Marcus
¶ BEDA: Quia v̓o petrꝰ maͣle q̄fiuit tabernaculuꝫriubis accepit vmbraculū: vt diſcat in reſurrectiōenō tegmine domoꝝ ſꝫ ſpūs ſcī gl̓ia eos eē ꝓtegēdoſvn̄ ſeqͥt̉: Et fcā ē nubes obu. eos. Quia v̓o īprudent̉int̓rogauerūt ꝓpt̓ea rn̄ſionē dn̄i nō merēt̉: ſꝫ pr̄ rn̄det ꝓ filio. vn̄ ſeqͥt̉: Et vēit vox de nube dicēs: Hic ēfiliꝰ meus chariſ. ip̄m au ¶ CHRY. Nube qͥdē voxemittit̉ in qͣ deꝰ apꝑere ꝯſueuit vt crederēt ꝙ vox illa ferret̉ a deo. In hoc āt ꝙ dic̄: Hic ē fi. me. chariſ.vnā volūtatē pr̄i ⁊ filio ꝓteſtat̉: ⁊ ꝙ ſalua filiatiōeqͣꝫtū ad oīa cū eo qͥ genuit vnū eē. ¶ BED. Quē ātmoyſes cū venerit in carne audiēūd ab oī aīa queſaluari vellet p̄dixit hūc iā veniētē in carne deꝰ pr̄audiēdū diſcipul̓ on̄dit. Seqͥt̉: Et ſta. cir. ne. am. vi.niſi ie. tm̄ ſecū. Ubi enī cepit filiꝰ deſignari mox ẜuidiſceſſerūt: ne ad illos pr̄na vox emiſſa putaretur.¶THEO. Myſtice āt pꝰ ꝯſūmatiōem hꝰ ſcl̓i qd̓ inſex dīebꝰ factū ē: aſſumet nos ieſus ſi eiꝰ ſumꝰ diſcipuli in mōtē excelſū .i. in celū: ⁊ tc̄ videbimꝰ eiꝰ gl̓iaꝫſingl̓arē. ¶ BED. Ueſtimēta aūt dn̄i rc̄e ſcī eiꝰ accipiūt̉ qͥ nouo cādore fulgebūt. Fullo āt ītelligēdꝰ ēcui pſalmiſta loqͥt̉: Ampliꝰ laua me ab iniqͥ. mea: ⁊a deli. meo mū. me. q̄ nō pōt ſuis fidelibꝰ dare claritatē in terra: q̄ eis ꝯẜuata manet in celiſ. ¶ REMI.ſuꝑ matt. Uel ꝑ fullonē ſcī deſignant̉ p̄dicatores: ⁊aīaꝝ purgatores: quoꝝ in hac vita nullꝰ ita viuerevalet vt alicꝰ pctī macul̓ nō obfuſcet̉. In futura eīreſurrectōeⁱ ſcī ab oī macula pctī purgabūt̉. Talesgͦ eos faciet dn̄s: qͣles ne ip̄i mēbra ſua caſtigandanec vllꝰ p̄dicatoꝝ ſuo l̓ exēplo l̓ doctrina facere p̄t.¶ CHRY. Uel veſtimēta alba euāgelica ſūt ⁊ apl̓ica ſcpͥtā oīm clariſſima: qͥbꝰ ſil̓ia nullꝰ expoſitoꝝ facere pōt. ¶ ORIGE. ſuꝑ mat. Uel forſitā fullonesſuꝑ trā poſſumꝰ moral̓r exiſtimare ſapiētesⁱ ſcl̓i hꝰ:qͥ putāt̉ ornare etiā turpes ītellc̄s ⁊ dogmata falſafullonitatōe ingenij ſui: ſed illoꝝ ars fullonica pōtfacere aliqͥd ſil̓e ſimoni qͥ on̄dit ſpiritaliū ītellectuūſplēdorē in dictꝭ ſcpͥturaꝝ īꝑitꝭ: q̄ a pl̓imis ꝯtēnūt̉.¶ BED. Moyſeſ ⁊ helias quoꝝ vnū mortuū ⁊ aliūin celiſ raptū legimꝰ: futurā oīm ſcōꝝ gl̓iaꝫ ſignificat: qͥ videlꝫ tꝑe iudicij: vel viui in carne reꝑiēdi: velab olī guſtata morte reſuſcitādi ⁊ ꝑit̓ ſūt regnaturicū illo. ¶ THEO. Uel hͦ ſignificat qꝛ in gl̓ia videbimꝰ ⁊ legē ⁊ ꝓph̓as cū ip̄o loq̄ntes .i. q̄ ꝑ eū fueruntdc̄a ꝑ moyſen ⁊ alios ꝓph̓as: tūc videbimꝰ eē cōſona rebꝰ: ⁊ tūc audiemꝰ vocē pr̄nā .ſ. reuelātē .ſ. nobiſfiliū prīs ⁊ dicētē: qm̄ h̓ ē filiꝰ meꝰ: obūbrante nube.i. ſpū ſcō qͥ ē ſapientie fōs. ¶ BED. Et notādū ſicutdn̄o in iordane baptizato: ſic ⁊ in mōte clarificatototiꝰ ſcē t̓nitatꝭ myſteriū decl̓at̉: qꝛ gloriā eiꝰ quā inbaptiſmo credētes ꝯfitemur: in reſurrectōe vidētescollaudabimꝰ. Nec fruſtra ſpūs ſcūs h̓ ī lucida nube: illic apꝑuit in colūba: qꝛ nūc ſimplici corde fidēquā p̄cepit ẜuat: tūc luce aꝑte viſiōis qd̓ credideratꝯtēplabit̉. Cū āt fieret vox ſuꝑ filiū inuētꝰ ē ip̄e ſolꝰqꝛ cū māifeſtauerit ſeip̄m electꝭ: erit deꝰ oīa ī oībꝰ: īmo cū ſuis ꝑ oīa chriſtꝰ caput cū corꝑe ſplēdebit.¶ Et deſcēdētibꝰ ill̓ de mōte p̄cepitill̓ ne cuiqͣꝫ q̄ uidiſſēt narrarēt: niſicū filiꝰ hoīs a mortuis reſurrexerit
⁊ uerbū ꝯtinuerūt apud ſe ꝯgrētesꝗd eſſet cū a mortuis reſurrexeritEt int̓rogabāt eū dicēteſ: Quid exgo dicūt phariſei ⁊ ſcribe: qꝛ heliaꝫoꝫ uēire pͥmū? Qui rn̄s ait ill̓: Helias cū uenerit pͥmo reſtituet oīa: ꝙ⁊quō ſcpͥtuꝫ ē ī filiū hoīs: ut ml̓ta patiat̉ ⁊ ꝯtēnat̉. Sed dico uobis: qꝛ ꝙhelias uenit: ⁊ fecerunt illi q̄cunqꝫuoluerūt: ſicut ſcpͥtuꝫ eſt de eo.QRI. ſuꝑ Mat. Pꝰ myſteriū on̄ſuꝫ in mōte veſcēdētibꝰ de mōte diſcipulis: p̄cepit vt eiꝰ trāſfiguratio nō māifeſtet̉ an̄ gl̓iaꝫ paſſiōis ⁊ reſurrectōiſ ip̄iꝰvn̄ dr̄: Et deſc. il. de mō. p̄. il. ne cu. q̄ vi. nar. niſi cumfi. ho. a mor. reſur ¶ CHRV. Ubi nō ſimplr̄ ſilere iubet: ſꝫ paſſiōeꝫ īſinuās: cāꝫ inſinuat ꝑꝑ quā filere debebūt. ¶ THE. Ne .ſ. homīes ſcādalizēt̉: audiētes d̓chriſto tā gl̓ioſa qͥ eū crucifixū erāt viſuriᵏ Nōerat cōgruū talia de chriſto dicere an̄qͣꝫ pateret̉: pꝰreſurrectōeꝫ v̓o credibile videbat̉ ¶ CHRIreſurrectōis myſteriū igͦrātes: v̓bū qͥdē recē diſputabāt. vn̄ ſeqͥt̉: Et v̓. cō. apd̓ ſe cō. qͥd eēt cīa mor. re. ¶ HI E. Hoc qd̓ ꝓpͥe marci eſt: id ſigniqꝛ cū abſorpta fuerit mors ī victoriā: n̄ er̄t ī mēoripora. Seqͥt̉: Et īt̓. eū di. Quid gͦ di. pha. ⁊ ſcri. qꝛ he.oꝫ ve. p ¶ CHRX. Intētio qͥdē diſcipl̓oꝝ ſuꝑ hacit̓rogatōe tal̓ mihi eē vr̄: Nos qͥdē heliā tecū⁊ pus te vidimꝰ qͣꝫ heliā. Scribe v̓o pus heliā vēurdocēt: credimꝰ itaqꝫ eos mēdaciū ꝓtuliſſe. ¶ BEUel ita eſtīabāt diſcipl̓i trāſformatōeꝫ gl̓ie hac eſtquā ī mōte viderāt: ⁊ dicūt: Si iā vēiſti ī gl̓ia:p̄curſor tuꝰ nō apꝑꝫ: maxīe qꝛ heliā viderāt r̄oCHRY. Quid aūt ad hͦ chriſtꝰ rn̄derit: apꝑꝫ per hͦqd̓ ſubdit̉: Qui rn̄s ait: He. cū ve. pͥ. re. om. In qͦ on̄dit ꝙ helias vēiet an̄ ſecūdū aduētū. Scp̓ture ei deos aduētꝰ chriſti p̄nūciāt: vnū .ſ. qͥ factꝰ ē: ⁊ aliū qͥ vēturꝰ ē. Dn̄s āt ſecūdi aduētꝰ heliā aſſerit p̄curſoren¶ BED. Reſtituit aūt oīa: vtiqꝫ illa q̄ malachiaſ on̄dit dicēs: Ecce ego mittā vobis heliā ꝓph̓aꝫ: vt couertat cor pr̄m ad filios: ⁊ cor filioꝝ ad prēs eoꝝſtituet: ⁊ ī hͦ ꝙ morti debet ac diu viuēdo diſtulitTHEO. Preponit āt hͦ dn̄s ad reſiſtēdū opīoniphariſeoꝝ: qͥ tenebāt ꝙ pͥmi aduētꝰ p̄curſor erat helias: qͣſi ad īcōueniēs ducēs. vn̄ ſubdit: Et quō ſcibptū eſt in fi. ho. vt mul. pa. et cō. Ac ſi dicat: hellstheſbyteſ cū venerit pacificabit iudeos: ⁊ ad fideadducet ip̄os: ita vt ſit ſecūdi aduentꝰ p̄curſor Siḡpͥmi aduētꝰ helias eſt p̄curſor: quō ſcptū ē ꝙ fiūūhoīs dꝫ pati. ex his gͦ duobꝰ vnū erit: aut ꝙ n̄ ntmi aduētꝰ helias p̄curſor: ⁊ ſcpͥture erūt re. aut pcuſor pͥmi aduētꝰ: ⁊ ſcpͥture nō erūt vere q̄ dicūt ꝙchriſtū pati: cum helias debeat omnia reſtituere cinon debeat eſſe iudeus aliqͥs incredulus: ſed omecredere debeāt ad predicatiōem eius quicūqꝫ auent eū. BED Uel ita ⁊ quō ſcpͥtū ē .i. quō de chiſti paſſiōe multifarie ꝓphete multa ſcpͥſerūt: ſedhelias cū venerit multa paſſurꝰ ē ⁊ ꝯtēnēdꝰ ab ipis