Matrheus

etangeliſta dicat: Stabant iuxta cruceꝫ ieſu matereius ⁊ ſoror mr̄is eius: maria cleophe: ⁊ maria magdalene. Nulli dubiū eſt duos fuiſſe apl̓os iacobinuncupatos vocabulo: iacobū zebedei: ⁊ iacobū alphei. Iſte autē neſcio qͥs minor iacobꝰ: quē mariefiliū ſcriptura cōmemorat. Si apoſtolꝰ ē: alphei filius erit. ſi nō eſt apoſtolꝰ: ſed tertiꝰ neſcio qͣs iacobus: qūo putandꝰ eſt frater dn̄i: ⁊ qūo tertiꝰ ad diſtinctionē maioris minor appellabit̉? cum maior ⁊minor nō īter tres: ſꝫ īter duos ſoleāt p̄bere diſtantiā. ⁊ frater dn̄i apl̓s ſit: paulo dicēte: Aliū apoſtolorū vidi neminē: niſi iacobū fratrē dn̄i. Ne aūt hunciacobū putes filiū zebedei: lege actꝰ apoſtolorū: iāab herode fuerat īteremptus. Reſtat concluſio: vtmaria iſta que iacobi minoris ſcribit̉ mater: fueritvxor alphei: ⁊ ſoror marie matris dn̄i: quā mariamcleophe iohānes euā. cōmemorat. Si aūt inde tibialia atqꝫ alia videt̉: ꝙ alibi dicat̉ maria iacobi minoris mr̄: ⁊ alibi maria cleophe: diſces ſcripture cōſuetudinē eūdē hoīem diuerſis nominibꝰ appellariſicut raguel ſoror moyſi ietro dr̄. Et dr̄ maria cleophe vxor alphei. hec eadē dicta ē maria mr̄ iacobiminoris: qͥ ſi mr̄ eēt dn̄i: magis eā vt in oībus locismr̄eꝫ alteriꝰ voluiſſet ītelligi. veꝝ ⁊ſi alia fuerit maria cleophe: ⁊ alia maria iacobi: ⁊ ioſeph mat̓: hoctamē conſtat nō eandem mariam iacobi ⁊ ioſepheſſe quā matrē domini. AVGV. de cō. euā. Poſemꝰ aūt dicere alias mulieres a longe: vt tres euāgeliſte dicūt: ⁊ alias iuxta crucem fuiſſe: vt iohānesdicit: niſi mattheꝰ ⁊ marcꝰ mariaꝫ magdalene nominaſſent. īter ſtātes lōge: quā .ſ. iohānis noīauit īterſtātes iuxta crucē. Quo aūt hoc intelligit̉: niſi qꝛ eointeruallo erāt: vt ⁊ iuxta dici poſſent: qꝛ in conſpectu eiꝰ p̄ſto aderāt: ⁊ a lōge ī cōparatōe turbe ꝓpinquius circūſtātiſ cū centurione ⁊ militibꝰ. poſſumꝰetiā intelligere: ꝙ ille q̄ ſimul aderant cū mr̄e dn̄i:poſtqͣꝫ eā diſcipulo cōmendauit: abire iā ceperant:vt a denſitate turbe ſe exuerēt: ⁊ cetera que fcā ſuntlongius ītuerent̉: vt euāgeliſte qui poſt mortē dn̄ieas cōmemorauerunt: ⁊ lōge ſtātes cōmemorarēt.¶ū aūt ſero ſcm̄ eēt uenit ꝗdamhō diues ab arimathia: noīe ioſephꝗ ⁊ ipſe diſcipulꝰ erat ieſu. Hic acceſſit ad pilatū ⁊ petijt corpus ieſu.Tūc pilatꝰ iuſſit reddi corpꝰ. Et accepto corpore ioſeph īuoluit illud īſyndone mūda: ⁊ poſuit illud ī monumento ſuo nouo: qd̓ exciderat inpetra. Et aduoluit ſaxū magnū adoſtiū monumēti ⁊ abijt. Erāt autēibi maria magdalene ⁊ altera mariaſedentes contra ſepulchrum.GLO. Poſtqͣꝫ euāge. retulerat ordinē dn̄ice paſſionis ⁊ mortē: nūc agit de eiꝰ ſepultura dicēs: Cuꝫſero aūt ſcm̄ eēt: venit qͥdā hō diues ab arimathianoīe ioſeph: qͥ ⁊ ipſe diſci erat ieſu REMI. Arima

thia ipſa eſt ⁊ ramatha ciuitas helcane ⁊ ſamuq̄ ſita ē in regione chananitica iuxta dioſpoli. Ioaūt ioſeph ẜm ſeculi ſtatū magne fuit dignitatiomulto maioris meriti apud deū fuiſſe laudat.iuſtus fuiſſe deſcribit̉. Decebat qͥppe eū talē exiſere qͥ corpꝰ dn̄i ſepeliret: qͣtenꝰ ꝑ iuſticiā meritodignus eſſet tali officio. HI ERO. Diues aūtfert̉ non de iactantia ſcriptoris: quo virum noatqꝫ ditiſſimū referat ieſum fuiſſe diſcipulū. Seqon̄dat cām quare a pilato corpus chriſti potueritpetrare ſequit̉: Hic acceſſit ad pilatum ⁊ petiit opus ieſu. Pauperes enī ⁊ ignoti non eſſent auſi acpilatum preſidē romane poteſtatis accedere: ⁊ crucifixi corpus impetrare. In alio autē euangelio ioſeph iſte bulites appellat̉ .i. conſiliarius: ⁊ detpidam putant pͥmū pſalmū fuiſſe cōpoſitū: Btus viqui nōabijt ī ꝯſilſo īpiorū. CHRl̓. in home.ſpice aūt huius viri fortitudinē: in mortis enim periculū ſe tradidit: inimicitias ad omnes aſſumensꝓpter beniuolentiā chriſti. ⁊ nō ſolum audet cochriſti petere: ſed ⁊ ſepelire. vn̄ ſequitur: Et accepcorpꝰ ieſu ⁊ īuoluit illud iuſindone mūda lEx ſimplici ſepultura domini ambitio diuitu cōnatur: qui nec in tumulis quideꝫ poſſunt carere deuitijs. Poſſimꝰ autem iuxta intelligentiā ſpiritale⁊ hoc ſentire: ꝙ corpus domini nō auro: non gemnis: nō ſerico: ſed linteamine puro obuoluendū ſiquāqͣꝫ ⁊ hoc ſignificet: ꝙ ille ī ſindone mūda inuuit ieſum: qͥ pura mēte eū ſuſceperit/ REMI. Uealiter qꝛ ſyndon lineus pannus eſt: linū aūt ex terra ꝓcreat̉: ⁊ cū magno labore ad candorem producitur: deſignat̉ qꝛ corpus illius quod ex terra i. exvirgine ſumptū eſt: per laborem paſſionis peruenitad candorem īmortalitatis. RAB A. Hinc etiaꝫeccleſie moſ obtinuit vt ſacrificiū altaris nō ī ſericoneqꝫ in panno tincto: ſed ī lino terreno celebret̉: vta beato papa ſilueſtro legimus eē ſtatutum. SecEt po. illud in mo. ſuo no. quod exciderat in petra.AVGV. in ſermone de ſabbato ſancto: Iō auteꝫſaluaror in aliena ſepultura ponit̉: qꝛ ꝓ alioꝝ morebat̉ ſalute: vt qͥd gͦ in ꝓpͥa ſepultura qui in ſe mortem ꝓpriam non habebat? vt quid illi tumulus interris cuius ſedes manebat in celis? vt quid illi ſepultura ꝓpͥa qͥ tridui tm̄ tēporis ſpacio ī ſepulonon tam mortuꝰ iacuit: qͣꝫ velut in lectulo cōqͥcuSepulchrū aūt mortis eſt habitaculū neceſſariūt: ?non erat mortis habitaculū chriſto: qꝛ vita eſt neꝯpus habebat ſemꝑ viuēs habitaculo defunctoroHI ERO. In nouo aūt ponit̉ monumēto: ne pꝰreſurrectione ceteris corporibꝰ remānētibꝰ: ſurrexiſſe alius fingeret̉. Pōt aūt ⁊ nouū ſepulchꝝ marie v̓ginalē vteꝝ demōſtrare. In monumēto aut eꝫexciſo in petra conditꝰ eſt: ne ſi ex multis lapidibedificatum fuiffet: ſuffoſſis tumuli fundamētis ablatus furto diceret̉. FAVGV. ī ſermo. de ſabblioſancto: Si etiā ſepulchrū fuiſſet in terra: dicere poterant: ſuffoderūt terrā ⁊ furati ſunt eum. Si ſuiclapis paruulus ſuperpoſitꝰ: dicere poterāt: dormētibus nobis tulerunt eū. vn̄ ſequitur: Et aduol. ſax.ma. ad hoſti. monū. ⁊ abijt. HIERO. Saxuensmagnū appoſitū: on̄dit non abſqꝫ auxilio plutuirum ſepulchꝝ potuiſſe reſerari/ HILA. Myntuē