Marcus

BEDA: Sicut āt turbā ſupra credētē refecturꝰgr̄as agebat: ita nūc ob ſtultā phariſeoꝝ petitioneꝫgemit: qꝛ hūane nature circūferēs affectus: ſicut dehominū ſalute letat̉: ita ſuꝑ eoꝝ dolet erroribꝰ. vn̄ſeqͥt̉: Et īge. ſpū ait: Quid generatio iſta ſig. querit:Amē dico vo. ſi dabi. gene. iſti ſignū .i. nō dabit̉: iuxta illd̓ ī pſalmo: Semel iuraui ī ſctō meo: ſi dauidmētiar .i. nō mētiar dauid. 7AVG. de cō. euā. Nōaūt moueat ꝙ marcꝰ nō dicit̉ rn̄ſum eē q̄rētibꝰ ſignū de celo idē qd̓ mattheꝰ de iona: ſꝫ ait dn̄m rn̄diſſe: Signū n̄ dabit̉ ei. ītelligēdū ē eī qͣle petebāt:hͦ ē de celo. Pretermiſit aūt dicere de iona qd̓ mattheꝰ cōmemorauit. THEO. Iō āt eos dn̄s nō exaudit: qꝛ alid̓ ē tp̄s ſignoꝝ celeſtiū .ſ. tp̄s aduētꝰ ſecūdi cū v̓tutes celoꝝ cōmouebūt̉: ⁊ luna nō dabit̉ lumē ſuū. Tēpore aūt pͥmi aduētꝰ nō fiūt talia: ſꝫ oīamāſuetudīe plena­ BEDA:. Ntō ēt dādū erat celeſte ſignū generatiōi tētatiuꝫ dn̄m. Ceteꝝ generationi q̄rētiū dn̄m ſignū de celo on̄dit: qn̄ cernētibꝰ apoſtol̓ aſcēdit ī celij. Seqͥt̉: Et dimit. eoſ. aſc. ite. na.⁊ abijt trās fretū THEO. Dimittit qͥdē dn̄s phariſeos qͣſi īcorrectos. nam vbi ſpes ē correctiōis: ibimorādū ē. vbi v̓o malū īcorrigibile ē: īde recedēdū.Se. Et ob. ſūt pa. ſu. ⁊ niſi vnū pa. n̄ ha. ſecū ī nauiDA: Querit aūt aliqͥs: Quō panes n̄ hēbātqͥ ſtatī īpletis ſeptē ſportis aſcēderūt ī nauiculam:Sꝫ ſcriptura teſtat̉ ꝙ obliti ſūt eos ſecū tollere: qd̓īdiciū ē qͣꝫ modicā carnis curā haberēt ī reliqͥs: qͥbꝰ ip̄a reficiēdi corꝑis neceſſitas ītētōe dn̄ici comitatꝰ mēte exceſſerat. THEO. Diſpēſatīe ēt panesſumere diſcipl̓i ſūt obliti: vt rep̄hēſi a xp̄o fierēt meliores: ⁊ ad v̓tutꝭ xp̄i noticiā ꝑuēirēt. Sedͥt̉ .n. Et p̄.eis di. Ui. ⁊ ca. a fer. pha. ⁊ fer. heroCHRY. Matheꝰ dicit a ferm̄to phariſeoꝝ ⁊ ſaduceoꝝ: Lucaſ v̓ophariſeoꝝ ſolū. tres gͦ phariſeos nōiant qͣſi pͥncipales. Mattheꝰ v̓o ⁊ marcꝰ ſibi ſecūdarios diuiſerūt.Cōgrue āt marcꝰ poſuit: herodis: qͣi r̄lictꝭ a matheoherodiāiſ ī ſupplem̄tū narratōis ip̄iꝰ Hoc āt dicēſ:paulatī īduc̄ diſcipl̓os ad ſēſū ⁊ fidē/ THEO. Ferm̄tū phariſeoꝝ ⁊ herodianoꝝ vocat doctrina eoꝝ qͣſi dānoſā ⁊ corruptiuā ⁊ malitia veteri plenā. herodiāi .n. doctores erāt qͥ herodē xp̄ꝫ eē dicebāt. BEDA Ul̓ ferm̄tū phariſeoꝝ ē d̓creta legꝭ diuīe traditiōibꝰ hoīm pꝰ poner̄: legē v̓biſ p̄dicar̄: ⁊ factꝭ īpugnar̄: dn̄ꝫ tētar̄: doctrīe eꝰ aūt oꝑbꝰ n̄ creder̄. Ferm̄tū āt herodis ē adulteriū: hōicidiū: temeritas iurādi: ſimulatio r̄ligiōis: ⁊ odiū ī xp̄m ⁊ p̄curſorē eꝰ.TTHEO. Ip̄i āt diſcipl̓i d̓ ferm̄to panū dixiſſe dominū putauerūt. vn̄ ſeqͥt̉: Et cog. ad al. di. qꝛ pa. nōha. Hoc āt dicebāt: qͣſi n̄ ītelligētes xp̄i v̓tutē: ꝙ pot̓at pāes facer̄ ex n̄ ente. vn̄ dn̄s eos rep̄hēdit: Seqͥtur .n. Quo cog. ieſꝰ ait il. Quid cogi. qꝛ pa. n̄ hētꝭ.BEDA: Per occaſionē āt p̄cepti qd̓ ſaluator iuſſerat dicēs: Cauete a fermēto phari. ⁊ fer. hero. doceteos qͥd ſignificēt qͥnqꝫ pāes ⁊ ſeptē: de qͥbꝰ ſubdit:Nec recorda. qn̄ qͥnqꝫ pāes fregi? Si .n. ferm̄tū p̄dictū traditōes ꝑuerſas ſignificaret: qͣre cibi qͥbus nutritꝰ ē populſis dei: non verā doctrinā ſignificet:¶ Et ueniūt hethſaida: ⁊ adducūtei cecum: ⁊ rogabant eum ut illum

tangeret. Et apprehenſa manucci eduxit eum extra uicum: ⁊ erens in oculos eius impoſitis mabus ſuis: interrogauit eum ſi aliouideret. Et aſpicienſ ait: Uideo īmines uelut arbores ambulantesDeinde iteruꝫ impoſuit manus ſuper oculos eius ⁊ cepit uidere: ⁊ reſtitutus eſt: ita ut clare uideret onnia. Et miſit illum in domuꝫ ſuadicens: Uade in domuꝫ tuam: ⁊ ſiin uicuꝫ introieris: nemini dixerisGLQ. Pꝰ refectōeꝫ turbaꝝ euāgeliſta d̓ illūinon ceci ſubiūgit dicēs: Et vēiūt bethſaida ⁊ adduei cecū ⁊ roga. eū vt illū tāgerēt/ BEDA: ſciētestactꝰ dn̄i ſic̄ leproſū mūdar: ita cecū illuinar̄Seqͥt̉: Et app̄. ma. ce. edu. eū exͣ vicū. THInāqꝫ bethſaida ml̓ta īfidelitate fuiſſe īfecta. vn̄.exprobrat ei: veh tibi bethſaida qꝛ ſi ī tyro ⁊ fido⁊cͣ. In hac gͦ adductū cecū exͣ vicū educit. nō .n. eꝫv̓a adducētiū fides. Seqͥt̉: Et expu. ī ocu. eꝰ īpoſuis īterro. eū ſi ali. vide CHRY. Spuit qͥdē ⁊ n̄nus īponit ceco: volēs on̄der̄ ꝙ v̓bū diuinū oꝑni adductū mirabilit̓ ꝑficit. Manꝰ .n. oꝑatiōis eon̄ſiua: ſputū v̓o ẜmōis ex ore ꝓlati. Interrogat.ſi aliqͥd videret: qd̓ ī alijs ſāctis n̄ fecit: ſignificaſimꝑfectā adducētiū fidē: ac ip̄iꝰ ceci ocl̓os eꝰ n̄ eſſeoīno aꝑtos. vn̄ ſeqͥt̉: Et aſpi. ait: Uideo ho. ve. aram. Quia .n. ī īfidelitate adhuc detinebat̉: obſcureſe vider̄ hoīes declarabat. BEDA Formā qͥdemcorpoꝝ int̓ vmbras aſpiciēs: ſꝫ nulla mēꝝ liniamēta viſu adhuc caligāte diſcernere valēs: qͣles cdēſe arbores a lōge ſpectātibꝰ: l̓ ī luce nocturnalēt apparer̄: ita vt non facile: arbor an hō ſit poſſitdinoſci. ¶THEO. Iō aūt n̄ ſtatī eū ꝑfecte facit vider̄: ſꝫ ī ꝑte qꝛ nō ꝑfectā fidē hēbat. Nā ẜm fidē datur medela. CHRV. Deducit aūt eū ab initio ſerſus redditi ī fidei app̄hēſionē: ⁊ ſic fecit eū ꝑfectedere. vn̄ ſeqͥt̉: Deīde iteꝝ īpo. ma. ſuꝑ ocu. eꝰ ⁊ cepividere. et poſtea ſubiūgit: Et reſti. ē ita vt vi cla oīaſenſu .ſ. ⁊ ītellectu ꝑfecte curatꝰ. Sequit̉: Miſit eūī do. ſu. di. Uade ī domū tu. ⁊ ſi ī vicū ītro. ne dix.THEO. Hoc qͥdē p̄cepit ei qꝛ īfideles erāt vt dictūē: ne forte ab eis ī aīa lederet̉: ⁊ ip̄i nō credētes guuiꝰ crime̓ īcurrāt ¶BEDA: Ul̓ exēplū ſuis tribuline d̓ his q̄ faciūt mirādis: fauorē vulgi reqͥrāt. xpſtice aūt bethſaida domꝰ vallis īterp̄tat̉ .i. mūdꝰ cē vallis lachrymaꝝ. Adducūt aūt ad on̄m cecuꝫ i. qͥnō videt quid fuit: qͥd ē: ⁊ qͥd erit. Rogāt illū ẜt eutāgeret. Quis enī eſt qui tangit̉: niſi qui cōpunsBED. Tāgit eī nos dn̄s cū mētē afflatu ſuūpuilluſtrat: atqꝫ ad agnitōem nos ꝓpͥe īfirmitatꝭ ſtūdiūqꝫ bone actōis accēdit. App̄hēdit manu cecuvieū ad executōem bone oꝑatōnis ꝯfortarēt/Et duc̄ eū exͣ vicū .i. ciuitatē maloꝝ. Expuit at ī ocūlos eiꝰ vt videat volūtatē dn̄i ꝑ flatū ſpūfſcī. Impe