Marcus
illud qd̓ ſignificabat̉ ꝯfirmatuꝫ eēt ꝯteſtatiōe apoſtolorū predicantiū: ⁊ fide credentiū populorum.THEO. Leproſus aūt qͣꝫuis dn̄s ꝓhibuerit bn̄ficiū patefecit. vn̄ ſequit̉. At ille egreſſus cepit p̄dicare ⁊ diffamare ẜmonē. Oportꝫ .n. bn̄ficiatū gratū eē⁊ gr̄as reddere ēt ſi bn̄faciens nō īdigeat/ CHRISO. xix. moral̓. Merito aūt q̄rit̉: qͥd nam ſit ꝙ dn̄sq̄ geſſit abſcōdi iuſſit: ⁊ nec ad horā potuerūt abſcōdi. Sꝫ notandū ꝙ miraculū faciēs taceri iuſſit ⁊ tn̄taceri nō potuit: vt videlꝫ electi eiꝰ exēpla doctrineilliꝰ ſequētes ī magnis q̄ faciūt latere quidē in volūtate hēant: ſꝫ vt ꝓſint alijs ꝓdant̉ īuiti. Non gͦ volūit qͥcqͣꝫ fieri: ⁊ mīme potuit: ſꝫ qͥd velle eiꝰ mēbra debeāt: qͥdue de eis etiā volētibꝰ fiat: doctrine magiſterio exēplū dedit. FBED A: Uniꝰ aūt ꝑfcā ſaluatiomultas ad dn̄m cogit turbas. vn̄ ſubdit̉: Ita vt iamnō poſſet manifeſte ītroire in ciuitatē: ſꝫ foris ī deẜtis locis eē. ẜCHRY. Leproſus .n. vbiqꝫ p̄dicabatmirabilē curationē: ita vt oēs currerēt ad viſuꝫ ⁊ fidē curantꝭ: vt ꝓpter hͦ dn̄s in ciuitatibꝰ euāgelizarenō poſſet: ſꝫ ī eremis ꝯuerſaret̉. vn̄ ſequit̉: Et ꝯueniebant ad eū vndiqꝫ. HI ERO. Myſtice lepra nr̄apctm̄ pͥmi hoīs eſt q̄ a capite cepit qn̄ regna mundideſiderauit. Radix .n. oīuꝫ maloꝝ ē cupiditas. vn̄ Giezi auariciā ſecutꝰ lepra ſuffundit̉/ BEDA: Extētav̓o manu ſaluatoris: hoc eſt īcarnato dei v̓bo: humanāqꝫ ꝯtingēte naͣm ab erroris pͥſci varietate mūdat̉HI ERO. Que qͥdē lepra vero ſacerdoti ẜm ordinē Melchiſedech on̄ſa oblatōe mundat̉: eo dicētenobis: Date elemoſynā: ⁊ oīa munda ſūt vobis. Qd̓aūt nō poterat Ieſus manifeſte ī ciuitateꝫ introire⁊cͣ. ſignificat̉ ꝙ nō oībꝰ manifeſtatꝰ eſt Ieſus qͥ latꝭatqꝫ plataneis ẜuiūt laudibꝰ ⁊ ꝓpͥis volūtatibꝰ: ſedhis q̄ foris cū petro exeūt: ⁊ ī deẜtis locis ſunt: q̄ elegit dn̄s ad orandū ⁊ reficiendū ppl̓m: qͥ .ſ. deſeruntdelectatōes mūdi: ⁊ oīa q̄ poſſidēt: vt dicāt: Portiomea dn̄s. Gloria v̓o dn̄i manifeſtat̉ his qͥ ꝯueniuntvndiqꝫ .i. ꝑ plana ⁊ ardua: quos nihil pōt ſeperarea charitate chriſti. BED A: Poſt ſcm̄ etiā in ciutate miracl̓m ſecedit dn̄s in deẜtuꝫ: vt on̄dat ſe magis qͥetā ⁊ a ſeculi curꝭ remotā diligere vitā atqꝫ obhꝰ appetitū ſe ſanādis curā adhibere cōporibꝰ. .II.Titeꝝ ītrauit capharnaū pꝰdies octo: ⁊ auditū ē ꝙ ī domo eēt: ⁊ ꝯuenerūt ml̓ti itaut nō caꝑet eos domꝰ neqꝫ ad ianuaꝫ: ⁊ loq̄bat̉ eis uerbū. Et uenerūtad euꝫ ferētes paralyticū ꝗ a qͣtuorportabat̉. et cū nō poſſēt offerre eūilli pre turba: nudauerūt tectuꝫ ubierat: ⁊ patefaciētes ſubmiſerūt grabatū: in quo paralyticꝰ iacebat. Cūaūt uidiſſit Ieſus fidē illoꝝ: ait paralytico: Fili dimittūt̉ tibi pctā tuaErāt aūt illic ꝗdaꝫ de ſcribis ſedentes ⁊ cogitātes ī cordibꝰ ſuiſ: Quid
ſic loꝗt̉? blaſphemat. Quis pōt dmittere pct̄ā niſi ſolꝰ deꝰ? Quo ſtarcognito Ieſus ſpū ſuo qꝛ ſic cogirēt ītra ſe: dicit illis: Quid iſta cotatis ī cordibꝰ ueſtriſ? Quid eſt faciliꝰ: dicere paralytico dimittunt̉ tibipeccata tua: an dicere: Surge tolgrabatū tuū ⁊ ambula? Ut aūt ſciatis: qꝛ filiꝰ hoīs hꝫ poteſtatē in terradimittēdi pct̄ā: ait paralytico: Tibidico ſurge: tolle gͣbatū tuū: ⁊ uadeī domū tuā. Et ſtatī ſurrexit ille: ⁊ſb̓lato grabato abijt in̄ coraꝫ oībꝰ itaut mirarent̉ oēs: ⁊ honorificarēt deum dicētes: qꝛ nunqͣꝫ ſic uidimus.TBEDA: Quia nec carnales ſuꝑna pietas deſerit.qͥnetiā his gr̄aꝫ ſue viſitatiōis: ꝑ quā ⁊ ipſi ſpiritaleseffici valeāt īdulget: poſt deẜtū dn̄s redit in ciuitatē. vn̄ dr̄: Et iteꝝ ītrauit Capharnaū poſt dies octoAVGV. de cō. euāge. Mattheꝰ aūt hoc miracqd̓ ſeqͥt̉ ita ſcribit: tanqͣꝫ ī ciuitate dn̄i ſcm̄ ſit. Marcꝰ aūt hͦ in capharnau: qd̓ difficiliꝰ ſolueret̉: ſi Matheꝰ etiā nazareth noīaret. Nūc v̓o cū potuerit ipſagalilea dici ciuitas chriſti: qꝛ ī galilea exat nazretqͥs dubitauerit ī ciuitate ſua hoc feciſſe dn̄ꝫ cū hocfecerit ī capharnau ciuitate galilee? p̄ẜtim qꝛ ⁊ ipſacapharnaū ita excellebat ī galilea vt tanqͣꝫ metrolis hēret̉. Uel Mattheꝰ pret̓miſit q̄ geſta ſūt poſtqͣvenit in ciuitatē ſuā donec veniret capharnaū: ⁊ ſicadiūgit de ſanato paralytico ſubiūgēs: Et ecce offe.ei paraly. poſtqͣꝫ ꝯixerat ꝙ venit in ciuitatē ſuam.CHRI. Ul̓ capharnaū ciuitatē eiꝰ dixit Matueo ꝙ ſepiꝰ illuc ibat: ac multa ibidē miracl̓a ꝑpetrebat. Sequit̉ Et auditū eſt ꝙ ī domo eēt: ⁊ ꝯuenermulti ita vt nō caꝑet eos domꝰ neqꝫ ad ianuā. xaborē .n. accedēdi deſideriū audiēdi ſuperabat. Poſthoc paralyticū introducūt: de quo ⁊ Mattheꝰ ⁊ lucas dicūt. vn̄ ſequit̉: Et venerūt ferētes ad eū paralyticū qͥ a qͣtuor portabat̉. Inueniēteſqꝫ multitusne ianuā obturatā: ꝑ eam nō potuerūt aliqͣtenꝰ mtroire. Sperātes aut portitores eū qͥ portabat̉ curatōis gr̄am poſſe ꝓmereri: lectū cū onere ſubleuates:nudato tecto ītromiſerūt cū lecto paralyticū an faciē ſaluatoris. Et hoc ē qd̓ ſubdit̉: Et cū nō poſſentofferre eū. Sequit̉: Cū vidiſſet aūt Ieſus fidē illoait paralytico Fili: dimittunt̉ tibi peccata tua. ſicquidē dixit fidē paralytici: ſꝫ portātiuꝫ Cōtingit. n̄aliqn̄ ꝙ aliqͥs fide alteriꝰ cōualeſcit VBEDA. Imtuendū ſane quāti ꝓpria cuiuſqꝫ fides apud deu raleat: vbi tantū valuit aliena: vt totūs hō repete inriꝰ exteriuſqꝫ ſaluatꝰ exurgeret: alioꝝ merito alijs felaxarent̉ errata THEO. Ipſiꝰ etiā paralytici nidēvidit. etenī ille portari nō ſineret niſi curatiōis fidehēret. FBEDA: Curaturꝰ aūt hoīeꝫ a paralyſi on̄s:pͥmo peccatoꝝ vincula diſſoluit: vt oſtenderet euſ