Druckschrift 
Catena aurea super quattuor Evangelistas
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Ca. I.

lobannē venit: verū eſſe filiū dei ī ſpiritu ſācto baptizare volēteꝫ vox patris docuit. vn̄ ſequit̉: Et voxcacta eſt de celis: Tu es filiꝰ meꝰ dilectꝰ: in te cōplacui. aūt hoc ipſe filiꝰ qd̓ neſciebat docet̉: ſednobis qͥd credere debeamꝰ on̄dit̉. VGV. deſe euā. vn̄ Mattheꝰ ait dictū. Filiꝰ meꝰ dilectus:qꝛ oſtēdere voluit ad id valere qd̓ dictū ē: Hic ē fiuius meꝰ. vt illis potiꝰ audiebāt indicaret̉ ipſefiliꝰ eſſet dei. Si aūt queris: qͥd hoꝝ in illa voce ſonuerit: quodlibꝫ accipiēdū dūmō ītelligas eoseandē locutionē retulerūt eādē retuliſſe ſentētiaꝫQd̓ aūt deꝰ ī filio ſibi placuiſſe videat̉: admonent̉ex eo qd̓ dcm̄ ē: ī te cōplacui. BEDA: Nos quoqꝫ vox eadē docuit aquā ablutiōis ſpm̄ ſanctificatiōis dei poſſe filios effici. myſteriū etiā trinitaris ī baptiſmate demōſtrat̉. filiꝰ baptizat̉. ſpūs deſcēdit ī ſpē colūbe. pr̄is vox filio teſtimoniū ꝑhibēris audit̉. HIERO. Moraliter nos de volubilitate mūdi: odore floꝝ mudicie tracti adoleſcētulis poſt ſpōſuꝫ currimꝰ: baptiſmi ſacr̄o de duobus fontibꝰ dilectiōis dei ꝓximi gr̄a remiſſiōisabluimur: aſcēdētes ſpe celeſtia ſecreta mūdi cordis oculis ītuemur. De hīc ſpm̄ ſanctū ſpū cōtrito hūiliato ſimplici corde deſcēdentē ad manſuetos: charitate nūqͣꝫ cadēte manētē ſuſcipimꝰ:Et vox dn̄i de celis ad nos a deo dilectos dirigit̉:Beati pacifici qm̄ filij dei vocabūt̉. tūc in nobiscōplacet pater filio ſpū ſancto .ſ. quando efficimur vnus ſpiritus cum deo. Et ſtatim ſpiritꝰ expulit ī deſertū. Et erat ī deſerto quadragītadiebꝰ quadragīta noctibꝰ: tentabat̉ a ſathana. Eratqꝫ beſtijs:angeli miniſtrabant illi.CHRISO. Quia chriſtꝰ oīa ad doctrinā noſtrāoꝑabat̉ ſuſtinebat: incepit poſt baptiſmū ad eremi habitationē pugnauit ꝯtra diabolū: vt vnusquiſqꝫ baptizatoꝝ tentatiōes maiores patiēter ſuſtineat pꝰ baptiſmū: nec turbet̉ tāqͣꝫ p̄ter ſpem hoccōtingēte: ſꝫ oīa ſuſtinens maneat triūphator. Et ſienī deꝰ ꝑmittat tentatōes fieri multis alijs modis:ob hoc etiā ꝑmittit: vt cognoſcas tentatus inmaiori honore cōſtituit̉. non .n. accedit diabolꝰ: niſi vbi aliquē ī maiori honore viderit cōſtitutū.dr̄: Et ſtatim expulit ſpūs ī deſertū. Propteraūt on̄dit ſimpliciter euntē ī deſertū ſꝫ expulſum: vt hoc ītelligas fieri iuxta diuine diſpōnis ver. qd̓ etiā īnuit ne ſeip̄m ī tentationē īgerat:ſꝫ aliude ī tentationē quaſi expulſos victores exiſtere¶ BEDA. Ueꝝ ne cui veniret ī dubiū a quo euꝫſpū expulſuꝫ diceret ī deſertū: occulte lucas primopoſuit ieſus plenꝰ ſpū ſancto regreſſus ē a iordane: ac deīde ītulit: et agebat̉ a ſpū ī deſertuꝫ: ne qd̓cōtra valuiſſe ſpūs putaret̉ īmundꝰ: plenꝰ ſpiritu ſancto quo volebat digrediēs que volebat agebat̉/ CHRV. Expulit autē ſpūs ī deſertū: qꝛ .n.diabolū ad teptandū ꝓuocare ꝓponebat: ſoluꝫramē: ſꝫ etiā loco occaſionē dedit. Tūc .n. maxīe diabolꝰ ſe īgerit videt aliquos ſolitarios ꝑmanentes/ BEDA. Secedit etiā ī deſerto vt nos doceat

relictis mūdi illecebris: ſocietate prauorū: diuiniſ oīa ẜuire mādatis. Tentat̉ ſolus a diabolo: vt nobis īſinuet: qꝛ oēs volūt pie viuere ī chriſto ꝑſectiōes patiunt̉. vn̄ ſequit̉: Et erat ī deſerto. xl. diebꝰ. .xl. noctibꝰ: tentabat̉ a ſathana. Tentat̉ aūt. xl.diebꝰ. xl. noctibꝰ vt īdicet: qꝛ quādiu hic viuētesdn̄o ſeruimꝰ: ſiue ꝓſpera blandiant̉ qd̓ ad dies ꝑtinet: ſeu aduerſa fiāt qd̓ noctis figure cōgruit tototēpore aduerſariꝰ aſſit: iter noſtrū tentādo īpedire ceſſat. xl .n. dies noctes totū huiꝰ ſeculi tempus īſinuāt: qꝛ quadriꝑtitus ē mūdus ī quo dn̄o famulamur. x. v̓o ſūt p̄cepta quoꝝ obſeruātiā cōtrahoſtē certamꝰ: decē autē quater ducta .xl. fiūt. Seqͥtur: Eratqꝫ beſtijs CHRI. Hoc aūt dicit vt on̄dat quale erat deſertu: Inuiū .n. erat hoībꝰ beſtijsplenū Sequit̉: Et āgeli mīſtrabāt ei. Poſt tentatio .n. victoriā cōtra diabolū oꝑatus ē hominū ſalutē. Et ſicut apoſtolꝰ dicit āgeli ī miniſteriū mittūtur ꝓpter eos hereditatē capiūt ſalutis. Notādūē vincēti tentationē aſſiſtūt āgeli mīſtrantes.BEDA: Cōſiderandū etiā chriſtꝰ īter beſtiascōmorat̉ vt: ſꝫ miniſterio vtit̉ angelico vt deꝰEt nos in eremo ſancte ꝯuerſatiōis beſtiales hominū mores īpoluta mēte toleramꝰ: miniſteriū angelorū meremur: a quibꝰ corꝑe abſoluti ad eternaꝫbeatitudinē trāſferemur / HIERO. Ul̓ tūc beſtiepacate nobiſcū ſūt ſicut ī arca aīalia mūda īmūdis: caro cōcupiſcit aduerſus ſpm̄. pꝰ hoc angeli mīſtri mittunt̉ nobis: vt reſpōſa ſolatiā cordibus vigilantibus dent. Poſtqͣꝫ aūt traditꝰ ē Iohannesuēit ieſus ī galileā p̄dicās euāgeliūregni dei: dicens: Qm̄ īpletū ē tempꝰ: appropīquabit regnū dei. Penitemini credite euangelio.CHRI. Marcꝰ euāgeliſta Matheū ī ordīe ſeqͥtur: poſtqͣꝫ dixit angelos mīſtrare ſubiūgit: Pꝰqͣꝫ aūt traditꝰ ē Iohānes venit ieſus ī galilea. Poſttentatiōes angelos mīſtrantes recedit ī galileaminſtruens nos reſiſtere violentijs malignorū.THEOPHI. Et vt oſtēdat nobiſ ī ꝑſecutionibꝰdecet recedere expectare: vero īciderimꝰ decet ſuſtinere. CHRV. Receſſit etiam vt ad doctrinas ſanatiōes ſeipſum cōſeruaret priuſqͣꝫ pateretur: hiſqꝫ oībus adimpletis: fieret obediens vſqꝫ admortē. BEDA: Iohāne tradito recte īcipit dn̄sp̄dicare. vn̄ ſequit̉: Predicās euāgeliū regni dei. Definente .n. lege cōſequenter orit̉ euangeliū/ HERO. Ceſſante vmbra adeſt veritas: Iohāne in carcere: lex ī iudea: Ieſus in galilea: Paulꝰ in gētibuspredicās euēgeliū regni. Regno enī terreno ſuccedit pauꝑtas: pauꝑtati chriſtianorū regnū tribuiturſempiternū. Ponor autē terrenꝰ ſpume aque vl̓ fumo ſeu ſomno cōparat̉/ BED A: Nemo autē putet traditionē Iohānis ī carcere̓ ſtatim poſt tentationē. xl. dierū ieiuniū dn̄i factā. Quiſquis enimeuangeliū Iohannis legerit: inueniet dominū antetraditionē Iohānis multa docuiſſe multa miracula feciſſe. habes enī ī euāgelio ipſiꝰ: Hoc fecit iniIotiū ſignoꝝ ieſus. poſtea: Nec du .. erat miſſus

A 3