Ca. I.
lobannē venit: verū eſſe filiū dei ī ſpiritu ſācto baptizare volēteꝫ vox patris docuit. vn̄ ſequit̉: Et voxcacta eſt de celis: Tu es filiꝰ meꝰ dilectꝰ: in te cōplacui. Nō aūt ꝑ hoc ipſe filiꝰ qd̓ neſciebat docet̉: ſednobis qͥd credere debeamꝰ on̄dit̉. VGV. de cōſe euā. vn̄ Mattheꝰ ait dictū eē. Filiꝰ meꝰ dilectus:qꝛ oſtēdere voluit ad id valere qd̓ dictū ē: Hic ē fiuius meꝰ. vt illis potiꝰ qͥ audiebāt indicaret̉ ꝙ ipſefiliꝰ eſſet dei. Si aūt queris: qͥd hoꝝ in illa voce ſonuerit: quodlibꝫ accipiēdū dūmō ītelligas eos qͥ n̄eandē locutionē retulerūt eādē retuliſſe ſentētiaꝫQd̓ aūt deꝰ ī filio ſibi placuiſſe videat̉: admonent̉ex eo qd̓ dcm̄ ē: ī te cōplacui. BEDA: Nos quoqꝫ vox eadē docuit ꝑ aquā ablutiōis ⁊ ſpm̄ ſanctificatiōis dei poſſe filios effici. myſteriū etiā trinitaris ī baptiſmate demōſtrat̉. filiꝰ baptizat̉. ſpūs deſcēdit ī ſpē colūbe. pr̄is vox filio teſtimoniū ꝑhibēris audit̉. HIERO. Moraliter ⁊ nos de volubilitate mūdi: odore floꝝ mudicie tracti cū adoleſcētulis poſt ſpōſuꝫ currimꝰ: ⁊ baptiſmi ſacr̄o de duobus fontibꝰ dilectiōis dei ⁊ ꝓximi gr̄a remiſſiōisabluimur: ⁊ aſcēdētes ſpe celeſtia ſecreta mūdi cordis oculis ītuemur. De hīc ſpm̄ ſanctū ſpū cōtrito⁊ hūiliato cū ſimplici corde deſcēdentē ad manſuetos: ⁊ cū charitate nūqͣꝫ cadēte manētē ſuſcipimꝰ:Et vox dn̄i de celis ad nos a deo dilectos dirigit̉:Beati pacifici qm̄ filij dei vocabūt̉. ⁊ tūc in nobiscōplacet pater cū filio ⁊ ſpū ſancto .ſ. quando efficimur vnus ſpiritus cum deo.¶ Et ſtatim ſpiritꝰ expulit eū ī deſertū. Et erat ī deſerto quadragītadiebꝰ ⁊ quadragīta noctibꝰ: ⁊ tentabat̉ a ſathana. Eratqꝫ cū beſtijs: ⁊angeli miniſtrabant illi.CHRISO. Quia chriſtꝰ oīa ad doctrinā noſtrāoꝑabat̉ ⁊ ſuſtinebat: incepit poſt baptiſmū ad eremi habitationē ⁊ pugnauit ꝯtra diabolū: vt vnusquiſqꝫ baptizatoꝝ tentatiōes maiores patiēter ſuſtineat pꝰ baptiſmū: nec turbet̉ tāqͣꝫ p̄ter ſpem hoccōtingēte: ſꝫ oīa ſuſtinens maneat triūphator. Et ſienī deꝰ ꝑmittat tentatōes fieri multis alijs modis:ob hoc etiā ꝑmittit: vt cognoſcas ꝙ hō tentatus inmaiori honore cōſtituit̉. non .n. accedit diabolꝰ: niſi vbi aliquē ī maiori honore viderit cōſtitutū. ⁊ iōdr̄: Et ſtatim expulit eū ſpūs ī deſertū. Propter hͦaūt nō on̄dit eū ſimpliciter euntē ī deſertū ſꝫ expulſum: vt hoc ītelligas fieri iuxta diuine diſpōnis verbū. ꝑ qd̓ etiā īnuit ne hō ſeip̄m ī tentationē īgerat:ſꝫ aliude ī tentationē quaſi expulſos victores exiſtere¶ BEDA. Ueꝝ ne cui veniret ī dubiū a quo euꝫſpū expulſuꝫ diceret ī deſertū: occulte lucas primopoſuit ꝙ ieſus plenꝰ ſpū ſancto regreſſus ē a iordane: ac deīde ītulit: et agebat̉ a ſpū ī deſertuꝫ: ne qd̓cōtra eū valuiſſe ſpūs putaret̉ īmundꝰ: qͥ plenꝰ ſpiritu ſancto quo volebat digrediēs que volebat agebat̉/ CHRV. Expulit autē eū ſpūs ī deſertū: qꝛ .n.diabolū ad teptandū ꝓuocare ꝓponebat: nō ſoluꝫramē: ſꝫ etiā loco occaſionē dedit. Tūc .n. maxīe diabolꝰ ſe īgerit cū videt aliquos ſolitarios ꝑmanentes/ BEDA. Secedit etiā ī deſerto vt nos doceat
relictis mūdi illecebris: ⁊ ſocietate prauorū: diuiniſꝑ oīa ẜuire mādatis. Tentat̉ ſolus a diabolo: vt nobis īſinuet: qꝛ oēs qͥ volūt pie viuere ī chriſto ꝑſectiōes patiunt̉. vn̄ ſequit̉: Et erat ī deſerto. xl. diebꝰ⁊. .xl. noctibꝰ: ⁊ tentabat̉ a ſathana. Tentat̉ aūt. xl.diebꝰ ⁊. xl. noctibꝰ vt īdicet: qꝛ quādiu hic viuētesdn̄o ſeruimꝰ: ſiue ꝓſpera blandiant̉ qd̓ ad dies ꝑtinet: ſeu aduerſa fiāt qd̓ noctis figure cōgruit tototēpore aduerſariꝰ aſſit: qͥ iter noſtrū tentādo īpedire nō ceſſat. xl .n. dies ⁊ noctes totū huiꝰ ſeculi tempus īſinuāt: qꝛ quadriꝑtitus ē mūdus ī quo dn̄o famulamur. x. v̓o ſūt p̄cepta ꝑ quoꝝ obſeruātiā cōtrahoſtē certamꝰ: decē autē quater ducta .xl. fiūt. Seqͥtur: Eratqꝫ cū beſtijs CHRI. Hoc aūt dicit vt on̄dat quale erat deſertu: Inuiū .n. erat hoībꝰ ⁊ beſtijsplenū Sequit̉: Et āgeli mīſtrabāt ei. Poſt tentationē .n. ⁊ victoriā cōtra diabolū oꝑatus ē hominū ſalutē. Et ſicut apoſtolꝰ dicit āgeli ī miniſteriū mittūtur ꝓpter eos qͥ hereditatē capiūt ſalutis. Notādūē ꝙ vincēti tentationē aſſiſtūt āgeli mīſtrantes.BEDA: Cōſiderandū etiā ꝙ chriſtꝰ īter beſtiascōmorat̉ vt hō: ſꝫ miniſterio vtit̉ angelico vt deꝰEt nos cū in eremo ſancte ꝯuerſatiōis beſtiales hominū mores īpoluta mēte toleramꝰ: miniſteriū angelorū meremur: a quibꝰ corꝑe abſoluti ad eternaꝫbeatitudinē trāſferemur / HIERO. Ul̓ tūc beſtiepacate nobiſcū ſūt ſicut ī arca aīalia mūda cū īmūdis: cū caro nō cōcupiſcit aduerſus ſpm̄. pꝰ hoc angeli mīſtri mittunt̉ nobis: vt reſpōſa ⁊ ſolatiā cordibus vigilantibus dent.¶ Poſtqͣꝫ aūt traditꝰ ē Iohannesuēit ieſus ī galileā p̄dicās euāgeliūregni dei: dicens: Qm̄ īpletū ē tempꝰ: ⁊ appropīquabit regnū dei. Penitemini ⁊ credite euangelio.CHRI. Marcꝰ euāgeliſta Matheū ī ordīe ſeqͥtur: ⁊ iō poſtqͣꝫ dixit angelos mīſtrare ſubiūgit: Pꝰqͣꝫ aūt traditꝰ ē Iohānes venit ieſus ī galilea. Poſttentatiōes ⁊ angelos mīſtrantes recedit ī galileaminſtruens nos nō reſiſtere violentijs malignorū.THEOPHI. Et vt oſtēdat nobiſ ꝙ ī ꝑſecutionibꝰdecet recedere ⁊ nō expectare: cū vero īciderimꝰ decet ſuſtinere. CHRV. Receſſit etiam vt ad doctrinas ⁊ ſanatiōes ſeipſum cōſeruaret priuſqͣꝫ pateretur: hiſqꝫ oībus adimpletis: fieret obediens vſqꝫ admortē. BEDA: Iohāne tradito recte īcipit dn̄sp̄dicare. vn̄ ſequit̉: Predicās euāgeliū regni dei. Definente .n. lege cōſequenter orit̉ euangeliū/ HERO. Ceſſante vmbra adeſt veritas: Iohāne in carcere: lex ī iudea: Ieſus in galilea: Paulꝰ in gētibuspredicās euēgeliū regni. Regno enī terreno ſuccedit pauꝑtas: pauꝑtati chriſtianorū regnū tribuiturſempiternū. Ponor autē terrenꝰ ſpume aque vl̓ fumo ſeu ſomno cōparat̉/ BED A: Nemo autē putet traditionē Iohānis ī carcere̓ ſtatim poſt tentationē. xl. dierū ⁊ ieiuniū dn̄i factā. Quiſquis enimeuangeliū Iohannis legerit: inueniet dominū antetraditionē Iohānis multa docuiſſe ⁊ multa miracula feciſſe. habes enī ī euāgelio ipſiꝰ: Hoc fecit iniIotiū ſignoꝝ ieſus. ⁊ poſtea: Nec du .n̄. erat miſſus
A 3