Ca. XI.

eſt vt prior: Neqꝫ in laudem dei finita.Et introiuit hieroſolymā ī temlūj: ⁊ circūſpectis oībꝰ cuꝫ iā ueſꝑaeſſet hora: exijt in bethaniā cū duodeci. Et alia die cum exirēt a bethania eſurijt. Cūqꝫ uidiſſet a longe ficū hn̄tē folia: uenit ſiquid forte īueniret in ea. Et cū ueniſſet ad eaꝫ: nihil inuenit p̄ter folia. Non enī erattempꝰ ficorū. Et reſpōdēs dixit ei:am nō amplius in eternum ex teiiſqͣꝫ fructu manducet. Et audiebāt diſcipuli eius.BEDA. Appropinquāte tꝑe paſſiōis: appropinquare voluit dn̄s loco paſſiōis: vt ꝑ hͦ intimaret qꝛſuam ſpōte mortē ſubiret. vnde dicit̉: Et introiuithieroſolymā in templū. Quod aūt ingreſſus ciuitatem pͥmo templū adijt: formā nobis religiōis quaꝫqͣmur p̄mōſtrat: vt cū forte quēlibet locū in quofit domꝰ oratōis intramꝰ: pͥmo ad hāc diuertamushoc quoqꝫ intelligēdū eſt: ꝙ tāte dn̄s fuerit pauꝑtatis ⁊ ita nulli ſit adulatꝰ: vt in vrbe maxīa nulluꝫiullā inuenerit māſiōem: ſed in agerulo ꝑuulo apud lazarū ſororeſqꝫ eiꝰ habitaret. eorū qͥppevicꝰ bethania eſt. vnde ſeqͥt̉ Et circūſpectꝭ omnibꝰ.uis eū hoſpitio ſuſciꝑet̉. Cuꝫ iam veſꝑa eēt horaexijt inthaniā cū duodecī. Nō hͦ ſemel fecit: ſednes qͥnqꝫ dies: exquo hieroſolymā aſcendeperrat vſqꝫ ad tempꝰ paſſiōis hocip̄m ſemꝑ agere ſolebat: vt ꝑ diē in tēplo doceret: nocte v̓o exiēs moramōte oliueti. Seqͥt̉: Et alia die cū exiret a beia eſurijt. ſCHRY. Qualiter aūt mane eſuriebat vt mattheꝰ dicit: niſi qꝛ diſpēſatiue hͦ carni ſuecōceſſit. Sequit̉: Cūqꝫ vidiſſet a lōge ficū habentenit ſiquid forte inueniret in ea. Manifeſtūeſt aūt ꝙ hͦ ẜm ſuſpitōeꝫ diſcipuloꝝ dr̄ qͥ eſtimabātter hͦ chriſtū ad ficulneā acceſſiſſe: ⁊ ꝑꝑ hͦ ficulneā ip̄am maledictā eē: ꝙ in ea fructū nō inuenit.ſlā ſequit̉: Et cū veniſſet ad eā: nihil inuenit p̄terfolia. Nō enī erat tēpꝰ ficorū. Et rn̄dēs dixit ei: Iaꝫliꝰ in eternū quiſqͣꝫ ex te fructū manducet̉.Maledicit ergo ficulneā ꝓpter diſcipulos vt cōfidāt. Quia enī vbiqꝫ beneficia tribuebat: nullumqebat: oportebat aūt eiꝰ punitiue virtutꝭ demōſtratōem p̄bere: vt diſcerēt ꝙ poſſet etiā iudeos ꝑſenetes ficcare: noluit hͦ demoſtrare in hōibꝰ. vndein plāta ſue punitiue virtutis p̄buit ſignū. vn̄ oſtēdit̉ ꝙ pͥncipaliter ꝓpter hͦ ad ficulneā venit: nō ꝑꝑeuriē. Quis enī tam inſciꝰ eſt ꝙ matutino temꝑetali ſtimularet̉ eſurie: aut quid eſt qd̓ impediret eūmedere an̄qͣꝫ domū exiret; Neqꝫ pōt dici ꝙ viſiofructꝰ excitauit in eſuriē appetitu: nō enī erat ficorū tempꝰ. Sed ſi eſuriebat: cur de alio comedere nōerebat: ſed de ficū fructꝰ ante tēpꝰ tribuere nō valente: Qua etiā pena erat dignū ficū fructū nō hadeſe ante tempꝰ; Ideoqꝫ ex his ſufficiēter ſyllogizaſpoteſt ꝙ ꝓpͥam volebat demōſtrare virtutē: vt n̄

frangerent̉ animis in eiꝰ paſſiōe. ¶IHEO. Uolēsoſtendere diſcipulis ꝙ ſi vellet hos qui crucifixurierant ipſum: in momēto poſſet exterminare. Myſtice aut dominꝰ introiuit in templū: ſed rurſus exiuit oſtēdēs ꝙ ip̄m reliqueret deſertū ⁊ in rapinam¶BEDA: Circūſpicit aut omnia corda: ⁊ in cōtradicētibꝰ veritati: ⁊ nō inueniens vbi caput reclinetſecedit ad fideles: ⁊ in eis qui obediūt māſiōem fac̄.Bethania nāqꝫ domꝰ obediētie dicit̉. ¶ HIERO.Mane aūt ad iudeos venit: atqꝫ nos in veſꝑa mūdi viſitat ¶ BEDA: Sicut aūt parabolas loquiturita ⁊ operat̉: ideo eſuriēs in vicū fructū querit: cuiꝰnōdū tempꝰ eſſe nouit: ⁊ tamen eam ꝑpetua ſterilitate dānauit: vt oſtēderet plebē iudeoꝝ ꝓpter folia.i. v̓ba iuſticie que habebat ſine fructu .i. bono oꝑenō poſſe ſaluari: ſed ſcindi ⁊ in ignē mitti. Eſuriēsergo .i. ſalutē humani generis deſiderās: vidit ficuꝫ.i. iudeū habētē folia .i. eloquia legis ⁊ ꝓphetarū: etquefiuit in ea fructū boni oꝑis: docēdo: corripiēdomiracula faciēdo: ⁊ nō inuenit: ⁊ ideo damnauit.Tu quoqꝫ ſi non vis damnari a chriſto in iudicio:arbor ſterilis eſſe caueto: ſed potiꝰ pauperi chriſtofructū pietatis quo indiget offer¶i CHRY. Eſt aūt⁊ aliter dicere ꝙ dn̄s ante tempꝰ fructū queſiuit inficu: ⁊ nō inueniēs maledixit: quia omnes qui mādata legis adimplēt: iſti ſuo tꝑe fructificare dicunt̉ſicut eſt illud mādatū: nō mechaberis. Qui aūt nōſolū nō mechat̉ ſed ꝑmanet virgo: quod eſt magisvirtutibus excedit. Dominꝰ autem a perfectis nonſolum exigit vt virtutes obſeruent: ſed ſupra mādata fructificent.¶ Et ueniūt iteꝝ hieroſolymā. Etcū ītroiſſet ī tēplū cepit eijcere uēdētes ⁊ emētes ī tēplo: ⁊ mēſaſ nūmularioꝝ ⁊ cathedraſuēdētiū colūbaſeuertit. Et n̄ ſinebat ut ꝗſqͣꝫ trāſferret uas ꝑ tēplū. Et docebat eos dicēs: Nōne ſcriptū ē: qꝛ domꝰ mea:domꝰ orōnis uocabit̉ oībꝰ gētibus?Uos aūt feciſtiſ eā ſpelūcā latronūQuo audito pͥncipes ſacerdotuꝫ ⁊ſcribe q̄rebāt quō eū ꝑderēt. Timebant enī euꝫ: qm̄ uniuerſa turba admirabat̉ ſuꝑ doctrina eiꝰ.BEDA: Quia maledicēdo ficū infructuoſam ꝑfigura dominꝰ fecit: hoc idē mox apertiꝰ oſtēdit euciendo improbos de tēplo. Ficus enī nō peccauitſi ante tēpꝰ fructū nō habuit: ſꝫ ſacerdotes. vnde dr̄Et veniūt hieroſolymā. Et cū introiſſꝫ ī tēplū cepiteijcere venden. ⁊ emen. in templo. Et quidē credendum eſt ꝙ ea tm̄ vendi vel em̄ī repperit ī templo: q̄ad miniſteriū templi neceſſaria eſſent. Si ergo eaque alibi libere geri poterāt: dominꝰ in domo ſuatemporalia negocia geri non patit̉: qͣꝫtomagis perea que nunqͣꝫ fieri licet: plus celeſtis ire merentur:ſi in edibus deo ſacratis aguntur. Sequit̉: Et menſas nūmulariorū. THEOPHI. Numularios vo