Ca. IX.

.iobines nō guſtabūt mortē: donec eis oſtēdamin trāffiguratōe cū qͣ gl̓ia vēturꝰ ſim in ſecūdo adaem. Nō ei erat aliud trāſſiguratio: niſi ſecūdi adpuūciatio: in quo ⁊ ip̄e chriſtꝰ ⁊ ſcī lucebunt.MEDA Pia v̓o ꝓuiſiōe factū ē: vt ꝯtēplatiōe ſꝑi ad breue mom̄tū delibata: fortiꝰ adv̓oroleraret/ CHR. Nō āt eoꝝ qͥ aſcēſuri erāt noīapeclauit: ne reliq̄ diſcipl̓i aliqͥd paterēt̉ hūanū. p̄dicit autem vt dociliores circa hmōi ꝯtēplatōeꝫ fiāt.Iel regnū dei pn̄s eccl̓ia vocat̉. Aliqͥ autēex piſcipul̓ vſqꝫadeo ī corꝑe victuri erāt: vt eccleſiāꝯſtructā ꝯſpicerēt: ⁊ ꝯͣ mūdi gloriā erectā. Diſcipul̓eī rudibꝰ de pn̄ti vita aliqͥd ꝑ̄mittēdū fuit: vt poſſētrobuſtiꝰ ī futuro ſolidarij CHRI.Myſtice āt vita chriſtꝰ ē: mors v̓o diabolꝰ. Guſtauit aūt mortē qͥpctīs īmorat̉: adhuc oīs hō habēs dogmata bonaaut praua: mortꝭ aut vite panē deguſtat. Et qͥdemmalū ē videre mortē: malū āt ē eā guſtare: ſedus eā ſeqͥ peſſimū āt ei ſuppōi. Ta. IX.Tpꝰ dies ſex aſſūpſit ieſuspetꝝ ⁊ iacobū ⁊ iohannē: ⁊ducit illos ī monte excelſūſolos: ⁊ trāſfiguratꝰ ē corā ip̄is. Etueſtimēta eiꝰ fcā ſūt ſplēdētia ⁊ candida nimis uelut nix: qͣlia fullo nōpōt ſuꝑ terrā cādida facere. Et aparuit ill̓ helias cū moyſe: ⁊ erāt loqͣntes cū ieſu. Et rn̄s petrꝰ ait ieſu:Rabbi: bonū ē nos hic eē: ⁊ faciamꝰt̓a tab̓nacl̓a: tibi unū: ⁊ moyſi unuꝫ⁊ helie unū. Nō enī ſciebat ꝗd diceret. Erāt ei timore ext̓riti. Et fcā ēnubes obūbrās eos: ⁊ uēit uox denube dicēſ: Hic ē filiꝰ meꝰ cariſſimꝰaudite illū. Et ſtatī circūſpiciētes:neminē āpliꝰ uider̄t niſi ieſū tm̄ ſecūE. Poſt ꝯſūmatōem crucꝭ: gl̓ia reſurrectiōison̄dit̉: vt nō timerēt obprobria crucꝭ: qͥ ocul̓ ſuis viſuri erāt gloriā reſurrectiōis future. vn̄ dr̄: Et pꝰ diſex aſ. ie. pe. ⁊ ia. ⁊ io. ⁊ du. il. in mō. exce. ſo. ⁊ trā. eſtRl̓. Qd̓ āt lucas dic̄ pꝰ octo dies: n̄ ꝯͣLucas eī ⁊ diē qͦ chriſtꝰ p̄dicta locutꝰ fuefat: ⁊ diē in qͦ eos aſſūpſit nūerauit. Iō āt pꝰ ſex dies eos aſſūpſit: vt vehemētiori repleti deſiderio ī horū dieꝝ ſpacio vigilāti ⁊ ſolicita mēte ea q̄ videbatTHE. Aſſumit āt tres v̓tices apl̓oꝝ: peqͣꝫ ꝯfitētē ⁊ diligētē: iohānē tāqͣꝫ dilectu: iacobū vo tāqͣꝫ altiuocū ⁊ theologū. Intm̄ eī grauiſ eātxvt herodes volēs iudeis placere: ip̄m occideRl̓. Nō āt in domo ſuā gl̓iaꝫ demōſtrat:te excelſū illoſ aſſumit: qm̄ mōtꝭ ſublimitasēs erat ad gl̓ie ſublimitatē on̄dēdā 4THE.Seorſū aūt eos duc̄: qꝛ debebat eis myſteria reuelare. Lrāſfiguratiōeꝫ aūt oꝫ intelligere: nō figure īſtōēm: ſꝫ qꝛ manēte vt pͥus erat figura: appoſi-

tio fcā ē cuiuſdā inenarrabilis claritat̉iCHRV.Neqꝫ gͦ decet aliquā figure trāſformatōem ī rgnodei eē futurā: aut circa ip̄m ſaluatorē: aut circa eosqͥ aſſimulabūt̉: ſꝫ appōem claritatꝭBED. Tranifiguratꝰ igit̉ ſaluator nō ſubſtātiā vere carnis amiſit: ſꝫ gl̓iaꝫ future l̓ ſue l̓ nr̄e reſurrectōis on̄dit: qͥ qͣl̓tūc apl̓is apꝑuit: tal̓ pꝰ iudiciū cūctꝭ apꝑebit electisSeqͥt̉: Et veſt. e. fa. ſūt ſplē ¶ GRE. xxxij. mor. Quiain ſuꝑne claritatis culmine ei vite iuſticia fulgētesadherebūt: veſtiū eī noīe iuſtos quos ſibi adiugit īſinuat. Seqͥt̉: Et appa. il. he. cū moy. ⁊ erāt lo. cū ie.CHRI. Moyſen ⁊ heliā in meº introduc̄: pͥº qͥdēqꝛ turbe dicebāt chriſtū heliā aūt vnū ꝓph̓aꝝ: apl̓iſſe cū eis on̄dit: vt differētiā ẜuoꝝ ⁊ dn̄i cernerēt. Etēt qꝛ de trāſgreſſiōe legꝭ iudei chriſtū accuſabāt: etblaſphemū eū putabāt: tāqͣꝫ ſibi gl̓iaꝫ prīs att̓buētēeos qͥ in vtroqꝫ fulſerūt in mediū duc. Eteī moyſeslegē dedit: ⁊ helias gl̓ie dei zelator fuit. vn̄ ei nō aſſiſterēt: ſi deo ⁊ legi eiꝰ ꝯͣrij eſſent. Et vt ſcirēt ꝙ viteptātē ⁊ mortis hꝫ: ꝑꝑ hͦ ⁊ moyſen qͥ mortuꝰ erat: etheliā qͥ nōdū mortē paſſus fuerat: in mediū introducit. Itē ꝑ hͦ ſignificauit ꝙ doctrine legꝭ chriſti ꝓph̓aꝝ doctrina pedagogꝰ fuit. Significat ēt ꝯiuctionē noui ⁊ veterꝭ teſtī Et qm̄ in reſurrectōne cū ꝓph̓is apl̓i ꝯiūgēt̉: ⁊ vna erit obuiatio regi cōi. Seqͥtur: Et reſ. pe. ait ie. Rabbi: bonū ē nos h̓ eē: ⁊ faciamꝰ hic tria ta. ti. vnū: mo. vnū: ⁊ he. vnū/ BED. Sitm̄ trāſfigurata chriſti hūanitas: duorūqꝫ ſocietasſcōꝝ ad puctū viſu delectat: vt eos ne diſcedāt etiāobſeqͥo petrꝰ ſiſtere velit: qͣꝫta erit felicitas viſiōi deitatꝭ int̓ angl̓oꝝ choros adeē ꝑpetuo. Seqͥt̉: Nō eīſcie. qd̓ dice. Etſi eī petrꝰ ꝓ ſtupore hūane fragilitatis neſciat qͥd dicat: inſiti tn̄ ſibi dat effectꝰ indiciūneſciebat eī qͥd diceret: qꝛ oblitꝰ ē regnū ſāctꝭ a dn̄onō alicubi terraꝝ: ſꝫ in cel̓ eē ꝓmiſſū: nec recordatꝰē ſe ſuoſqꝫ coapl̓os mortali adh̓ carne circūſeptosīmortal̓ vite ſtatū ſubire nō poſſe: cui etiā mēte exceſſerat: qꝛ in domo prīs q̄ in cel̓ ē: domꝰ manufcānec̄aria nō ſit. Sꝫ ⁊ vſqꝫ nūc īꝑitie notat̉ qͥſqͥs legiꝓphetꝭ ⁊ euāgelio t̓a tabernacl̓a facere cupit: cū hͨab inuicē nullatenꝰ valeāt ſeꝑari/ CHRY. Nō ētintellexit petrꝰ ꝙ ad demr̄atōem vere gl̓ie trāſfiguratōem dn̄s ē oꝑatꝰ: neqꝫ ꝙ ꝑꝑ doct̓nā hoīm hͦ faciebat. nā pl̓imi erāt relicturi ml̓titudinē in eremohabitātes. Seqͥt̉: Erāt eī tīo. ext̓. Erat āt h̓ tīor ẜmquē de cōi mēte in ſtatū eleuabāt̉ meliorē: qd̓ .n. inexterioribꝰ videbat̉ moyſes ⁊ helias erat. Ducebat̉āt aīa ad quēdā diuinū affectū qͣſi ex diuina viſiōeab hūano ſenſu abſtracta. ¶THEO. Uel aliter petrꝰ timēs a mōte deſcēdere: qꝛ iā pn̄s erat ꝙ chriſtꝰcrucifigi debebat dixit: Bonū ē nos h̓ eē: ⁊ nō illicdeſcēdere in mediū .ſ. iudeoꝝ. Si āt huc veniēt furētes ꝯͣ te: hmōi moyſen qͥ egyptios debellauit hēmꝰ:⁊ heliā qͥ ignē eduxit de celo ⁊ qͥnqͣgenoſ deſtruxitORIGE. ſuꝑ mat. Marcꝰ āt ex ꝑſona ſua dicit:Nō .n. ſciebat qͥd diceret. Ubi ꝯſiderādū ne forte ꝑexceſſū mētis hec loq̄bat̉: motꝰ quodā ſpū aliēo: neforte .ſ. ille ſpūs qͥ voluit qͣꝫtū ad ſe chriſtū ſcādalizare: vt recederet a paſſiōe oībꝰ hominibus ſalutari.Ipſe operās etiam hic ſe ductorie vult euellere chriſtum ſub colore boni: vt non condeſcēdat hominibus: nec veniat ad eos: nec ſuſcipiat mortē pro eis.