Marcus

erāt: qualis erat hic qui demones eijciebat. nō enīoēs ad oīa ordinate ſe habebāt. Alij enī erant purevite: fidē aūt tā ꝑfecte nō habebāt. alij v̓o ecōtrarioTHEO. Uel etiā quidā increduli vidētes nomēieſu virtuoſū: dicebāt ⁊ ip̄i hoc nomē: ⁊ ſigna faciebāt: lꝫ diuina gratia eēt indigni. volebat .n. dn̄s ētꝑ indignos nomē ſuū ampliare. ¶ CHRI. Nō aūtzelo ſeu inuidia motꝰ iohānes ꝓhibebat illū qui demones expellebat: ſed volebat ꝙ oēs qͥ nomen dn̄iinuocabāt: ſequerēt̉ chriſtū: ⁊ eēt cū dilcipul̓ vnū.Sed dn̄s ꝑ hos qui miracula faciūt: lꝫ ſint indigni:alios ꝓuocat ad fidem: ⁊ ip̄oſmet ꝑ hanc ineffabilēgratia inducit: vt fiāt meliores. Unde ſequit̉: Ieſusaut ait: Noli. ꝓ. eū. ¶ BEDA: In quo docet neminē a bono qd̓ ex ꝑte hꝫ eē arcēdū: ſed ad hoc potiꝰqd̓ nodū habet eē ꝓuocādū. ¶ CHRI. Decēter aūteū nō eſſe ꝓhibēdū oſtēdit ꝯſequēter dicēs: Nemoeſt enim qui fa. vir. in nomi. meo. ⁊ poſ. ci. ma. lo. deme. Hoc aūt dicit ꝓpter eos qui in hereſim cecider̄tqͣles erāt ſimō ⁊ menāder ⁊ cherītꝰ. neqꝫ eī illi ī nomīe chriſti miracula faciebāt: ſꝫ deceptiōibꝰ qͥbuſdāfacere videbant̉. Iſti vero ⁊ ſi nō ſequūt̉ nos: nō tn̄cōtra nos aliquid firmiter dicere valebūt: eo ꝙ honorāt in oꝑādo virtutes nomen meum. ¶THEO.Qualiter enī male de me loquat̉: qui ex noīe meooccaſionē glorie hꝫ: ⁊ ꝑ hoc ꝙ ip̄m īuocat: miracula oꝑat̉. Sequit̉: Qui enī non eſt aduer. nos: ꝓ no.eſt. ¶ Augꝰ. de cō. euā. Uidendū eſt: ne hoc illi ſentētie dn̄i videat̉ cōtrariū: vbi ait: Qui mecū non ē: aduerſum me eſt. an hoc intereſſe aliquis dicit:ᵍ qꝛ hicdiſcipulis ait: Qui nō eſt aduer. nos: pro no. eſt. Ibiaūt de ſeip̄o locutꝰ eſt: Qui mecū nō eſt: aduerſumme eſt. quaſi nō poſſit cum illo nō eſſe: qui diſcipulis eius tanqͣꝫ mēbris eius ſociat̉. Alioqͥn quo veruerit: Qui vos recipit: me recipit. Aut pōt etiā nō eēaduerſus eum: qui fuerit aduerſus diſcipulos ſuos.nam vbi erit illud: Qui vos ſpernit: me ſꝑnit. Sꝫ nimirū hoc vult intelligi tm̄ cū illo non eſſe aliqueꝫ:inqͣꝫtū eſt aduerſus illū: ⁊ cū illo eſſe inqͣꝫtū cuꝫ illoeſt. Exempli gratia: ſicut iſte qui in noīe chriſti v̓tutes faciebat: ⁊ in ſocietate diſcipulorū nō erat: inqͣꝫtū oꝑabat̉ virtutes in illo noīe: intātū cū ip̄is erat:⁊ aduerſus eos nō erat. Inqͣꝫtū v̓o eoꝝ ſocietati nōadherebat: intantū cū ip̄is nō erat: ⁊ aduerſus eoserat. Sed quia illi hoc eū facere ꝓhibuerūt: in quocū ip̄is erat: dixit eis dn̄s: Nolite ꝓhibere. Illud .n.ꝓhibere debuerūt: quod extra eoꝝ erat ſocietatē: vtilli vnitatē eccleſie ſuaderēt: nō illud in quo cū illiſerat nomē .ſ. magiſtri ⁊ dn̄i eorū in expulſiōe demonū cōmendās: ſicut eccleſia catholica facit: nō īprobans ī hereticis ſacramēta cōmunia: ſed diuiſionēvel aliquā aduerſam paci veritatiqꝫ ſentētiā. In hͦenī aduerſus nos ſunt ¶ CHRI. Uel aliter: hoc dicitur de credētibus in eu: qui tamē ip̄m nō ſequūt̉ꝓpter vite laxatōem. Illud aūt de demonibꝰ dicit̉:qui a deo oēs ſtudēt ſeꝑare ⁊ cōgregatōnem eiusdiſꝑgere. Sequit̉: Quiſquis .n. po. de. vo. ca. aq̄ fri. īno. meo. quia chriſti eſtis: amen dico vobis: non ꝑmer. ſu ¶THEO. Quaſi. d. Non ſolū hūc qͥ ī noīemeo miracula oꝑat̉ nō ꝓhibeo: ſed ⁊ qͥſqͥs minimuꝫqͥd dederit vobis ꝓpter nomē meum: ⁊ receꝑit vos

ꝓpter me: non ꝓpter humanā gratiā ⁊ mundanꝫ.non ꝑdet mercedē ſuā. ¶ AVG. de con. euā irinoſtēdit ꝙ ⁊ ille de quo iohanes ſuggeſſerat: nō itſeꝑabat̉ a ſocietate diſcipulorū: vt ea tanqͣꝫ hereimprobaret: ſed ſicut ſolēt hoīes nōdū audere chſti ſuſciꝑe ſacramēta: ⁊ tamē nomini fauere chāno: ita vt chriſtianos etiā ſuſcipiāt: ⁊ nō ob aliuoeis niſi ꝙ chriſtiani ſunt obſequūt̉. de quibus d̓ꝙ nō ꝑdent mercedē ſuā: nō quia iā tuti atqꝫ ſecuri ſibi debeāt videri ex hac beniuolētia quam erochriſtianos habēt: etiā ſi chriſti baptiſmo nō abtur: nec vnitati eius incorporent̉: ſed quia ita iamdei miſericordia gubernēt̉ vt ad ea quoqꝫ ꝑueniāatqꝫ ita ſecuri de hoc ſeculo abſcedant ¶ CHRIEt ne quis pauꝑtatē alleget: ponit illud quo nocōtingit egere .ſ. calicē aque frigide: pro quo etiā cōſequet̉ mercedē. Nō enī p̄ciū dati: ſꝫ dignitas recipientiū ⁊ affectus dantiū facit opus dignū mercedeNon ſolū aūt recipiēdos diſcipulos verbo oſtēditex mercede quā aliquis ſequit̉: ſed etiā qꝛ retrahit̉a tormēto. Sequit̉: Et quiſ. ſcan. vnū ex his pu cre.in me: bonū eſt ei mag. ſi cir. mo. aſi. col. eiꝰ ⁊ in mamit. Quaſi d. Siqui vos ꝓpter me honorāt: mercedē habēt: ſic ⁊ inhonorātes .i. ſcandalizātes vltinaccipiēt vltionē. Ex manifeſtis aūt nobis tormētdeſcribit intolerabile: faciēs mentiōem mole ⁊ ſubmerſionis. ⁊ nō ait: mola ſuſpēdat̉ iu collo: ſꝫ bonūeſt ei hoc ſuſtinere: demonſtrās qm̄ eū grauiꝰ aliomalū expectat. Puſillos aūt in ſe credētes dicit eosqui inuocāt nomē eius: nō ſolū ſequētes etiā eosqui calicē frigidū offerunt: ⁊ nō oꝑant̉ alia mIſtorū aūt neminē vult ſcādalizari neqꝫ ſupplātanHoc enī eſt ꝓhibere nomē eiꝰ inuocare. BELRecte aūt qui ſcādalizari pōt: puſillus appellaturQui enī magnꝰ eſt: quodcūqꝫ paſſus fuerit: non declinat a fide. qui aūt puſillꝰ eſt aīo ⁊ ꝑuꝰ: occaſiōesquerit quo ſcādalizet. ꝓpterea oportet nos maxiehis cōſulere qui parui ſunt in fide: ne occaſiōe nr̄ioffendantur ⁊ recedāt a fide: ac decidant a ſalute.¶ GRE. ſuꝑ eze. Notandū tamē ꝙ in noſtro bonooꝑe aliquādo cauendū eſt ſcādalū ꝓximi: aliautem ꝓ nihilo cōtēnēdū. Inqͣꝫtū enī ſine peccatopoſſūmꝰ vitare ꝓximi ſcādalū debemꝰ. Si aūt de veritate ſcādalū ponit̉: vtiliꝰ ꝑmittit̉ ſcādalū naſciveritas relinquat̉ ¶ GREG. ī paſto. Myſtice aut īmola aſinaria ſecularis vite circuitꝰ ac labor expͥmitur: ⁊ ꝑ ꝓfundū maris extrema dānatio defignat.Qui ergo ad ſanctitatis ſpēm deductꝰ: vel verbo ceteros deſtruit: vel exēplo. Melius profecto erat vthūc ad mortē ſub exteriore habitu terrena acta cōſtringerēt: qͣꝫ ſacra officia in culpa ceteris imitabolē demōſtrarent: quia nimirū ſi ſolꝰ caderet: vtrūqꝫhūc tolerabilior inferni pena cruciaret.¶ Et ſi ſcādalizauerit te manꝰ tua:abſcide illā. Bonū eſt tibi debilē introire ī uitā qͣꝫ duas manꝰ hn̄teꝫ irein gehēnā: in ignē inextīguibilē: ubiuermis eoꝝ nō morit̉: ⁊ igniſ nō cętinguit̉. Et ſi pes tuꝰ te ſcandalꝫ nt