Druckschrift 
Catena aurea super quattuor Evangelistas
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Marcus

filiū ſuū a diſcipul̓ chriſti curatū. Dicit autēMiẜtus noſtri. vt deſignaret miſeriā filij qui patiebat̉: prīs ꝯpatiebat̉. Seqͥt̉: Ieſus aūt ait illi: Sipo. cre. om. poſ. ſunt cred. HI ER. Libertatē arbitrij īdicat qd̓ dic̄: Si potes. Que at ſūt oīa poſſibilia ſūt credēti: niſi in noīe ieſu .i. ſalutꝭ poſtulāt̉ lachrymis. BED A. Aptū aūt rn̄ſum dn̄s deditpetēti. Ip̄e ait: Siqͥd potes adiuua uos. Et dn̄s:Si potes inqͥt credere. At contra leproſus fidelit̓clamabat: Dn̄e ſi vis potes me mūdare: cōgruū ſuefidei accepit rn̄ſū. Uolo: mūdare. CHRI. Qd̓ aūtdicit: tale ē: Tāta ē v̓tutis apud me ſuꝑabudātia: vt ſolū poſſim: ſꝫ alios faciā oꝑari. qͣre ſi crediderit vt oportet: hūc ip̄e curare poterris: aliosml̓tos. Sic ad fidē reducebat: qui adhuc de īfidelitate loqͥt̉. vn̄ ſequit̉: Et. excla. pa. pu. la. aiebat: Credo dn̄e adiu. incredu. meā. Sed ſi crediderat dicēſ: Credo. quō ſubdit: Adiuua incredulitatēmeā? Dicamꝰ igit̉ qm̄ ml̓tiplex ē fides: ītroductoria.ſ. ꝑfecta. Hic igit̉ incipiēs credere: ſaluatorē dep̄cabat̉: vt apponeret reliquū ad ſuam virtutē B EDA: Nemo enī repēte fit ſummꝰ: ſed in bona conuerſatōe a minimis quiſqꝫ inchoat: vt ad magnaueniat. Alia nāqꝫ ſunt virtut) exordia: aliud ꝓfectꝰaliud ꝑfectio. Quia igit̉ occultā inſpiratiōem gr̄emeritoꝝ ſuoꝝ gradibꝰ fides creſcit: vno eodēqꝫ tꝑeis qui necdū ꝑfecte crediderat: ſimul crediderat: incredulꝰ erat. HI ERO. Per hoc etiā mōſtrat̉ credulitas noſtra infirma eſt: niſi īnixa ſubſiſtatadiutorio ſubſidij dei. Fideſ aūt lachrymis optata vota capit. vnde ſequit̉: Et vi. ieſus cōcur. tur.cōmi. eſt ſpi. immū. di. illi: Surde mu. ſpi. ego tibip̄cipio: exi ab eo: ampliꝰ ne intro. in. ¶THEO.Ideo aūt videret turbā cōcurrere: cōminatꝰ eſtſpūi immūdo. nolebat enī corā turba curare: vt on̄tationē fugere doceret. CHRV. Quod aūt cōminat̉ dixit: Ego tibi p̄cipio: diuine attribuit̉ ptāti.Quod v̓o dicit ſolū: Exi ab eo. ſꝫ: Et ampliꝰ noliintroire in. oſtēdit quia ad reintrādū ꝓmptꝰ eratquia ille nōdū erat in fide ꝑfectus: ſed dn̄i iuſſioinhibebat. Seqͥt̉: Et exclama. mul. diſ. exijt abeo: factꝰ ē ſicut mor. ita vt mul. di. qꝛ mor. ē.valuit mortē diabolꝰ īponere ꝑꝑ vere vite aduentūBED A: Quē aūt hoſtis īpiꝰ morti ſil̓em reddidithūc piꝰ ſaluator pie dextere tactu ſaluauit. vn̄ ſeqͥt̉:Ieſus aūt te. ma. eiꝰ ele. il. ſur. Ex quo ſicut verū ſeeſſe deū potētia ſaluādi docuit: ita verā ſe habuiſſe carnis naturā more tactꝰ hūani declarauit. Negat nāqꝫ Manes inſanꝰ veracit̓ carnē īdutū fuiſſe: ſed ip̄e tot lāguētes ſuo tactu erexit mūdauit:illūinauit hereſim illiꝰ: anteqͣꝫ nata eēt dānauit.Sequit̉: Et intro. in do. diſ. eiꝰ ſe. int̓. eum: Quarenos po. eij. CHRI. Timebāt ne forte colla ſibi grām amiſiſſent. receꝑāt ptāteꝫ ſpirituūimmūdoꝝ. Sequit̉: Et dixit illis: Hoc genꝰ in nullopōt exire: niſi in orōne ieiunio. ¶THEO.ſ. lunaticoꝝ: vel ſimpl̓r oīm domonioꝝ genº. Oportꝫ nāqꝫieiunare qui curari debet: illū qui curat. Sicvera or̄o ꝑficit̉: cōiūgit̉ orōni ieiuniū: qn̄ grauat̉ qui orat ex ſumptōe ciboꝝ: ſꝫ ſobriꝰ ē. BEDA:Myſtice aūt dn̄s ſurſū diſcipul̓ myſteria regni reſerat: deorſū turbis peccata infidelitatꝭ exprobrat: et

ſpūs malos ab his qui vexant̉ expellit. caruaadhuc inſipiētes ꝯfortat: docet: caſtigat: eliberiꝰ de eternis inſtruit. THEO. Demoſurdꝰ mutꝰ ē: ſurdꝰ inqͣꝫtū vult dei ẜmones indire: mutꝰ v̓o inqͣꝫtū vult alios qd̓ cōdecēs ēcere. CHRI. Peccator aūt ſpumat ſtulticix ſpdet iracūdia: areſcit ignauia. Diſcerpit aūt ſpus anpropīquātē ad ſalutē: ſil̓r quos vētrē ſuū trdeſiderat: diſcerpit t̓rores dāna: vt fecit ioboBEDA: Sepe cōuerti ad deū poſt peccatconamur: maioribꝰ nouiſqꝫ antiq̇ hoſtis pulſaminfidijs: qd̓ facit: vt vel odiū v̓tutꝭ incutiat: vl̓ expuſiōis ſue vīdicet īiuriā QR E. x. mora. Uelut motuꝰ aūt on̄dit̉ a maligni ſpūs ptāte liberat̉: qꝛ qqͥs t̓rena deſideria ſubegit: vitā in ſe carnalis couerſatōis extīguit: mūdo mortuꝰ apꝑet: quē mmortuū dicūt: qꝛ ſpirital̓r viuere neſciūtnalia oꝑa bona ſequit̉ extīctū fūditꝰ arbitraHIERO. Per aūt ab infātia rexatꝰ ē ſignficat̉ gētilis ppl̓s: cuiꝰ a natiuitate creuit cultꝰ intilis idoloꝝ: vt ſtulte īmolaret filios ſuos demoUn̄ dr̄: in ignē aquā miſit. Alij de gētibꝰignē venerabāt̉: alij aquā. BEDA: Uel ī demniaco ſignificāt̉ original̓ cl̓pe reatu aſtricti:unt in mudum rei: ẜm grām ſaluādi. Ignis aut adferuorē iracūdie referēdꝰ ē: aqͣ ad voluptates carni diſſoluere mētē delicias ſolēt. aūt puerovim patiebat̉: ſed demoni inferebat cōminatꝰ eſtqꝛ peccātē emēdare deſiderat: vitiū vtiqꝫ increpado execrādo dꝫ ext̓minare: ſed hoīem amādo refouere. HI ERO. Imputat aūt dn̄s ſpūi qd̓ hōijſtat dicēs: Surde mute ſpūs: qꝛ ille nunec loq̄t̉: qd̓ peccator penitēs audit loqͥt̉. faut demō ab hoīe: nūqͣꝫ reuertit̉: ſi cor ſuū ſerauerit clauibꝰ hūilitatꝭ charitatꝭ: hoſtiū obtinurit immunitatis. Factꝰ ē ſaluatꝰ velut mortuiSanatꝭ etenī dr̄: Mortui eſtis: vita veſtra abſcēdita ē cum chriſto in deo. ¶THEO. Sed ſi ieſuseuāgelicꝰ ẜmo teneat manū .i. virtutē actiuā: tuncademone liberabimur. Uide etiā pͥmo deꝰ nos iuuat: deinde reqͥrit̉ a nobis bonū oꝑemur. Un̄ ieſus eleuauit illū: in quo on̄dit̉ dei auxiliū. ſurrexit: in quo mōſtrat̉ hoīs ſtudiū. ¶BEDA. itdocet dn̄s apl̓os quō demō neqͥſſimꝰ deat expelioēs inſtituit ad vitā: vt .ſ. nouerimꝰ grauiora que īmūdoꝝ ſpūuꝫ: vel hoīm tētamēta: ieiunijs oroūbus ſuꝑāda. Irā quoqꝫ dn̄i in vltionē ſcelerūnr̄oꝝ fuerit accēſa: r̄medio ſingl̓ari poſſe placiriIeiuniū āt gnaͣle ē ſolū ab eſcis: ſꝫ cūctꝭillecebiabſtinere carnalibꝰ: īmo ab oībꝰ vicioꝝ paſſioibus.Sic or̄o gnaͣl̓ ſolū ī v̓bis ē qͥbꝰ diuinā clemeitiā īuocamꝰ: veꝝ ēt ī oībꝰ ī obſequiū nr̄i cōditorfidei deuotōe gerimꝰ: teſte apl̓o ait: Sine intmuſiōe orate. HI ERO. Uel ſtulticia que ad luxunicarnis ꝑtinet ſanāt̉. Ira ignauia occaſiōe depelitur. Medicina cuiuſqꝫ vulnerꝭ adhibēda ē ei. fioſiſanat oculū: qd̓ calcaneo adhibet̉. Ieiunio paſſiones corꝑis: orōe peſtes ſanāde ſunt mētis. Et inde profecti pretergrediebatur galileam: nec uolebāt quicqͣꝫ ſcire. Docebat auteꝫ diſcipulos ſuos