Ca. II.
ob nexꝰ culpaꝝ artuū diſſolutōe fuiſſe dānatuꝫ: necniſi his relaxatis mebroꝝ poſſe recuperatiōe ſanari.Mira aūt humilitas deſpectū ⁊ debilē: totiſqꝫ mēbroꝝ diſſolutū cōpagibꝰ filiū vocat: quē ſacerdotesnō dignabant̉ attīgere. aut certe iō filiuꝫ: qꝛ dimittunt̉ ei peccata ſua. Seqͥt̉: Erant aūt illic quidā deſcribis ſedētes ⁊ cogitātes in cordibꝰ ſuis: Quid hicſic loquit̉: blaſphemat ¶ CIRI L. Arguūt aūt eumblaſphemie mortꝭ p̄cipitātes ſnīaꝫ. erat .n. ī lege mādatu: ꝙ qͥcūqꝫ blaſplemaret in deū morte puniret̉.Hoc aūt ei īponebāt: qꝛ ſibi attribuebat diuinā poteſtatē remittēdi pct̄a. vn̄ ſubdit̉: Quis pōt dimittere pct̄ā niſi ſolꝰ deꝰ? Solꝰ enī iudex oīuꝫ ptāteꝫ hētdimittēdi pctā. BED A: Qui ꝑ eos quoqꝫ dimittit qͥbꝰ dimittēdi tribuit poteſtatē. ⁊ iō Chriſtꝰ veredeꝰ eſſe ꝓbat̉: qꝛ dimittere peccata qͣſi deꝰ pōt. Erātitaqꝫ iudei qͥ cū chriſtū ⁊ deū eſſe ⁊ pctm̄ dimitterepoſſe credāt. Ieſū tn̄ chriſtū eſſe nō credūt. Sꝫ multo demētiꝰ errant arriani qͥ cū Ieſum ⁊ chriſtū eē ⁊pctā poſſe dimittere: euangelij v̓bis deuicti negarenō audeāt: nihilominꝰ deū negare nō timēt. At ip̄eꝑfidos ſaluare deſiderās: ⁊ occultoꝝ cognitōe ⁊ vutute opeꝝ deū ſe eē manifeſtat. Nam ſeqͥt̉: Quo ſtatim cognito Ieſus ī ſpūſcō: qꝛ ſic cogitarēt intra ſedic̄ illis Quid iſta cogitatis ī cordibꝰ veſtrꝭ? in quoon̄dit ſe deū qͥ pōt cordiſ occulta cognoſcere: ⁊ quodāmodo tacēs loquit̉: Eadē maieſtate ⁊ potentia q̄itōes vr̄as ītueor: poſſuꝫ ⁊ hoībꝰ delicta dimitIHEOPHI. Sꝫ qͣꝫuis fuerīt eoꝝ cogitatōesmanēt īſenſibiles: nō ī hoc ꝯſentiētesīmittere qͥ nouit eoruꝫ corda. vn̄ dn̄scuratōe aīe ꝑ curatōeꝫ corporis: demōile: ꝑ id qd̓ eſt facile difficiliꝰ qͣederent. Phariſei .n. difficiliꝰ credetanqͣꝫ manifeſtū: aīaꝫ v̓o curare fala: ita vt talia cogitarēt. Ecinit: ⁊ īuiſibilē curat aīam. magꝭiā curaſſꝫ: ⁊ nō ad inuiſibile realuator igit̉ oſtendens ꝙ vtraqꝫ pōt ait:d. Ego quidē ꝑ corꝑis medelaꝫ q̄ ẜꝫifficilior aūt vobis videt̉: on̄damſanttē q̄ difficilior eſt. YCHRIS. Et qꝛere.cere faciliꝰ eſt: adhuc manifeſta erat ꝯͣdiopꝰ nondū erat manifeſtū. Un̄ ſubdit: Ut ātſciatis qꝛ ptāteꝫ hꝫ fili. q. d. Qm̄ de v̓bo diffiditꝭ: operationē inducā qd̓ erat īuiſibile ꝯfirmantē. Signāt̉aūt dicit: In terra dimittēdi pct̄ā. vt on̄deret ꝙ hūane naͣe ptātem dīnitatis vniuit īdiuiſibili vnione:⁊ſi factꝰ eſt hō: tn̄ dei verbū ꝑmanſit. ⁊ ſi ꝑ diſpēfationē in terrꝭ cū hoībꝰ ꝯuerſaret̉: nō tn̄ ꝓhibebat̉miracl̓a ꝑpetrare: ac remiſſionē tribuere pctōꝝ. nōenī hūanitas diminuit aliqͥd de ꝓpͥetatibꝰ dīnitatꝭ.nec dīnitas īpediuit dei verbū incōmutabilit̓: ⁊ veracit̉ in terrꝭ ẜm carnē fieri filiū hoīs FTHEODicit aūt: Colle grabatū tuuꝫ. ad maiore miraculi certitudinē: on̄dens ꝙ nō eſt ẜꝫ fantaſiā: ſimulqꝫ vt on̄deret ꝙ nō ſolū curauit: ſed ⁊ fortitudinē dedit. ſicaīas nō ſoluꝫ a pctō ꝯuertit: ſꝫ eis virtutē tribuit adbꝑandū mādata. LBEDA:. Fit igit̉ carnale ſignuꝫẜt ꝓbet̉ ſpiritale: qͣꝫqͣꝫ eiuſdē virtutis ſit ⁊ cōporis ⁊ale vitia dimittere. vn̄ ſequit̉: Et ſtatī ille ſurrexit: ⁊lato grabato abijt corā oībꝰ YCHRV. Priꝰ aūt
id qd̓ querere venerat .ſ. aīam remittēdo pctā curauit: vt cū nō credētes dubitauerūt: tūc opꝰ adducatī mediū: vt verbū oꝑe ꝯfirmet̉: ⁊ ꝑ manifeſtū occultū aīe .ſ. ſanitas ꝑ medelā corporis on̄dat̉ BEDADat̉ etiaꝫ nobis intelligētia ꝓpter peccata pleraſqͣꝫeuenire corpoꝝ debilitates. ⁊ iccirco forſitan priꝰ dimittunt̉ peccata: vt cauẜ debilitatꝭ ablatis: ſanitasreſtituat̉. Quīqꝫ .n. de cauẜ affligunt̉ hoīes moleſtiis carnis. aut ꝓpter merita augēda: vt Iob ⁊ martyres. aut ꝓpter humilitatē ꝯẜuandā: vt paulꝰ ab angelo ſathane. aut ob peccata ītelligēda ⁊ corrigēda: vtmaria ſoror Moyſi: ⁊ hic paralyticꝰ. aut ad gl̓aꝫ deific̄ cecꝰ natꝰ ⁊ lazarꝰ. aut ad īitiū dn̄atōis: ſic̄ herodetMiranda eſt aūt dīne potētie virtꝰ. vbi nulla tꝑisint̓ueniēte morula: iuſſu Saluatoris ſalꝰ feſtina cōmitat̉. Un̄ ſequit̉: Ita vt admirarent̉. ſelinquētesmaiꝰ .ſ. remiſſionē pctōꝝ: admirant̉ tm̄ modo qd̓ apparet corporis .ſ. ſanitate THEO. Non eſt aūt h̓paralyticꝰ qͥ a Iohāne curat̉ꝰ narrat̉. ille enī hoīemnō hēbat: hic vero qͣtuor. ille ī ꝓphetica piſcina curat̉: hic v̓o in domo. Eſt aūt vnꝰ qͥ a mattheo ⁊ marco curatꝰ narrat̉. Myſtice aūt eſt ⁊ nūc chriſtꝰ ī capharnaū: in domo .ſ. ꝯſolatōis .i. in eccl̓a q̄ eſt domꝰparalytici. j BEDA: Predicante aūt dn̄o in domonō capiunt̉ neqꝫ ad ianuā: qꝛ p̄dicāte in iudea chriſto: gētiles ad audiendū nondū ītrare voluerūt: adquos tn̄ ⁊ſi foris poſitoſ doctrine ſue v̓ba ꝑ p̄dicatores direxit. FHI ERO. Paralyſis aūt typus eſt corporis quo piger iacet̉ ī mollicie carnis hn̄s deſiderium ſalutis. THEO. Si gͦ diſſolutꝭ potētijs aīe qͣſiparalicꝰ īuirtuoſus habear ad bonū: ⁊ attollar a. iiij.euāgeliſtis ad chriſtuꝫ adducar: audiāqꝫ tūc Fili: ⁊relinquūt̉ mihi peccata. filiꝰ .n. dei fit aliqͥs ꝓpt̓ mādatoꝝ operatione. PBED A: Seu qꝛ qͣtuor ſūt virtutes qͥbꝰ ad ꝓmerenda ſoſpitateꝫ hō fiducia mētiserigit̉: qͣs nōnulli prudētiaꝫ: fortitudinē: tēperantiā⁊ iuſticiā nūcupāt. Deſiderāt aūt paralyticū chriſtoofferre: ſꝫ turba īterpoſita ab oī parte recludunt̉: qꝛſepe aīa poſt īfirmi corporis deſidiā ſuꝑne gr̄e remedio cupiens īnouari: priſce ꝯſuetudīs obſtaculo retardat̉. Sepe int̓ ipſas orōnis ſecrete dulcedīes: ⁊ qͣſi ſuaue cū dn̄o colloqͥum turba cogitationū int̓ueniēs aciē mentꝭ ne chriſtꝰ videat̉: īpedit. Non itaqꝫeſt ī infimis vbi turbe cumulant̉ remanendū: ſed tectu domꝰ .i. ſacre ſcripture ſublimitas eſt appetēda:lexqꝫ dn̄i meditanda VTHEOPHI. Sꝫ quo feratad chriſtū: niſi tectu aperiat̉. Lectū .n. eſt ītellectꝰ qͥſupponit̉ oībꝰ his q̄ in nobis ſūt. hic multū hꝫ terreqͣꝫtū ad lateres fictiles: t̓renaſ dico res. ſꝫ ſi hec ſubleuet̉ virtꝰ: intellectꝰ in nobis exonerat̉. Poſt hͦ ſubmittat̉ .i. humiliet̉. nō enī decet extolli de hoc ꝙ intellcus eſt exoneratꝰ: ſꝫ magis humiliari BED A:Uel patefacto tecto eger ſubmittit̉: qꝛ reſeratꝭ ſcripturaꝝ myſterijs ad noticiā chriſti ꝑuenit̉: hoc ē adeiꝰ humilitatē ſidei pietate deſcēdit̉. Qd̓ aūt cū grabato deponit̉ infirmus: ſignificat ab hoīe adhuc iniſta carne ꝯſtituto chriſtū debere cognoſci. De grabato aūt ſurgere eſt aīaꝫ ſe a carnalibꝰ deſiderijs vbiegra iacebat abſtrahere. Grabatū tollere ē ipſā quoqꝫ carnem ꝑ continētie frena correptam ſpe celeſtium premiorū a delicijs ſegregare terrenis. Sublato auteꝫ grabato domū ire: ad paradiſum redire eſt