Marcus
filiū ſuū a diſcipul̓ chriſti curatū nō eē. Dicit autēMiẜtus noſtri. vt deſignaret miſeriā filij qui patiebat̉: ⁊ prīs qͥ ꝯpatiebat̉. Seqͥt̉: Ieſus aūt ait illi: Sipo. cre. om. poſ. ſunt cred. ¶ HI ER. Libertatē arbitrij hͦ īdicat qd̓ dic̄: Si potes. Que at ſūt oīa q̄ poſſibilia ſūt credēti: niſi q̄ in noīe ieſu .i. ſalutꝭ poſtulāt̉cū lachrymis. ¶ BED A. Aptū aūt rn̄ſum dn̄s deditpetēti. Ip̄e eī ait: Siqͥd potes adiuua uos. Et dn̄s:Si potes inqͥt credere. At contra leproſus qͥ fidelit̓clamabat: Dn̄e ſi vis potes me mūdare: cōgruū ſuefidei accepit rn̄ſū. Uolo: mūdare. ¶ CHRI. Qd̓ aūtdicit: tale ē: Tāta ē v̓tutis apud me ſuꝑabudātia: vtnō ſolū hͦ poſſim: ſꝫ ⁊ alios hͨ faciā oꝑari. qͣre ſi crediderit vt oportet: ⁊ hūc ip̄e curare poterris: ⁊ aliosml̓tos. Sic gͦ eū ad fidē reducebat: qui adhuc de īfidelitate loqͥt̉. vn̄ ſequit̉: Et cō. excla. pa. pu. cū la. aiebat: Credo dn̄e adiu. incredu. meā. Sed ſi crediderat dicēſ: Credo. quō ſubdit: Adiuua incredulitatēmeā? Dicamꝰ igit̉ qm̄ ml̓tiplex ē fides: ītroductoria.ſ. ⁊ ꝑfecta. Hic igit̉ incipiēs credere: ſaluatorē dep̄cabat̉: vt apponeret reliquū ad ſuam virtutē ¶ B EDA: Nemo enī repēte fit ſummꝰ: ſed in bona conuerſatōe a minimis quiſqꝫ inchoat: vt ad magna ꝑueniat. Alia nāqꝫ ſunt virtut) exordia: aliud ꝓfectꝰaliud ꝑfectio. Quia igit̉ ꝑ occultā inſpiratiōem gr̄emeritoꝝ ſuoꝝ gradibꝰ fides creſcit: vno eodēqꝫ tꝑeis qui necdū ꝑfecte crediderat: ſimul ⁊ crediderat:⁊ incredulꝰ erat. ¶ HI ERO. Per hoc etiā mōſtrat̉ꝙ credulitas noſtra infirma eſt: niſi īnixa ſubſiſtatadiutorio ſubſidij dei. Fideſ aūt cū lachrymis optata vota capit. vnde ſequit̉: Et cū vi. ieſus cōcur. tur.cōmi. eſt ſpi. immū. di. illi: Surde ⁊ mu. ſpi. ego tibip̄cipio: exi ab eo: ⁊ ampliꝰ ne intro. in eū. ¶THEO.Ideo aūt cū videret turbā cōcurrere: cōminatꝰ eſtſpūi immūdo. nolebat enī corā turba curare: vt on̄tationē fugere doceret. CHRV. Quod aūt cōminat̉ ⁊ dixit: Ego tibi p̄cipio: diuine attribuit̉ ptāti.Quod v̓o dicit nō ſolū: Exi ab eo. ſꝫ: Et ampliꝰ noliintroire in eū. oſtēdit quia ad reintrādū ꝓmptꝰ eratquia ille nōdū erat in fide ꝑfectus: ſed hͦ dn̄i iuſſioinhibebat. Seqͥt̉: Et exclama. ⁊ mul. diſ. eū exijt abeo: ⁊ factꝰ ē ſicut mor. ita vt mul. di. qꝛ mor. ē. Nō eīvaluit mortē diabolꝰ īponere ꝑꝑ vere vite aduentūBED A: Quē aūt hoſtis īpiꝰ morti ſil̓em reddidithūc piꝰ ſaluator pie dextere tactu ſaluauit. vn̄ ſeqͥt̉:Ieſus aūt te. ma. eiꝰ ele. il. ⁊ ſur. Ex quo ſicut verū ſeeſſe deū potētia ſaluādi docuit: ita ⁊ verā ſe habuiſſe carnis naturā more tactꝰ hūani declarauit. Negat nāqꝫ Manes inſanꝰ veracit̓ eū carnē īdutū fuiſſe: ſed ip̄e cū tot lāguētes ſuo tactu erexit mūdauit:illūinauit hereſim illiꝰ: ⁊ anteqͣꝫ nata eēt dānauit.Sequit̉: Et cū intro. in do. diſ. eiꝰ ſe. int̓. eum: Quarenos nō po. eij. ¶ CHRI. Timebāt eī ne forte collatā ſibi grām amiſiſſent. receꝑāt eī ptāteꝫ iā ſpirituūimmūdoꝝ. Sequit̉: Et dixit illis: Hoc genꝰ in nullopōt exire: niſi in orōne ⁊ ieiunio. ¶THEO.ſ. lunaticoꝝ: vel ſimpl̓r oīm domonioꝝ genº. Oportꝫ nāqꝫieiunare eū qui curari debet: ⁊ illū qui curat. Sic eīvera or̄o ꝑficit̉: cū cōiūgit̉ orōni ieiuniū: qn̄ nō grauat̉ qui orat ex ſumptōe ciboꝝ: ſꝫ ſobriꝰ ē. BEDA:Myſtice aūt dn̄s ſurſū diſcipul̓ myſteria regni reſerat: deorſū turbis peccata infidelitatꝭ exprobrat: et
ſpūs malos ab his qui vexant̉ expellit. Nā caruaadhuc ⁊ inſipiētes ꝯfortat: docet: caſtigat: eliberiꝰ de eternis inſtruit. THEO. Demoſurdꝰ ⁊ mutꝰ ē: ſurdꝰ inqͣꝫtū nō vult dei ẜmones indire: mutꝰ v̓o inqͣꝫtū nō vult alios qd̓ cōdecēs ēcere. ¶ CHRI. Peccator aūt ſpumat ſtulticix ſpdet iracūdia: areſcit ignauia. Diſcerpit aūt ſpus anpropīquātē ad ſalutē: ⁊ ſil̓r quos vētrē ſuū trdeſiderat: diſcerpit ꝑ t̓rores ⁊ dāna: vt fecit ioboBEDA: Sepe eī dū cōuerti ad deū poſt peccatconamur: maioribꝰ nouiſqꝫ antiq̇ hoſtis pulſaminfidijs: qd̓ facit: vt vel odiū v̓tutꝭ incutiat: vl̓ expuſiōis ſue vīdicet īiuriā ¶ QR E. x. mora. Uelut motuꝰ aūt on̄dit̉ qͥ a maligni ſpūs ptāte liberat̉: qꝛ qqͥs iā t̓rena deſideria ſubegit: vitā in ſe carnalis couerſatōis extīguit: ⁊ mūdo mortuꝰ apꝑet: quē mmortuū dicūt: qꝛ qͥ ſpirital̓r viuere neſciūt eū qͥnalia oꝑa bona nō ſequit̉ extīctū fūditꝰ arbitraHIERO. Per hͦ aūt ꝙ ab infātia rexatꝰ ē ſignficat̉ gētilis ppl̓s: cuiꝰ a natiuitate creuit cultꝰ intilis idoloꝝ: vt ſtulte īmolaret filios ſuos demoUn̄ dr̄: ꝙ in ignē ⁊ aquā eū miſit. Alij eī de gētibꝰignē venerabāt̉: alij aquā. ¶ BEDA: Uel ī hͦ demniaco ſignificāt̉ qͥ original̓ cl̓pe reatu aſtricti:unt in mudum rei: ẜm grām ſaluādi. Ignis aut adferuorē iracūdie referēdꝰ ē: aqͣ ad voluptates carniq̄ diſſoluere mētē ꝑ delicias ſolēt. Nō aūt puero qͥvim patiebat̉: ſed demoni qͥ inferebat cōminatꝰ eſtqꝛ qͥ peccātē emēdare deſiderat: vitiū vtiqꝫ increpado ⁊ execrādo dꝫ ext̓minare: ſed hoīem amādo refouere. ¶ HI ERO. Imputat aūt dn̄s ſpūi qd̓ hōijſtat dicēs: Surde ⁊ mute ſpūs: qꝛ ille nunec loq̄t̉: qd̓ peccator penitēs audit ⁊ loqͥt̉. faut demō ab hoīe: nūqͣꝫ reuertit̉: ſi hō cor ſuū ſerauerit clauibꝰ hūilitatꝭ ⁊ charitatꝭ: ⁊ hoſtiū obtinurit immunitatis. Factꝰ ē hō ſaluatꝰ velut mortuiSanatꝭ etenī dr̄: Mortui eſtis: ⁊ vita veſtra abſcēdita ē cum chriſto in deo. ¶THEO. Sed ſi ieſus iīeuāgelicꝰ ẜmo teneat manū .i. virtutē actiuā: tuncademone liberabimur. Uide etiā ꝙ pͥmo deꝰ nos iuuat: deinde reqͥrit̉ a nobis ꝙ bonū oꝑemur. Un̄ dīꝙ ieſus eleuauit illū: in quo on̄dit̉ dei auxiliū. ⁊ ſurrexit: in quo mōſtrat̉ hoīs ſtudiū. ¶BEDA. Dū itdocet dn̄s apl̓os quō demō neqͥſſimꝰ deat expelioēs inſtituit ad vitā: vt .ſ. nouerimꝰ grauiora quel̓ īmūdoꝝ ſpūuꝫ: vel hoīm tētamēta: ieiunijs ⁊ oroūbus eē ſuꝑāda. Irā quoqꝫ dn̄i cū in vltionē ſcelerūnr̄oꝝ fuerit accēſa: hͦ r̄medio ſingl̓ari poſſe placiriIeiuniū āt gnaͣle ē n̄ ſolū ab eſcis: ſꝫ ⁊ cūctꝭillecebiabſtinere carnalibꝰ: īmo ab oībꝰ vicioꝝ paſſioibus.Sic ⁊ or̄o gnaͣl̓ nō ſolū ī v̓bis ē qͥbꝰ diuinā clemeitiā īuocamꝰ: veꝝ ēt ī oībꝰ q̄ ī obſequiū nr̄i cōditorfidei deuotōe gerimꝰ: teſte apl̓o qͥ ait: Sine intmuſiōe orate. ¶ HI ERO. Uel ſtulticia que ad luxunicarnis ꝑtinet ſanāt̉. Ira ⁊ ignauia occaſiōe depelitur. Medicina cuiuſqꝫ vulnerꝭ adhibēda ē ei. fioſiſanat oculū: qd̓ calcaneo adhibet̉. Ieiunio paſſiones corꝑis: ⁊ orōe peſtes ſanāde ſunt mētis.¶ Et inde profecti pretergrediebatur galileam: nec uolebāt quicqͣꝫ ſcire. Docebat auteꝫ diſcipulos ſuos