Ca. VI.

Adhuc eo loquēte veniūt ad archiſynagogū dicentes: qꝛ filia tua mortua ē: qͥd vltra vexas magiſtrū:Sꝫ ip̄e dn̄s ad cōfitēdū patrē īducit. Seqͥt̉ n. Ieſuſaūt v̓bo qd̓ dicebat̉ audito ait archiſynagogo: NoIi ti tmmō crede. NVGV. de cō. euā. nō legit̉ ꝙnis nūciantibꝰ ⁊ ꝓhibētibꝰ: ne iam magr̄ veniret:ille ꝯſēſerit: ac ꝑ hͦ ꝙ dn̄s dixit ei: Noli timere: crede. nō diffidēteꝫ rep̄hēdit: ſꝫ credentē robuſtiꝰ cōfirmauit. Si aūt euāgeliſta archiſynagogū cōmemoraſſet dixiſſe: ꝙ ſui a domo veniētes dixerūt ꝙ iaꝫnō veraret̉ ieſꝰ: repugnarēt eiꝰ cogitatiōi v̓ba queit Mattheꝰ eū dixiſſe: ꝙ .ſ. puella mortua eſſꝫ.Seqͥt̉. Et nō admiſit quēqͣꝫ ſeqͥ ſe niſi Petrū ⁊ Iacobu ⁊ Ioh̓em frēm IacobiIHEO. Nō .n. hūilia criſtꝰ ad on̄tationē voluit aliqͥd oꝑari. Seqͥt̉:x veniūt ī domū archiſynagogi: ⁊ vidēt tumultū:xſlētes ⁊ eiulātes multū CHRY. Ipſe aūt iubetnō vllulare tanqͣꝫ puella nō ſit mortua ſꝫ dormiēs.rn̄ ſeqͥt̉. Et īgreſ. ait: qͥd tur. ⁊ plo. puel. nō eſt mor. ſꝫpor Archiſynagogo dr̄: filia tua mor. ē. ieſus aūt dirit. Nō ē mor ſꝫ dor. vtrūqꝫ veꝝ ē. q. d. mortua ē vobiſ: mihi dormit BEDA: Hoībꝰ .n. mortua eratouſcitare neqͥuerat: deo dormiebat: ī cꝰ diſpōe ⁊ aīapiuebat: ⁊ caro reſuſcitāda qͥeſcebat. vn̄ mos apudſtianos obtinuit: vt mortui qͥ reſurrecturi n̄ dubitāt̉ dormiētes vocēt̉: Seqͥt̉: Et irri. eū. ¶THEO.Deridēt aūt eū tāqͣꝫ vlteriꝰ nō poſſet aliqͥd facere: ſꝫip̄imet ꝯͣ ſe ip̄os atteſtātes diſputāt. tāqͣꝫ vere mortuā ſuſcitauerit: ⁊ iō miraculoſū erit ſi ſuſcitaueritea. BBEDA: Quia ergo v̓bū reſuſcitātis irridere q̄credere malebāt: merito foras excludūt̉: vtpote īdigni qͥ potētiā reſuſcitātis ac reſurgētis myſteriū viderēt. vn̄ ſeqͥt̉. Ip̄e v̓o eie. oībꝰ/ CHRI. vl̓ vt on̄tationē auferret ꝑꝑ hͦ n̄ oēs ſecū eē ſinit: vt v̓o teſtespꝰ modū hr̄et diuīe v̓tutis: tres p̄cipuos ex diſcipul̓elegit: ⁊ patrē ⁊ matrē puelle tāqͣꝫ p̄ oībꝰ magis neceſſarioſ. māu v̓o ⁊ v̓bo puellā viuificat. vn̄ ſeqͥt̉: Ette ma. pu. ait illi: thabithacumi: qd̓ eſt īterp̄. puellatibi dico ſurge. Manꝰ .n. ieſu viuificatīa exn̄s: mortuū corpꝰ viuificat. vox aūt iacētē excitat. vn̄ ſeqͥt̉:Et ꝯfeſtim ſurrexit pu. ⁊ ambulauīt ¶HIERO. deptīo genere īterp̄. Arguat aliqͥſ euāgeliſtā m̄dacijre exponēdo addiderit: tibi dico: cū ī hebraico thacumi tm̄ ſignificet: puella ſurge: ſꝫ vt ſēſū vocātis ⁊ īꝑantiſ expͥmeret: addit tibi dico ſurge. Seqͥt̉:Eat an̄. xi. 1 GLO. Hoc euāgeliſta addidit ad on̄puellā hꝰ etatis eē ꝙ poterat ābulare ī ābulatiōe eiꝰ n̄ ſolū ſuſcitata: ſꝫ etiā ꝑfecte ſanata on̄dit̉.Seqt̉: Et obſtu. ſtu. magͦ. ⁊ p̄. ill̓ vehēment̓: vt ne. idſciret. ⁊ iuſſit illi dare māducare. ¶CHRV. Ad demoſtrādū ꝙ eā v̓e ſuſcitauerit: ⁊ nō ẜm phātaſiā.IQAMyſtice āt ſaluata a ꝓfluuio ſāguīs muliere: mox filia archiſynagogi mortua nūciat̉: quiadū eccleſia gētium a vicioꝝ labe mūdata ⁊ ob fidemeritū filia ē cognomīata: cōtinuo ſynagoga ꝑfidlē ſimul ⁊ īuidie zelo ſoluta ē. ꝑfidie qͥdē: qꝛ ī chriīſto credere noluit. īuidie v̓o: qꝛ eccleſiā credere doiuit. ⁊ qd̓ aiebāt nūcij archiſynagogo: qͥd vltra vetai magiſtrū: ꝑ eos hodie dr̄ qͥ a deo deſtitutū ſynagoge ſtatū vidēt: vt reſtaurari poſſe nō credāt: iōqꝫpreſuſcitatiōe illiꝰ ſupplicādū nō eſſe eſtimāt. Sꝫſſarchiſynagogꝰ .i. cetꝰ doctoꝝ legis credere volue-

rit: ⁊ ſubiecta ei ſynagoga ſalua erit. qꝛ v̓o ſynagoga leticiā dn̄ice īhītatiōiſ merito īfidelitatis amiſitqͣſi īter flētes ⁊ eiulātes mortua iacet. Tenēs autēpuelle manū dn̄s eā ſuſcitauit: qꝛ niſi pͥꝰ mūdate fuerīt manꝰ iudeoꝝ que ſanguīe plene ſūt: ſynagogamortua nō reſurget. In ſanatōe aūt emorroiſſe mulieris ⁊ ſuſcitatiōe puelle: ſalꝰ on̄dit̉ generis hūani:que a dn̄o ita diſpēſata ē: vt pͥmo aliqͥ ex iſrael ad fidē vēirēt: deīde plēitudo gētiū ītraret: ac ſic oīs iſrael ſaluꝰ fieret. ānoꝝ aūt. xij. erat puella: ⁊ āniſ. xij. mulier erat paſſa: qꝛ peccata nō credētiū apparuerūt īinitio fidei credētiū. vn̄ dr̄: Tredidit abraā deo ⁊ reputatū ē ei ad iuſticiā GREGO. iiij. mo. moral̓rv̓o redēptor nr̄ puellā ī domo: iuuenē v̓o exͣ portā:ī ſepl̓chro āt lazaꝝ ſuſcitat. adhuc qͥdē ī domo mortuꝰ iacꝫ qͥ latꝫ ī peccato. iā exͣ portā educit̉ cꝰ iniqͥtas vſqꝫ ad vecordiā publice ꝑpetratiōis aꝑit̉. ſepulture v̓o aggere p̄mit̉ qͥ ꝑpetratōe neqͥcie etiā vſu cōſuetudīs p̄ſſus grauāt̉./ BEDA: Et notādū ꝙ leuiores ⁊ quotidiani erratʳ: leuioris pnīe poſſūt remedio curari. vn̄ iacētē ī conclaui dn̄s facillima vocepuellā reſuſcitat dicēſ: Puella ſurge: vt v̓o qͣdriduanus mortuus ſepulchri clauſtra euadere poſſet: fremuit ſpū: turbauit ſeip̄m: lachrymas fudit. Quātoigit̉ grauior aīe mors: tāto acrior neceſſe ē vt penitētꝭ feruor īſiſtat. Sꝫ ⁊ h̓ notandū qꝛ publica noxapublico eget remedio. vn̄ lazarꝰ de monumēto vocatꝰ ppl̓is īnotuit. Leuia aūt peccata: ſecreta queunt pnīa deleri. vn̄ puella ī domo iacēs paucis arbitris exurgit: eiſdēqꝫ vt nemī māifeſtēt p̄cipit̉. Turba etiā foris eijcit̉ vt puella ſuſcitet̉: qꝛ ſi nō priꝰ aſecretioribꝰ cordis expellit̉ ſeculariū ml̓titudo curaꝝ. aīa q̄ ītrīſecꝰ iacet mortua: nō reſurgit. Bn̄ autē ſurrexit ⁊ ābulat: qꝛ aīa a peccatis reſuſcitata: n̄ſolū a ſordibꝰ ſcelerū exurgere: ſꝫ ⁊ ī bōis ꝓficere dꝫoꝑbꝰ: ⁊ mox neceſſe ē vt celeſti pane ſatiet̉: diuiniſ. v̓bi ⁊ altaris ꝑticeps effecta..VI.T egreſſꝰ īde abijt ī patriaꝫſuā ⁊ ſeq̄bāt̉ eū diſcipl̓i ſui.Et facto ſabbato cepit ī ſynagoga docer̄ ⁊ ml̓ti audiētes admirabāt̉ ī doctrīa eꝰ dicētes: Un̄ huichec oīa? Et q̄ ē ſapīa q̄ data eſt illi ⁊uirtutes tl̓es q̄ ꝑ manꝰ eꝰ efficiūt̉?Nōne hic ē faber filiꝰ marie: fr̄ Iacobi ⁊ ioſeph ⁊ iude ⁊ Simonis?Nōne ⁊ ſororeſ eꝰ hic nobiſcū ſūt?Et ſcādalizabāt̉ ī illo. Et dicebat illis ieſꝰ qꝛ nō ē ꝓpheta ſine honor̄ niſi ī pr̄ia ſua: ⁊ ī domo ſua: ⁊ ī cognatiōe ſua. et nō poterat ibi uirtute ullā facere niſi paucos infirmos īpoſitis manibus curauit: ⁊ mirabanturꝓpter incredulitateꝫ eorum.