Mheſcilo

deū dep̄caturꝰ īgemuit: ſꝫ mox vno ẜmōe qͣſi potēsdiuīa maieſtate curauit. Seqͥt̉. Et p̄cepit eis ne cuidicerēt̉ HIERO. Per qd̓ nō ī vtutibꝰ gloriādūeē docuit: ſꝫ ī cruce ⁊ hūiliatiōe ¶ CHRV. Precepit etiā miraculū occultare: ne ate tꝑs accederet iudeos ad homīcidiū ꝑ iuidiā ꝑpetrādūHIERO.Ciuitaſ āt in mōte poſita vndiqꝫ circūſpecta abſcōdi n̄ pōt: ⁊ hūilitas ſemꝑ p̄cedit gloriā. vn̄ ſeqͥt̉: Quāto autē eis p̄cipiebat: tāto magis plꝰ predicabāt.THEO Docemur āt ex hͦ cū alicui bn̄ficia elargimur: mīme applauſꝰ ⁊ laudes peter̄: cum v̓o accipimꝰ bn̄ficia bn̄factores p̄dicare ⁊ laudare qͣꝫuis nolit̓. yA VG. de cō. euā. Si āt ſciebat eos ſicut ille qͥnotas hebāt ⁊ p̄ſētes ⁊ futuras hominū volūtatestāto magis p̄dicaturos: qͣnto magis ne p̄dicarēt eiſp̄cipiebat: vt qͥd hͦ p̄cipiebat: niſi pigris volebat on̄dere qͣnto gaudioſiꝰ: qͣnto feruētiꝰ eū p̄dicare debeant: qͥbꝰ iubet vt p̄dicēt: qn̄ illi qͥ ꝓhibebāt̉ tacere n̄poterāt/ GLO. Ex p̄dicatōe āt ſaluatoꝝ a xp̄o: creſcebat admiratio turbaꝝ ⁊ cōfeſſio bn̄ficioꝝ xp̄i. vn̄ſeqͥt̉: Et eo āpliꝰ admira. di. Bn̄ oīa fecit. hͦ .ſ. ſurdoſfecit audire ⁊ mutos loqͥ. HI ERO. Myſtice auttyrꝰ īterp̄tat̉ āguſtia: ⁊ ſignificat iudeā: cui dn̄s dic̄Coāguſtatuꝫ ē ſtratū a qͣ trāſfert ſe ad gētes alias.Sidō vēatio īterp̄tat̉. Fera āt īdomita nr̄a natioē ⁊ mare: qd̓ fluctuoſa volubilitaſ ē. Int̓ medios ātfines decapoleos: qd̓ interp̄tat̉ decalogi mādata:ſaluator ad ſaluādas gētes venit. Genꝰ āt hūanū ꝑmulta mēbra: qͣſi vnꝰ hō varia peſte abſūptꝰ enūerat̉ ī ꝓtoplaſto: cecat̉ dū male vidit: ſurdꝰ fit cū audit: obmuteſcit cū loqͥt̉. Dep̄cant̉ āt eū vt īponat illi manū: qꝛ īcarnatū fore dn̄m multi iuſti ⁊ pr̄iarche cupiebāt ⁊ optabāt. BEDA: Uel ſurdꝰ ⁊ mutꝰ ē qͥ nec aures audiēdi v̓ba dei hꝫ: nec os aꝑit proloq̄ndis: qͣles nec̄e ē vt hi qͥ loqͥ iā ⁊ audir̄ dīna eloqͥa didicerūt: dn̄o ſanādos offerāt YHIERO. Seorſuꝫ āt ſemꝑ a turbulētis cogitatiōibꝰ ⁊ actibꝰ inordīatis ẜmonibuſqꝫ īcōpoſitis educit̉: qui ſanarimeret̉. Digiti āt qͥ ī aures mittūt̉: v̓ba vl̓ dona ſpiritus ſūt. de quo dr̄: Digitꝰ dei ē h̓. Sputū āt diuīa ſapiētia ē q̄ ſoluit vīculū labioꝝ hūani generis: vt dicat: Credo ī deū patrē omni. ⁊ reliqͣ. Suſpiciēs aūtī celū īgemuit .i. gemer̄ nos docuit ⁊ ī celū thezauros cordis nr̄i erigere: qꝛ ꝑ gemitū cōpūctiōis intime friuola leticia carnis purgat̉. aꝑte ſunt aūt aures ad imnos ⁊ cātica ⁊ pſalmos. Soluit linguā vteructet v̓bū bonū: qd̓ nō poſſūt nec v̓bera cohiber̄.Capl̓m. VIII.N diebꝰ ill̓ iteꝝ cuꝫ turbaml̓ta eēt cū ieſu nec hērentIIIqd̓ māducarēt ꝯuocatis diſcipul̓ ait ill̓: Miẜior ſuꝑ turbā: qꝛecce iā triduo ſuſtinent me: nec hn̄tqd̓ māducēt. ⁊ ſi dimiſero eos ieiunos ī domū ſuā deficiēt ī uia. Quidā eī ex eis de lōge uenerūt. Et rn̄derūt ei diſcipl̓i ſui: Un̄ illos ꝗs poterit hic ſaturare panibꝰ ī ſolitudīe?

Et īterrogauit eos: quot panes habetis? Qui dixerūt: Septeꝫ. Et p̄cepit turbe diſcūbere ſuꝑ t̓rā. Et acipiēs vij. panes gr̄as agēs fregit: ⁊dabat diſcipl̓is ſuis ut apponerent⁊ appoſuerūt turbe Et hēbāt piſcicl̓os paucos ⁊ ip̄os bn̄dixit: ⁊ iuſſitapponi. Et māducauer̄t ⁊ ſaturatiſūt. Et ſuſtulerūt qd̓ ſuꝑerat de fragm̄tis vij. ſportaſ. Erāt āt ꝗ mādicauerāt qͣi. iiij. milia: ⁊ dimiſit eosTHEO. Poſtqͣꝫ dn̄s ſuꝑiꝰ miraculū de multiplicatiōe panū ꝑpetraſſet: nūc iterū occaſiōe hīta cōgruēti adducit ſimile miraculū oꝑari. vn̄ dr̄. In diill̓ iteꝝ cū tur. mul. eſ. cū Ieſu: nec haberēt qd̓ marcō. diſc. ait illis: Miſe. ſu. tur. qm̄ ecce iā tri. ſuſt. menec ha. qd̓ mā. Nō .n. ſemꝑ circa alimēta miraculafaciebat: ne ꝑꝑ cibū ip̄m ſequerēt̉. Et nūc igit̉ hͦ miraculū nō feciſſet niſi qꝛ videbat turbis ꝑiculū imminer̄. vn̄ ſeqͥt̉: Et ſi dimi. eos ie. ī do. ſu. defi. in viaQuidā .n. ex eis de lō. ve. FBEDA: Quar̄ triduo ſuſtinēt de lōge veniētes: mattheꝰ pleniꝰ dicit ſic: faſcēdēs ī mōtē ſedebat: ⁊ acceſſerūt ad eū turbe n̄te: hn̄tes multos īfirmos ⁊ ꝓiecerūt eos ad pedeseiꝰ: ⁊ curauit eos / THEO. Diſcipuli adhuc nō ītelligebāt nec v̓tuti eiꝰ ꝑꝑ pͥora miracl̓a credebāt.vn̄ ſeqͥt̉: Et rn̄derūt ei diſci. ſui. vn̄ iſtos qͥs pote. hicſatu. pa. ī ſoli. Ipſe āt dn̄s nō eos vituꝑat: ex hͦ īſtruens nos ꝙ n̄ debemꝰ ignorātibꝰ ⁊ nō ītelligētibusgrauit̓ iraſci: ſꝫ eoꝝ ignorātie cōpati. Un̄ ſeqͥt̉. Et inter. eos: Quot pa. ha. Qui dix. vij PREMI. ſupermattheū: Nō iō īterrogauit qꝛ ignoraret quot haberēt: ſꝫ vt dū illi rn̄dent. vij. quo pauciores eēnt: eomagis miraculū diffamaret̉. ⁊ notius fieret. Sedt̉Et p̄ce. tur. diſc. ſuꝑ terrā. In ſuꝑiori refectōe ſuprfenū diſcubuiſſe dicūt̉: hic v̓o ſuꝑ t̓rā. Seqͥt̉: ẜt acci. vij. pa. gra. agēs fre. In eo ꝙ gr̄as egit: nobis reluqͥt exēplū: vt de oībꝰ donis nobis celitꝰ collatis illi gr̄as referamꝰ. Et notādū qꝛ dn̄s panes nō deditturbe: ſꝫ diſcipul̓. diſcipuli āt dederūt turbiſ. Seqt.n. Et da. diſc. ſu. vt appo. ⁊ appo. turbe. Nō ſolupanes: ſꝫ ⁊ piſciculos bn̄dicēs iuſſit apponi. Seqt̉ .n.Et habe. piſc. pau. ⁊ ip̄os bn̄dixit. ⁊ iuſſit ap. Et madu. ⁊ ſat. ſūt. BEDA: In hac ergo lectiōe cōfiderāda ē ī vno eodēqꝫ redēptore nr̄o diſtīcta oꝑatiodiuinitatꝭ ⁊ hūanitatꝭ atqꝫ euticetiſerror qͥ vnatirī chriſto oꝑationē dogmatizare p̄ſumit: ꝓcl̓ a chaiſtianis finibꝰ expellēdꝰ. Quis .n. nō videat hͦ ꝙ ſūtturbā miſeret̉ dn̄ſ: affectū eē ⁊ ꝯpaſſionē hūane ſagilitatis. Qd̓ āt ſeptē panibꝰ ⁊ piſcicul̓ paucis quatuor milia hoīm ſatiauit: diuīe opꝰ eē v̓tutꝭ. Sedt.Et ſu. qd̓ ſuꝑe. de fra. vij. ſpor THEO. Curbe coedētes ⁊ ſaturate nō ſecū tollūt panū reliqͥas: ſꝫ ip̄ediſcipuli ſuſtulerūt: ſicut ⁊ ſuꝑiꝰ cōphīos. In qͥẜm hiſtoriā diſcimꝰ: qm̄ oꝫ nos his q̄ ſufficiūt eē otētos: ⁊ nō q̄rere vltra. Deīde nūerꝰ māducatiū diſcribit̉ cū dr̄: Erāt āt qͥ mā. qͣſi qͣtuor milia. ⁊ dimi