Marcus

eccleſiaſticā ꝓfitentur: videat aliquē offerētē quoſdā ſtultos mūdi ⁊ ignobiles ⁊ infirmos: qͥ ꝓpter hͦappellati ſūt pueri ⁊ īfanteſ: nō ꝓhibeat quaſi ſineiudicio facientē eū qui offert talē ſaluatori: Poſthec exhortat̉ diſcipulos ſuos iā viros cōſtitutoſ cōdeſcēdere vtilitatibus puerorū: vt fiāt pueris quaſipueri: vt pueros lucrētur. Nam ⁊ ipſe cū in formadei eſſet: humiliās ſe factꝰ eſt puer. vn̄ ſubdit: Taliūē enī regnū. CHRV. Etenī ab oībus paſſionibuspura exiſtit aīa pueri: ꝓpter hoc oꝫ vt hec ex voluntate oꝑemur: que pueri habēt ꝑ naturā THEOUnde nō dixit: horū ē regnū dei: ſed Taliū .ſ. habentiū ⁊ ſtudio ⁊ labore innocētiā ⁊ ſimplicitatē quāhabēt pueri ex natura. Puer enī nō odit neqꝫ malicioſe aliqͥd oꝑatur: neqꝫ verberatꝰ a matre diſcedit. ſed ⁊ſi eū vilibus īduat veſtimentis: p̄fert ea regalibꝰ indumētis: ſic ⁊ ille qͥ viuit ẜm virtutē eccleſie matris ſue nihil huic p̄honorat: neqꝫ etiā regināmultoꝝ voluptatē. vn̄ ⁊ dn̄s ſubdit: Amē dico vobis: Quiſqͥs nō rece. reg. dei velut ꝑuu. nō intrabitillud. BEDA. i. niſi talē habueritis innocentiā ⁊animi puritatē ſicut ꝑuulus hꝫ: regnū celoꝝ nō poteritis ītrare. Aliter: regnū dei .i. doctrinā euangelij: ſicut ꝑuulꝰ recipere iubemur: qꝛ quomō paruulus in diſcēdo nō cōtradicit doctoribꝰ: neqꝫ rōneſcōponit ⁊ verba eis reſiſtēs: ſed fideliter ſuſcipit q̄docet̉: ⁊ cū metu obturpat ⁊ diſcit: ita ⁊ nos obediēdo ſimpliciter ⁊ ſine vlla cōtradictiōe verbū domini ſuſciꝑe debemꝰ. Sequit̉: Et cō. eos. ⁊ im. ma.ſuꝑ il bn̄. illos. ¶CHRV. Bn̄ aūt amplexat̉ eos adbenedictionē tāqͣꝫ ī ꝓpriū ſinū eleuās ꝓpiciatꝰ facturā ſuā ab eo cadentē ab initio ⁊ diuiſa. Impōitaūt ꝑuulis manꝰ docēs diuīe virtutis oꝑationeꝫ.Et quidē ẜm cōſuetudinē alioꝝ manꝰ īponit: ſꝫ nōẜm cōſuetudinē oꝑatur. Deꝰ enī exiſtēs: hūanummodū ẜuabat tāqͣꝫ verꝰ hō factꝰ/ BED A: Cōplexus etiā bn̄dixit ꝑuulos: vt hūiles ſpū ſua bn̄dictione ⁊ gr̄a ⁊ dilectiōe dignos eſſe ſignificet.¶ Et cū egreſſus eēt ī uia ꝓcurrēſquidā genuflexo an̄ eū: rogabat eūdicēs: Magiſter bone: ꝗd faciaꝫ utuitā eternā ꝑcipiā? Ieſus aūt dixitei: Quid me diciſ bonū? Nemo bonus niſi unꝰ deꝰ. Precepa noſti Neadultereſ: ne occidas: ne fureriſ: nefalſum teſtimoniū dixeris: ne fraudē feceris. honora patrē tuuꝫ ⁊ matrē. At ille rn̄denſ ait illi: Magiſt̓:hec oīa obẜuaui a iuuētute mea Ieſus aūt intuitꝰ eū dilexit eū: ⁊ dixitei: Unū tibi deeſt: Uade quecunqꝫhabes uēde ⁊ da pauꝑibus: ⁊ habebis theſaurū ī celo: ⁊ ueni ſeq̄re meQui cōtriſtatꝰ ī uerbo: abijt merēſ.

Erat enī habēs ml̓tas poſſeſſioroEt circūſpiciēs ieſus: ait diſcipulioſuis: Ꝙ difficile ꝗ pecunias hn̄tregnū dei ītroibūt̉. Diſcipl̓i aūt obſtupeſcebāt ī uerbis eiꝰ. At Ieſusrurſus rn̄dēs ait illis: Filioli: qͣꝫditficile ē cōfidētes ī pecunijs ī regnudei ītroire. Faciliꝰ ē camelū ꝑ foramen acꝰ trāſire: qͣꝫ diuitē ītrare i regnuꝫ dei. Qui magis admirabant̉dicentes ad ſemetipos: Et ꝗs pōtſaluuꝰ fieri? Et ītuēs illos Ieſusait: Apud hoīes īpoſſibile ē: ſꝫ nonapud deum. Omnia enim poſſibꝰlia ſunt apud deum.BEDA. Audiuerat quidā a dn̄o tm̄ eos quipiuulorū volūt eſſe ſimiles: dignos eſſe ītroitu receloꝝ: iō poſcit ſibi exponi nō ꝑabolis: ſꝫ aptebus operū meritis vitā eternā cōſequi poſſit. vn̄Et cū egreſſus eēt ī via ꝓcur. qͥ genu ante euneu: dicēs: Ma. bo. quid fa. vt vi. eter. pct. HIIMiror de hoc iuuene qͥ oībus alijs ꝓ īfirmitatiad chriſtū accedētibꝰ: hic vite eterne poſſeſſionpoſtulat cū maligna ſit paſſio auaricie ꝓpter quapoſtmodū cōtriſtatꝰ ē. CHRI. Quia v̓o acceſſerat ad chriſtū: tāqͣꝫ ad homine ⁊ ad vnū iudaicorūdoctoꝝ: chriſtꝰ tāqͣꝫ hō rn̄dit eidē. vn̄ ſequit̉: Ieiuaūt dixit ei: Quid me di. bo. Nemo bo. niſi vnꝰ deꝰ.Hec aūt dicēs: nō excludit hoīes a bonitate: ſꝫ a cōꝑatiōe bonitatis diuīe BEDA: Unꝰ aūt deꝰnus: nō pr̄ ſolꝰ ītelligēdꝰ ē: ſꝫ ⁊ fpaſtor bonꝰ: ſed ⁊ ſpūſſanctꝰ: qꝛ dr̄: Pr̄ de cebit ſpm̄ bonū petētibꝰ ſe. Ip̄a enī vna ⁊ ītrinitas pr̄: filiꝰ: ⁊ ſpūſſanctꝰ: ſolꝰ ⁊ vnꝰ deꝰ bNō igit̉ bonꝰ ſe bonū negat: ſꝫ eē deū ſignificat nōſe magiſter bonū nō eē: ſed magiſtrū abſqꝫ deo nulū bonū eē teſtat̉ VTHEO. Uoluit igit̉ dn̄s ꝑhecverba mentē iuuenis facere altiorē: vt ip̄mſceret tāqͣꝫ deū. Sed ⁊ aliud quidē īnuit ī his vib̓vt quādo debes cōferre cū aliquo: nō adulādo cieo cōferas: ſed reſpicias radicē bonitatis ⁊deū: ⁊ ei p̄ſtes honorē/ BEDA Notādū ait ꝙ iuſticia legis ſuo tꝑe cuſtodita: nō ſolū bona tere nerū etiā ſuis electoribꝰ vitā cōferebat. Eterna quti cōſequēter dixit: Precepta noſti: Ne adulteresne occi. Hec enī pueril̓ īnocētia q̄ nobis imitadaꝓponit̉: ſi regnū dei volumꝰ ītrare. vn̄ ſequit̉: Et ille rn̄dēs ait: Magiſter hec oīa ob a iuuē. mea. Nioē putādus hō iſte vel voto tētantis vt quidā putauerūt dn̄m īterrogaſſe: vel de ſua vita eſſe metit:ſimpliciter vt vixerat eē cōfeſſus: qd̓ patet ex hͦ qd̓ſubdit̉: Ieſus aūt ītuitus eū: dilexit eū: ⁊ dixit ei. viaut mēdacij aūt ſimulatiōis noxa reꝰ tenereturnquaqͣꝫ intuitꝰ archana cordis eiꝰ diligere dicereūIeſuſ. ORIGE. ſuꝑ mat. In hoc enī ꝙ dilexit q