Marcus

ITHEO. Poſt pͥmiſſa miracula dn̄s in pr̄iam ſuāreuertit̉: nō ignorās qm̄ ſperneret eū: ſꝫ vt occaſiōeꝫnō hērent vlteriꝰ dicēdi: qꝛ ſi veniſſes credidiſſemꝰtibi. vn̄ dr̄: Et egreſ. in̄ obijt ī pa. ſu. ⁊ ſe. il. diſci. ſui.BEDA: Patriā eiꝰ naͣzareth dic̄: in qͣ erat nutritSꝫ quātā nazareoꝝ cecitas qͥ eū quē v̓bis factiſqꝫ illiꝰ chriſtū cogͦſcere poterāt: ob ſolam gētis noticiāꝯtēnūt. Seqͥt̉: Et fc̄o ſab. cepit ī ſyna. do. ⁊ mul. au.admi. in doc. eiꝰ di. vn̄ huic hec oīa; ⁊ q̄ eſt ſa. q̄ da. ēilli: ⁊ vir. ta. q̄ ꝑ ma. eiꝰ efficiūt̉? Sapīaꝫ ad doctrināvirtutes referūt ad ſanitates ⁊ miracula q̄ faciebat.Seqͥt̉: Nōne iſte eſt faber: filiꝰ Marie. AVGV.de cō. euāge. Mattheꝰ qͥdē fabri filiū eū dc̄m eē dinec mirandū eſt cū vtrūqꝫ dici potuerit. eo .n. fabrūcredebāt quo ⁊ fabri filiū HIERO. Filiꝰ qͥdē fabri Ieſus vocat̉: ſꝫ fabri qͥ fabricatꝰ eſt aurorā ⁊ ſolē.i. eccl̓aꝫ pͥmā ⁊ ſequentē: in qͣꝝ figura mulier ⁊ puella ſanat̉. BEDA: Nā ⁊ ſi hūana nō ſint cōꝑanda dīnis: typꝰ tn̄ īteger eſt qͥ pr̄ Chriſti igne oꝑat̉ ⁊ſpū. Seqͥt̉. Frat̉ iacobi ⁊ ioſeph ⁊ iude ⁊ ſimoīs. nōne ⁊ ſrores eiꝰ h̓ nobiſcū ſūt; Frēs ⁊ ſorores eiꝰ ſecū eē teſtant̉: qͥ tn̄ nō liberi ioſeph aut Marie iuxͣhereticos ſūt putādi: ſꝫ potiꝰ iuxͣ morē ſacre ſcripture cognati ſūt intelligēdi: qūo abraā ⁊ loth frēs appellāt̉: cū eēt loth filiꝰ fratrꝭ abrae. Et ſcādalizabāt̉ī illo. Scandalū ⁊ error iudeoꝝ ſalꝰ nr̄a eſt: ⁊ hereticoꝝ ꝯdēnatio. Intantū .n. ſpernebāt dn̄m Ieſū chriſtū: vt eū fabꝝ ⁊ fabri vocarēt filiū. Sequit̉: Et dicebat eis Ieſus: Quia nō ē ꝓph̓a ſine hono. niſi ī pa.ſua ⁊ cogna. ſua ⁊ ī do. ſua. Prophetā dici ī ſcripturis dn̄m Ieſū etiā Moyſes teſtis ē: qͥ futurā eiꝰ incarnatiōeꝫ p̄dicēs filijs iſrl̓ ait: Prophetā vobis ſuſcitabit dn̄s deꝰ veſter de fratribꝰ vr̄is. Nō ſolū aūtipſe qͥ dn̄s ē ꝓph̓aꝝ: ſꝫ ⁊ helias: hieremias: ceteriqꝫ ꝓphete minores ī pr̄ia ſua qͣꝫ in exterꝭ ciuitatibꝰ hītiſūt: qꝛ ꝓpemodū naͣe eſt ciues ſemꝑ ciuibꝰ inuidere.nō enī ꝯſiderāt pn̄tia viri oꝑa: ſꝫ fragilē recordāt̉ infantiā/ HIERO. Comitat̉ etiā ſepe vilitas originē: vt ē illud: Quis ē filiꝰ yſai? qꝛ huilia dn̄s reſpicit⁊ alta a lōge cognoſcit. FTHEO. Siue ēt p̄clarosꝯſanguineos ꝓph̓a hēat̉: ciues odiūt eos. ⁊ ꝓpter hͦdehonorāt ꝓphetā. Seqͥt̉: Et nō pote. ibi vir. vllā facere niſi pau. īfir. īpo. ma. cura. Qd̓ aūt dic̄ nō pot̓atintelligere oꝫ nō acceptabat: qꝛ nō ip̄e īpotēs: ſꝫ illiīfideles erāt: gͦ ibi nō operat̉ virtutes: parcēs eis nemaiori rep̄henſiōe digni eēt: etiā factꝭ miracul̓ nōcredētes. Uel al̓r: ī miracul̓ faciēdiſ neceſſaria ē virtꝰ oꝑantꝭ ⁊ recipientiū fides: q̄ ibi deficiebat. vn̄ nōacceptabat Ieſus ibi ſigna facere. Seqͥt̉: Et mira. ꝓpter īcre. illoꝝ VBEDA: Nō qͣſi īopinata ⁊ īprouiſa mirat̉ qͥ nouit oīa anteqͣꝫ fiāt: ſꝫ qͥ nouit occultacordis: qd̓ mirandū intimare vult hoībus: mirari ſecorā hoībꝰ on̄dit. iudeoꝝ .n. mirāda notat̉ cecitas qͥnec ꝓph̓is ſuiſ credere d̓ chriſto: nec ip̄i īter ſe natovoluerūt credere chriſto. Myſtice aūt Ieſus deſpicit̉ in domo ⁊ ī pr̄ia ſua: hͦ eſt ī ppl̓o iudeoꝝ. ⁊ ideopauca ibi ſigna fecit: ne penitꝰ excuſabiles ibi fierētMaiora aūt ſigna quotidie ī gentiū ppl̓o facit: nōtam ī ſanitate corpoꝝ qͣꝫ in aīaꝝ ſalute.¶ Et circuibat caſtella ī circuitu docens. Et ꝯuocauit duodecī: ⁊ cepit

eos mittere binos: ⁊ dabat illis poteſtatē ſpūuꝫ īmundoꝝ. Et p̄cepieis ne ꝗd tolleret ī uia niſi uirgatnō perā neqꝫ panē: neqꝫ in zona eoſꝫ calciatos ſandalijs: ⁊ ne īduerēduabꝰ tunicis. Et dicebat eis: Quocūqꝫ ītroieritis ī domū illic manetdonec exeatis īde. ⁊ ꝗcūqꝫ nō receperīt uos nec audierit uos: exeūteſinde excutite puluerē de pedibꝰ uin teſtioniū illiſ. Et exeuntes p̄dicabāt ut pnīaꝫ agerēt. ⁊ demonia multa eijciebant: ⁊ ungebant oleo multos egrotos ⁊ ſanabantur.THEO. Nō ſolū in ciuitatibꝰ p̄dicabat dn̄s: ſꝫ rīcaſtell̓: vt diſcamꝰ parua nō ſpernere: neqꝫ maſemꝑ q̄rere ciuitates: ſꝫ verbū dei ī vicis abiectꝭ ⁊ vibꝰ ſemīare. Un̄ dr̄: Et circui. caſtel. ī circuitu dBEDA: Benignꝰ aūt ⁊ clemēs dn̄s ac mgr̄ nō iuidit ẜuis atqꝫ Siſcipul̓ ſuis v̓tutes ſuas. ⁊ ſic̄ ip̄e curauerat oēꝫ languorē ⁊ oēꝫ īfirmitatē: apl̓is.ſuis dedit ptāteꝫ. vn̄ ſeqͥt̉: Et ꝯuo. xij. ⁊ ce. eoſmit. b⁊ da. ill̓ po. ſpi. īmū. Sꝫ multa diſtātia ē int̓ d̓⁊ acciꝑe. Iſte qd̓cūqꝫ agit ptāte dn̄i agit. illi ſiqͥd ficiūt: imbecillitatē ſuā ⁊ v̓tutes dn̄i ꝯfitent̉: dicēteIn noīe Ieſu ſurge ⁊ ambula VTHEO Pinoſatē apl̓os mittit vt fierēt ꝓmptiores: qꝛ vt ait eccliaſtes: Meliꝰ eſt ſil̓ duos eē qͣꝫ vnū. Si aīduos miſiſſet: nō eēt ſufficiēs nūerꝰ vt īꝑra caſtela mitterēt̉. GREGO. ī ho. Binos etiā in pͥdtionē diſcipulos mittit: qm̄ duo ſūt p̄cepta chatis: dei videlꝫ amor ⁊ ꝓximi: ⁊ minꝰ qͣꝫ int̓ritas hr̄i nō pōt. ꝑ hoc gͦ nobis īnuit: qꝛ qͥ charierga alteꝝ nō hēt: p̄dicatōis offin̄ ſuſciꝑe nullatedꝫ. Seqͥt̉: Et p̄ce. eis ne qͥd tol. ī via niſi virgā tmn:nō pa. nō ī zona es: ſꝫ cal. ſan. ⁊ ne īdu. du. tuBEDA: Tāta .n. p̄dicatori ī deo debꝫ eē fiducvt pn̄tis vite ſūptꝰ: qͣꝫuis nō ꝓuideat: tn̄ hos ſibideeſſe cētiſſime ſciat: ne dū mens eiꝰ occupat̉ adporalia: minꝰ alijs ꝓuideat et̓nat CHRI. Hoc etūeis dn̄s p̄cepit: vt ꝑ hītuꝫ on̄deret quantū a diuiirū deſiderio diſtabāt. ¶THEO. Inſtruēs etiā eolꝑhoc nō eē amatores muneꝝ: ⁊ vt vidētes eos pdlcre pauꝑtatē acqͥeſcant: cū apl̓i nihil hēant. 7AGV. Uel qꝛ cū ẜm mattheū dn̄s ꝯtinuo ſubieceDignꝰ eſt .n. operariꝰ cibo ſuo. ſatꝭ on̄dit cur eoſ peſidere hoc aut ferre noluerit: nō ꝙ nec̄aria nō ſininecītati hꝰ vite: ſꝫ qꝛ ſic eoſmittebat: vt eis hoc deberi demōſtraret ab ill̓ qͥbꝰ euāgeliū credētibꝰ nuncūrēt. vn̄ apparet hoc nō ita p̄cepiſſe dn̄ꝫ tandliſte viuere aliūde nō debeāt: qͣꝫ eis p̄bentibnuciāt euāgeliū: alioqͥn ꝯͣ hoc p̄ceptū fec̄ apis qͥ vctu de manuū ſuaꝝ labore trāſigebat: ſꝫ p̄tātem dediſſe ī qͣ ſcirēt ſibi iſta deberi. Solet itē qri quomtheꝰ ⁊ lucas cōmemorauerīt dixiſſe dn̄ꝫ diſcipuinec virgā ferrēt: cū dicat Marcꝰ: Et p̄cepit eiā ſe