Druckschrift 
Catena aurea super quattuor Evangelistas
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Ca. XI.

pīnatōe feriēda vel arefacta eſt a radicibꝰ: vt oſtēdat̉ ſolū humano extrīſecꝰ: ſed diuino intꝰ fauotunditꝰ deſtituēda. vitā ꝑdit in celis: paxij in terris. / HIERO. Petrꝰ aūt agnoſcit aridāgabiciſam radicē: cui ſuccedit oliua fructifera pupra rocata a dn̄o. vn̄ ſequitur: Et recor pe. dixit eigabbi. ecce fi. cui male. aruitCHRI. Qd̓ aūt penꝰ alij diſcipuli mirati ſūt: erat ꝑfecte fidei:enī magnū erat deo. Quia ergo manifeſte nonerūt eiꝰ virtutē: eorū ignorātia fecit eos in admiratōem prūꝑe. ſubdit̉: Et rn̄dēs ieſus ait illis: Haheris fidē dei. Amē di. vo. qꝛ qui di. huic mōti. q. d. ſolū lignū ficcare poteritꝭ: ſed mōtē iuſſu acqpto trāſmutare/ THEO. Mirare aūt diuinammiticordiā qͣliter nobis appropīquātibꝰ ad perfidē: miraculorū virtutē cōdonat quā ip̄e poſſidetnām: intm̄ vt etiā mōtes trāſmutare poſſumꝰ.BEDA: Solēt aūt gētiles cōtra eccl̓iam maledicta ſcripſere īproperare noſtris: qͥa habuerūtlenā fidē dei: qui nūqͣꝫ mōtes trāſferre potuerūt.Quibꝰ rn̄dēdū eſt: oīa ſcripta in eccl̓ia ſunteſta: ſicut de factis ip̄iꝰ chriſti ſcriptura teſtatur.Fieri auteꝫ potuit: ſi neceſſitas id fieri popoſciſſet: factū legimꝰ p̄cibꝰ gregorij hemoceſariēſis: cuus p̄cibꝰ mōs tāti ſpacū reliqͥt ſtructoribꝰ eccl̓ie: qͣꝫ opꝰ habuerāt. CHRV. Uel alit̓: Sicut ficūꝓpter ſe ficcauit: ſed in ſignū hieruſalē ad arefactionē ꝑuēture: ad demōſtratōem virtutis ſue: ſic ītelligēdū eſt de ꝓmiſſiōe eſt circa montē: qͣꝫuismōi trāſmutatio ſit impoſſibilis ẜm dei v̓tutē.HIERO Chriſtꝰ igit̉ qui eſt mōs creſcēs de lapide abſciſo fine manibus: tollit̉ mittit̉ in mare: qn̄apl̓i dic̄t. Digue trāſſeramur ad gētes alt̓as: qͥa vosndignos iudicaſtis audiētes verbū dei/ BEDA:Uel quia mōtis noīe diabolꝰ ſignificat̉ ꝑꝑ ſuꝑbiaꝫ:mons ad p̄ceptū eorū qui fortes ſunt in fide tollit̉de terra. in mare ꝓijcit̉ p̄dicātibꝰ verbū dei doibꝰ ſanctis: immūdꝰ ſpūs ab eorū corde repellit̉qui ad vitā ſunt p̄ordinati: in turbulētiſ amarꝭqꝫinfideliū mētibꝰ veſaniā ſue tyrānidis exercere perttit̉. In quo tāto acriꝰ deſeuit: qͣꝫto ampliꝰ ſe dolet a leſiōe poꝝ fuiſſe depulſū. Seqͥt̉: Propterea di.o oīa que orā. pe. cre. qꝛ acci. ve. vob̓. THEOQui .n. ex affectu credit: manifeſtū eſt in deū erigit cor ſuū illi ꝯiūgit̉: certificat̉ cor eiꝰ calefactūquaſi ſuā petitōem iam ꝯſecutū: qd̓ quidē intelligibile eſt ei qui paſſus eſt: mihi quidē videt̉ illos pati qui mēſurā modū attēdūt. ꝓpt̓ dn̄s dic̄ oīa accipietis que fide petieritꝭ. Qui .n. creditſe totū diſponi a deo: lachrymis intercedēs: qͣidn̄i pedes in orōne tenere ſe cogitās: que iuſte poſtulat cōſequet̉. Uis aūt alit̓ que petis accipere:itte ſiquid cōtra te peccauerit frat̓ tuꝰ. Et eſtqd̓ ſubdit̉: Et ſta. ad orāduꝫ di. ſiquid ha. aduer.: vt pr̄ veſter qui in celis eſt di. vo. pec. vr̄a.HIE. Septē verſus orōnis dn̄ice marcꝰ ſuo morein vna orōne ꝯp̄hēdit. Is aūt cui dimiſſa ſunt oīapeccata qͥd ampliꝰ rogabit: niſi vt ꝑſeueret in eo qd̓inuit̉. BED. Notāda eſt aūt diſtīctio dep̄cāiiū. ꝑfectā hꝫ fidē dilectōeꝫ oꝑat̉: ille orādo vl̓etia iubēdo pōt trāſferre mōtes ſpiritales: quō fec̄yiul de helima mago. qui v̓o tāte veſtigiū ꝑfectio-

nis necdū cōdeſcēdere queūt: poſtulet ſibi peccatadimitti īpetrabūt: ſi tn̄ in ſe peccātibꝰ alijs primoip̄i dimittāt. Sin aūt facere ꝯtēnūt: ſolū orando v̓tutes facere: ſed nec ſuorū pn̄t veniā conſequipctōꝝ. Et ē qd̓ ſubdit̉: Qd̓ ſi vos non admiſeritisnec pr̄ veſter in celis ē: di. vo. pec. veſtra. Et ueniūt rurſus hieroſolymāEt cum ambularet in templo: accedunt ad eum ſummi ſacerdotes etſcribe ſeniores: dicunt ei. Inpoteſtate hec facis? quis dedit tibi hanc poteſtatē ut ita facias? Ieſus autē reſpōdens ait illis: Interrogabo uos ego unum uerbū: etreſpōdete mihi: dicam uobis inpoteſtate hec faciam. Baptiſmumiohannis de celo erat: an ex hominibus? Reſpōdēte mihi. At illi cogitabant ſecū dicētes: Si dixerimusde celo: dicet nobis: Quare ergocredidiſtis ei? Si dixerimus ex hominibus: timemꝰ populū. Omnesenim habebāt iohannē quia uerepheta eſſet. Et reſpōdentes dicuntieſu: Neſcimus. Et reſpōdens ieſus ait illis: Neqꝫ ego dico uobis īqua poteſtate hec faciā.HIERO. Quia dominꝰ de tēplo eiecerat eostemplū quaſi tabernā rerū venaliū faciebant: iratifuerant: accedūt vt int̓rogēt tētēt. vn̄ dr̄: Etveni. rur. hiero. ābu. in. ac. ad ſū. ſa. ſcri.ſe. di. illi: In po. facꝭ: qͥs de. ti. po. vt iſta facias; q. d. Quis es tu talia facꝭ? Nūqͥd doctorē teꝯſtituis: te ordinas pͥncipē ſacerdotū. BEDA:Et qͥdē qn̄ dicūt: In ptāte facis; de dei dubitabāt ptāte: ſubītelligi volūt diaboli eſſe qd̓ faciat.Addētes quoqꝫ: Quis dedit tibi hāc ptātē: manifefeſtiſſime dei filiū negāt: quē putāt ſuis: ſꝫ alienis viribꝰ ſigna facere. THE. Hec aūt dicebāt: credētes ip̄m in iudicatōem reducere: vt ſi diceret: Inptāte mea: ip̄m tenerēt. Si aūt diceret: In ptāte alteriꝰ: ab eo diſcedere ppl̓m ꝓcurarēt: ip̄m deūcredebāt̉. Dn̄s v̓o illos introgat de iohāne: fruſtra neqꝫ ſophiſtice: ſꝫ qꝛ de eo iohānes ꝑhibueratteſtimoniū. vn̄ ſeqͥt̉: Ille aūt rn̄dēſ ait illiſ. Int̓. vos ego. IBEDA: Poterat quidē dn̄s aꝑta rn̄ſionetētatoꝝ calunias cōfutare: ſed prudēter interrogatvt ſuo vel ſilētio vel ſentētia condēnent̉: quod apparet ex eo qd̓ ſubdit̉: Et illi cogi. ſecū di. Si dixerimꝰ de celo. di. no. Quare creditꝭ ei? Quaſi quēꝯfitemini de celo habuiſſe ꝓphetiam: mihi teſtimoniū ꝑhibuit: ab illo audiſtis: in qua iſta facio ptāte. Sequit̉: Si dixerimꝰ: ex hōibꝰ. Uiderūt qd̓ libꝰ