Marcus
pulo ne ipſe eſſet chriſtꝰ. ſed ocius finē ſortita ē intelligētibꝰ eiꝰ auditoribꝰ: qꝛ nō ipſe chriſtꝰ: ſꝫ p̄curſor ⁊ ꝓpheta eſſet chriſti. In melle etenī dulcedo: īlocuſtis ē alacer volatꝰ. vn̄ ſequit̉: Et predicabat dicēs: Uenit fortior me poſt me. ¶ GLO. Hoc dicebat ad remouēdū turbe opinionē que eū chriſtū eſſe credebat. fortiorē aūt chriſtū eē p̄nūciat qͥ remiſſurus erat peccata qd̓ ip̄e facere non valebat / HIERO. Quis etiā fortior ē gr̄a qͣ abluūt̉ peccata: quāioh̓es ſignificat illo qͥ ſepties ⁊ ſeptuagies dimittitpeccata. Gr̄a quidē pͥor ē: ſꝫ ſemel dimittit peccataꝑ baptiſmū. mīa v̓o ad miſeros ab adā vſqꝫ ad chriſtū ꝑ. lxxvij. generatiōes: ⁊ vſqꝫ ad cētu. xliiij. milia ꝑuenit CHRISO. Ne aūt eſtīaret̉ hͦ ẜm cōparationē ſui ad chriſtū dicere ſubiūgit: Cuiꝰ nō ſuꝫ dignꝰ ꝓcumbēs ſoluere corrigiā calciamētoꝝ eꝰ. Nōē aūt idē ſoluere corrigiā calciamētoꝝ eiꝰ: quod hicMarcꝰ dicit: ⁊ calciamēta portare qd̓ dicit Matheꝰ. Et quidē narratiōis ordinē ꝓſequētes euāgeliſte nec ī aliquo fallētes: dicūt vtrūqꝫ Iohānē dixiſſe ẜm alteꝝ ſenſū. cōmētantes v̓o circa hͦ differēter expoſuerūt vnūqd̓qꝫ. corrigiā .n. vocat ligamencalciamētoꝝ. Ad excellētiā igit̉ ptātis chriſti ⁊ diuinitatis magnitudinē extollēdā hͦ dicit ac ſi diceretneqꝫ ī mīſtri ordīe deputari ſufficiēs ſuꝫ. Magnuꝫn. ē ī his que ſūt corꝑis chriſti qͣi ꝓcūbēdo īferiꝰ attēdere: ⁊ imaginē ſuꝑnoꝝ īferiꝰ videre ⁊ ſoluer̄ vnūqd̓qꝫ īexplicabiliū que ſūt circa myſteriū īcarnationis. HI ERO. Calciamētū .n. ī extrema ꝑte corporis ē. In fine .n. ad iuſticiā ē ſaluator īcarnatꝰ. vn̄ ꝑphetā dr̄: In idumeā extēdā calciamētū meuꝫ.GREGO. ī homel̓. Calciam̄ta etiā ex mortuis animalibꝰ fiūt. Incarnatꝰ ergo dn̄s veniēs qͣi calciatꝰapparuit: qͥ ī diuinitate ſua morticina nr̄e corruptionis aſſūpſit. vel al̓r: Mos apd̓ veteres fuit vt ſiqͥseā que ſibi cōpeteret acciꝑe vxorē nollet: ille ei calciamētū ſolueret qͥ ad hāc ſpōſus iure ꝓpinqͥtatisveniret. Recte ergo ſe īdignū eē ad ſoluēdā corrigiācalciamēti eiꝰ denunciat ac ſi aꝑte dicat: Ego redēptoris veſtigia denudare n̄ valeo: qꝛ ſpōſi nomē mihi īmeritꝰ nō vſurpo YTHEOPHI. Intelligiturv̓o ⁊ ſic: oēſ qͥ veniebāt ⁊ a Iohāne baptizabāt̉ ꝑ penitētiā ſoluebāt̉ a ligamīe peccatoꝝ ī chriſtū credēdo. Igit̉ oīum alioꝝ Ioh̓es ſic ſoluebat corrigiaꝫ .i.vīculū peccatoꝝ. Ieſu v̓o nō valuit corrigiā ſoluereqꝛ nō īuenit ī eo peccatū/ BEDA: Sic ergo Iohānes dn̄m nō adhuc maīfeſte dn̄m aūt dei filiū: ſꝫ tm̄vnū ſe fortiorē p̄dicat. Nō .n. rudes adhuc auctorestāti capiebāt archana ſacram̄ti qd̓ filiꝰ dei eternushoīe aſſūpto ex virgīe denuo natꝰ eēt ī mūdū: ſꝫ paulatim ꝑ agnitionē glorificate hūilitatis ītroducēdierāt ad finē diuine eternitatis: qͥbus tn̄ latēter deuꝫhūc eē verū declarās ſubdit: Ego baptizo vos ī aqͣ.ille v̓o baptizabit vos ī ſpūſcō. Cui .n. dubiū ē nullūpoſſe aliū gr̄aꝫ ſpūſſancti niſi deū dare FHIERO.Quid .n. ītereſt īter aquā ⁊ ſpiritūſanctuꝫ qͥ ferebat̉ſuꝑ aqͣs; aqͣ myſteriū ē hoīs: ſpūs v̓o myſteriū dei ē.BEDA: Baptizamur aūt a dn̄o ī ſpū ſancto: nō ſolū cū ī die baptiſmatis fōte vite ī remiſſionē peccatoruꝫ abluimur: veꝝ etiā quotidie ꝑ gratiā eiuſdemſpūs ad agēda que deo placēt accēdimur.¶ Et factū ē ī diebꝰ illis: ueīt ieſus
a nazareth galilee: ⁊ baptizatꝰ ē a iohāne ī iordane. Et ſtatī aſcēdēs deaqͣ: uidit celos aꝑtos ⁊ ſpiritū ſanctū tanqͣꝫ colūbā deſcēdēte ⁊ maneteꝫ ī ip̄o. Et uox facta eſt de celis:Tu es filiꝰ meꝰ dilectꝰ: ī te cōplacui.UERO. Marcꝰ euāgeliſta ſicut ceruꝰ ad fōtesaquaꝝ deſiderās: ſaltꝰ ī planis ⁊ arduis dat: ⁊ veliapis melliflua flores ſūmatim deguſtat. vn̄ a narareth veniētē ieſum enarrauit dicēs: Et factū ē ī dibus illis: venit ieſus a nazareth galilee ⁊ baptizatꝰa Ioh̓e ī ior/ CHRY. Alteꝝ ſiquidē baptiſma ordinās ad Ioh̓is venit baptiſma qd̓ reſpectu ſui htiſmi incōpletuꝫ erat: a iudaico v̓o baptiſmate alienuꝫ tāqͣꝫ ī amboꝝ medio exiſtēs vt ꝑ baptiſmi naturā oſtēdat: qꝛ nō ī peccati remiſſionē baptizat̉: autqͣſi īdigēs ſpūs ſancti acceptiōe: his .n. ābobꝰ barma Ioh̓is carebat. Baptizatꝰ ē aūt vt notꝰ oībꝰ fieret ⁊ ī eū crederēt: ⁊ ad implēdū oēm iuſticiā queobẜuatio mādatoꝝ. mādatū ſiquidē erat hoībꝰ: batiſmū ſubir̄ ꝓphete BEDA: Baptizatꝰ ē ⁊ vt baptiſmate ſuo Ioh̓is baptiſma cōprobaret̉: ⁊ vt iordonis aquā ſanctificāſ ꝑ deſcēſionē colūbe ſpūſſancī lauacro credētiū moſtraret aduētuꝫ. vn̄ ſequit̉: Etſtatim aſcēdēs de aqͣ vidit aꝑtos celos ⁊ ſpm̄ſanctitāqͣꝫ colūbā deſcēdētē ⁊ manētē ī ip̄o: Aperiūt̉ aūceli nō reẜatiōe elemētoꝝ ſꝫ ſpiritalibꝰ ocul̓: quiezechiel ī pͥncipio volumīs ſui eos aꝑtos eſſe cōmemorat. hͦ aūt ꝙ aꝑtos celos poſt baptiſma vidit nr̄ivtiqꝫ gr̄a factuꝫ ē: quibꝰ ꝑ lauacrū regeneratiōis ianua pādit̉ regni celeſtis/ CHRI. Uel vt de celihoībꝰ ſanctificatio tribuat̉ ac terrena celeſtibꝰ cōiungant̉. Spūs aūt ſanctꝰ ſuꝑ eū deſcēdiſſe dr̄. nontanqͣꝫ tūc pͥmū ad eū acceſſerit: nō .n. ab eo vnqͣꝫ fuerat derelictꝰ: ſꝫ vt on̄deret chriſtū qͥ a Ioh̓e p̄dicabatur tanqͣꝫ digito quodā fidei oībus demōſtratumBEDA: Qd̓ etiā ī baptiſmū deſcēdere viſus ē ſpiritꝰ ſāctꝰ: fignū erat cōferēde nobis ī baptiſmo gr̄eſpiritalis. YHIERO. Hec ē aūt vnctio chriſti fmcarnē .ſ. ſpūſſanctꝰ de qua dr̄: Unxit te deꝰ deꝰ tuusoleo leticie p̄ cōſortibꝰ tuis BEDA: Bn̄ aūt ī ſpcolūbe deſcēdit ſpūſſauctꝰ qd̓ multū ſimplex ē aīalatqꝫ a malicia felliſ alienū: vt figurate nobis īſinret qꝛ ſimplicia corda q̄rit nec hītare dignat̉ ī metbus īpijſ. HIERO. In ſpē etiā colūbe ſpūſſanddeſcēdit: qꝛ ī cātico de eccleſia canit̉: Sponſa meaamica mea: dilecta mea: colūba mea. Spōſa ī patriarchis: amica ī ꝓphetis: ꝓxima ī ioſeph: ⁊ mea diucta ī Ioh̓e baptiſta. Colūba ī chriſto ⁊ apoſtolis qͥbus dr̄: Eſtotē prudētes ſicut ſerpētes: ⁊ ſimplicescut colūbē ¶BEDA: Sedit aūt colūba ſuꝑ capuieſu ne qͥs putaret vocē pr̄is ad Ioh̓eꝫ factā: nō acdn̄ꝫ. Bn̄ aūt addidit: manentē ī ip̄o hoc .n. ē chriſtoſpeciale vt implēs eū ſemel ſpirituſſanctus nunqrecedat. Nā fidelibꝰ eius ad figna virtutū ⁊ muatila faciēda aliquādo gratia ſpūſ cōfert̉: aliquādotollitur: quibꝰ tamē ad operationē pietatis ⁊ iuſtituad amorē dei ⁊ ꝓximi cōſeruandū. nunqͣꝫ gratiaritus abeſt. Ipſuꝫ autē qui baptizādus cum alujs ad