gaut mouet q̄re qn̄s cū coꝰ eſſet curaturꝰ denīe ſaluatōe īterrogauerit: intelligat vel aīam moreſcripturaꝝ ꝓ hoīe poſitā: ſicut dr̄: He ſunt aīe q̄ exiecūt de femore Iacob. vl̓ ꝙ illa miracula ꝓpt̓ aīe ſaurē faciebat: vel ꝙ ipſa manus ſanatio ſalutē aīe finificabat̉. AVGV. de cō. euā. Sed pōt mouere:gro Mattheꝰ dixerit ꝙ ipſi interrogauerīt dn̄m: ſilicet ſabbato curare? cū Marcꝰ illos potiꝰ int̓rogatos a dn̄o ꝑhibeat: licet ſabbato bn̄facere: an maleītelligendū eſt ꝙ illi pͥus īterrogauerūt dn̄mq licet ſabbato curare: deinde ꝙ intelligēs cogitatiōes eo aditū accuſandi q̄rentiū: ꝯſtituerit ī medioillū quē fuerat ſanaturꝰ: ⁊ īterrogauerit q̄ MarcꝰIncas eū int̓rogaſſe cōmemorāt: ac tūc ill̓ tacētibꝰiſſe ſimilitudinē de oue: ⁊ cōcluſiſſe ꝙ liceatabbatis bn̄ facere. Seqͥt̉. At illi tacebāt. CHRIO Sciebāt .n. ꝙ eū oīno curaret. Seqͥt̉: Et circūeōs cū ira. ꝙ eos cū ira circūſpicit ac triſtat̉ ſuꝑitate cordis eoꝝ: hūanitati ꝯuenit: quaꝫ ꝓ nobisſcipe dignatꝰ eſt. v̓bo aūt miraculū ꝯiungit vn̄ ſola roce hō curat̉. Un̄ ſequit̉: Et extē. ⁊ reſti. ē ma. illi p hec oīa ꝓ diſcipul̓ rn̄dens: ſimulqꝫ on̄dens ſuāritā exiſtere sͣ legē. BEDA. Myſtice auteꝫ hō qͥumanū genꝰ indicat ī fecūditasarefactū: ſꝫ dn̄i miſeratiōe curatū: cuiꝰte bonidextera q̄ in pͥmo parētevetite arboris poma des gr̄aꝫ dū inſontes man cruce arbſtenderet: bonoꝝ opeꝝ ſuccis ē reituta ſaluti. Et bn̄ in ſynagoga manꝰ erat arida: qꝛnū maiꝰ eſt: ibi grauiꝰ eſt īexcuſabil̓ noxe¶I ERO. Uel ſignificāt auaros qͥ valētesp̄dari ⁊ nō largiri. qͥbꝰ dr̄ vt extēas. .i. qͥ furabat̉ iam nō furet̉: magꝭ aūtua qd̓ bonū eſt: vt hēat vn̄ cōgentibTHEO. Uel aridā dextrā hꝫſ nō ont̓ dextre partꝭ. exquo .n.tituit̉ in oꝑibꝰ ꝓhibitꝭ: extūc areſcit ino reſtaurabit̉ qn̄ in v̓tute ſtabite .ſ. a peccatꝭ: ⁊ ſta ī medio. ⁊ neꝫ ad ſuꝑhabūdantiā ſe extēdit.¶ Exeūtes aūt phariſei ſtatī cū herodianis ꝯſiliū faciebāt aduerſꝰ euꝫquo eū ꝑderent. Ieſus aūt cū diſcipulis ſuis ſeceſſit ad mare: ⁊ multaturba a galilea ⁊ iudea ſecuta ē eū: ⁊ab hieroſolymiſ ⁊ ab idumea ⁊ trāſiordanē: ⁊ ꝗ circa tyꝝ ⁊ ſydonē multitudo magna audientes q̄ faciebatuenerūt ad eū. Et dixit ieſus diſcipul̓ ſuis: ut ī nauicula ſibi deẜuirētꝓpt̓ turbā: ne cōprimerēt eū. Multos .n. ſanabat: ita ut irruerēt in eūut illū tangerēt. Quotquot aūt habebāt plagaſ: ⁊ ſpūs īmundi cū illūnidebāt: ꝓcidebāt ei: ⁊ clamabāt di
cētes: Tu es filiꝰ dei. Et uehement̓cōminabat̉ eis: ne manifeſtarēt eū.BED A. Phariſei reputātes in crimē ꝙ ad v̓buꝫdn̄i ſaluaꝫ q̄ languebāt extēdit dexterā: de voce ſaluatoris fecerunt cōſiliuꝫ. vn̄ dicit̉: Exeūtes aūt phariſei: ſtatī cū herodi. cō. fa. aduer. euꝫ qūo eū ꝑderēt.qͣſi nō ipſoꝝ qͥſqꝫ maiora ſabbatis ageret: cibos portando: porrigēdo calicē: ⁊ cetera q̄ victui ſūt neceſſaria exequēdo. Nteqꝫ .n. ille qͥ dixit ⁊ facta ſūt: ſabbato laboraſſe poterat ꝯuīci/ THEO. Herodiani autē dn̄r milites Herodis regis. hereẜ nāqꝫ quedā noua ſurrexerat: q̄ Herodē chriſtuꝫ eſſe dicebat. Prophetia .n̄. Iacob īnuebat ꝙ qn̄ deficerēt pͥncipes d̓Iuda: tūc Chriſtꝰ veniret. ⁊ qꝛ Herodis tꝑe nullꝰ ſuꝑerat iudaicoꝝ pͥncipū: ſꝫ ipſe ſolꝰ regnabat alienigena exn̄s: qͥdam ip̄m eē Chriſtū putauerūt: ⁊ hereſimꝯſtituerūt. Iſti gͦ cuꝫ phariſeis Chriſtū īterficere conabant̉. BEDA. Uel herodianos Herodis tetrarche mīſtros dicit: qͥ ꝓpt̓ inimicitias qͣs eoꝝ dn̄s aduerſus Iohannē hēbat: etiā ſaluatorē quem Ioh̓esp̄dicabat inſidijs ꝑſeq̄bant̉ ⁊ odijs. Sequit̉: Ieſꝰ aūtcū diſci. ſu. ſeceſ. ad mare. qͣſi hō fugiēs ꝑſequentiuꝫinſidias: qꝛ neqꝫ adhuc venerat hora paſſiōis eiꝰ: neqꝫ extra Hierl̓m fuit locꝰ paſſiōiſ: vbi ⁊ exemplū dedit ſuis: ſi ī vna ciuitate ꝑſecutionē paterent̉ in alterā fugiendi THEO. Simul etiā ſecedit vt plurimis bn̄faciat ab ītegratꝭ recedēs: etenī multi ſecūti ſunt eū ⁊ ſanauit eos. Seqͥt̉ enī: Et multa turba aga. tyri ⁊ Sydoni alienige. exn̄tes. vtilitatē a Chriſto accipiūt: ꝓpinqͥ v̓o eiꝰ iudei .ſ. ip̄m ꝑſequebant̉:⁊ ſic nulla eſt ꝓpinqͥtatis vtilitas niſi ſimilitudo bonitatis exiſtat BEDA. Illi .n. vidētes oꝑa virtutūeiꝰ: ⁊ verba doctrine audiētes: eū ꝑſequebant̉. Iſtiaūt opīone tm̄ ducti virtutū eiꝰ: ꝯgeſto agmine ꝑmaximo veniūt ad audiendū eū: opēqꝫ ſalutis flagtandā. Un̄ ſequit̉: Et dixit diſcipul̓ ſuis vt ī na. ſibideẜ ¶THEO. Uide aūt occultatā gloriā eiꝰ. eteniꝫne lederet euꝫ turba petit nauiculā: vt intrās in eāꝯẜuet̉ illeſus. Sequit̉: Quotquot aūt ha. pla. ⁊ ſpi.īmun. cuꝫ illū vide. ꝓci. ei. Plagas aūt dic̄ īfirmitates. ipſe nāqꝫ deꝰ nos vulnerat vt filios pater./ BEDA. Procidebant gͦ vtriqꝫ dn̄o: ⁊ qͥ hēbant plagasinfirmitatū corporaliū: ⁊ qͥ a ſpiritibꝰ vexabant̉ immūdis: ſꝫ īfirmi ſimplici ītentōe obtinēde ſalutꝭ. dimoniaci aūt vl̓ potiꝰ in eis hītantes demones vi diuini timoris coacti: nō ſolū ad ꝓcidendū eī: veꝝ etiam ad cōfitendū eiꝰ maieſtatē cōpulſi. Un̄ ſequit̉:Et clama. di. Tu es filius dei. vbi miranda eſt arrianoꝝ cecitas: qͥ poſt reſurrectiōis gloriā filiū dei negāt: quē demones adhuc mortali carne indutū filium dei ꝓfitent̉. Sequit̉: Et vehe. cōmi. eis ne ma.euꝫ. Peccatori .n. dixit deꝰ: Quare tu enarras iuſticias meas? Prohibet̉ ergo dn̄ꝫ p̄dicare peccator: neqͥs duꝫ p̄dicantē audit: ſequat̉ errantē. improbꝰ .n.magr̄ eſt diabolꝰ qͥ falſa verꝭ ſepe ꝑmiſcet: vt ſpūs veritatis teſtimoniū fraudis obtegat. Ceteꝝ non ſolūdemones: ſed ⁊ a Chriſto ſanati: ⁊ apoſtoli an̄ paſſionem precipiunt̉ reticere de illo: ne dīna maieſtate p̄dicata paſſionis diſpēſatio differret̉. Iuxta allegoriaꝫ v̓o in hoc ꝙ dominꝰ egreſſus de ſynagoga ſeceſſit ad mare: gentium ſaluationem prefigurauit: