Marcus

ita ꝓnūcianda ſūt hec v̓ba: vt heſitantē adhuc indicēt. p̄ẜtim qꝛ ⁊ Marcꝰ qͥ ſuꝑiꝰ dixerat ab alijs dictūfuiſſe ꝙ Ioh̓es a mortuis reſurrexerit: ī extremo tn̄ip̄m herodē dixiſſe: Non tacet quē ego decol. Io. h̓a mor. reſur. Que iteꝫ verba duobꝰ modis ꝓnūciaripn̄t: vt aūt ꝯfirmātis: aut dubitātis ītelligant̉.¶ Ipſe .n. herodes miſit ac tenuitIohāneꝫ: ⁊ uīxit eū in carcere ꝓpt̓herodiadē uxoreꝫ philippi fr̄is ſui:qꝛ duxerat eā. Dicebat .n. iohānesherodi: Non licet tibi hēre uxoreꝫfr̄is tui. Herodiaſ aūt īſidiabat̉ illi⁊ uolebat occidere eū nec poterat.Herodes autē metuebat iohannēſciēs eū uiꝝ iuſtū ⁊ ſcm̄: ⁊ cuſtodiebat eū: ⁊ audito eo ml̓ta faciebat: ⁊libent̉ eū audiebat. Et cuꝫ dies opportunꝰ accidiſſꝫ: herodes natal̓ ſuicenā fec̄ pͥncipibꝰ ⁊ tribunis ⁊ pͥmisgalilee. Tunqꝫ ītroiſſet filia ipſiꝰ herodiadis ⁊ ſaltaſſꝫ ⁊ placuiſſet herodi: ſimulqꝫ recumbētibꝰ rex ait puelle: Pete a me qd̓ uis ⁊ dabo tibi. etiurauit illi: qꝛ ꝗcꝗd petieris dabo tibi lꝫ dimidiū regni mei. Que cū exiſſet: dixit mr̄i ſue: Quid petā? Atilla dixit: Caput iohānis baptiſte.Tūqꝫ ītroiſſꝫ ſtatī cū feſtinatōe adregē petiuit dicēſ: uolo ut ꝓtinꝰ desmihi ī diſco caput iohānis baptiſte.Et ꝯtriſtatꝰ eſt rex. Propt̓ iuſiurādū ⁊ ꝓpt̓ ſil̓ diſcūbētes noluit eā cōtriſtare: ſꝫ miſſo ſpiculatore p̄cepitafferri caput iohānis ī diſco ⁊ decollauit euꝫ ī carcere. Et attulit caputeiꝰ ī diſco: ⁊ dedit illud puelle: ⁊ puella dedit mr̄i ſue. quo audito diſcipuli eius uenerūt ⁊ tulerūt corpuseiꝰ: ⁊ poſuerūt illud in monumēto.THEO. Ex pͥmiſẜ marcꝰ euāgeliſta occaſiōeꝫ ſumes: hic de morte cōmēorat p̄curſoris dicēs: Ip̄e. n.herodes miſit ac tenuit Ioh̓eꝫ. ⁊ vīxit eū in carcerēpt̓ herodiadē vxorē fratris ſui: qꝛ duxit eā. I BIA: Uetꝰ narrat hiſtoria philippū herodis maioriſfiliū ſub quo dn̄s fugit ī egyptū: frēꝫ hꝰ herodis ſubqͦ paſſuſ ē chriſtꝰ duxiſſe herodiadē vxorē filiā regꝭarethe: poſtea v̓o ſoceꝝ eiꝰ exortꝭ qͥbuſdā ꝯͣ geneꝝ ſil̓tatibꝰ tuliſſe filiā ſuā: ⁊ ī dolorē mariti pͥoris īimici

eius nuptijs copulaſſe. gͦ Ioh̓es baptiſta arguit hrodē ⁊ herodiadē ꝙ illicitas nuptias fecerīt.liceat fr̄e viuēte germano illiꝰ vxorē ducere ꝭO. Lex ēt p̄cipiebat ꝙ fr̄ vxorē fr̄is acciꝑet: cūtctꝰ ꝓlē nō hēret. Ibi aūt erat filia: ꝓpt̓ qd̓ erātie ſcelerate. Seqͥt̉: Herodias aūt inſi. illi: ⁊ voleeū: ⁊ nō poterat. BEDA: Timebat .n. herodiatherodes aliqn̄ reſipiſceret: vel philippo fr̄i ſuocꝰ fieret: atqꝫ illicite nuptie repudio ſoluerēt̉. SHęrodes aūt mētu. Io. qꝛ ſciebat eū viꝝ iuſtū ⁊ ſoGOTimebat inquā eū reuerēdo. ſciebat n̄eē iuſtū quo ad hoīes: ⁊ ſcm̄ quo ad deū. Et cuſiebat euꝫ. ne .ſ. ab herodiade int̓ficeret̉. Et auditomulta faciebat. qꝛ putauit eū ſpūdei loqͥ. Et libeeū audiuit. qꝛ reputabat vtilia q̄ ab eo dicebanTHEO. Uide aūt quantū oꝑat̉ ꝯcupiſcētie rabieqꝛ cū herodes tantā circa Ioh̓eꝫ hēbat reuerētiā ⁊timorē: hoꝝ fit īmemor: vt ſue fornicatōi ꝓuiderREMI. ſuꝑ Mattheū: Libidinoſa .n. volūtas eumcoegit ī illū manu mittere: quē ſciebat iuſtū ⁊ ſcmAt ꝑ hoc dat̉ ītelligi qꝛ minꝰ pctm̄ fci eſt ei cāmioris peccati: ẜm illd̓: Qui ī ſordibꝰ eſt: ſordeſcat adhuc. Seqͥt̉: Et cū di. oppor. acci. hero. nata. ſui ce fepͥn. ⁊ tri. ⁊ pͥmis ga BEDA: Soli mortaliū herodes ⁊ pharao legunt̉ dieꝫ natal̓ ſui gaudijs feſtitcelebraſſe. ſꝫ vterqꝫ rex infauſto hoſpitio natiuitatēſuā ſanguine fedauit. veꝝ herodes tāto maiore īpietate qͣꝫto ſcm̄ ⁊ īnocentē doctorē veritatꝭ occidit.hoc ꝓ voto ac petitiōe ſaltatricꝭ. Seqͥt̉ enī. Cūqꝫ itro. filia ip. hero. ⁊ ſal. ⁊ plac. hero. ſil̓qꝫ recu. rex aitPete a me qd̓ vis ⁊ dabo tibi THEO Dū.n. ꝯuuiū fit: ſathanaſ ꝑ puellā ſaltat: ⁊ iuſiurandū ꝑficit̉ſceleratū. Seqͥt̉ enī: Et iura. illi qꝛ qͥcqͥd pet. da. tibi:lꝫ dimi. regni mei BEDA: Nō excuſat̉ arcidio ꝑ iuramentū. idēo .n. forte iurauit vt occaſiōeīueniret occidēdi. ⁊ ſi pr̄is aūt mr̄is interitūlaſſet: nō vtiqꝫ ꝯceſſiſſꝫ herodes. Seqͥt̉: Que cū exidi. ma. ſue: qͥd petā? At illa di. Ca. Io. ba. Signo qſaltatōis: dignū poſtl̓at̉ ſāguīs pͥmiū. ſeqͥt̉. Cūqꝫ itiſtatī cū feſ. ad re. pe. di. vo. vt ꝓ. des mi. ī di. ca. io baTHEO. Maligna mulier ꝓtinꝰ ſibi caput Ioh̓isdari petit .i. ſtatī in illa hora. Timebat .n. ne heroreſipiſceret. Seqͥt̉: Et ꝯtriſtatꝰ eſt rex BEDA. Cōſuetudīs ē ſcripturaꝝ: vt opīoneꝫ multoꝝ ſic narrahiſtoricꝰ: quo eo tꝑe ab oībꝰ credebat̉: ſic̄ ⁊ Ioſeab ipſa quoqꝫ Maria appellat̉ pr̄ Ieſu: ita ⁊ nuiherodes dr̄ ꝯtriſtatꝰ: qꝛ hoc diſcūbentes putabant.diſſimilator .n. mētis triſticiā p̄ferebat ī facie: cū leticiā hēret ī mēte: ſceluſqꝫ excuſat iuramēto: vt ſuboccaſiōe pietatis impiꝰ fieret. Un̄ ſeqͥt̉: Propt̓ iuniūrandū ⁊ ꝓpter ſil̓ diſcūbentes noluit eā ꝯtriſtariTHEO. Herodes quidē nō ſui cōpos ſꝫ voluptusſus iuſiurandū impleuit: ⁊ iuſtū interimit. Decaūt magꝭ ī hoc ꝑiurare ⁊ nō tantū ſcelꝰ oꝑari­ bDA: Qd̓ aūt ſubdit: Et ꝑꝑ ſil̓ recūbēteſ. vult oēs ſcelerꝭ ſui eē ꝯſortes: vt ī luxurioſo īpuroqꝫ ꝯuiuioēte epule deferēt̉. vn̄ ſeqͥt̉: Sꝫ miſ. ſpi. p̄. af. ca. io. ī diTHEOPHI. Spiculator carnifex dicit̉ qͥ cortuit̉ ad hōies īterficiēdū BEDA: Nō aūt heroidē puduit caput occiſi hoīs āte ꝯuiuas īferre. Pparao v̓o nil talis veſanie cōmiſiſſe legit̉. Ex vtroqꝫ tamen exēplo ꝓbat̉ vtiliꝰ eē nobis diē mortis futiū