Ca. III.

et ipſe in epiſtola ſua ſcripſit. Sequit̉: Et Simonēchananeū ⁊ iudā ſcarioth qui tradidit illū. Hoc cūadditamēto poſuit diſtinctionē Simonis Petri ⁊inde Iacobi. Simon autē chananeꝰ dicit̉ ab chana vico galilee. Iudas autē ſcarioth a vico in quoorus ē aut ex tribu iſachar dicit̉ / HIERO. Quonodo īter apoſtolos cōputat̉: vt diſcamꝰ ꝙ deusnō repellit aliquē ꝓpter futurā maliciā: ſꝫ ꝓpter p̄ſentē ẜtutē dignū facit habere. HIERO. Simōnrē ponēs triſticiā īterp̄tat̉. Beati nāqꝫ qui lugētim̄ ipſi cōſolabunt̉. Chananeꝰ aūt .i zelotes dicit̓ quē zelꝰ domꝰ dei comedit. Iudas aūt ſcariothē qui nō delet peccatū ſuū ꝑ pnīam. iudas .n. cōfilorioſus īterp̄tat̉: ſcarioth aūt memoriatensnortis. Sūt autē cōfeſſores multi ī eccleſia ſuꝑbi ⁊ioſi: vt ſimō magꝰ ⁊ arrius ⁊ ceteri heretici: quonoria mortalis iō ī eccl̓ia celebrat̉ vt euitet̉.Et ueniūt ī domū: ⁊ cōuenit iterū turba: ita ut nō poſſent neqꝫ panē māducare: ⁊ cū audiſſent ſui: exierūt tenere eū. Dicebāt .n. quoniāī furorē uerſus ē. Et ſcribe ꝗ ab hieroſolymis deſcenderant dicebant:muoniā beelzebub het: et qꝛ in prīcie demonioruꝫ eijcit demonia.BEDA: Electos ī mōte apoſtolos dn̄s ad domūucit quaſi eos admonēſ: vt poſt acceptū apoſtoatus gradū ad cōſcīam ſuā redeāt. vn̄ dicit̉: Et veniūt ī domū ⁊ cōuenit iteꝝ turba: ita vtˡ nō poſſentępa. mā/ CHRIS. Ingrate quidē erāt princititudīēs: quos īpedit a cognitōe elatio: gravero populi multitudo vēit ad Ieſū. BED AQuā beata vero frequētia turbe cōfluentis cui tanū fuit cure ad obtinēda ſalutē: vt auctori ſalutꝭ cūhis qͥ ſecū erāt: nec veſcēdi quidē hora libera maneret: ſed quē turba frequētat externa: huuc ꝓpīquorū eſtimatio paruipēdit. Sequit̉ enī: Et cum audi.ſui exi. te. elia enī altitudinē ſapiētie quā audiebāt capere nō poterāt: qͣſi ī alieno eū ſenſu locutuꝫeſſedebāt. vn̄ ſequit̉: Dicebāt enī quoniā in fur.HI. Id ē demoniū habet ⁊ furit:āt vt īcarcerarēt tāqͣꝫ demoniadē ſui hoc volebāt .i. ꝓpinqui: forte cōpavel fratres eiꝰ. Stulta aūt fuit īſania ꝙ tāoꝝ diuine ſapiētie factorē ī furiā verti cōcipiūt/ BEDA: Multū autē diſtat īter eosqͥ verbū dei ꝓ mētis tarditate nō ītelligūt: qͣles fuerūt quibꝰ dictū ē: ⁊ eos qͥ hoc qd̓ ītelligūt de iniſtria bhemāt: de quibꝰ ſubdit̉: Et ſcribe qͥ abhieroſo. deſcē. dicē. qm̄ beelze. habet. Que .n. negareierāt: ſiniſtra īterp̄tatione ꝑuertere laborāt:ſi nō deitatis oꝑa eſſent: ſꝫ īmūdiſſimi ſpūs .i. beeldeꝰ erat acharon: Nā beel quidē ipſe ē baub aūt muſca vocat̉. Beelzebub ergo .i. vir mucarū īterpretat̉. obſortes imolati cruoris ex cuiusiſſimo ritu principē demonioꝝ euꝫ nominabdūt: Et qꝛ ī prī. de. eijcit demonia / HIEQ Miſtice aut domꝰ ad quā veniūt p̄mitīa eſt

eccleſia. Turbe qͣ īpediūt panē māducari: peccata ⁊vicia ſūt: qꝛ qͥ māducat ī digne: iudiciū ſibi manducat ⁊ bibit/ BEDA: Scribe ēt ab hieroſolymis deſcēdentes blaſphemāt. Turba v̓o ab hieroſolymīsveniēs ſecuta ē dn̄m ⁊ ab alijs regionibꝰ iudeoꝝ ſiue gentiū: qꝛ ſic erat paſſionis tēpus futuꝝ: vt turba illū populi iudeoꝝ cū palmis ac laudibꝰ hieroſolymā ꝑduceret: gētiles videre deſiderarēt: ſꝫ ſcribe⁊ phariſei de eius morte tractarent.¶ Et cōuocatis eis: ī ꝑabolis dicebat illis: Quō pōt ſathanas ſathanā eijcere? Et ſi regnū ī ſe diuidat̉:nō pōt ſtare regnū illd̓. Et ſi domꝰſupra ſemetip̄aꝫ diſpartiat̉: nō pōtdomꝰ illa ſtare. Et ſi ſathanas conſurrexerit ī ſemetip̄m diſꝑtitꝰ eſt: ⁊nō poterit ſtare: ſꝫ finē hꝫ. Nemopōt uaſa fortis in domū īgreſſus diriꝑe niſi pͥus fortē alliget: ⁊ tūc domū eiꝰ diripiet. Amē dico uob̓ qm̄oīa dimittent̉ filijs hominū peccata⁊ blaſphemie ꝗbuſ blaſphemauerītꝗ aūt blaſphemauerit ī ſpm̄ ſanctuꝫnō hꝫ remiſſionē ī eternū: ſꝫ reꝰ eriteterni delicti: quoniam dicebāt: ſpiritum īmundum habet.CHRY. Poſita blaſphemia ſcribaꝝ: dn̄s on̄dit īpoſſibile fore qd̓ dicebāt: ſuā ꝓbationē exēplo confirmās. vn̄ dicit: Et cō. eis in ꝑa. di. illis: Quō pōt ſa.ſat. eijcere? qͣſi diceret: Regnū cōtra ſe īteſtino bellodiuiſum: neceſſe ē deſolari. Quod ⁊ ī domo ⁊ ī ciuitate videt̉. Quo circa ⁊ſi ſathane regnū ī ſeip̄m diuiſuꝫ ē: ita ꝙ ſathanas ab homībꝰ repellat ſathanā.deſolatio regni demonū appropīquauit. regnū autē eoꝝ ē ī hͦ ꝙ homīes ſubditos teneant. Si igit̉ abhomībꝰ pellunt̉: hoc nō ē aliud qͣꝫ regnuꝫ eoꝝ diſſolui. Si aūt adhuc ī homībꝰ tenet ptātē māifeſtūē ꝙ regnū maligni adhuc ſtat: ⁊ nō ē cōtra ſeipſuꝫdiuiſum GLO. Et qꝛ iā on̄dit exēplo ꝙ demō demonē nō expellit: on̄dit quō poſſet expelli: dicens:Nemo pōt va. for/ HI ERO. Exemplū tale ē: fortis ē demō. vaſa eiꝰ ſūt homīes ī qͥbus recipit̉. Niſiergo qͥs priꝰ vīcat demonē ⁊ alliget: quō vaſa eiꝰ .i.demoniacos ab eo diripiet? Sic ⁊ ego qͥ diripio vaſa eiꝰ .i. libero homines a demoniaca paſſiōe: priꝰ alligo demones ⁊ ſuꝑo eos ⁊ inimicꝰ eoꝝ ſum. Quomō ergo dicitis ꝙ beelrebub habeo ⁊ demonū amicus exn̄s demonia eijcio/ BED A. Alligauit etiamdn̄s fortē .i. diabolū: hoc ē electoꝝ ſeductiōe compeſcuitꝭ: ⁊ īgreſſus ī domū .i. ī mūdū: domuꝫ eiꝰ ⁊ vaſai. homines diripuit: qꝛ ereptos a diaboli laqueis eccleſie ſue adunauit. Uel domū eiꝰ diripuit: qꝛ omēsmūdi ꝑtes qͥbus olī hoſtis dominabat̉ antiquus: apoſtolis eorūqꝫ ſucceſſoribꝰ diſtribuit: vt ppl̓os ad

g