Ca. VIII.

criāt māibꝰ interrogat eū ſi videret: qꝛ ꝑ oꝑa dn̄i vr̄maieſtas et ¶BED. Uel expuēs in ocl̓os ceci īponit manꝰ ſuas vt videat: qꝛ cecitatē hūani generꝭ etpinuiſibilia dona: ⁊ ꝑ ſac̓mēta aſſūpte hūanitatisexterſit. Sputū eī qd̓ de capite hoīs ꝓcedit: gratiaꝫſpūſſancti deſignat. Sed quē vno v̓bo totū ſiml̓ curare poterat: paulatī curat: vt magnitudinē hūanececitatꝭ on̄dat: q̄ vix ⁊ qͣſi ꝑ gradꝰ ad lucē redeat. Etgrām ſuā nobis īdicat: ꝑ quā ſingl̓a ꝑfectōis incremēta adiuuat. Quiſqͥs aūt ita lōgi tꝑis obſcuritatedep̄ſſus ē: vt int̓ bonū ⁊ malū diſcernere neſciat: qͣiābulantes hoīes inſtar arborū cęruit: qꝛ fcā ml̓titudine abſqꝫ luce dilectōis vidēt̉. HIE. Uel vidꝫ hones velut arbores: qꝛ oēs hoīes exiſtimat ſe ſuꝑiores. Iteꝝ āt manꝰ poſuit ſuꝑ ocl̓os eiꝰ vt viderꝫ clare oīa .i. ꝑ oꝑa viſibilia īuiſibilia ītelligeret: ⁊ q̄ ocl̓snō vidit: ⁊ claꝝ aīe ſue ſtatū pꝰ rubiginē pctī mūdicordis oculo cōtēplet̉. Miſit eū in domū ſuā .i. incor ſuū: vt videret in ſe qd̓ an̄ nō vidit. Nō eī putathō deſperās de ſalute oīno poſſe qd̓ illuiatꝰ facilepōt ꝑficere THE. Uel poſtqͣꝫ ſanauit mittit ī domū: nā domꝰ vniuſcuiuſqꝫ nr̄m celū ē: ⁊ māſiōes q̄ſunt ī eōHIERO. Dicit autē ei: Et ſi in vicū introi. nemini dixeris .i. vicinis cecitatē tuam ſemperenarra: non virtutem.¶ Et ingreſſus eſt ieſus ⁊ diſcipulieius caſtella ceſaree philippi: ⁊ ī uiainterrogabat diſcipulos ſuos dicēseis: Quem me dicūt eſſe homīes?Qui reſponderūt illi dicenteſ: Aliiohanne baptiſtam: alij heliam: alijuero quaſi unum de ꝓphetis. Tūcdicit illis: Uos uero quem me eſſedicitis? Reſpondens petrus ait ei:Tu es chriſtus. Et comminatꝰ eſteis: ne cui dicerent de illo. Et cepitdocere eos: quoniam oportet filiūhominis pati multa: ⁊ reprobari aſenioribꝰ ⁊ a ſummis ſacerdotibꝰ etſcribis occidi: ⁊ poſt tres dieſ reſurgere: ⁊ palam uerbuꝫ loquebatur.Et apprehendēs eum petruſ: cepitincrepare enm: Domine ꝓpiciꝰ eſtotibi: nam hoc non erit. Qui conuerſus ⁊ uidens diſcipulos ſuos cōminatus eſt petro dicenſ: Uade retrome ſathana: qm̄ non ſapis que deiſunt: ſed que ſunt hominuꝫ.IHEO Poſtqͣꝫ eduxit lōge a iudeis diſcipulosſuoa: tuc de ſeip̄o interrogat: vt nō timētes iudeosfeſpodeāt veritatē. vnde dr̄: Et ingreſſus eſt ieſus ⁊

diſci. eius in caſtel. ceſa. phī. HIERO. Philippꝰiſte fuit frater herodis de quo ſupra diximꝰ: qui inhonorē tyberij ceſaris ceſareā philippi: q̄ nūc paneas dicit̉ appellauit. Sequit̉: Et in via int̓. diſci. di.Quē me dicūt eē hoīes. CHRV. Sciēs qͥdē interrogat: qꝛ decebat vt diſcipuli qn̄qꝫ eū melius laudarēt qͣꝫ turbe/ BEDA: Unde pͥmū hoīm ſnīam int̓rogat: diſcipuloꝝ fidē exploraturꝰ: ne illoꝝ cōfeſſiovulgi videret̉ opīone firmata. Sequit̉: Cui reſ. illidicē. Alij io. ba. alij heliā: alij v̓o qͣſi vnū de ꝓphetisTHEO. Multi nāqꝫ putabāt ꝙ iohānes a mortuis reſurrexiſſet: ſicut ⁊ herodes credebat: ⁊ poſtreſurrectōnem ſuā miracula ꝑpetraſſet. Poſtqͣꝫ v̓oab eis ſciſcitatꝰ ē alioꝝ ſuſpitōem: ip̄os introgat qͥdde hͦ in eoꝝ mēte cōfiſtat. vn̄ ſeqͥt̉: Tunc dicit illis:Uos v̓o quē me eē dicitꝭ: CHRV. Ex ip̄o aūt int̓rogatōis modo: in maiore eos reducit ſenſū ad maius aliquid eſtimādū de eo: ne cū turbis cōueniāt.Quid v̓o vertex diſcipulorū os apl̓oruꝫ int̓rogatisoībꝰ reſpōderit: manifeſtat̉ cū ſubdit̉: Reſpōdit petrus ait ei: Tu es chriſtꝰ THEO. Confitet̉ quidēillū eſſe chriſtū a ꝓphetis denūciatū. Sed quid adcōfeſſiōem petri reſpōderit dominꝰ qualiter ipſumbeatificauit: Marcꝰ euāgeliſta ꝑtrāſit: ne huiuſmodi narrādo: petro ſuo magiſtro gratiā p̄ſtare videretur Mattheꝰ aūt hoc plane ꝑtractat/ ORIG.ſuꝑ matth. Uel quia marcꝰ ⁊ lucas ſcripſerūt petꝝreſpōdentē: Tu es chriſtꝰ: nō adijciētes qd̓ poſituꝫeſt in mattheo: Filiꝰ dei viui. ꝓpterea nō ſcripſerūtad cōfeſſiōem relatā beatitudinē. Et cōmi. eſt illisne cui dicerēt de illo. EHEO. Uolebat enī interim ſuā gloriā occultare: ne multi ſcandalizarēt̉ deeo: ⁊ penā mererent̉ maiorē. YCHRI. Uel vt ſcandalo crucis cōpleto purā infigat fidē in mēte eorūpoſt enī paſſiōe ꝑfecta: circa aſcenſiiōem dixit eis:Eūtes docete oēs gētes. THEO. Poſtqͣꝫ aūt dominꝰ cōfeſſiōem diſcipulorū acceptauit dicētiū verum deū: tūc ip̄is reuelat crucis myſteriū. Unde ſequit̉: Et cepit docere eos: qm̄ oꝫ filiū homīs multapati: ⁊ repro. a ſeni. ⁊ a ſum. ſacer. ⁊ ſcri. ⁊ occi. ⁊ pꝰtres dies reſur. Et palaꝫ verbū loquebat̉ .ſ. de futura paſſiōe. Non autē intelligebāt diſcipuli ordineꝫveritatis: neqꝫ reſurrectiōem cōprehēdere poterāt.ſed putabant eſſe melius ꝙ non pateret̉/ CHRY.Predixerat tamē hoc eis dominꝰ hac occaſione: vtoſtenderet ꝙ oporteret poſt crucē ⁊ reſurrectiōemchriſtū a teſtibus predicari. Rurſus petrus exiſtensferuidus ſolus de his ſumit audaciā diſputandi.Unde ſequitur: Et apprehēdens eum petrus: cepitincrepare eum: Domine propitius eſt mihi: nā hocnon eritꝭ. Hoc autem amantis affectu ⁊ optantisdixit: quaſi diceret: Hoc non poteſt fieri: nec recipiunt aures mee vt dei filius occidēdꝰ ſit. CHRISOST. Quid eſt autem hoc: ꝙ petrus qui reuelatione patris potitus erat ſic velociter, cecidit ⁊ inſtabilis eſt effectus? Sed dicimus non eſſe mirumſi hoc ignorauit qui de paſſione reuelatiōem nonaccepit. Quod enim chriſtus filius dei viui eſſet: reuelatōne didicerat: myſteriū vero crucis ⁊ reſurrectōnis nondū ei fuerat reuelatū. Ipſe vero oſtendēs ꝙ oportereꝫ ad paſſionē vēire: petrū īcrepauit.