Ca. VI.

imedo: ⁊ caſte agēdo ſepiꝰ ī memoriam reuocare:ę pīem natiuitatis luxuriādo celebrare. Hō .n. adluborē naſcit̉ ī mūdo: ⁊ electi ad requiē ꝑ mortē trāgūt emūdo. Sequit̉: Et decol. euꝫ ī carcere: ⁊ attu.piſco: ⁊ de. illō puelle: ⁊ puella dedit matri ſue/ GREEQiij. moral̓. Non fine grauiſſimaadmiratiōe ꝑpēdo ꝙ ille ꝓphētie ſpū ītra mr̄is vteri ipletꝰ: quo īter natos mulieꝝ nemo maior ſurrerit ab iniqͥs ī carcerē mittit̉. ⁊ ꝓ puelle ſaltatū capite trūicat̉. ⁊ vir tāte ſeueritatis ꝓ vſu turpiū morit̉.Nunqͥd credimꝰ aliqͥd fuiſſe qd̓ ī eiꝰ vita: illa ſic depecta mors tergeret. Sꝫ qn̄ ille vel ī cibo peccauit:a locuſtas ſolūmō ⁊ mel filueſtre edit? Qn̄ ꝯuerſarione ſua offendere potuit qͥ de eremo nō receſſit?Quidē ꝙ oīpotēs deꝰ ſic vehemēter ī hͦ ſcl̓o deſpicit: quos ſic ſublimit̉ an̄ ſecl̓a eligit; niſi hͦ qd̓ pietari fideliū pꝫ: qm̄ iccirco ſic eoſpͥmit ī īfimiſ: qꝛ videtquomō remuneret ī ſūmis: ⁊ foras vſqꝫ ad deſpectapeiicit: qꝛ ītꝰ vſqꝫ ad īcōprehēſibilia ꝑducit. Hīc ero vnuſqͥſqꝫ colligat: qͥd illic paſſuri ſint quoſ reprobat ſi h̓ ſic crurat quos amat. Seqͥtur: Quo auditopiſcipuli eiꝰ venerūt ⁊ tulerūt corpꝰ eiꝰ: ⁊ poſuerūtillud ī monumēto. Narrat Ioſephꝰ vīctuꝫ Ioh̓emī caſtellū macherōta adductū: ibiqꝫ trūcatū. narrato eccl̓aſtica hiſtoria ſepultū eū ī ſebaſte paleſtīe vꝫon̄dā ſamaria dicta ē. Decollatio aūt Ioorationē fame illiꝰ qͣ chriſtꝰ a ppl̓o credebat̉ īſinuat: ſicut exaltatio ſaluatoris ī cruce ꝓfectū deſignabat fidei: qꝛ ⁊ ip̄e qͥ pͥus a turbis ꝓpheta eē credebat̉: dei filiꝰ a cūctis fidelibꝰ ē agnitꝰ. vn̄oh̓es quē oportebat minui: cū diuturnū lumencreſcere īcipit natꝰ ē: dn̄s aut eo tꝑe āni quo dies creſcere īcipit̉ 7THEO. Myſtice aūt hero. quiīterp̄tat̉ pollicēs: populꝰ ē iudeoꝝ qͥ habebat vxorēſinanē gloriā: cuiꝰ filia ſaltat ⁊ mouet̉ etiā nūc cirilſus īttꝰ ſcripturaꝝ. decapitaueē Ioh̓em .i. verbū ꝓpheticū: ⁊ ſine capitebet eFlUel al̓r: Caput legisē chriſtꝰ deꝓprio .i. iudaico poromane eccleſie: et puella dat n̄tere .i. ſynagoge crediture in fine. Corpꝰ Ioh̓is ſepelit̉. Caput ī diſco collocatur.Littera hūata tegit̉. ſpūs ī altari honorat̉ ⁊ ſumit̉.¶ Et cōueniētes apl̓i ad ieſū: renūciauerūt ei oīa q̄ egerāt ⁊ docuerāt.Et ait illis: Uēite ſeorſuꝫ ī deſertūlocū: ⁊ reꝗeſcite puſillū. Erāt .n. q̄ueniebāt ⁊ redibāt multi: ⁊ nec ſpaciū māducādi hēbāt. Et aſcēdētesīnauī abierūt ī deẜtū locū ſeorſuꝫ.Et uiderūt eos abeūtes: ⁊ cognouerūt multi: ⁊ pedeſtres de oībꝰ ciuitatibꝰ cucurrerūt illuc ⁊ preuenerūt eos. Et exiēs uidit turbā multa ieſꝰ ⁊ miẜtꝰ ē ſuꝑ eos: qꝛ erāt ſicutoues nō habētes paſtorem: ⁊ cepit

illos docere multa.GLO. Poſtqͣꝫ euāgeliſta narrauit mortē Ioh̓isnarrat ea que chriſtꝰ cū ſuis diſcipul̓ pꝰ mortē Iohānis egerit dicēs: Et cōue. apo. ad ieſū renū. ei oīaque ege. ⁊ docuē / HIERO. Ad locū .n. vn̄ exeuntflumīa reuertunt̉. deo ſꝑ referūt gr̄as miſſi ſuꝑ hisque acceperāt/ THEO Diſcamꝰ aūt ⁊ nos cū ī miniſteriū aliqd̓ mittimur nō elōgari: ⁊ vltra cōmiſſum officiū nō efferri: ſꝫ mittētē viſitare ⁊ renūciare ei oīa que egimꝰ ⁊ docuimꝰ BEDA: Nō eniꝫſolū oꝫ docere ſꝫ facere. non ſolū autē que ipſi egerāt ⁊ docuerāt apoſtoli dn̄o renūciant: ſꝫ etiā queIoh̓es eiſ ī docēdo occupatis ſit paſſus. ⁊ ſui ⁊ Iohānis diſcipl̓i dn̄o renuciāt: ſicut Mattheꝰ deſcribit. Sequit̉: Et ait illis: Uenite ſeorſuꝫ ī deſertū locū: ⁊ reqͥ. pu. yAVGV. de cō. euā. Hoc cōtinuo pꝰIoh̓is paſſionē factū eſſe cōmemorat. vn̄ poſt hecfacta ſūt illa que pͥmo narrata ſūt: qͥbus motꝰ herodes dixit: Hic ē Iohānes bap. quē ego decollaui.THEQPHI In deſertū aūt recedit locū ꝓpt̓ hūilitatē. Quieſcere aūt facit chriſtꝰ ſuos diſcipulos: vtaddiſcāt p̄poſiti: ꝙ qͥ laborāt ī oꝑe ⁊ ẜmone requiēꝓmerēt̉: ⁊ ꝙ nō debēt ꝯtinue laborare/ BEDAQue aūt neceſſitas fuerit cōcedēde reqͥei diſcipl̓is:on̄dit cū ſubdit: Erāt .n. qͥ ve. ⁊ redi. multi: ⁊ nec ſpaciū māducādi habebāt. vbi magna tꝑis illius felicitas de labore docētiū ſimul ⁊ diſcentiū ſtudio demōſtrat̉. Sequit̉. Et aſce. ī na. abierūt ī deẜtuꝫ locūſeorſuꝫ. Nō diſcipuli ſoli: ſꝫ aſſūpto dn̄o aſcēdētes īnauim: locū petiere deẜtū vt Mattheꝰ demōſtrat.Tētat aūt fidē turbaꝝ. petēdo .n. ſolitudinē: an ſeqͥcurēt explorat. Ille ſequēdo ⁊ nō ī iumētis aut vehicul̓ diuerẜ: ſꝫ ꝓpͥo labore pedū quātā ſalutis ſuecurā gerāt on̄dūt. Seqͥt̉: Et viderūt eoſ abeū. ⁊ cog.ml̓ti: ⁊ pedeſ. de oībꝰ ciuitatibꝰ cucurrerūt illuc ⁊ p̄ue. eos. Dū pedeſtres eos p̄ueniſſe dicūt̉: on̄dit̉ ꝗanō ī aliā maris ſiue iordāis ripā nauigio ꝑuenerūtdiſcipl̓i cū dn̄o: ſꝫ ꝓxīa eiuſdē regiōis loca adierūtquo ēt īdigene pedeſtreſ poterāt p̄uēire ¶THEO.Ita tu chriſtū n̄ expectās ꝙ ip̄e reuocet̉: ſꝫ p̄currēseū p̄uenias. Seqͥt̉: Et exiēs vi. tur. ml̓. Ieſus ⁊ miẜ.ē ſuꝑ eos: qꝛ erāt ſic̄ oues n̄ hn̄tes paſtore̓. Phariſeilupi exn̄tes rapaces: nō paſcebāt ppl̓ꝫ: ſꝫ deuorabātꝑꝑ hͦ ad chriſtū verū cōgregāt̉ paſtorē qͥ tradidit illis cibū ſpiritalē .ſ. v̓bi dei. vn̄ ſeꝗͣt̉: Et cepit eoſ docere ml̓ta. Uidēs .n. eos qͥ miraculoꝝ occaſiōe eū ſeqͣbāt̉ p̄ lōgitudīe vie feſſos eoꝝ miſertꝰ: voluit eoꝝ ſatiſfacere volūtati docēdo eos BEDA. Mattheꝰdicit ꝙ curauit lāguidos eoꝝ. hͦ ē .n. veraciter pauperū miſereri: eis v̓itatis viā docēdo aꝑire: ⁊ moleſtias corꝑales auferre HIERO. Myſtice aūt ſeorſuꝫ ducit dn̄s quos elegit: vt īter malos viuētes:mala nō intendāt: vt loth ī ſodomis: ⁊ iob in terrahus: ⁊ abdias ī domo achab. BEDA: Derelictaetiā iudea ī deẜto eccleſie p̄dicatores ſācti qͥ apd̓ iudeos tribulationū ſarcina pͥmebāt̉: de gr̄a fidei getibꝰ collata requie̓ nacti ſūt/ HI ERQPuſilla tūē h̓ ſāctis reqͥes: lōgꝰ labor. ſꝫ pͤ ea dr̄ ill̓: vt reqͥeſcāta laboribus ſuis. Sicut auteꝫ in archa noe animalia que ītus erāt foriſ mittebātur: ⁊ q̄ foris erāt ītroerūpebāt: ſic agit̉ ī eccl̓ia. iudas r̄ceſſit. latro aceſſit.