Ca. VII.

ceſſiſſe: Dimitte illā quoniā clamat pꝰ nos. nihil aliud videt̉ ſignificare qͣꝫ pꝰ ābulātē dn̄m mulierē iliā oep̄catorias voceſ emiſiſſe. Qūo gͦ ī domo: niſi qꝛīrelligēdū ē dixiſſe qͥdē marcū: ꝙ ītrauerit vbi ē Ieſus: cū eū p̄dixiſſet fuiſſe ī domo. Sꝫ qꝛ mattheꝰ aitnō rn̄dit ei v̓bū. dedit agnoſcere ī eo ſilētio egreſſūfuiſſe Ieſū de domo illa: atqꝫ ita cetera ꝯtexunt̉:iā ī nullo diſcordāt. Seqͥt̉: Qui dixit illi: Sine pͥꝰ ſaturari filios. ¶BEDA: Quaſi. d. futuꝝ ē vt etiā voſq̄ de gētibꝰ eſtis ſalutē cōſequamī: ſꝫ pꝰ oꝫ iudeos qͥmerito ātiq̄ dilectiōis filioꝝ dei ſolēt nōie cēſeri: pane celeſti refici: ⁊ ſic tādē gētibꝰ vite pabula mīſtrari Sequit̉: Nō eſt eī bonū ſumere pa. fi. ⁊ mit. ca.¶CHRRI. Hoc āt v̓bū dixit: nō ꝙ ī eo ſit defectꝰ v̓tutis ad bn̄faciēdū oībꝰ: ſꝫ qꝛ bn̄ficiū eꝰ diſtributuꝫiudeis ⁊ gētibꝰ: cōionē int̓ ſe n̄ hn̄tibꝰ: ꝓuocationēmagis oꝑaret̉. THEO. Canes vocat gētiles: tāqͣꝫa iudeis ſceleratos rēputatos. Panē v̓o dicit bn̄ficiū: qd̓ filijs .i. iudeis dn̄s ꝓmiſit: Eſt gͦ ſēſus ꝙ nōpecet gētiles bn̄ficij prīo eſſe ꝑticipeſ: qd̓ iudeis pͥncipalit̓ ꝓmiſſū ē. Iō aūt dn̄s nō ſtatī exaudit: ſꝫ gratiā differt vt etiā on̄dat mulieris fidē cōſtātē: et vtpiſcamꝰ nō ſtatī deficere cū oramꝰ: ſꝫ vt īſiſtamusdonec recipiamꝰ. ¶ CHRI. Similit̓ ēt vt iudeis on̄deret: ꝙ n̄ eqͣlit̓ eis dabat ⁊ alienigēis ſanitatē: ⁊ vtpatefacta mulieris fide: magis patefieret īfidelitasiudeoꝝ. Mulier .n. n̄ grauit̓ tulit: ſꝫ vocē dn̄i cū ml̓ta reuerētia ꝯfirmauit. vn̄ ſeqͥt̉. At illa rn̄dit ⁊ dixitei. Utiqꝫ dn̄e. nā ⁊ catel. cō. ſub me̓. de micis puerorū. ¶THEO. Quaſi. d. Iudei panē totū hn̄t .ſ. deſcēdētē de celo: ⁊ tua ēt bn̄ficia. ego micas poſtulo .ſ.modicā bn̄ficij ꝑtēq CHRV. Qd̓ gͦ ī ordīe canū ſereputat reuerētie ē: qͣſi dicat: ꝓ gr̄a habeo etiā ī numero canū eē: ⁊ nō ab aliena: ſꝫ a ꝓpͥa mēſa cōedere dn̄antꝭ. ¶ THEO. Quia gͦ mulier ſapiētiſſime rn̄debat: obtinuit qd̓ optabat. vn̄ ſeqͥt̉: Et ait illi. Nōdixit: v̓tꝰ mea te ſaluā fecit: ſꝫ ꝑꝑ hūc ẜmonē .i. ꝑꝑ fidē tuā q̄ hͦ ẜmōe demōſtrat̉. Uade: exijt demo. a filia tua. Seqͥt̉: Et cū abiſſet ī do. ſu. īue. pu. ia. ſu. le. ⁊demo. exiſſe ¶ BED A: Propt̓ hūileꝫ .n. mr̄is fidelēqꝫ ẜmonē filiā deẜuit demoniū: vbi dat̉ exēpluꝫ cathetizādi: ⁊ baptizādi īfātes: qꝛ videlicet ꝑ fidē ⁊ cōfeſſionē ꝑentū ī baptiſmo liberāt̉ a diabolo ꝑuuliqͥ nec de ſe ſapere: vel aliqͥd agere bōi poſſūt vel mali ¶ HIERO. Myſtice āt mulier gētil̓ q̄ ꝓ filia roat: ē mat̓ nr̄a rōana eccleſia. Nata eꝰ demoniacabarbarica ē occidental̓ natio: cꝰ fides fecit de caneouē. Micas āt ſpiritalis ītellectꝰ: nō panē īfractuꝫire ſumere cupit. ¶ THEO. Unuſqͥſqꝫ etiā nr̄m cuꝫpeccat: mulier ē aīa ei. Infirmā v̓o filiā hꝫ hec aīaactꝰ prauos: que filia demoniū hꝫ. nā actꝰ praui demoniū ſūt. Peccatores āt exn̄tes nūcupāt̉ catuli īplēti īmudicijs. Propt̓ qd̓ n̄ ſumꝰ digni panē dei reciꝑe aut ꝑticipes fieri īmaculatoꝝ myſteriorū dei.di vo cognoſcētes noſmetip̄os ꝑ hūilitatē eē catulos: cōfiteamur peccata noſtra tunc ſanabitur filia .ſ. operatio praua.¶ Etiteꝝ exiēs de finibꝰ tyri uēit ꝑſidonē ad mare galilee īter mediosfines decapoleos. Et adducunt ei

ſurdū ⁊ mutū. Et dep̄cabāt̉ eū ut īponat illi manū. Et app̄hēdēs eū d̓turba ſeorſū miſit digitosᶻ ſuos ī auricula eiꝰ: ⁊ expuēſ tetigit līguā eiꝰ.⁊ ſuſpiciēs ī celū īgemuit ⁊ ait illi:Effeta qd̓ ē adaꝑire. Et ſtatī aꝑteſūt aureſ eiꝰ: ⁊ ſolutū ē uiculū līgueeiꝰ: ⁊ loq̄bat̉ recte. Et p̄cepit ill̓ necui dicerēt. Quāto āt eis p̄cipiebattāto magis plꝰ p̄dicabāt ⁊ eo āpliuſadmirabāt̉ dicētes: Bn̄ oīa fecit: ⁊ſurdos fecit audir̄: ⁊ mutos loꝗ.¶ THEO. In gētiliū locis morā dn̄s facere nō volebat: ne occaſionē iudeis daret: vt trāſgreſſorē legis eū eſtīarēt: ꝙ ſe gētibꝰ admiſcebat: ⁊ iō cōfeſtiꝫreuertit̉. vn̄ dr̄: Et iteruꝫ exi. de fi. Tyri ve. ꝑ ſido. adma. gali. īter me. fi. decapoleos. ¶ BEDA. Decapolis ē regio. x. vrbiū trās iordanē ad oriēte ꝯͣ galileā.Qd̓ gͦ dr̄ ꝙ dn̄s venit ad mar̄ galilee īter medios fines decapoleos: nō ip̄os fines decapolis ītraſſe ſignificat. neqꝫ enī mare nauigaſſe dr̄: ſꝫ potiꝰ ad mare vſqꝫ veiſſe atqꝫ ad ip̄m ꝑueniſſe locū: qͥ medios fines decapol̓ lōge trās mar̄ poſitos reſpiciebat. Sequit̉: Et addu. ei. ſur. ⁊ mū. ⁊ dep̄ca. eū vt īpo. illi manū. ¶ THEO. Qd̓ recte pꝰ demoniace liberationēponit̉: ex demonio eī tal̓ paſſio erat. Seqͥt̉: Et app̄eū de tur. ſeor. miſit di. ſu. ī auri. eiꝰ. CHRI. Seorſū a turba oblatū ſurdū ⁊ mutū app̄hēdit: vt diuīamiracula nō faceret māifeſte: inſtruēs nos vanamgloriā eijcer̄ ⁊ tumorē. nihil eī ē ex quo aliqͥs miracula oꝑet̉: ſicut ſi hūilitatē colat: ⁊ modeſtiā ſeqͣt̉.Miſit v̓o digitos ī auriculā potēs verbo ſanare: vton̄deret ꝙ diuīa v̓tute dicatū erat corpꝰ diuinitativnitū: ⁊ oꝑatio eiꝰ. Quia eī ꝑꝑ trāſgreſſionem ade:natura hūana multā īcurrerat paſſionē: ac mēbrorū ⁊ ſenſuū leſionē: veniēs chriſtꝰ ī ſeip̄o ꝑfectionēdemōſtrauit hūane naͣe: ⁊ ꝑꝑ hoc digitis aures apꝑuit: ⁊ ſputo loq̄lā dedit. vn̄ ſeqͥt̉: Et expu. te. lin. eꝰ.¶THEO. Ut .ſ. on̄deret ꝙ oīa mēbra ſacri corꝑiseꝰ diuīa exiſtūt ⁊ ſācta: ſicut ⁊ ſputū qd̓ vīculū lingue diſſoluit. Etenī oē ſputū ſuꝑfluitas ē: ſꝫ in dn̄ooīa diuīa fuerūt. Seqͥt̉: Et ſuſpiciēs ī celū īgemuit⁊ ait: Effeta: qd̓ ē adaꝑire. ¶ BEDA: Suſpexit qͥdēī celū: vt īde mutis loq̄lā: īde auditū ſurdis: īde cunctis īfirmātibꝰ medelā doceret eē q̄rēdā. Ingemuitāt: nō qꝛ ip̄i opꝰ eēt cū gēitū aliqͥd peter̄ a pr̄e: qͥ cūcta petētibꝰ donat cū pr̄e: ſꝫ vt nobis gemēdi darꝫexēpla: cū vel ꝓ nr̄i: vel ꝓ nr̄oꝝ erratibꝰ ꝓxīoꝝ ſuꝑne pietatis p̄ſidia īuocamꝰ. ¶ CHRI. Simul ēt ingemuit: nr̄am cām ſuſpiciēs ī ſeip̄o: ⁊ nature miẜtꝰhūane: vidēs miſeriā ī quā hūanū genꝰ inciderat.BEDA: Qd̓ āt ait: Effeta .i. adaꝑire: ad aureſ ꝓpͥe ꝑtinet. aures .n. ad audiēdū aꝑiēde: līgua v̓o vt loquipoſſet a retīaculis erat ſue tarditatis ſoluēda. vn̄ ſequit̉: Et ſtatī aꝑ. ſūt au. eiꝰ. ⁊ ſolū. ē vin. lin. eiꝰ: ⁊ loque. recte. Ubi vtraqꝫ natura vniꝰ ⁊ eiuſdē. Chriſtimāifeſte diſtincta ē. Suſpiciēs qͥdē in celū: qͣſi hō

C 3

xij