Marcus

ad qͣs venire ꝑ fidē relicta ob ꝑfidiā iudea dignatꝰeſt. Recte .n. diuerẜ erroꝝ anfractibꝰ iactate natōesīſtabilitati pelagi ꝯparant̉. Multa aūt turba a diuerẜ ꝓuincijs ſecuta eſt eū: qꝛ p̄dicātibꝰ apl̓is ml̓tasnatiōes ad ſe veniētes benigne ſuſcepit. Nauiculav̓o dn̄o ī mari deẜuiēs eccl̓a ē de gētibꝰ ꝯgregata. ꝓpter turbā aūt ne ſe cōprimat nauiculā aſcendit: qꝛturbidas carnaliū mētes fugiēs ad eos qͥ gl̓iaꝫ ſecl̓iſpernūt venire ⁊ māſionē facere gaudet. Diſtat aūtint̓ cōprimere dn̄m ⁊ tāgere. cōprimūt .n. eū carnalibꝰ cogitatiōibꝰ aut factꝭ pacē turbant in qͣ veritasmanet. tāgit v̓o qͥ ꝑfidē ⁊ dilectionē eū ſuſcepit corde. vn̄ qͥ euꝫ tetigerūt ſaluati eē ꝑhibent̉. VTHEO.Moral̓r aūt herodiani .i. carnales chriſtū int̓ficerevolūt: Perodes .n. pelliceꝰ int̓pretat̉. Qui v̓o de pr̄iaſua egrediūt̉ .i. a carnali hītudine hi ſequūt̉ Chriſtū⁊ eoꝝ plage curant̉ .i. peccata q̄ ꝯſcīam vulnerāt. Ieſus aūt in nobis eſt rō que p̄cipit vt nauicl̓a nr̄a .i.corpꝰ ei deẜuiat: ne rōneꝫ turbatiōes oppͥmant reꝝ.¶Et aſcendens in monte uocauitad ſe quos uoluit ip̄e. ⁊ uenerūt adeū: ⁊ fecit ut eſſent. xij. cū illo: ⁊ utmitteret eos p̄dicare. ⁊ dedit ill̓ poteſtatē curādi infirmitates ⁊ eijciēdi demonia. Et impoſuit Simoninomē Petrꝰ: ⁊ Iacobū zebedei: ⁊Iohannē frēꝫ Iacobi: ⁊ īpoſuit eiſnoīa boauerges: qd̓ eſt filiꝰ tonitrui⁊ Andreā ⁊ Philippū ⁊ Bartholomeū ⁊ Mattheū ⁊ Thomā ⁊ Iacobū alphei ⁊ Thadeū: ſimonē chananeū ⁊ Iudā ſcarioth ꝗ tradidit illūBEDA. Poſtqͣꝫ nephandos ſpūs ſe p̄dicare ꝓhibuit: elegit ſcos qͥ ⁊ īmundos ſpūs eijcerēt: ⁊ euāgeliūdicae̓t. vn̄ dr̄: Et aſcē. in mo. vo. ad ſe quos vo. ipſe.FTHEO. Lucas aūt dic̄ ꝙ aſcēdit ad orandū. poſtmiracl̓oꝝ .n. on̄ſionē orat docēs nos ꝙ oꝫ grās agere cū ꝯſeqͥmur aliqͥd boni: ⁊ hoc dīne virtuti approp̓are. CHRY. Prelatos etiā eccl̓e inſtruit ī orōnibꝰ ꝑnoctare an̄qꝫ ordinatiōeꝫ faciāt vt eoꝝ offm̄ nōfruſtret̉. Cū gͦ ẜm Xucā dies factꝰ eēt vocauit quosvoluit. Erāt .n. plures qͥ euꝫ ſeq̄bant̉. BEDA. Nōenī illoꝝ elcōis ac ſtudij: ſꝫ diuine erat dignatōis ⁊gr̄e: vt in apoſtolatū vocarēt̉. Mons etiā ille ī quoapl̓os dn̄s elegit altitudinē deſignat iuſticie: ī quaerāt inſtituēdi: ⁊ quā erāt hoībꝰ p̄dicaturi. H E.Uel Chriſtꝰ ſpirital̓r mons eſt ex quo aq̄ viue fluūtlac in ꝑuuloꝝ ſalute p̄parat̉: pīguedo ſpirital̓ agnoſcit̉: ⁊ qͥcquid ſūme bonū credit̉: in motꝭ iſtiꝰ eſt gr̄eꝯſtitutuꝫ. In montē gͦ vocant̉ excelſi meritꝭ ⁊ v̓bis:vt locꝰ ꝯgruat meritꝭ altis. Seqͥt̉: Et ve. ad eū ⁊ fe. vteēt. xij. cū illo: ⁊ vt mit. eos p̄dicare. Spēꝫ .n. Iacabdilexit dn̄s: vt ſint ip̄i ſuꝑ thronos. xij. iudicātes. xij.tribꝰ Iſrl̓: qͥ etiā trini ⁊ qͣterni circa tabernacl̓ꝫ dn̄iexcubāt: ⁊ ſcā dn̄i v̓ba humerꝭ opeꝝ portāt. In hͦ n.ſacr̄o quondā filij Iſrl̓ circa tabernacl̓m caſtrame-

tabant̉ vt ex oī parte ꝑ qͣdꝝ trine tribꝰ maneret jaūt qͣtuor. xij. faciūt: ⁊ ter qͣterni ad p̄dicandū ſi pſi apl̓i: vt ꝑ vniuerſas qͣdrati orbis plagas barēt gētes in noīe pr̄is ⁊ filij ⁊ ſpūſſcī. Seqͥt̉. tradit ill̓ ptāteꝫ cu. īfir. ⁊ eijci. de. vt .ſ. ꝓmiſſoꝝ cemagnitudīe atteſtaret̉ magnitudo factorū: ⁊ nomfacerēt qͥ noua p̄dicarēt. 4THEO. Numerarapl̓oꝝ noīa: vt ꝓpt̓ falſos apl̓os euitādos ſi⁊ veri. ⁊ iō ſeqͥt̉: Et impo. Simoni no. Petrꝰ/GVS. de cō. euā. Nullꝰ aūt putet nūc accepimone nomē vt Petrꝰ vocaret̉: ne ſit ꝯͣrijqͥ lōge an̄ dcm̄ eſſe illi cōmemorat: Tu vocaberi cphas: qd̓ interp̄tat̉ Petrꝰ. Marcꝰ aut recapitulaohͦ cōmemorauit. Cū .n. vellet noīa. xij. apl̓oꝝ enīeꝫre: ⁊ necͣe hēret Petꝝ dicere breuit̓ iuſinuare.ꝙ nō hoc antea vocaret̉: ſꝫ hoc ei dn̄s nouirit. HBEDA. Ideo aūt dn̄s voluit eū pͥus alit̓yri: vt ex ipſa cōmutatōe noīs ſacr̄ꝫ cōmendaret̉. ideeſt gͦ grece ſiue latine Petrꝰ qd̓ ſyriace Lephas. ⁊ īvtraqꝫ līgua nomē a petra deriuatū eſt. nec diqͥn illa de qͣ Paulꝰ ait: Petra aūt erat Chriſtꝰ narſic̄ lux vera erat: ⁊ Chriſtꝰ donauit apl̓is vt lux indi vocent̉: ſic ⁊ Simoni qͥ credebat ī petrā ChrPetre largitꝰ eſt nomen. IHIERO De obeaūt quā Simō ſignificat aſcēdit̉ adgnificat Petrꝰ. Seqͥt̉: Et Iacobūze. ⁊ IBEDA. Subaudit̉: a ſuꝑioribꝰ vocauit addens in montē. HI ERO. Iacobū .ſ. qͥ ſupplātat.hꝫ tota deſideria carnis: ⁊ Ioh̓em qͥ gr̄a accealij ꝑ laborē tenēt. Seqͥt̉: Et īpo eis noīa l̓CHIIFilios qͥdē Lebedei ſic noara dīnitatis edicta debebāꝙ magnadiffundere FERO. Uel ꝑ hoc triūſme on̄dit̉ meritū: q̄ in mote merent̉ audirum pr̄is ꝑ nubē de filio tonātis: Hic eſt filiꝰ meꝰ clectꝰ: vt ⁊ ipſi ꝑ nubē carnis: ⁊ in ignē v̓bi qͣſira in pluuiā in terris ſpargerēt: qm̄ dn̄s fipluuiā fecit: vt extīguat mīa qd̓ iudiciū vrit.Et Andreā. qͥ virilit̓ vim fac̄ ꝑditiōi: ⁊ vt rn̄ſuꝫtis ī ſe ſemꝑ hēat: ⁊ aīa eius ſit ſemꝑ ī manibꝰBEDA. Andreas .n. grecū nomē eſt: ⁊ īterp̄tat̉ ylis: ab arach qd̓ eſt vir: qꝛ virilit̓ dn̄o adheſit. SeqͥEt Philippū. HI ERO. Qui eſt os lāpadis qͥuminare pōt ore qd̓ corde ꝯcepit: cui dedit dn̄onē oris illuminātis. Scimꝰ hūc modū locutōispͥum eſſe dīnaꝝ ſcripturaꝝ ꝙ hebrea noīa admyſteriū ſignificatōis ſūt poſita. Seqͥt̉: Et Bariblomeū. qͥ eſt filiꝰ ſuſpēdētis aqͣs: illiꝰ .ſ. qͥ dixit: xt indabo nubibꝰ meiſ ne pluāt ſuꝑ eū imbrē. Nomē rofilij dei ꝑ paceꝫ ⁊ dilectionē acqͥrit̉ inimici. ꝓelitenī pacifici: qm̄ filij dei ſūt. Et diligite īimicos nrōvt filij dei ſitꝭ. Seqͥt̉: Et Mattheu. qͥ eſt donat̉ꝰ cudonat̉ a dn̄o: vt nō ſolū remiſſiōeꝫ pctōꝝ adſꝫ numero aſcribat̉ apl̓oꝝ. Et Thomā. qͥ eſt abml̓ta .n. ꝓfunda ſciētes dei numīe ꝓferūt. SeqͥIacobū Alphei .i. docti vl̓ milleſimi: cuiꝰ a latdent mille. h̓ alter Iacobꝰ eſt: cui colluctatio nō ēaduerſus carnē ⁊ ſanguinē: ſed aduerſus ſpiritneqͥtias. Sequit̉: Et Thadeū. is eſt corculꝰ .i. cordcultor qͥ ꝯfuat cor ſuū oī cuſtodia. FBEOA. Ideus aūt ipſe eſt quē Lucas in euagelio ⁊ ī atapl̓oꝝ iudā iacobi noīat. erat .n. frat iacobi fris di