Druckschrift 
Catena aurea super quattuor Evangelistas
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Morcus

vn̄ ſeqͥt̉: Qui ꝯuer. vi. di. ſu. ꝯmi. ē pe. di. Uade retrome ſatha. THE. Dn̄s nāqꝫ volēs on̄dere ꝑꝑ ſalutē hoīm dēbat eiꝰ paſſio fieri: ſoluſ ſathanaschriſtū pati nolebat: vt genꝰ ſaluaret̉ hūanū: petrū ſathanā noīauit: eo ſaꝑet ſunt ſathane: nolēs chriſtū pati: ſꝫ aduerſās eidē. Sathanas enī aduerſariꝰ interp̄tat̉. CHRI. Demoni āt ip̄m tētāti ait: Uade pꝰ me: ſꝫ petro dic̄: Uade retro me. i. ſeq̄re me: volūtario mee paſſiōis ꝯſilio r̄ſiſtas. Seqͥt̉: Qm̄ ſa. ea dei ſūt: ſꝫ hoīuꝫ. THEO. Quehominū ſunt dicit petrū ſaꝑe ẜm affectōnes carnales quodāmodo ſapiebat: volebat enī petrꝰ ſibi chriſtus p̄ſtaret requiē crucifigeret̉. Et ꝯuocata turba diſcipul̓ ſuis: dixit eis: Siꝗs uult me ſeꝗ: deneget ſemetip̄m: tollat crucē ſuaꝫ ſeqͣt̉ me. Qui uoluerit aīam ſuāſaluā facere ꝑdet eaꝫ. Qui āt ꝑdiderit aīaꝫ ſuā ꝑꝑ me euāgeliū: ſaluāfaciet eaꝫ. Quid enī ꝓderit hōi ſi lucret̉ totū mūdū detrim̄tū aīe ſuefaciat? Aut ꝗd ꝯmutatōnis dabit aīa ſua? Qui me ꝯfeſſus fuerit uerba mea ī gnaͣtōne iſta adultera peccatrice: filiꝰ hoīs ꝯfitebitur uenerit ī gl̓ia prīs ſui cumangel̓ ſcīs. Et dicebat ill̓: Amē dico nob̓: qꝛ ſūt ꝗdā de hic ſtātibꝰ qui guſtabūt mortē donec uideāt regnū dei ueniētis ī uirtute.BED. Poſtqͣꝫ diſcipul̓ myſteriū ſue paſſiōis reſurrectōis on̄dit: hortat̉ eos vna turba ad ſequē ſue paſſiōis exēplū. vn̄ ſeqͥt̉: Et. tur. diſc. ſu.dixit eis: Siqͥs vult poſt me ſeqͥ: deneget ſemetip̄m.CHRY. Quaſi diceret ad petrū: Tu qͥdeꝫ īcrepasme paſſionē ſuſtinere volētē: ego āt dico tibiſolū ꝓhibere me pati nociuū ē: ſꝫ neqꝫ ſaluari poteris niſi ip̄e moriarꝭ. Dic̄ āt: Siqͥs vult pꝰ me ſeq. q. d.ad bona voco qͥs velle dꝫ ad mala grauia vtcogarꝭ. Qui īfert violētiā freq̄nt̓ īpedit: v̓o auditorē ī libertatē dimittit: magꝭ attrahit ip̄m. Aliqͥsāt abnegat ſeip̄ꝫ: nullā ſui corꝑis curā hꝫ: vt ſiueflagellet̉: ſiue aliqͥd ſil̓e patiat̉: ſuſtineat patienter.THE. ſic̄ abnegat alteꝝ frēm aūt prēm: qͣꝫuis vulnerēt̉ moriāt̉ ꝯpatit̉ nec imitatur: ſic⁊nos dēmꝰ ſꝑnere corpꝰ nr̄m: vt ſi vulnerari ꝯtīgat:aliqͥd ſil̓e pati: curemꝰ. CHRX. āt aitcat ſibijp̄i: ſꝫ qd̓ āpliꝰ ē abnegꝫ ſemetip̄m: qͣſi nihilcōe ad ſe hēat ſꝫ ꝑicul̓ expōat: circa ea ſic diſpōat̉ac ſi aliꝰ pateret̉: ē ſibijp̄i ꝑcere: qꝛ prēs tūc liberis ſuis igͦſcūt: tradētes eos doctoribꝰ ill̓ iubeat ꝑci. Uſqꝫ aūt oporteat ſeip̄m abnegare on̄dit ſubdit: Et tol. cru. ſu. q. d. vſqꝫ ad mortē exprobrabiliſſimā. THE. tūc crux exprobrabil̓ videat̉:qꝛ in ea malefici āgebāt̉. HIE. Uel alit̓: Sicut gu

bernator ꝑitꝰ tēpeſtatē ī trāqͥllitate p̄cauēs: nautatſuos vult ꝑatos: ita dn̄s dic̄: Siqͥs vult me ſeqͥ.dene. ſemet .i. alt̓ ex alt̓o fiat. BED Tūc eīꝫ noſipſos abnegamꝰ vitamꝰ qd̓ v̓etuſtatē fuimꝰ: ad nitimur qd̓ nouitatē vocamur. Crux āt tollit̓. aut abſtinētiā afficit̉ corpꝰ: aut ꝯpaſſionēximi affligit̉ animꝰ. ¶THE. Quia v̓o pꝰ crucē v̓tutealiā nos hr̄e oꝫ: adiecit: Et ſeqͣt. CHRY̓. Hoc aidic̄: qꝛ ꝯtīgit aliquē patiētē ſeqͥ chriſtū: .ſ. aliqͥ patit̉ ꝑꝑ chriſtū. Seqͥt̉ chriſtū pꝰ ābulat. morti eiꝰ ſe ꝯformat: pͥncipes ēt ptātes ꝯtēnenſub qͥbꝰ an̄ chriſti aduētū peccabat. Seqͥt̉: Qui vo.ani. ſu. ſal̓. fa... Qui āt. ani. ſu. ꝓp. me: ꝑꝑ euā.ſal. fa.. q. d. Hec vobis mādo qͣſi vobis ꝑcēs: c filio ſuo ꝑcit: ꝑdit. v̓o ꝑcit: ſaluat. Oꝫ nos ad mortē ꝯtinue p̄ꝑatos. Si ī maͣlibꝰ p̄lijs patus ē ad mortē melior ē alijs: nullo pꝰ mortē r̄ſuſcitare valēte: ml̓to magꝭ ī ſpiritalibꝰ p̄lijs ſpesta reſurrectōis exiſtit: pōit aīaꝫ ſuā ī mortē: ſal fac̄. FREMI. Aīa āt loco ītelligēda ē vitapn̄s: āt ip̄a ſubſtātia aīe. CHRI. Quia dixerat: Qui vo. ani. ſu. ſal. fa... ne qͣs ꝑditōem hāc etſalutē illā eſtīet eqͣlē: ſubiūgit: Quid enī. ho. ſi luto.. det̓. fa. aīe ſue? Aut quā da. ꝯmū. aīaſua? q. d. ne dicaſ qm̄ aīam ſuā ſaluauit: crucꝭ effugit ꝑicula. Qn̄ aīa ſua .i. vita iſta lucrat̉ aliquiaorbē t̓re: qͥd āpliꝰ erit ei aīa ꝑeūte? Nūqͥd aliā habetaīam aīa dare? Preciū .n. domo pōt aliqͥsmutare: aīaꝫ v̓o ꝑdēs: aliā aīaꝫ dare pōt. Cauteāt dic̄. Aut quā ꝯmu. da. ho? Deꝰ .n. ꝑꝑ nrāꝫ ſalutēdedit ꝯmutatōem p̄cioſū ſāguinē ieſu chriſti. BEDA: Uel dic̄: qꝛ ꝑſecutōis tꝑe ponēda ē aīa: pacis at tꝑe frāgēda ſūt deſideria t̓rena: qd̓ ſignificat dic̄: Quid .n. ꝓderit hōi ⁊cͣ. Pleꝝqꝫ āt verecūdievſu p̄pedimur: vt rectitudinē quā ẜuamꝰ ī mēte:expͥmere valeamꝰ ī voce. Et ſubdit̉: Qui mefu.. me. in gene. iſta adul. pec. fi. ꝯfi.: cve. in glo. pa. ſu. ang. iu. THEO.. .n. ē ſufficens fides ſolū in mente ꝯſiſtit: ſꝫ oris ꝯfeſſiōemdn̄s reqͥrit: ſanctificata .n. fidē aīa: dꝫ corpꝰ cofeſſionē ſanctificari. TCHRIV. Qui āt didic̄ ſubiciet ſe deſiderio ad ſine ꝯfuſiōe ip̄ꝫ cōfiteatDr̄ āt adultera gnaͣº deū veꝝ aīe ſpōſū dereliqt: ē ſecuta chriſti doctrinā: ſꝫ demōibꝰ ꝓſtrata: ſemina īpietatꝭ ſuſcepit: ꝑꝑ qd̓ peccatrix dr̄. Quiint̓ hos chriſti dn̄atōem negauerit v̓ba dei ī euagelio reuelata: dignā īpietatꝭ penā ſuſcipiet: audiesī ſecūdo aduētu: noui vos THE. Qui cofuſus fuerit crucifixū ſuū deū: ip̄e ꝯfūdet illu r vbi reputat̉ chriſtꝰ pauꝑ miẜ: ſꝫ ī gl̓ia cuꝫ mititudine angl̓oꝝ. GRE. Sūt aūt nōnulli chri ꝯfitēt̉: qꝛ cūctos chriſtianos eſſe ꝯſpiciūt.ad ꝓbatōem fidei vox ſuffic̄ quā defēdit a verecūdia ꝓfeſſio gnaͣlitatꝭ. Pacis tꝑe ē aliud vbi on̄davobis. veremur ſepe a ꝓxīs deſpici: dedignamur uarias v̓bi tolerare. Si ꝯtigerit iurgiū fortaſſemo: erubeſcimꝰ pͥores ſatiſfacere. Cor qͥppe carnati hꝰ vite gl̓iaꝫ q̄rit: hūilitatē reſpuit/ Tt̓. quv̓o de ſua gl̓ia dixerat: volēs on̄dere ianiamittebat: ſubdit̉: Et dic. il. Amē di. vo. qꝛ ſūt q̄dā dehic ſtantibus: qui non guſta. mor. do. vid. re. dei ſoniē. in v̓tute. Ac ſi diceret: quidā .i. petrus et iacob̓