CA. I.

ao circa Iohānē cōtemplationē. Petrꝰ .n. feruidiſſimꝰ ⁊ magis ſolicitus alijs: Ioh̓es vero theologusfuit excellentiſſimus.Et īgrediūt̉ capharnaū: ⁊ ſtatiꝫſabbatis īgreſſꝰ ī ſynagogā docebateos. Et ſtupebāt ſuꝑ doctrīa eius.Erat enī docens eos quaſi poteſtatem habens: et non ſicut ſcribe.IERO. Marcꝰ dicta euāgelij ī ſeip̄o diſponēſordinē hiſtorie nō ſecutꝰ: myſterioꝝ ordineꝫ ſeruat.vn̄ ſabbatis primā v̓tutē narrat dicēs: Et īgrediunt̉capharnaū. THEO. a nazareth recedētes. In dieautē ſabbati quādo ſcribe cōgregabant̉: tūc docēsſynagogā ītrauit. vn̄ ſequit̉: Et ſtatī ſabbatis īgreſſꝰī ſynagogā docēs eos. Etenī lex ad hͦ ſabbatis feſtar̄iubebat: vt lectiōi ſtudētes cōuenirēt ī vnū. Docebat aūt chriſtꝰ arguēdo nō adulādo ſicut phariſei.vn̄ ſequit̉: Et ſtupebāt ſuꝑ doctrīa eiꝰ. Erat .n. docēſeos qͣſi ptātē habēs ⁊ nō ſicut ſcribe. docebat etiā īptāte trāſmutās hoīes ad bonū: ⁊ ꝑ penā nō credētibꝰ minabat̉. BEDA: Scribe etiā docebāt populos que ſcripta ſūt ī moyſe ⁊ ꝓphetis. Ieſus v̓o quaſi deꝰ ⁊ dn̄s ipſiꝰ moyſi libertate volūtatis ſue: vl̓ eaque minꝰ videbant̉ addebat ī lege: vel cōmutās predicabat ī populo vt ī matheo legimꝰ: Dictū ē ātiqͥsgo autem dico vobis.Et erat ī ſynagoga eoꝝ hō ī ſpirituīmūdo: ⁊ exclamauit dicēs: Quidnob̓ ⁊ tibi ieſu nazarene? Ueniſti anꝑdere nos. Scio ꝙ ſis ſāctꝰ dei. Etcominatꝰ ē ei ieſus dicēs: Obmuteſce: ⁊ exi de hoīe. Et diſcerpēs eumſpūs īmūdꝰ: ⁊ exclamans uoce magua: exijt ab eo. Et mirati ſūt oēs:ita ut cōꝗrerēt īter ſe dicēteſ: Quidnā ē hoc? Que nā doctrīa hec nouaQuia ī ptāte ſpiritibꝰ īmūdis īꝑat:⁊ obediūt ei. Et ꝓceſſit rumor eiusſtatī in oēm regionē galilee: quoniāinuidia diaboli mors intrauit in orbem terrarum contra ipſum.BEDA. Mortꝭ auctorē prīo debuit medicīa ſalutis oꝑari. ⁊ iō dr̄: Et erat ī ſynagoga eoꝝ hō ī ſpirituīmūdo. CHRI. Spūs quideꝫ agelꝰ ⁊ aer ⁊ aīa nūcupat̉: ⁊ etiā ſpūs ſanctꝰ. Ne igit̉ ꝓpter cōmunicātia noīs ī errorē decidamꝰ addit: Immūdo. īmūdꝰiūt dr̄ ꝓpter īpietatē ac elōgationē a deo: ⁊ qꝛ oībus īmudis ⁊ prauis oꝑationibus ſe īmiſcet. AV. x. de ciuitate dei: Cōtra ſuꝑbiā porro demonūquata v̓tutē habeat dei hūilitas que ī forma ẜui apparuit: ip̄i demōes ita ſciūt vt eideꝫ dn̄o īfirmitatecarnis īduto hͦ expͥmerēt. Seqͥt̉ enī. Et exclamauitdices: qͥd nobis ⁊ tibi ieſu naza. Ueniſti ꝑdere nosAlarū ē ī his v̓bis ꝙ ī eis ⁊ ſcīa erat: ⁊ charitas nō

erat. Penā qͥppe ſuā formidabāt ab illo: nō ī illo iuſticiā diligebāt. BEDA: Demōes .n. dn̄m ī terriscernētes ſe ꝯtinuo iudicādos cernebāt CHRI.Uel hͦ ita dicit qͣſi diceret: auferēs īmūdiciā: diuināqꝫ īponēs cognitionē hominū aīabꝰ: nobis locūī hoībꝰ nō das. THEOPHI. Exire .n. ab hoīe p̄dicationē ſuā dicebat demonū. īmiẜicordes .n. exiſtūtdemōes: malū aliqd̓ pati ſe exiſtimāteſ cū hoīes nōmoleſtāt. Sequit̉: Scio ꝙ ſis ſāctꝰ dei/ CHRV. qͣſi diceret: Cōſidero aduētuꝫ tuū: nō .n. firmā ac certā aduētꝰ dei habebat noticiā. Sāctū aūt dicit eū:nō vnū de pluribꝰ: qꝛ ⁊ ſanctꝰ erat vnuſqͥſqꝫ ꝓphetaꝝ: ſꝫ vnū eū eē denūciat. Per articulū qͥ ī greco ponit̉ vnū on̄dit. ꝑ timorē v̓o oīum dn̄ꝫ recognoſcit.AV GV. Tātu .n. eis īnotuit quātū voluit. tātū aute voluit quātū oportuit. Sꝫ īnotuit nō ſic̄ angelisſanctis: qͥ eiꝰ ẜm id qd̓ ē v̓bū ꝑticipata ett̓nitate perfruunt̉: ſed ſicut eis terrēdis īnoteſcēdꝰ fuit: exquotyrānica ptāte fuerat liberaturꝰ p̄deſtīatos. īnotuitergo demōibꝰ nō ꝑ id qd̓ ē vita eterna: ſꝫ ꝑ quedā tēporalia ſue v̓tutis effecta que āgelicis ſenſibꝰ ī malignoꝝ ſpirituū potius qͣꝫ īfirmitati hoīum poſſinteē cōſpicua FCHRI. Nō aūt volebat v̓itas teſtīonia ſpirituū īmudoꝝ. vn̄ ſeqͥt̉: Et cōminatꝰ ē ei ieſuſ:dicēs: obmuteſce ⁊ exi de hoīe. Un̄ dogma ſalutiferū nobis dat̉: ne credamꝰ demōibꝰ quātūcūqꝫ denūcient v̓itatē. Sequit̉: Et diſcerpēs eū ſpūs īmundus: ⁊ exclamās voce magna exiuit ab eo. Quia .n.hō ille tāqͣꝫ ſapiēs loquebat̉ ac diſcrete v̓ba ꝓferebat: ne putaret̉ ꝙ nō ex demone ſꝫ ex corde v̓ba cōponeret: viꝝ diſcerpi ꝑmiſit a demōe: vt on̄deret demonē eē qͥ loquebat̉. THEO. Et vt vidētes cernerēt a quo malo liberabat̉ hō ⁊ ꝑꝑ miraculū crederēt. BED A: Pōt aūt videri ꝯͣriū qūo dſcerpēſ:vel ſicut qͥdā codices: hn̄t cōuexās eū exiuerit: cū nihil ei nocuerit ẜm Lucā. ſꝫ ⁊ ip̄e Lucas dicit: Et cūꝓieciſſet eū: demoniū ī mediū exijt ab eo nihilqꝫ einocuit. vn̄ ītelligit̉ hoc dixiſſe marcū: Cōuexās euꝫſiue diſcerpēs: qd̓ lucas dicit: Cū ꝓieciſſet euꝫ ī medio ⁊ qd̓ ſecutꝰ ait: Nihilqꝫ ei nocuit: hoc ītelligat̉ꝙ illa iactatio mēbroꝝ atqꝫ vexatio nō eū debilitauit: ſicut ſolēt demonia exire etiā qͥbuſdam mēbrisamputatis atqꝫ euulſis. Uiſa autē v̓tute miraculi:nouitatē dn̄ice admirant̉ doctrīe atqꝫ ad inqͥſitionē eoꝝ que audierāt ꝑ ea que viderāt excidant̉. vn̄ſequit̉: Et mirati ſūt oēs ita vt cōquirerēt. Ad hͦ .n.fiebāt ſigna vt ꝑ hͦ euāgelio regni dei qd̓ p̄dicabat̉certiꝰ crederet̉: dū hi qͥ celeſtia terrigenis gaudia ꝓmittebāt celeſtia ī terris ac diuīa oꝑa mōſtrabant.Priꝰ aūt teſte euāgeliſta erat docēs eos qͣſi ptātemhn̄s: ⁊ nūc turba atteſtāte ī ptāte imꝑat ſpiritibꝰ īmūdis ⁊ obediūt ei. Seqͥt̉: Et ꝑceſſit rumor eiꝰ ſtatim ī oēm regionē galilee ¶ GLO. Ea .n. que hoīesmultū mirāt̉ ꝓmpte diuulgāt: qꝛ ex abūdātia cordis os loqͥt̉. HI ERO. Myſtice aūt capharnaumvilla conſolatiōis īterp̄tat̉: ſabbatū aut reqͥes. hō inſpū īmūdo reqͥe ⁊ cōſolatiōe ſanat̉ vt locꝰ ⁊ tēpuscōgruāt ſaluti. Hō ī ſpū īmūdo genꝰ hūanū ē ī quoīmudicia regnauit ab adā vſqꝫ ad moyſen. nā ſinelege peccauerūt: ⁊ ſine lege ꝑierūt. Qui ſciēs ſāctuꝫdei obmuteſcere iubet̉: dū ſciētes qͥdē deū nō ſicutdeū glorificauerūt: ſed ẜuierūt potiꝰ creature qͣꝫ cre

ēA 4