Ca. 1xx.

c dicebat ill̓: Qm̄ filiꝰ hoīs tradet̉ īmanꝰ hoīuꝫ ⁊ occidēt eū: ⁊ occiſusttia die reſurget. At illi ignorabantnerbū: ⁊ tīebāt īt̓r ogae eū. Et uenerūt capharnaū. Qui cū domi eēt īterrogabat eos: Quid in uia tractabatis. At illi tacebāt. Siꝗdē in uiaint̓ ſe diſputauerāt. ꝗſ eoꝝ maior eſſet. Et reſidēs uocauit. xij. ⁊ ait ill̓:Siqs uult pͥmꝰ eē: erit oīuꝫ nouiſſimꝰ ⁊ oīuꝫ miniſter. Et accipiēs puerū ſtatuit eū ī medio eoꝝ: quē cū cōplexꝰ eēt ait ill̓: Quiſꝗs unuꝫ ex hͦmōi pueris receꝑit: ī noīe meo: merecipit. ⁊ ꝗcūqꝫ me ſuſceꝑit: nō meſuſcipit: ſed eū ꝗ miſit me.THEO Poſt miracula interponit dn̄s ẜmonēiſſiōe: ne putaret̉ ꝙ inuolūtarie paſſus eſt. Un̄dr̄. Et inde ꝓfe. preter. in ga. nec vo. quē. ſcire .i. ſe ibieē hocebat aūt diſci. ſuos ⁊ dice. illis: qm̄ fi. ho. tra.in ma hō. ⁊ occi. eū. PBEDA: Semꝑ ꝓſꝑis miſcettriſtia: vt cū repēte venerit: nō terreāt apl̓os: ſꝫ p̄meditatis aīs ferat̉ VTHEO. Poſtqͣꝫ v̓o dixerat qd̓triſte erat: tūc adiūgit qd̓ letificare dꝫ. Un̄ ſeqͥt̉: Etyter. die reſur. vt diſceremꝰ ex hͦ ꝙ poſt anguleticie ſubſequūt̉. Seqͥt̉: At illi ig. ver. ⁊ ti. euminBEDA. Hec ignorātia diſcipuloꝝ: nō tam deenij: qͣꝫ de amore naſcit̉ ſaluatoris: quihūc ⁊ myſterij crucis ignari: quē deumortuū credere neq̄ant̉. ⁊ qꝛ ꝑ figueū loq̄ntē ſepe audire cōſueuerāt: horrētes euēetiā in eis q̄ de ſua traditōe ac paſſione aꝑte loq̄bat̉: figurate aliqͥd ſignificari volebantSedt̓. Et venerūt capharnaū HIERO. Capharrvilla cōſolatiōis. ⁊ ꝯgruit interp̄tatio ad p̄lictā ſnīam qͣ dixerat: Et occiſus: ter. die reſur. Sequit̉. Qui cū domi eēt: int̓ro. eos: Quid in via trabimꝰ: ⁊ illi tacebāt CHRY. Mattheꝰ aūt dic̄ꝙ acceſſerūt ad ieſum diſcipuli dicētes: Quiſputasmaior ē in regno celoꝝ? Nō .n. ab initio narratōeꝫincepit: ſed tacuit de intelligentia ſaluatoris circaatōes ⁊ dicta: qͣꝫuis poſſet ītelligiꝙ ea etiā q̄ ſeorſum cogitabāt aūt dicebāt: dicebatad eū: qm̄ omīa erāt ei ita cognita: ac ſi ad eū dictaliſſent. Seqͥt̉: Siqͥdēint̓ ſe in via diſputauerūt: qͥsx maior. Lucas auteꝫ dicit: ꝙ cogitatio inrauit in diſcipulos: qͥs eēt illoꝝ maior. Logitatione ei ⁊ intētōem eoꝝ dn̄s ex illoꝝ v̓bis māifeſtauitpiiā euāgelicaHIERO. Recte aūt in viactibat̉ de pͥncipatu. Sil̓is eī ē hͦ tractatio loco.atꝰ ei ſicut īgredit̉: ſic deſerit̉: ⁊ qͣꝫdiu tenet̉:t: ⁊ incertū ē in qͣ māſiōe .i. ī qͣ die finiat̉/ BEIInde aut videt̉ orta diſputatio diſcipuloꝝ detu: qꝛ viderāt petrū iacobū ⁊ iohānē ſeorſū du

ctos in mōtē: ſecretūqꝫ eis ibi aliqͥd eē creditū. ſꝫ etpetro ẜm Mat. claues regni celoꝝ eē ꝓmiſſas. Uidēs aūt diſcipuloꝝ cogitatōes dn̄s: curat deſideriūglorie hūilitate ſanare: pͥmatū nō eē q̄rēdū: ⁊ priusſimplici hūilitatꝭ cōmonet īꝑio. vn̄ ſeqͥt̉: Et reſidēsvocauit. xij. ⁊ ait ill̓: Siqͥs vult pͥmꝰ eē: erit oīm nouiſſimꝰ: ⁊ oīm mīſter. HIERO. Ubi notādū ꝙ illi eūtes diſputabāt de pͥncipatū: ip̄e ſedēs docꝫ hūilitatē. Prīcipes eī laborāt: hūiles qͥeſcūt / CHRV.Appetebāt ꝗͥdē diſcipuli honorē hr̄e a dn̄o. deſideriū etiā eis inerat vt magnificarēt̉ a chriſto. Quātoenī qͥs maior ē: tāto maioribꝰ honoribꝰ dignꝰ exiſtitꝑꝑ hͦ nō eoꝝ deſideriū īpediuit: ſꝫ hūilitatē ītroduxit ¶THEO. Nō eī vult vt vſurpemꝰ nobis pͥmatꝰſꝫ ꝑ hūilitatē altitudinē ꝯſeqͣmur. Mox āt moneteos īnocētie pueril̓ exēplo. vn̄ ſeqͥt̉: Et ac. pu. ſta. eūin me. eo5CHRI̓. Ip̄o viſu eis ꝑſuadēs hūiles eē⁊ ſimplices. Etenī ab īuidia ⁊ vana gl̓ia ꝑuulꝰ mundus extitit: et a cōcupiſcēdo pͥmatū. Nō ſolū āt aitſi tales efficiamī: mercedē magnā accipietꝭ: ſꝫ ⁊ſi alios tales honorabitꝭ ꝓpt̓ me. vn̄ ſeqͥt̉: Quē cū ꝯplexꝰeēt: ait ill̓: Quiſqͥs vnū ex hmōi pu. re. ī no. meo: merecipit̉. BED A: In quo vl̓ ſimpl̓r pauꝑes chriſtiab his qͥ volūt eē maiores: ꝓ eiꝰ on̄dit honore recipiēdos: vel in malicia ꝑuulos eē ſuadet: vt ſimplicitatē ſine arrogātia: charitatē fine inuidia: deuotionē ſine iracūdia ꝯẜuent. Quod aūt cōplectit̉ puerūſignificat humiles ſuo dignos eſſe cōplexu ac dilectōne. Addidit aūt: In noīe meo. vt formā virtutisquā natura duce puer obẜuat: ip̄i ꝓ noīe chriſti ratōis induſtria ſequāt̉. Sed qꝛ ſe in pueris recipi docebat: ne putaret̉ hoc eē ſolū qd̓ videbat̉: ſubiunxit:Et qͥcūqꝫ me ſuſce. nō me ſu. ſed eū qui me miſit. Taē ſe vtiqꝫ ac tantū credi volēs: qualis ⁊ quātꝰ ē pr̄.THEO. Uide quātū valꝫ humilitas: patris nāqꝫ⁊ filij inhabitatōem meret̉ ⁊ etiā ſpūs ſancti.¶ Rn̄dit illi Iohānes dicēs: Magiſter uidimꝰ quēdam ī noīe tuo eijcientē demonia ꝗ nō ſeꝗt̉ noſ: ⁊ prohibuimꝰ eū. Ieſus aūt ait: Noliteꝓhibere eū. Nēo ē .n. ꝗ fac̄ uirtutēī noīe meo: ⁊ poſſit cito male loꝗ deme. Qui .n. n̄ ē aduerſū uos: ꝓ uobis ē. Quiſꝗs .n. potū dederit uob̓calicē aqͣ frigide in noīe meo: qꝛ chriſti eſtis: amē dico nob̓ n̄ ꝑdꝫ mercedē ſuā. Et ꝗſꝗs ſcādalizauerit unūex his puſilliſ credētibꝰ in me: bonūeſt ei magis ſi circūdaret̉ mola aſinaria collo eius ⁊ in mare mitteret̉AVGV. Iohāncs p̄cipua deuotōe dn̄m amāsexcludēdū bn̄ficio putauit eū qͥ n̄ recte vtat̉ officioUnde dicitur: Reſpondit illi iohannes dicēs: Magiſter: Uidi quēdam in nomi. tuo eijce. demo. qͥ nōſequitur nos: ⁊ prohi. eum CHRI. Multi eniꝫcredētiū chariſmata receperūt: nec tn̄ cum chriſto