Morcus
vn̄ ſeqͥt̉: Qui ꝯuer. vi. di. ſu. ꝯmi. ē pe. di. Uade retrome ſatha. THE. Dn̄s nāqꝫ volēs on̄dere ꝙ ꝑꝑ ſalutē hoīm dēbat eiꝰ paſſio fieri: ⁊ ꝙ ſoluſ ſathanaschriſtū pati nolebat: vt genꝰ nō ſaluaret̉ hūanū: petrū ſathanā noīauit: eo ꝙ ſaꝑet q̄ ſunt ſathane: nolēs chriſtū pati: ſꝫ aduerſās eidē. Sathanas enī aduerſariꝰ interp̄tat̉. CHRI. Demoni āt ip̄m tētātinō ait: Uade pꝰ me: ſꝫ petro dic̄: Uade retro me. i. ſeq̄re me: ⁊ volūtario mee paſſiōis ꝯſilio n̄ r̄ſiſtas. Seqͥt̉: Qm̄ nō ſa. ea q̄ dei ſūt: ſꝫ q̄ hoīuꝫ. THEO. Quehominū ſunt dicit petrū ſaꝑe ẜm ꝙ affectōnes carnales quodāmodo ſapiebat: volebat enī petrꝰ ꝙ ſibi chriſtus p̄ſtaret requiē ⁊ nō crucifigeret̉.¶ Et ꝯuocata turba cū diſcipul̓ ſuis: dixit eis: Siꝗs uult me ſeꝗ: deneget ſemetip̄m: ⁊ tollat crucē ſuaꝫ⁊ ſeqͣt̉ me. Qui eī uoluerit aīam ſuāſaluā facere ꝑdet eaꝫ. Qui āt ꝑdiderit aīaꝫ ſuā ꝑꝑ me ⁊ euāgeliū: ſaluāfaciet eaꝫ. Quid enī ꝓderit hōi ſi lucret̉ totū mūdū ⁊ detrim̄tū aīe ſuefaciat? Aut ꝗd hō ꝯmutatōnis dabit ꝓ aīa ſua? Qui eī me ꝯfeſſus fuerit ⁊ uerba mea ī gnaͣtōne iſta adultera ⁊ peccatrice: ⁊ filiꝰ hoīs ꝯfitebitur eū cū uenerit ī gl̓ia prīs ſui cumangel̓ ſcīs. Et dicebat ill̓: Amē dico nob̓: qꝛ ſūt ꝗdā de hic ſtātibꝰ quinō guſtabūt mortē donec uideāt regnū dei ueniētis ī uirtute.BED. Poſtqͣꝫ diſcipul̓ myſteriū ſue paſſiōis ⁊ reſurrectōis on̄dit: hortat̉ eos vna cū turba ad ſequēdū ſue paſſiōis exēplū. vn̄ ſeqͥt̉: Et cō. tur. cū diſc. ſu.dixit eis: Siqͥs vult poſt me ſeqͥ: deneget ſemetip̄m.CHRY. Quaſi diceret ad petrū: Tu qͥdeꝫ īcrepasme paſſionē ſuſtinere volētē: ego āt dico tibi ꝙ nōſolū ꝓhibere me pati nociuū ē: ſꝫ neqꝫ ſaluari poteris niſi ip̄e moriarꝭ. Dic̄ āt: Siqͥs vult pꝰ me ſeq. q. d.ad bona voco q̄ qͥs velle dꝫ n̄ ad mala ⁊ grauia vtcogarꝭ. Qui eī īfert violētiā freq̄nt̓ īpedit: qͥ v̓o auditorē ī libertatē dimittit: magꝭ attrahit ip̄m. Aliqͥsāt abnegat ſeip̄ꝫ: cū nullā ſui corꝑis curā hꝫ: vt ſiueflagellet̉: ſiue aliqͥd ſil̓e patiat̉: ſuſtineat patienter.THE. Nā ſic̄ qͥ abnegat alteꝝ frēm aūt prēm: qͣꝫuis vulnerēt̉ ⁊ moriāt̉ nō ꝯpatit̉ nec imitatur: ſic⁊nos dēmꝰ ſꝑnere corpꝰ nr̄m: vt ſi vulnerari ꝯtīgat: l̓aliqͥd ſil̓e pati: nō curemꝰ. CHRX. Nō āt ait ꝙ ꝑcat ſibijp̄i: ſꝫ qd̓ āpliꝰ ē ꝙ abnegꝫ ſemetip̄m: qͣſi nihilcōe ad ſe hēat ſꝫ ꝑicul̓ expōat: ⁊ circa ea ſic diſpōat̉ac ſi aliꝰ pateret̉: ⁊ hͦ ē ſibijp̄i ꝑcere: qꝛ prēs tūc liberis ſuis igͦſcūt: cū tradētes eos doctoribꝰ ill̓ iubeatnō ꝑci. Uſqꝫ qº aūt oporteat ſeip̄m abnegare on̄ditcū ſubdit: Et tol. cru. ſu. q. d. vſqꝫ ad mortē exprobrabiliſſimā. THE. Nā tūc crux exprobrabil̓ videat̉:qꝛ in ea malefici āgebāt̉. HIE. Uel alit̓: Sicut gu
bernator ꝑitꝰ tēpeſtatē ī trāqͥllitate p̄cauēs: nautatſuos vult eē ꝑatos: ita ⁊ dn̄s dic̄: Siqͥs vult me ſeqͥ.dene. ſemet .i. alt̓ ex alt̓o fiat. BED Tūc eīꝫ noſipſos abnegamꝰ cū vitamꝰ qd̓ ꝑ v̓etuſtatē fuimꝰ: ⁊ adhͦ nitimur qd̓ ꝑ nouitatē vocamur. Crux āt tollit̓.cū aut ꝑ abſtinētiā afficit̉ corpꝰ: aut ꝑ ꝯpaſſionē ⁊ximi affligit̉ animꝰ. ¶THE. Quia v̓o pꝰ crucē v̓tutealiā nos hr̄e oꝫ: adiecit: Et ſeqͣt. CHRY̓. Hoc aidic̄: qꝛ ꝯtīgit aliquē patiētē nō ſeqͥ chriſtū: cū .ſ. aliqͥnō patit̉ ꝑꝑ chriſtū. Seqͥt̉ eī chriſtū qͥ pꝰ eū ābulat.qͥ morti eiꝰ ſe ꝯformat: pͥncipes ēt ⁊ ptātes ꝯtēnenſub qͥbꝰ an̄ chriſti aduētū peccabat. Seqͥt̉: Qui vo.ani. ſu. ſal̓. fa. ꝑ. eā. Qui āt ꝑ. ani. ſu. ꝓp. me: ⁊ ꝑꝑ euā.ſal. fa. eā. q. d. Hec vobis mādo qͣſi vobis ꝑcēs: cqͥ filio ſuo ꝑcit: ꝑdit eū. qͥ v̓o n̄ ꝑcit: ſaluat. Oꝫ gͦ noseē ad mortē ꝯtinue p̄ꝑatos. Si eī ī maͣlibꝰ p̄lijs qͥ patus ē ad mortē melior ē alijs: nullo pꝰ mortē eū r̄ſuſcitare valēte: ml̓to magꝭ ī ſpiritalibꝰ p̄lijs cū ſpes tāta reſurrectōis exiſtit: ꝙ qͥ pōit aīaꝫ ſuā ī mortē: ſaluā fac̄ eā. FREMI. Aīa āt hͦ loco ītelligēda ē vitapn̄s: nō āt ip̄a ſubſtātia aīe. CHRI. Quia gͦ dixerat: Qui vo. ani. ſu. ſal. fa. ꝑ. eā. ne qͣs ꝑditōem hāc etſalutē illā eſtīet eqͣlē: ſubiūgit: Quid enī ꝓ. ho. ſi luto. mū. ⁊ det̓. fa. aīe ſue? Aut quā da. hō ꝯmū. ꝓ aīaſua? q. d. ne dicaſ qm̄ aīam ſuā ſaluauit: qͥ crucꝭ effugit ꝑicula. Qn̄ eī cū aīa ſua .i. vita iſta lucrat̉ aliquiaorbē t̓re: qͥd āpliꝰ erit ei aīa ꝑeūte? Nūqͥd aliā habetaīam ꝓ aīa dare? Preciū .n. ꝓ domo pōt aliqͥs cōmutare: aīaꝫ v̓o ꝑdēs: aliā aīaꝫ dare nō pōt. Cauteāt dic̄. Aut quā ꝯmu. da. ho? Deꝰ .n. ꝑꝑ nrāꝫ ſalutēdedit ꝯmutatōem p̄cioſū ſāguinē ieſu chriſti. BEDA: Uel hͦ dic̄: qꝛ ꝑſecutōis tꝑe ponēda ē aīa: pacis at tꝑe frāgēda ſūt deſideria t̓rena: qd̓ ſignificatcū dic̄: Quid .n. ꝓderit hōi ⁊cͣ. Pleꝝqꝫ āt verecūdievſu p̄pedimur: vt rectitudinē quā ẜuamꝰ ī mēte: nōexpͥmere valeamꝰ ī voce. Et iō ſubdit̉: Qui eī me cōfu. ⁊ v̓. me. in gene. iſta adul. ⁊ pec. ⁊ fi. hō ꝯfi. eū: cve. in glo. pa. ſu. cū ang. iu. THEO. Nō. .n. ē ſufficens fides q̄ ſolū in mente ꝯſiſtit: ſꝫ ⁊ oris ꝯfeſſiōemdn̄s reqͥrit: ſanctificata .n. ꝑ fidē aīa: dꝫ ⁊ corpꝰ ꝑ cofeſſionē ſanctificari. TCHRIV. Qui āt hͦ didic̄ ſubiciet ſe cū deſiderio ad hͦ ꝙ ſine ꝯfuſiōe ip̄ꝫ cōfiteatDr̄ āt adultera gnaͣº q̄ deū veꝝ aīe ſpōſū dereliqt: ⁊nō ē ſecuta chriſti doctrinā: ſꝫ demōibꝰ ꝓſtrata: ſemina īpietatꝭ ſuſcepit: ꝑꝑ qd̓ ⁊ peccatrix dr̄. Qui gͦint̓ hos chriſti dn̄atōem negauerit ⁊ v̓ba dei ī euagelio reuelata: dignā īpietatꝭ penā ſuſcipiet: audiesī ſecūdo aduētu: Nō noui vos THE. Qui gͦ cofuſus fuerit crucifixū eē ſuū deū: ⁊ ip̄e ꝯfūdet illu rh̓ vbi reputat̉ chriſtꝰ pauꝑ ⁊ miẜ: ſꝫ ī gl̓ia ⁊ cuꝫ mititudine angl̓oꝝ. GRE. Sūt aūt nōnulli qͥ chriiō ꝯfitēt̉: qꝛ cūctos chriſtianos eſſe ꝯſpiciūt. Rō gͥad ꝓbatōem fidei vox ſuffic̄ quā defēdit a verecūdia ꝓfeſſio gnaͣlitatꝭ. Pacis gͦ tꝑe ē aliud vbi on̄davobis. veremur ſepe a ꝓxīs deſpici: dedignamur uarias v̓bi tolerare. Si ꝯtigerit iurgiū fortaſſe cū ꝓmo: erubeſcimꝰ pͥores ſatiſfacere. Cor qͥppe carnatidū hꝰ vite gl̓iaꝫ q̄rit: hūilitatē reſpuit/ Tt̓. quv̓o de ſua gl̓ia dixerat: volēs on̄dere ꝙ nō ianiamittebat: ſubdit̉: Et dic. il. Amē di. vo. qꝛ ſūt q̄dā dehic ſtantibus: qui non guſta. mor. do. vid. re. dei ſoniē. in v̓tute. Ac ſi diceret: quidā .i. petrus et iacob̓