeruū: ꝓphetaꝝ choꝝ ītellige. Sed quē ꝓphetaꝝ non ſunt ꝑſecuti? His ſartribꝰ ſeruoꝝ gradibꝰ: oīm ſub lege doctoꝝ figurampoſſe cōprehēdi dominꝰ alibi ꝓnūciat dicēſ: qm̄ neceſſe eſt impleri omnia que ſcripta ſunt in lege ⁊ ꝓphetis ⁊ pſalmis de me. THEO. Uel aliter: Perprimū ſeruū intellige ꝓphetas qui circa tempꝰ helifuerunt: qm̄ micheaꝫ verberauit ſedechias p̄ſeudopropheta. Secūdū vero ſeruū quē in capite vulnerauerūt .i. affecerūt iniuria: intellige ꝓphetas qͥ fuerūt circa tempꝰ oſee ⁊ yſaie. Tertiū vero ſeruū intelige prophetas qui fuerūt circa tempus danielis ⁊ezechielis. Seqͥt̉: Adhuc ergo vnū ha. fi. chariſſimū⁊ illū miſit ad eos nouiſſi. dicēs: qꝛ forte verebūturfiliū meū. HIERO. Filiꝰ chariſſimꝰ ⁊ nouiſſimvnigenitꝰ. Qd̓ aūt dicit: Uerebūt̉ fi. me. ꝑ ironiā hdicit̉. BED. Uel aliter ꝙ ait: qꝛ forte vere fi. meūnō de igͦrātia dr̄: ſꝫ ābigere dr̄ deꝰ: vt libera volūtashōi reẜuet̉. THEO. Uel alit̓: Nō igͥrās qd̓ futerat: hͦ dixit: ſꝫ oſtendēs qͥd erat decēs ⁊ ꝯgruū eooꝑari. Coloni aūt di. ad inui. h̓ ē heres ve. ⁊ oc. eu⁊ noſ. erit here. BED. Manifeſtiſſime dn̄s ꝓbiudeoꝝ pͥncipes nō ꝑ igͦrātiā: ſꝫ ꝑ īuidiā crucifixiſſfiliū dei. Intellexerūt .n. hūc eē cui dictū ē: Dabo thi gētes hereditatē tuā. Hāc occiſionē eiꝰ mali coloni p̄riꝑe moliebāt̉: cū crucifigētes eū iudei fidē qͥꝑ eū ē extīguere: ⁊ ſuā magꝭ q̄ ex lege ē iuſticiā p̄ferre: ac gētibꝰ ībuēdis conabāt̉ inẜere. Seqͥt̉: Et app.eū. occ. ⁊ eie. ex. vi. THE. Scꝫ extra hieruſale: exirciuitatē qͥppe crucifixꝰ ē dn̄s HIE. Ul̓ eiecerūt euextra vineā .i. extra plebē dicētes: Samaritanꝰ es: etdemoniū habes. Uel qꝛ qͣꝫtū ī ſe erat: ex ſuis .n. finibus excludētes: gētibꝰ ſuſcipiendū dederūt. Seqt:Quid gͦ faciet dn̄s vinee? Ue. ⁊ ꝑ. co. ⁊ da. vl. alusAVG. de cō euā. Et qͥdē mattheꝰ illos rn̄diſſe ſutiūgit atqꝫ dixiſſe: Malos male ꝑdꝫ qd̓ marcꝰ hͦ nōab ip̄is rn̄ſū eē cōmēorat: ſꝫ dn̄m pꝰ int̓rogatōeꝫ ſitaip̄m ſibi quodāmō rn̄diſſe. Sꝫ facile pōt ītelligi velilloꝝ vocē ita ſubiūctā vt n̄ int̓poneret̉: illi rn̄derūtaut illi dixerūt: ſed tamē intelligeret̉: aut io reſponſionē iſtā domino potiꝰ attributā: qͥa cū verū dixerūt: etiā de illis hoc ip̄e reſpōdit qui veritas eſt.THEO. Dn̄s ergo vinee eſt pater filij interēpu: