Druckschrift 
Catena aurea super quattuor Evangelistas
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Marcus

niſi ſolis ſacerdotibꝰ: dedit eiſ eo erāt. Et dicebat eis: Sabba ꝓpter hoīem ſcm̄ eſt: nonpter ſabbatū. Itaqꝫ dn̄s eſt filiushominis etiam ſabbati.CHRY. Liberati a figura veritate vniti Chriſtidiſcipuli: figurale ſabbati feſtū ẜuāt. vn̄ dr̄: Et factū eſt iteꝝ ſab am. ſa. diſci. eiꝰ ce. ꝓgre. vel.ſpicas BEDA: Legimꝰ ī ſequētibꝰ erāt redibāt multi: nec manducādi qͥdeꝫ ſpaciū hēbant: quaſi hoīes eſuriebāt̉. CHRI. Eſuriētes aūteſcā ſimplicē comedebāt: ad voluptatē: ſꝫ ꝓpternaͣe neceſſitatē. Phariſei aūt figure vmbre ẜuientes diſcipulos accuſabāt tanqͣꝫ iiuſte agētes. vn̄ ſeqͥtur: Phariſei etiā dicebāt ei: ecce qͥd fa. diſ. t. ſab. qd̓ licet. AVGV. de oꝑibꝰ monachoꝝ: Popl̓o ſiqͥ Iſrl̓ lege ſcriptā p̄ceptū eſt: vt ī agris ſuis furēnullꝰ teneret: niſi ſecū aliqͥd vellet auferre. namnihil aliud attigiſſet qͣꝫ id qd̓ comediſſet: libeꝝ īpunitūqꝫ abire fineret. vn̄ etiā ſpicas vellētibꝰ diſcipul̓dn̄i: de ſabbato potiꝰ qͣꝫ de furto iudei calūniati ſūtCHRY. Dn̄s aūt dauid ī mediū ītroducit: cui aliqn̄ ꝯtigit ẜm legē comedere: ſacerdotalē tetigit cibū: vt illiꝰ exēplo accuſationē diſcipl̓oꝝ ſoluatSeqͥt̉ enī. Et ait illis: nūqͣꝫ legiſtis qͥd fe. da¬THEOPHI. Fugiēs .n. Dauid a facie Saul: ad prīcipeꝫſacerdotū deuenit: panes ꝓpōnis comedit: gladiū abſtulit Golie: dn̄o erant oblata. Querūt veroaliqͥ: qͣlit̓ nūc euāgeliſta Abiathar principē ſacerdo noīauit: liber regū hūc noīet abimelechiI BEDA: Hoc aūt nihil hꝫ diſſonātie. ambo etenī fuer̄tillic: veniēs Dauid panes petijt: accepit abimelech videlꝫ pͥnceps ſacerdotū: Abiathar filiꝰ eiusocciſo āt abimelecha ſaule fugit abiathar ad dauid comes factꝰ totiꝰ exilij eiꝰ: poſtea eo regnāte: ſūmiſecerdotij ipſe gradū accepit: multoqꝫ maioris excellētie filiꝰ qͣꝫ pr̄ effectꝰ eſt. dignꝰ fuit cuiꝰ memoriaꝫ dn̄s etiā viuēte pr̄e qͣſi ſūmi ſacerdotis faceret.Sequit̉: Et dicebat eis: Sabbatū ꝓpt̓ hoīeꝫ ſcm̄ eſt: non ꝓpter ſabbatū. Maior .n. eſt cura ſanitati vite hoīs qͣꝫ cuſtodia ſabbati adhibēda. Sic igit̉mandatū eſt ſabbatū cuſtodiri: vt tn̄ ſi neceſſitas eſſet: reꝰ eēt ſabbatū violaſſet. ſabbato circūcidi ē ꝓhibitū: qꝛ nec̄e erat fieri. machabei neceſſitate īſtāte ſabbato pugnabāt. vn̄ diſcipul̓ eſuriētibꝰqd̓ licitū erat ī lege necītate famis ſcm̄ eſt licitūſic̄ hodie ſiqͥs eger ieiuniū corruꝑit: nulla rōe reꝰ tenet̉. Sequit̉: Itaqꝫ dn̄s eſt filiꝰ hoīs etiā ſabbati.fi. d. Dauid rex ſecerdotali cibo paſtꝰ excuſabilis eſt:qͣꝫto magis filiꝰ hoīs verꝰ rex ſaccrdos dn̄s ſabbati: eul̓ ſaꝝ ſabbato ſpicaꝝ noxa tenet̉. CHRI.Dn̄m quidē ſabbati filiū hoīs ſeip̄m ꝓprie vocat:qm̄quidē dei exn̄s filiꝰ: filius hoīs ꝓpt̓ hoīes dignatꝰ eſt dici. Legis aūt latori dn̄o lex dn̄at̉. plꝰ eīꝫlicet regi qͣꝫ legibꝰ ſtatuat̉. Infirmis quidē dat̉ lex: ꝑfectis oꝑantibꝰ ſupra legē. BEDA. Myſtice aūt diſcipl̓i ſata trāſeūt: doctores ſcī quos īfide inſtituerūt cura pie ſolicitudīs inſpiciūt: quoseſurire nihil meliꝰ qͣꝫ ſalutē intelligimꝰ hoīuꝫ. velle

re aūt ſpicas ē hoīes a t̓rena ītentōe eruere. Fricaraūt māibꝰ ē exēplis v̓tutū a carniſ ꝯcupiſcētia qͣi abuſdā follicul̓ puritatē mētꝭ exuere. Grana mre ē emundatū quēqꝫ a ſordibꝰ vitioꝝ ora p̄dicātuꝫ eccl̓e mēbris ī corporari. bn̄ diſcipulites an̄ faciē dn̄i feciſſe mēorant̉: qꝛ doctoriſ nec̄emo p̄cedat: ſic cor auditoris ſubſequēs gr̄a ſupnoviſitatōis illuſtret: Bn̄ ſabbatis: qꝛ ipſi doctorp̄dicādo ſpe future qͥetis laborāt. auditores ſmouēt et̓na requie īſudare laboribꝰ / THEcqꝛ hn̄t in paſſiōibꝰ requiē: tūc alijs ad virtutē octores fiūt euellētes t̓rena. FBEDA. Itē ſata anbulāt dn̄o eloqͥa ſacͣ meditari delectāt̉. e ī eis panē vite īuenire deſiderāt: ī ſabbatiſopita mēte a turbulētis cogitatōibꝰ vacare gUellūt ſpicas: ꝯtritas purgāt donec ad eſcā pueniāt: teſtimonia ſcripturaꝝ ad legētes ꝑuenmeditādo aſſumūt: tadiu diſcutiūt donec ī eiſtdullā dilcōnis īueniūt. veꝝ hec mentiū refectō ſtutis diſplicet: ſꝫ a dn̄o approbat̉.T introiuit iteꝝ in ſynago: erat ibi hn̄s manūaridā. Et obẜuabāt eum ſiſabbatis curaret ut accuſarēt illuEt ait hōi hn̄ti manuꝫ aridā: Surge in mediū. Et dicit eis: Licet ſabbatis bn̄ facere an male: aīam ſaluāfacere an ꝑdere? At illi tacebāt. etcircūſpiciēs eos ira: ꝯtriſtatꝰ ſuꝑcecitate cordis eoꝝ dicit homini:Extende manum tuam. Et extendit: reſtituta eſt manus illi.THEOPHI. Poſtqͣꝫ dn̄s iudeos diſcipulocuſauerāt ſpicas ſabbato euellebāt exēplo dauiꝯfudit: nūc ampliꝰ ipſos ad veritatē reduceculū in ſabbato oꝑat̉: on̄dens ſi operari ſabbemiracula ī ſalutē hoīuꝫ piū eſt: eſt malū in ſabbato neceſſaria corporis oꝑari. dicit: Et introi. it in ſyna. erat ibi hn̄s ma. ari. obẜ. euꝫ ſi ſabcu. vt accu.. BEDA: Quia .n. deſtructionē ſabbati quā in diſcipul̓ arguebāt ꝓbabili excuſaueuiexēplo: nc̄ ip̄ꝫ obẜuādo calūniari volūt: vt ſi ſabbacuret trāſgreſſiōis: ſi curet crudelitatꝭ aut ībeculitatis arguāt. Seqͥt̉: Et ait ho. ha. ma. ari. ſurge īdiū/ CHRI. Statuit qͥdeꝫ illū in medio vt treitiaſpectu: ac viſo eo cōpatiant̉ maliciaꝫ deponaBEDA: Et p̄ueniēs calumniā iudeoꝝ quā ei parauerat: arguit eos: qꝛ legis p̄cepta praua tētatiōelabāt. Un̄ ſeqͥt̉ Et dicit eis: licet ſabbato bn̄ faceſean male? hoc aūt qͥrit: qꝛ eſtimabāt in ſabbato elūa bonis oꝑbꝰ feriandū: lex a mal̓ abſtinere iuboat dicēs: Omne opꝰ ẜuile facietis ī eo. ī. peccilqꝛ facit peccatū ẜuꝰ eſt peccati. Ideꝫ aūt eſt qd̓ pmiſerat: bn̄ facere an̄ male. qd̓ poſtea ſubdit. abſaluā facere an ꝑdere. hoc ē hoīeꝫ curare an no no deꝰ ſūme bonꝰ auctor ꝑditōis nobis poſſitieY eiꝰ non ſaluare ſcripture cōſuetudīe ꝑdere didi.